II SA/Sz 474/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 października 2024 r. sprawy ze skargi T. R. i W. G. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Szczecinie z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr GK-2.7221.1.1.2024.PU w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Prezydent Miasta S. na podstawie art. 104, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej "K.p.a"), art. 24 ust. 2b i 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r. poz.1752 ze zm.; dalej "u.p.g.k") wydał w dniu 4 grudnia 2023 r. decyzję nr BGM-II.6620.48.2022.MP, w której odmówił T. G. i W. G. (dalej "skarżący"): - aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie udziałów we współwłasności nieruchomości zabudowanej o adresie ul. [...] w S., - aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących rodzaju budynku o ID: [...] z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo- usługowe". - aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących budynku o ID: [...] w zakresie wycofania zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID: [...], [...] w budynek o ID: [...] - aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie zmiany grupy rejestrowej lokalu o ID: [...] Nieruchomość położona w S. przy ul. [...] oznaczona jest numerem działki [...] w obrębie ewidencyjnym nr [...] i stanowi na dzień sporządzenia decyzji administracyjnej zgodnie z zapisami w bazie ewidencji gruntów i budynków oraz KW współwłasność: Gminy Miasto S. w udziale [...], małżonków T. G. i W. G. w udziale [...], małżonków M. S. i M. S. w udziale [...] oraz M. S.1 w udziale [...]. Organ I instancji podał, że w dniu 8 listopada 2022 r. skarżący złożyli do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. wiosek o zmianę udziałów w bazie danych ewidencji gruntów i budynków (egib) dla nieruchomości wspólnej położonej przy ul. [...]. Do wniosku dołączyli pismo "ustalenie udziałów w nieruchomości wspólnej stanowiącej grunt działki [...], obręb [...] P., o obszarze [...] m2, zabudowanej budynkiem mieszkalno- usługowym o powierzchni zabudowy [...] m2 z przybudówką [...] m2, położonej w S. ul. [...]" sporządzone przez J. D. - rzeczoznawcę majątkowego, oraz kserokopie: wypisów z kartoteki lokali i budynków (stan na 8 października 2018 r.); decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak: PINB- ROP/CM/7353/7160/1204/05 z dnia 21.11.2005 r.; zaświadczenia o samodzielności lokalu znak: WUiAB-IV.7120.76.2013.JD z dnia 10.04.2013 r.; inwentaryzację budowlaną obiektu budowlanego - apteka ogólnodostępna (marzec 2013); wydruków z ksiąg wieczystych. Pismem z dnia 13 grudnia 2022 r. organ I instancji zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z zebranymi dokumentami i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Skarżący po zapoznaniu się z aktami wnieśli uwagi dotyczące wprowadzenia do egib zmian przedmiotowych wynikających z dokumentacji geodezyjnej sporządzonej na zlecenie wnioskodawców. W dniu 10 stycznia 2023 r. skarżący złożyli do organu I instancji wniosek o umorzenie przedmiotowego postępowania. Organ I instancji zgodnie z art. 105 K.p.a. zawiadomił pozostałe strony pismem z dnia 18 stycznia 2023 r. o złożonym wniosku w sprawie umorzenia postępowania przez skarżących wraz z informacją o prawie wniesienia sprzeciwu. M. i M.S. oraz M. S.1 wnieśli sprzeciw do złożonego wniosku o umorzenie postępowania. Pismem z dnia 17 lutego 2023 r. organ I instancji ponownie zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i możliwością wypowiedzenia się co do jego treści. Skarżący po zapoznaniu się z materiałem dowodowym wnieśli o uzasadnienie złożonych sprzeciwów przez inne strony postępowania oraz o dołączenie dokumentacji zgromadzonej w sprawie, którą prowadzi Wydział Mieszkalnictwa i Regulacji Stanów Prawnych Nieruchomości. W dniu 9 marca 2023 r. do Biura Geodety Miasta wpłynęło pismo Wydziału Mieszkalnictwa i Regulacji Stanów Prawnych Nieruchomości znak: WMiRSPN-V.6821.15.22.2019.ŁD z dnia 9.03.2023 r., informujące, że Gmina Miasto S. jest gotowa, aby uregulować stan prawny nieruchomości dotyczący przeliczenia udziałów w związku z rozbudową apteki i wyprowadzeniem z nieruchomości swojego udziału [...]. Pismem z dnia 17 marca 2023 r. organ I instancji ponownie zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i możliwości wypowiedzenia się co do jego treści. Skarżący po zapoznaniu się z materiałem dowodowym wnieśli uwagi. Organ I instancji wydał w dniu 7 kwietnia 2023 r. decyzję nr BGM-II.6620.48.2022.MP, w której odmówił skarżącym aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, polegającej na zmianie udziałów we współwłasności nieruchomości zabudowanej, oznaczonej numerem działki [...] w obrębie ewidencyjnym nr [...], położonej w S. przy ul. [...]. Skarżący złożyli odwołanie od ww. decyzji. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał w dniu 3 sierpnia 2023 r. decyzję GK-2.7221.1.10.2023.PU, w której uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Organ odwoławczy uznał, że organ I instancji powinien rozpoznać wniosek skarżących w zakresie żądania obejmującego nie tylko zmianę wielkości udziałów nieruchomości wspólnej położonej przy ul. [...], lecz powinien objąć zakresem postępowania żądanie dotyczące: - sprostowania danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do znajdującego się na działce ewidencyjnej numer [...] budynku o ID: [...], w tym przesłanek do połączenia budynku o ID: [...] i budynku o ID: [...] w budynek ID: [...]. W tym zakresie organ I instancji powinien uwzględnić stanowisko właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej, a także uwzględnić okoliczności, iż skarżący wznieśli obiekt budowlany na nieruchomości oddanej w użytkownie wieczyste; - zmiany funkcji budynku z funkcji mieszkalnej na funkcję niemieszkalną. W tym zakresie organ I instancji powinien ustalić jaka była pierwotna funkcja budynku, i czy na przestrzeni lat zmieniono sposób użytkowania budynku lub jego poszczególnych części oraz uwzględnić definicje zawarte w Klasyfikacji Środków Trwałych, w szczególności definicję budynku mieszkalnego i niemieszkalnego, zaś ustaleń dokonać wyłącznie w odniesieniu do powierzchni użytkowej; - zmiany ujawnionej grupy rejestrowej L6 dla lokalu użytkowego, stanowiącego współwłasność ustawową małżeńską skarżących. Organ I instancji, rozpoznając sprawę ponownie stwierdził, że wykazane w ewidencji gruntów i budynków dane podmiotowe dotyczące właścicieli, jak i przysługujących im wielkości udziałów we własności nieruchomości są zgodne z zapisami w dziale II księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości. Skarżący nie dołączyli do wniosku dokumentu potwierdzającego zmianę udziałów w nieruchomości wspólnej, tj. np. aktu notarialnego, orzeczenia sądu, zawiadomienia o zmianie wpisu w KW, z którego wynikałaby konieczność aktualizacji wpisów w bazie egib. Organ I instancji stwierdził zatem brak podstawy prawnej do wprowadzenia zmian dotyczących wielkości udziałów w nieruchomości wspólnej. Wyjaśnił, że organy ewidencyjne jedynie rejestrują stan prawny ustalony w odrębnych trybach przez inne organy, wynikający z przedłożonych dokumentów. Odnosząc się do wniosku o sprostowanie danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do znajdującego się na działce ewidencyjnej numer [...] w obrębie ewidencyjnym nr [...], budynku o ID: [...], w tym przesłanek do połączenia budynku o ID: [...] i budynku o ID: [...] w budynek ID: [...], organ I instancji podał, że połączenie budynków o [...] i budynku o ID: [...] nastąpiło w 2012 r. Wówczas do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wpłynął operat zarejestrowany pod numerem KERG [...] o nazwie: "modernizacja ewidencji gruntów i budynków- połączenie budynków S., ul. [...]". Prace te dotyczyły połączenia budynków o ID: [...] i [...], wykazanych wcześniej w egib na podstawie pracy geodezyjnej zarejestrowanej pod numerem KERG [...]. Dokumentami, które były podstawą do połączenia budynków była między innymi decyzja PINB-ROP/CM/7353/7160/1204/05 z dnia 21.11.2005 r. udzielająca "pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego - rozbudowa istniejącej apteki w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w S.". Z decyzji tej wynikało, że na podstawie decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 16.10.1997 r., znak WUAiNB.IVN.GH/7351/486/97 o pozwoleniu na budowę, wykonano "dobudowę do istniejącego budynku od jego południowej strony w celu powiększenia apteki oraz modernizację pomieszczeń istniejącej apteki w budynku ul. [...] w S. (działka [...])". W operacie KERG [...] znajduje się kopia dokumentacji architektoniczno - budowlanej (rzuty kondygnacji) rozbudowywanej apteki. Na podstawie tejże dokumentacji oraz pracy w terenie, po stwierdzeniu, że budynki oznaczone w ewidencji o ID: [...], [...] tworzą jeden budynek, geodeta sporządził wykaz zmian danych ewidencyjnych, w którym po połączeniu wykazanych dotąd obiektów wykazał jeden budynek (obecnie ID: [...]), w którym określił funkcję użytkową budynku jako mieszkalny. Przedmiotowa dokumentacja stanowiła podstawę do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków w zakresie ujawnienia atrybutów budynku położonego przy ul. [...]. Organ I instancji wskazał, że zleceniodawcą prac geodezyjnych byli skarżący. Organ I instancji podał, że uwzględnił stanowisko organu administracji architektoniczno - budowlanej, gdyż pismem z dnia 30.06.2023 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. o wyjaśnienie, czy dokonana rozbudowa budynku o ID: [...], która otrzymała samodzielny identyfikator [...] stanowiła w istocie samodzielny budynek. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. pismem z 10 lipca 2023 r., znak: ROP.051.20.3006.2023.RW, wyjaśnił, że udzielone w 1997 r. pozwolenie na budowę obejmowało dobudowę do istniejącego budynku, zaś dokumentacja projektowa, jak i dokumentacja powykonawcza przedłożona po zakończeniu przedmiotowej inwestycji budowlanej dotyczyła jednego jako całości obiektu budowlanego. Organ I instancji podał, że skarżący wznieśli obiekt budowalny na nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, lecz nieruchomość oznaczona nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] stanowi obecnie współwłasność skarżących z innymi osobami. Organy prowadzące ewidencję nie są uprawnione do rozstrzygania o stanie prawnym nieruchomości. Organy ewidencyjne jedynie rejestrują stan prawny ustalony w odrębnych trybach przez inne organy, wynikający z przedłożonych dokumentów. Organ I instancji wskazał, że wielokrotnie informował skarżących, że nie posiada kompetencji do ingerowania w prawo własności danej nieruchomości. Odnosząc się do żądania skarżących dotyczącego zmiany funkcji budynku z mieszkalnej na funkcję niemieszkalną, organ I instancji przeprowadził postępowanie administracyjne zarejestrowane pod numerem sprawy: [...] W dniu 11 lipca 2023 r. Prezydent Miasta S. wydał decyzję w sprawie odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących zmiany rodzaju budynku z m - mieszkalnego na h - handlowo - usługowy. Skarżący złożyli odwołanie od ww. decyzji. W dniu 2 października 2023 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał decyzję, w której uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta S. z 11 lipca 2023 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Organ I instancji przeanalizował dokumentację znajdującą się w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym i wskazał, że ww. budynek przed rozbudową posiadał funkcję m - mieszkalny. Podczas prac geodezyjnych zarejestrowanych pod numerem KERG [...]. Wykonawca prac geodezyjnych S. P. na zlecenie skarżących dokonał inwentaryzacji powykonawczej wykazując dobudowaną część jako oddzielny budynek i nadając funkcję użytkową "h - budynki handlowo-usługowe" . W ocenie organu I instancji, było to niezgodne z rzutami parteru wykonanymi w 1997 r. przez A. N. oraz było niezgodne z decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia 16.10.1997 r. znak WUAiNB.IVN.GH/7351/486/97 o pozwoleniu na budowę, gdyż to pozwolenie obejmowało rozbudowę istniejącego budynku, a nie budowę nowego budynku. W 2012 r. do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wpłynął operat zarejestrowany pod numerem KERG [...] o nazwie: "modernizacja ewidencji gruntów i budynków - połączenie budynków S., ul. [...]". Geodeta na zlecenie skarżących sporządził wykaz zmian danych ewidencyjnych, w którym między innymi połączył budynki o ID: [...], [...] w budynek ID: [...], robiąc to zgodnie z rzutami parteru wykonanymi w 1997 r. przez A. N. oraz z decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia 16.10.1997 r. znak WUAiNB.IVN.GH/7351/486/97 o pozwoleniu na budowę: "dobudowa do istniejącego budynku od jego południowej strony w celu powiększenia apteki oraz modernizację pomieszczeń istniejącej apteki w budynku ul. [...] w S. (działka [...])," a także zgodnie z decyzją PINB-ROP/CM/7353/7160/1204/05 z dnia 21.11.2005 r. udzielającą pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego - rozbudowa istniejącej apteki w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w S.. Ponadto geodeta określił funkcję użytkową budynku jako mieszkalny. Przedmiotowa dokumentacja stanowiła podstawę do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków w zakresie ujawnienia atrybutów budynku położonego przy ul. [...]. Organ I instancji dodatkowo zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim w S. z zapytaniem o informację, czy w świetle obowiązujących przepisów, budynek o ID: [...], powstały w wyniku rozbudowy budynku mieszkalnego na podstawie decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 16.10.1997 r. znak: WUAiNB.IVN.GH/7351/486/97 o pozwoleniu na budowę - "wykonanie dobudowy do istniejącego budynku od jego południowej strony w celu powiększenia apteki oraz modernizację pomieszczeń istniejącej apteki w budynku ul. [...] w S. (działka [...])", dla którego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję znak: PINB-ROP/CM/7353/7160/1204/05 z dnia 21.11.2005 r., udzielającej "pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego - rozbudowa istniejącej apteki w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w S.", jest budynkiem mieszkalnym czy budynkiem handlowo - usługowym. W odpowiedzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 10.10.2023 r., poinformował, że nie jest w posiadaniu inwentaryzacji budowlanej całego budynku w oparciu, o którą można by ustalić udziały części mieszkalnej i niemieszkalnej. Organ I instancji, mając na względzie definicje zawarte w Klasyfikacji Środków Trwałych w szczególności definicję budynku mieszkalnego i niemieszkalnego oraz odnosząc się do obliczania powierzchni użytkowej, stwierdził brak dokumentacji mogącej stanowić podstawę do dokonania zmiany w pzgik rodzaju budynku z mieszkalnego na handlowo-usługowy. Wpisy w ewidencji gruntów i budynków mają wyłącznie charakter rejestrowy. Organ prowadzący tę ewidencję jedynie ujawnia w prowadzonym rejestrze dane wynikające z właściwych dokumentów. W przypadkach zmiany sposobu użytkowania budynku takim dokumentem stosownie do art. 24. ust.2 pkt 1 lit.f u.p.g.k. może być zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części o które Biuro Geodety Miasta zwróciło się do Wydziału Architektury i Budownictwa pismem z dnia 31.05.2023 r., nie uzyskując takiego dokumentu. Ponadto zmiana sposobu użytkowania budynku z mieszkalnego na handlowo-usługowy (o co wnoszą wnioskodawcy) niesie za sobą konieczność zmiany użytku gruntowego na obszarze całej działki na której położony jest budynek z B - tereny mieszkaniowe na Bi - inne tereny zabudowane. W celu wprowadzenia takiej zmiany do bazy ewidencji gruntów i budynków konieczna jest dokumentacja geodezyjna w postaci wykazów zmian danych ewidencyjnych sporządzona przez geodetę uprawnionego w ramach pracy geodezyjnej zgłoszonej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz pozytywnie zweryfikowana przez organ prowadzący zasób. Organ I instancji ustalił, że skarżący nie legitymują się właściwym dokumentem do dokonania wnioskowanej zmiany i dlatego nie wzywał ich do dostarczenia stosownej dokumentacji geodezyjnej, o której mowa powyżej, aby nie narażać ich na poniesienie kosztów sporządzenia takiej dokumentacji, skoro zmiana i tak nie będzie mogła być wprowadzona. Odnośnie żądania skarżących dotyczącego zmiany ujawnionej grupy rejestrowej L6 dla lokalu użytkowego, organ I instancji podał, że lokal o ID: [...], o adresie ul [...], będący współwłasnością skarżących ma przypisaną grupę rejestrową: 7, tj. osoby fizyczne - zgodnie z zapisami w bazie egib (rejestr lokali). Organ I instancji przywołał treść § 13 i § 14 ust 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r. poz.1390 ze zm.; dalej "rozporządzenie egib"). Organ I instancji wyjaśnił, że aktualizacja bazy ewidencji gruntów i budynków następuje poprzez wprowadzanie do tej bazy udokumentowanych zmian mających na celu : - zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; - ujawnienie nowych danych ewidencyjnych; - wyeliminowanie danych błędnych. Podsumowując organ I instancji wskazał, że odnośnie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, polegającej na zmianie udziałów we współwłasności nieruchomości zabudowanej o adresie ul. [...] w S., brak było odpowiedniej dokumentacji prawnej na podstawie której można dokonać aktualizacji danych w bazie ewidencji gruntów i budynków (egib) w zakresie prawa własności do nieruchomości, tj. dokumentów o których mowa w art. 24 ust. 2b pkt 1 lit a, b, c, e, ea u.p.g.k., gdyż dane ujawnione w bazie egib są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym. Odnośnie aktualizacji danych ewidencyjnych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących rodzaju budynku o ID: [...] z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo – usługowe" organ I instancji stwierdził brak odpowiedniej dokumentacji na podstawie której można dokonać w bazie egib aktualizacji rodzaju budynku, tj. brak dokumentacji o której mowa w art. 24 ust. 2b pkt 1 lit.f u.p.g.k., gdyż dane ujawnione w bazie egib są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym. Odnoście aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków związanych z budynkiem ID: [...] w zakresie wycofania zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID: [...] i ID: [...] w budynek o ID: [...], organ I instancji stwierdził brak odpowiedniej dokumentacji na podstawie, której można dokonać w bazie egib aktualizacji danych ewidencyjnych, tj. brak dokumentacji o której mowa w art. 24 ust. 2b pkt 1 lit.d u.p.g.k., gdyż dane ujawnione w bazie egib są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym. Odnoście aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie zmiany grupy rejestrowej lokalu o ID: [...], organ I instancji stwierdził, że dane ujawnione w bazie egib są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym. Odnosząc się do pozostałych kwestii organ I instancji stwierdził, że historia dotycząca zmian w bazie egib ma odzwierciedlenie w decyzji, a także w aktach postępowania i stosownie do art. 107 § 3 K.p.a., nie ma potrzeby przytaczania jej w uzasadnieniu decyzji. Strony postępowania mogą w każdej chwili wystąpić do Urzędu Miasta Biura Geodety Miasta lub Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. o udostępnienie odpowiednich dokumentów. Skarżący złożyli odwołanie od ww. decyzji, w którym wnieśli o prawidłowe zarejestrowanie w ewidencji gruntów i budynków ich rozbudowanej w 2005 r. apteki. Według nich rozbudowa dotyczyła apteki, a nie budynku. Inwentaryzacja powykonawcza KERG [...] dotyczyła oznaczonego na operacie budynku handlowego - apteka (rozbudową istniejącej apteki). Przekształcenie użytkowania wieczystego gruntu we własność gruntu dla nieruchomości dokonano w udziałach nieuwzględniających powierzchni dobudowanej apteki. W 2012 r. MODGiK przyjął do zasobu operat geodezyjny połączenia budynków na współwłasności gruntu, budynków o różnych funkcjach, których nie można łączyć, tj. apteka — dobudowany budynek 306 z mieszkalną częścią budynku o ID: [...]. Budynek 306 nie był zarejestrowany w kartotekach MODGiK i Księdze Wieczystej po dobudowie i przed połączeniem. Skarżący wnieśli też o przywrócenie funkcji handlowo-usługowej dla budynku 306 - dobudowanej receptury aptecznej oznaczonej literą h (KERG [...]), będącego obecnie częścią składową budynku 321. Według skarżących, zmiana funkcji budynku w roku 2012 nastąpiła z naruszeniem prawa budowlanego i farmaceutycznego. Nadto skarżący podtrzymali konieczność zmiany jednostki rejestrowej lokalu użytkowego - apteki z L6 na L7. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pismem 30 stycznia 2024 r. zwrócił się do organu I instancji o udzielenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie. Pismem z 5 lutego 2024 r. organ I instancji wskazał, że budynek przy ul. [...] przed rozbudową posiadał funkcję mieszkalną. Organ I instancji przedłożył dokumenty, które powstały od chwili założenia ewidencji gruntów i budynków w latach 70. XX w., do zmiany wynikającej z operatu technicznego KERG [...]. W zakresie grupy rejestrowej, organ I instancji wskazał, że lokal niemieszkalny był i jest nadal zapisany w jednostce rejestrowej lokali o identyfikatorze [...]. Lokal jest przypisany do 7 grupy rejestrowej, wcześniej był przypisany do grupy 7.2. Organ I instancji przedłożył stosowne dokumenty. Organ odwoławczy zwrócił się również do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. (pismo z 20 marca 2024 r.) o wygenerowanie danych z części opisowej ewidencji gruntów i budynków. Do odpowiedzi z 27 marca 2024 r. dołączono stosowne wydruki z bazy danych ewidencji gruntów i budynków. Pismem z 2 lutego 2024 r. organ odwoławczy zwrócił się do skarżących w celu wyjaśnienia wątpliwości co do ich żądania o udzielenie wyjaśnień. Pismem z 22 lutego 2024 r. skarżący zwrócili się o przedstawienie stanowiska organu w rozpoznawanej sprawie, a w szczególności o wyjaśnienie, czy zmiana dotycząca połączenia budynków ID: [...] i ID: [...] miała uzasadnienie i co było podstawą prawną tej zmiany; czy cyt.: "zmiana ewidencyjna połączenia budynków dokonana przez MODGiK z 2012 r. miała wpływ na zmianę powierzchni lokali apteki po rozbudowie; jakie jest uzasadnienie wpisu do ewidencji (budynku ID [...]) i określenie jego rodzaju na — budynki mieszkalne". Dodatkowo skarżący wyjaśnili, że nie posiadają inwentaryzacji budynku o ID [...]. Pismem z 28 lutego 2024 r. organ odwoławczy ponownie zwrócił się do skarżących o zajęcie jednoznacznego stanowiska w zakresie wywiedzionego w postępowaniu aktualizacyjnym żądania. Wyjaśnił, że wyrazi swoje stanowisko w sprawie w decyzji administracyjnej, która stanowi formę załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Skarżący w piśmie z 18 marca 2024 r. wskazali, cyt.: "dokumenty i materiały źródłowe niezbędne do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków aby była ona odzwierciedleniem stanu faktycznego zostały doręczone do MODGiK w lipcu 2005 r. (...) Inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza była podstawą wpisania do ewidencji zwiększonej powierzchni rozbudowanego lokalu apteki z [...] m2 do [...] m2 i zawiadomienia do Ksiąg Wieczystych (...). Zaniedbania działającego w imieniu Prezydenta Geodety polegające na ewidencji zwiększonej powierzchni lokalu dopiero po 13 latach, a więc w 2018 r. w innym stanie prawnym nieruchomości sprawiły, że ewidencja geodezyjna lokalu apteki nie jest odzwierciedleniem stanu faktycznego bo nie zawiera informacji, że została rozbudowana w 2005 r. na użytkowaniu wieczystym gruntu w udziale [...] (...) nie można podejmować za nas stanowiska w sprawie bez naprawy stanu prawnego na rok 2005 (...) Z powyższego wynika, że wszystkie dokumenty do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków były dostarczone w 2005 r. i w 2005 r. powinna być wykonana aktualizacja ewidencji gruntów i budynków związana z powiększeniem apteki". Na podstawie udzielonych wyjaśnień organ odwoławczy wywiódł, że żądanie skarżących obejmuje: 1) zmianę udziałów w nieruchomości wspólnej, 2) sprostowanie danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do znajdującego się na działce ewidencyjnej numer [...] budynku o identyfikatorze [...], w tym wycofanie zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID: [...], ID: 32 B. w budynek o ID: [...] i ujawnienie według stanu w 2005 r. rozbudowanego lokalu użytkowego ID: [...] o powierzchni użytkowej [...] m2, 3) zmianę rodzaju budynku o ID: [...] z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo-usługowe", 4) zmianę grupy rejestrowej w zakresie lokalu o ID: [...]. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał w dniu 26 kwietnia 2024 r. decyzję nr [...], w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i wskazał, że działka ewidencyjna o numerze [...] położona w obrębie ewidencyjnym [...] przy ul. [...] w S. zabudowana jest dwoma budynkami: budynkiem o ID: [...] i budynkiem ID: [...], który nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Według treści księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości wspólnej przez Sąd Rejonowy S. ([...]), nieruchomość stanowi własność Gminy Miasta S. (udział [...]). Nadto w księdze wieczystej ujawnione są prawa właścicieli trzech wyodrębnionych lokali. Według działu I-O - oznaczenie nieruchomości - działka ewidencyjna zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, w którym znajdują się dwa lokale mieszkalne oraz jeden lokal użytkowy. Według danych zgromadzonych w ewidencji gruntów i budynków działka posiada powierzchnię [...] ha i w jej skład wchodzi użytek B - tereny mieszkaniowe. W ewidencji gruntów i budynków jako właściciele działki ewidencyjnej ujawnieni są: Gmina Miasto S. (udział [...]), skarżący (udział [...]), którzy zostali przypisani do grupy rejestrowej 7. Nadto jako właścicieli działki w ewidencji ujawniono właściciela wyodrębnionego lokalu mieszkalnego numer [...] (udział [...]) oraz właściciela wyodrębnionego lokalu mieszkalnego numer [...] (udział [...]). W ewidencji gruntów budynek o ID: [...] posiada ujawnioną powierzchnię zabudowy określoną na [...] m2 oraz łączną powierzchnię użytkową wyodrębnionych lokali określoną na [...] m2, a wraz z powierzchnią użytkową pomieszczeń przynależnych: [...] m2. Budynkowi przypisano rodzaj wg KŚT: budynki mieszkalne 110. W kartotece lokali ujawnione są następujące lokale: - lokal mieszkalny o ID: [...] o powierzchni użytkowej [...] m2 i powierzchni użytkowej lokali przynależnych, która wynosi [...] m2; - lokal mieszkalny o ID: [...] o powierzchni użytkowej [...] m2 i powierzchni użytkowej lokali przynależnych, która wynosi [...] m2; - lokal niemieszkalny o ID: [...] o powierzchni użytkowej [...] m2. Aktualnie ujawnione dane w ewidencji gruntów i budynków, a odnoszące się do budynku od ID: [...], wynikają z operatu technicznego KERG [...], sporządzonego w pracy geodezyjnej, której celem była modernizacja ewidencji gruntów i budynków - połączenie budynków. Natomiast dane dotyczące lokalu ID: [...], wynikają z wykazu zmian danych ewidencyjnych z 9 kwietnia 2018 r. Organ odwoławczy przedstawił szczegółowo chronologię zdarzeń mających wpływ na dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków, począwszy od 1971 r. Organ odwoławczy przywołał treść art. 2 pkt 8, art. 20 ust. 1 pkt 1-3, art. 22 ust. 2, art. 24 ust. 2a i 2b u.p.g.k., § 12 pkt 3, § 11 pkt 7, § 14 rozporządzenia egib. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 15 października 2021 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przyjęty został operat techniczny z przywołanej już pracy geodezyjnej KERG [...], a zleceniodawcą tej pracy byli skarżący. Właściciele lub władający gruntem na mocy art. 20 ust. 2 pkt 1 u.p.g.k. zgłaszają właściwemu staroście zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian. W ewidencji wykazuje się m.in. wielkość udziałów podmiotów w przysługujących im i ujawnianych w ewidencji uprawnieniach do nieruchomości. Informacje zawarte w ewidencji grantów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej. Organ odwoławczy wskazał, że istotą ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z jej nazwą, jest ewidencjonowanie, czyli spisywanie istniejącego stanu prawnego gruntu budynku lub lokalu. Ewidencja gruntów i budynków jest specjalnie prowadzonym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, który pełni funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzygając sporów o prawo, nie nadając ani nie ujmując praw. Deklaratoryjny charakter wpisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków oznacza, że nie kształtuje ona nowego stanu. Kompetencje organów ewidencyjnych sprowadzają się zatem do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian. Wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która mając charakter techniczno-deklaratoryjny rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny wynikający z dokumentów. Organ odwoławczy zaznaczył, że przyjęcie do zasobu dokumentacji geodezyjnej obejmującej informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków nie oznacza kategorycznego obowiązku dokonania aktualizacji tej ewidencji. Czym innym jest bowiem czynność przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a czym innym aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków - która, co przed chwilą wskazano może być dokonana m.in. na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Inne są kompetencje organu odpowiedzialnego za przyjęcie operatów geodezyjnych do zasobu, a inne organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. Postępowanie mające na celu aktualizację operatu ewidencyjnego ma charakter rejestrowy, czyli wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. Wpisy w ewidencji stanu prawnego nieruchomości dokonywane są w oparciu o aktualne dokumenty takie jak: odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń organów administracji oraz sądów, a także aktów notarialnych. Oznacza to, że za pomocą przepisów u.p.g.k. nie można kwestionować czy ustalać stanu faktycznego i prawnego nieruchomości. W żadnym razie rolą ewidencji nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych, a więc dotyczących kwestii przysługiwania prawa własności i jego zasięgu. Organ odwoławczy opisał również szczegółowo zmianę udziałów w przedmiotowej nieruchomości wspólnej. Organ odwoławczy wskazał, że dokonana przez skarżących rozbudowa budynku (a w konsekwencji powiększenie lokalu apteki) niewątpliwie wpływa na zmianę wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej. Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Zmiana wysokości udziałów skarżących w nieruchomości wspólnej była konsekwencją rozbudowy lokalu użytkowego (apteki), w wyniku której powierzchnia użytkowa zwiększyła się z [...] m2 do [...] m2. Dotychczas zaś współwłaściciele nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] nie uregulowali między sobą kwestii związanych z ustaleniem udziałów w nieruchomości wspólnej, po dokonanej rozbudowie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że organ ewidencyjny nie może ingerować w sferę stosunków cywilnoprawnych pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości i nie może samodzielnie kształtować praw, które przysługują współwłaścicielom. Wskazał, że skarżący mają świadomość tego, że uregulowanie wysokości udziałów w częściach wspólnych wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego oraz współdziałania stron tej czynności prawnej. Skarżący winą za niezgodność udziałów obarczają organ I instancji, twierdząc, że nieujawnienie zwiększonej powierzchni lokalu użytkowego po dokonanej w 2005 r. rozbudowie doprowadziło do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w innych udziałach niż wynikało to z powierzchni użytkowej lokalu. Odnosząc się do tego zarzutu organ odwoławczy podkreślił, że przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności nastąpiło w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Decyzja Prezydenta Miasta S. z 6 września 2010 r. o przekształceniu we własność prawa użytkowania wieczystego została wydana po wystąpieniu z wnioskiem przez wszystkich użytkowników wieczystych. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. akt I OSK 390/22 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z 6 września 2010 r. w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, "czynność faktyczna jaką była rozbudowa apteki nie prowadziła zatem do zmiany stosunków własnościowych, w tym do automatycznej, jak zdają się uważać skarżący, zmiany wysokości udziałów przysługujących im w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości na dzień 13 października 2005 r." NSA wyjaśnił również, że po dokonanej rozbudowie skarżący powinni dążyć do uregulowania udziałów przysługującym im wówczas użytkowaniu wieczystym. Organ odwoławczy podkreślił, że istotne jest, że samo przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności nastąpiło poza kompetencjami organu ewidencyjnego. Organ odwoławczy uznał, że decyzja organu I instancji w zakresie odmowy dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do udziałów w nieruchomości wspólnej odpowiada prawu. Brak było bowiem wymaganych dowodów w zakresie zmiany wysokości udziałów, co powoduje, iż nie wystąpiły podstawy do aktualizacji operatu ewidencyjnego. Organ I instancji, w ocenie tutejszego organu, w zaskarżonej decyzji wyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko, nie naruszył żadnych reguł procedury administracyjnej mogącej mieć wpływ na wynik postępowania. Organ odwoławczy wyjaśnił, że informacja o niezgodności udziałów po dokonanej w 2005 r. rozbudowie znajduje się tylko w kartotece lokalu ID: [...], albowiem tylko do tego lokalu złożony został wniosek o ujawnienie zmian. Zmian w odniesieniu do pozostałych lokali w tym budynku nie zgłaszano. Podkreślił, że przepisy rozporządzenia egib nie przewidują możliwości gromadzenia w ewidencji gruntów i budynków "uwag" jako danych ewidencyjnych lokalu. Zakres danych ewidencyjnych dotyczących lokalu wyznacza § 20 rozporządzenia egib. W schemacie aplikacyjnym ewidencji gruntów i budynków przewiduje się gromadzenie "dodatkowych informacji", przy czym odnoszą się one do danych przedmiotowych działki, budynku, lokalu i mają charakter informacji uzupełniających. Wysokość udziałów w nieruchomości wspólnej nie jest natomiast daną przedmiotową, a daną podmiotową. Organ odwoławczy odniósł się również do żądania skarżących o sprostowanie danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do znajdującego się na działce ewidencyjnej numer [...] budynku o identyfikatorze [...], w tym wycofanie zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID: [...], ID: [...] w budynek o ID: [...] i ujawnienie według stanu w 2005 r. rozbudowanego lokalu użytkowego ID: [...] o powierzchni użytkowej [...] m2. Organ odwoławczy dostrzegł uchybienia odnoszące się do pracy geodezyjnej, z której powstał operat techniczny KERG [...], a w szczególności dotyczące celu zgłoszonej pracy geodezyjnej. Jak wynika ze sprawozdania technicznego, jako rodzaj roboty wskazano modernizację ewidencji gruntów i budynków - połączenie budynków. W dacie opracowywania operatu, modernizacja ewidencji gruntów i budynków definiowana była jako zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia, modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu, poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych. Modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie przeprowadza się w odniesieniu do pojedynczych działek ewidencyjnych czy budynków. Istotą tej pracy geodezyjnej było sporządzenie dokumentacji geodezyjnej do aktualizacji informacji zawartych w ewidencji grantów i budynków, w tym doprowadzenie do zgodności z dostępną dokumentacją z rozbudowy budynku. Przedmiotowa praca geodezyjna została pozytywnie skontrolowana i przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stając się jego częścią i podstawą do aktualizacji informacji zwartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na połączeniu budynków o ID: [...], ID: [...] w budynek o ID: [...]. Organ odwoławczy uznał, że nie można przejść bezkrytycznie obok operatu z geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej z 2005 r. W operacie dokonano ujawnienia nowego budynku, gdzie dostępna wówczas dokumentacja budowlana wskazywała na rozbudowę istniejącego budynku. Przy czym udział w tej sytuacji miały również organy administracji architektoniczno-budowlanej zwłaszcza na etapie udzielania pozwolenia na użytkowanie, szczególnie w sytuacji, że swoją decyzję organ nadzoru budowlanego wydał na podstawie dokumentacji budowlanej, wśród której zgodnie z ówczesnymi przepisami, znajdowała się geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza, w tym mapa z inwentaryzacji powykonawczej. Na podstawie tej inwentaryzacji organ ewidencyjny, realizując techniczno-deklaratoryjny charakter ewidencji dokonał ujawnienia budynku ID: [...]. Zmiana tej sytuacji nastąpiła w 2012 r., gdy okazało się, że po dokonanej rozbudowie nie zostały zgłoszone i w konsekwencji nie zostały ujawnione zmienione dane przedmiotowe lokalu apteki. Wątpliwości organu odwoławczego budzą również liczne adnotacje na wniosku skarżących z 3 września 2012 r., w tym adnotacje odnoszące się do wycofania tego wniosku. Z treści ww. wniosku nie wynika, żeby skarżący wycofali ten wniosek. Adnotacje poczynione na wniosku mogą wskazywać, według organu odwoławczego, że po jego złożeniu organ ewidencyjny powziął wątpliwości dotyczące poprawności ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków budynku o ID: [...], na podstawie przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu KERG [...], zwłaszcza w kontekście zgłaszanej zmiany dotyczącej powierzchni użytkowej lokalu apteki. Z dostępnych dokumentów wynikało, zdaniem organu odwoławczego, że rezultatem działań zmierzających do ujawnienia danych ewidencyjnych lokalu apteki po dokonanej rozbudowie budynku było opracowanie wspomnianego już wcześniej operatu technicznego KERG [...] z połączenia budynków. Operat ten powstał na zlecenie skarżących, którzy podnoszą, że opracowanie operatu technicznego było zaleceniem Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S.. Organ odwoławczy podkreślił, że organ ewidencyjny ujawniając w 2005 r. w ewidencji gruntów i budynków budynek o ID [...], a następie dokonując połączenia tego budynku z budynkiem o ID: [...] zarejestrował stan faktyczny, wynikający z dostępnych mu dokumentów. Aktualnie w ewidencji gruntów i budynków ujawniony jest budynek o ID [...], którego dane ewidencyjne w zakresie funkcji użytkowej i powierzchni zabudowy wynikają z operatu KERG [...] oraz budynek ID: [...] (opisywany już w dokumentacji KERG [...]). Pozyskane w toku postępowania administracyjnego dokumenty pochodzące od kompetentnych w tym zakresie organów administracji architektoniczno-budowlanej potwierdziły, w ocenie organu odwoławczego, że ewidencja gruntów i budynków zawiera aktualne dane odnoszące się do budynku o ID [...]. Przywołane organy w sposób jednoznaczny przesądziły, że udzielone przez Prezydenta Miasta S. pozwolenie na budowę z 16 października 1997 r. znak WUAiNB.IVN.GH/7351/486/97 obejmowało dobudowę do istniejącego budynku, a nie budowę nowego budynku. Także w pozwoleniu na użytkowanie, które zostało udzielone decyzją z 21 listopada 2005 r. znak PINB-ROP/CM/7353/7160/1204/05 mowa jest o części obiektu budowlanego. Gdyby dobudowany obiekt budowlany stanowił samodzielny budynek, to organ nadzoru budowlanego udzieliłby pozwolenia na użytkowanie tego obiektu w całości. Ponieważ organ ewidencyjny nie może samodzielnie kreować nowego stanu prawnego, organ odwoławczy w obecnym stanie prawnym i faktycznym, będąc związany treścią ostatecznych decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 16 października 1997 r. znak WUAiNB.IVN.GH/7351/486/97 i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. z 21 listopada 2005 r. znak PINB-ROP/CM/7353/7160/1204/05, a także mając na względzie opinie z 10 lipca 2023 r. znak ROP.051.20.3006.2023.PW, z 10 października 2023 r. znak ROP.070.44.4381.2023.CM, z 18 października 2023 r. znak WAiB-IV.6740.8.21.2023.BM, nie mógł spełnić oczekiwania skarżących i przywrócić stanu sprzed połączenia budynków o ID: [...], [...] w budynek o ID: [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że od 31 grudnia 2013 r. do 30 lipca 2021 r. w ewidencji gruntów i budynków gromadzone były informacje dotyczące budynków w trakcie budowy. Zmiany w tym zakresie wynikały z rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 6 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zarówno obowiązujące w 2005 r. rozporządzenie z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, jak i rozporządzenie Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie przywidywały możliwości ujawniania w ewidencji informacji o budynku w trakcie budowy. Również obecnie obowiązujące rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie przewiduje ujawniania tej informacji. Tak więc po rozpoczęciu rozbudowy budynku brak było podstaw prawnych do ujawnienia takiej informacji w ewidencji gruntów i budynków. Zatem w tym zakresie zarzut skarżących dotyczących tego, że w ewidencji gruntów i budynków nie została ujawniona informacja o rozbudowie budynku, organ odwoławczy uznał za bezzasadny. Natomiast w odniesieniu do podnoszonej przez skarżących kwestii nieujawnienia w ewidencji gruntów i budynków w 2005 r. zwiększonej powierzchni lokalu o ID: [...] i związanych z tym konsekwencji dotyczących przekształcenia prawa użytkowania wieczystego we własność w udziałach, które nie zostały przeliczone po dokonanej rozbudowie budynku i powiększeniu powierzchni użytkowej lokalu, organ odwoławczy stwierdził, że w operacie technicznym KERG [...] nie było informacji o powierzchni użytkowej przedmiotowego lokalu. Zgodnie z obowiązującym w 2005 r. § 71 rozporządzenia egib, dane ewidencyjne dotyczące lokali były ujawniane w ewidencji na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych na podstawie doręczonej przez nich dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Takiej dokumentacji budowlanej w 2005 r. skarżący nie przedłożyli, stąd też zmiana w zakresie powierzchni lokalu nie mogła zostać ujawniona. Taka dokumentacja budowlana została sporządzona dopiero w marcu 2013 r. i stanowiła podstawę do wydania przez Prezydenta Miasta S. zaświadczenia z 10 kwietnia 2013 r. znak WUiAB-IV.7120.76.2013.JD. W oparciu o powyższe zaświadczenie i inwentaryzację budowlaną sporządzony został wykaz zmian danych ewidencyjnych lokalu użytkowego, w którym jako stan dotychczasowy wpisano powierzchnię użytkową [...] m2, a jako stan po zmianie [...] m2 (wykaz zmian danych ewidencyjnych lokalu z 9 kwietnia 2018 r.). Organ odwoławczy podał, że nie sposób więc czynić zarzutów organowi ewidencyjnemu, iż na przestrzeni lat 2005 - 2018 nie ujawnił zwiększonej powierzchni lokalu ID: [...], bowiem organ I instancji nie dysponował wymaganą wówczas dokumentacją budowlaną, lecz jedynie geodezyjną inwentaryzacją budowalną rozbudowanej części budynku, opracowaną na zlecenie skarżących. Obecnie, według organu odwoławczego, trudno oczekiwać od organu ewidencyjnego, że dokona aktualizacji informacji zawartych ewidencji gruntów i budynków z datą wsteczną. Organ odwoławczy wyjaśnił, że aktualizacja ewidencji może być dokonana jedynie na dany czas. Niedopuszczalna jest zmiana danych ewidencyjnych z mocą wsteczną, a więc wprowadzenia zmian historycznych lub które na dzień aktualizacji nie figurują w ewidencji. Eliminowanie danych błędnych następuje w drodze bieżącej aktualizacji, a nie przywrócenia wpisu sprzed lat. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że decyzja organu i instancji o odmowie dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie wycofania zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID: [...], ID: [...] w budynek o ID: [...], odpowiada prawu. Brak było bowiem wymaganych dowodów wskazujących na to, że budynki o ID: [...], [...] stanowią oddzielne budynki w rozumieniu prawa budowlanego, co powoduje, iż nie wystąpiły podstawy do aktualizacji operatu ewidencyjnego. Brak jest również podstaw do ujawnienia zwiększonej powierzchni lokalu ID: [...] z datą wsteczną. Organ I instancji, w ocenie organu odwoławczego, nie naruszył żadnych reguł procedury administracyjnej mogącej mieć wpływ na wynik postępowania. Organ odwoławczy odniósł się również do zmiany rodzaju budynku o ID: [...] z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo -usługowe". Organ odwoławczy zwrócił uwagę na niekonsekwencję w żądaniu skarżących, bowiem skarżący wnioskują o wycofanie zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID: [...] i ID: [...] w budynek o ID: [...], przy czym jednocześnie wnoszą o zmianę rodzaju budynku o ID: [...] z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo-usługowe". Skarżący, wnioskując o wycofanie zmiany związanej z połączeniem budynków pomijają istotny szczegół, a mianowicie wycofanie zmiany i ponowne ujawnienie w ewidencji dwóch budynków doprowadziłoby do sytuacji, w której lokal użytkowy byłby zlokalizowany w dwóch budynkach. Sytuacja ta z punktu widzenia przesłanek determinujących uznanie lokalu za samodzielny jest niedopuszczalna. W takiej sytuacji należałoby również zmodyfikować dane ewidencyjne dotyczące lokalu ID: [...]. Tymczasem dane ewidencyjne dotyczące tego lokalu użytkowego, wynikają z przedłożonej przez skarżących dokumentacji - wykaz zmian danych ewidencyjnych lokalu z 9 kwietnia 2018 r. (zmiana 2006.9.2018). Skarżący wnioskują też o zmianę rodzaju budynku, która może wiązać się ze zmianą rodzaju użytku gruntowego w działce [...] Zmiana rodzaju budynku z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo-usługowe" niewątpliwie pociągałaby za sobą konieczność aktualizacji użytku gruntowego w działce z B - tereny mieszkaniowe na użytek Bi - inne tereny zabudowane. Wniosku o zmianę użytku gruntowego, zaś strony nie zgłaszały. Ponieważ żądania te są wewnętrznie sprzeczne ze sobą, organ odwoławczy zwrócił się do skarżących o udzielenie wyjaśnień w zakresie wnioskowanej zmiany (pismo z 2 lutego 2024 r.). W odpowiedzi z 22 lutego 2024 r. skarżący wyjaśnili jedynie, że cyt.: "rodzaj użytku gruntowego związany jest z prawidłowo określonym rodzajem budynku na podstawie obowiązującej dokumentacji budowlanej". Organ odwoławczy podał, że daną ewidencyjną dotyczącą budynku jest m.in. rodzaj budynku wg Klasyfikacji Środków Trwałych (§ 18 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r. poz. 1390). KŚT jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. Klasyfikacja ta wyodrębnia 10 grup środków trwałych a w każdej grupie wyodrębniono podgrupy (którym nadano symbole dwucyfrowe) i rodzaje (symbole trzycyfrowe). Zgodnie z uwagami szczegółowymi dotyczącymi grupy 1 (budynki i lokale oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego i spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego), zawartymi w KŚT, o zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje każdorazowo wykonanie odpowiednich robót budowlano-adaptacyjnych. Według KŚT, budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny zgodnie z jego przeznaczeniem. Natomiast budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie. Podział budynków na mieszkalne i niemieszkalne w KŚT w istocie oparto na Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) oraz przypisano każdemu rodzajowi KŚT odpowiedni symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów. Organ odwoławczy podał, że z materiału dowodowego wynikało, że: - lokal mieszkalny o ID: [...] posiada powierzchnię użytkową wynoszącą [...] m2. Do lokalu przypisane są lokale przynależne o powierzchni użytkowej, która wynosi [...] m2 - lokal mieszkalny o ID: [...] posiada powierzchnię użytkową wynoszącą [...] m2. - lokal niemieszkalny o ID: [...] posiada powierzchnię użytkową wynoszącą [...] m2. - powierzchnia użytkowa pozostałych części wspólnych w budynku o ID: [...] nie jest znana. Suma powierzchni użytkowej w budynku ustalona w oparciu o powierzchnię użytkową wyodrębnionych lokali w budynku ID: [...] wynosi [...] m2, a wraz z pomieszczeniem przynależnym do lokalu ID: [...] wynosi [...] m2. Powierzchnia ta nie obejmuje pozostałych pomieszczeń znajdujących się w budynku, w tym stanowiących części wspólne, dlatego też nie sposób ustalić, jaka jest całkowita powierzchnia użytkowa budynku, czy pozostała powierzchnia użytkowa budynku, nieujawniona dotychczas w ewidencji jest wykorzystywana do celów mieszkalnych, czy niemieszkalnych. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia egib, daną ewidencyjną jest łączne pole powierzchni użytkowej lokali stanowiących odrębne nieruchomości, lokali niewyodrębnionych, pomieszczeń przynależnych do lokali. Pole całkowitej powierzchni użytkowej budynku nie jest daną ewidencyjną, jednakże przez pryzmat rodzaju budynku wg KŚT informacja ta musi być znana dla organu ewidencyjnego, aby we właściwy sposób określić rodzaj budynku. Informacja taka jest zawarta przede wszystkim w projekcie budowlanym lub inwentaryzacji budowlanej budynku. Taką dokumentacją organ ewidencyjny nie dysponuje. Organ odwoławczy podał, żeby aby spełnić żądanie skarżących, co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku musiałaby nie być wykorzystywana do celów mieszkalnych. Tymczasem z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. z 10 października 2023 r. znak ROP.070.44.4381.2023.CM wynikało, że organ ten nie dysponuje inwentaryzacją budowlaną całego budynku, w oparciu o którą można by ustalić udziały części mieszkalnej i części niemieszkalnej. Z tych względów wniosek skarżących nie może zostać uwzględniony, ponieważ organ I instancji nie dysponuje informacją jaka jest całkowita powierzchnia użytkowa budynku, co pozwalałaby na ustalenie rodzaju budynku, zgodnie z ich żądaniem. Obecnie organ ewidencyjny dysponuje jedynie sumą powierzchni wyodrębnionych lokali, przy czym w budynku znajdują się również części wspólne, których powierzchnia użytkowa nie jest znana. Podobnie nie jest znany sposób użytkowana tych części wspólnych. Dodatkowo, uwzględnienie wniosku skarżących pociągałoby za sobą konieczność zmiany użytku gruntowego w działce ewidencyjnej numer [...], przy czym organ ewidencyjny nie dysponuje dokumentacją geodezyjną, na podstawie której taka zmiana mogłaby zostać wprowadzona. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, na fakt, że od chwili założenia ewidencji gruntów i budynków, działka ewidencyjna [...] opisywana była symbolem "B", czyli tereny mieszkaniowe, a sam budynek oznaczony był symbolem "m". Informacje te świadczą o tym, że od co najmniej lat 70. XX w. budynek ten był opisywany w ewidencji gruntów i budynków jako budynek mieszkalny. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że decyzja organu I instancji w zakresie odmowy dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie rodzaju budynku o ID: [...] z "m - budynki mieszkalne" na "h -budynki handlowo - usługowe", odpowiada prawu. Brak było bowiem wymaganych dowodów wskazujących na całkowitą powierzchnię użytkową budynku o ID: [...], ustaloną nie tylko w oparciu o sumę powierzchni użytkowej wyodrębnionych lokali, lecz uwzględniającą również powierzchnię użytkową części wspólnych budynku, co pozwoliłby ustalić, czy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku o ID: [...] jest wykorzystywana do celów mieszkalnych, czy też nie jest. Organ ewidencyjny podjął próbę wyjaśnienia tej kwestii zwracając się do organu nadzoru budowlanego, jednakże próba ta nie przyniosła oczekiwanego efektu. Organ odwoławczy podjął dodatkowe działania, które pozwoliłyby zweryfikować twierdzenia skarżących co do poprawności rodzaju budynku ujawnionego w ewidencji, m.in. poprzez zobowiązanie skarżących do dostarczenia inwentaryzacji budowlanej budynku o ID: [...]. Skarżący wyjaśnili jednak, że takiej dokumentacji nie posiadają. Tym samym w ocenie organu odwoławczego, aktualnie ujawniony w ewidencji gruntów i budynków rodzaj budynku odpowiada aktualnemu stanowi rzeczy. Organ odwoławczy rozważył również, czy aktualny wpis w ewidencji nie stanowi błędnych informacji w rozumieniu art. 24 ust. 2a pkt 1 lit.d u.p.g.i.k. Jednak analiza dokumentów zgormadzonych w sprawie wykazała, że dane dotyczące rodzaju budynku są aktualne. Z tych przyczyn brak było podstaw do dokonania zmiany rodzaju użytku gruntowego w działce ewidencyjnej, albowiem obecnie ujawniony użytek gruntowy jest ściśle związany z ujawnionym w ewidencji rodzajem budynku. Tym samym nie wystąpiły podstawy do aktualizacji operatu ewidencyjnego. Organ I instancji, w ocenie organu odwoławczego, nie naruszył żadnych reguł procedury administracyjnej mogącej mieć wpływ na wynik postępowania. Organ odwoławczy odniósł się także do zmiany grupy rejestrowej w zakresie lokalu o ID: [...]. Organ odwoławczy podał, że grupy rejestrowe, o których jest mowa w § 14 rozporządzenia egib ustala się w oparciu o status podmiotu ewidencyjnego i przysługujące wielkości udziałów. Do grupy 6 zalicza się jednoosobowe spółki jednostek samorządu terytorialnego i inne osoby prawne, których organami założycielskimi są organy samorządu terytorialnego, zaś do grupy 7 zalicza się osoby fizyczne. Z akt sprawy wynika, że lokal użytkowy o ID: [...], stanowiący zgodnie z treścią księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości lokalowej przez Sąd Rejonowy S. odrębną własność skarżących został przyporządkowany do grupy 7 rejestrowej, którą zgodnie z wcześniej przywołanymi regulacjami przypisuje się dla osób fizycznych. Zatem stan operatu ewidencyjnego w tym zakresie, według organu odwoławczego, był aktualny i brak było konieczności aktualizacji operatu ewidencyjnego. Organ odwoławczy podał, że od chwili ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków odrębnego lokalu użytkowego o ID: [...], lokal ten był przypisany do grupy rejestrowej odnoszącej się do osób fizycznych. Obecnie jest to 7 grupa, wcześniej grupa 7.2. Oznaczenie "L6" występuje jedynie w identyfikatorze lokalu, przy czym oznaczenie to odnosi się wyłącznie do jednostki rejestrowej lokalu. Zgodnie z § 13 ust. 3 rozporządzenia egib, każdy lokal stanowiący odrębną nieruchomość należy do odrębnej jednostki rejestrowej lokali. Grupa rejestrowa i jednostka rejestrowa nie są pojęciami tożsamymi. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że decyzja organu I instancji w zakresie odmowy dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków polegającej zmianie grupy rejestrowej w zakresie lokalu o ID: [...] była prawidłowa. Lokal użytkowy o ID: [...] jest w ewidencji gruntów i budynków przypisany do 7 grupy rejestrowej, co odpowiada stanowi prawnemu i faktycznemu. Z tych przyczyn nie wystąpiły podstawy do aktualizacji operatu ewidencyjnego. Organ I instancji, w ocenie organu odwoławczego, nie naruszył żadnych reguł procedury administracyjnej mogącej mieć wpływ na wynik postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że zarzuty skarżących w większości sprowadzają się do tego, że organ ewidencyjny dopuścił się zaniechań takich jak nieujawnienie informacji o rozbudowie budynku, nieujawnienie zwiększonej powierzchni użytkowej lokalu apteki, co miało mieć wpływ na wielkość udziałów w nieruchomości wspólnej po przekształceniu użytkowania wieczystego w prawo własności, zapominają o wielokrotnie wskazywanym w decyzji charakterze ewidencji gruntów i budynków, która sprowadza ewidencję jedynie do rejestrowania stanów faktycznych i stanów prawnych wynikających z dostępnej organowi dokumentacji. Organ ewidencyjny dysponował w 2005 r. i w 2012 r. innymi dokumentami źródłowymi, dotyczącymi tego samego przedmiotu, jakim był ówczesny budynek ID: [...], o aktualnym ID: [...]. Zdaniem organu odwoławczego, sami skarżący powinni już w 2005 r. dążyć do ujawnienia nowej powierzchni użytkowej lokalu apteki, gdzie jak sami wielokrotnie wskazywali w swoich pismach składanych w toku postępowania, celem rozbudowy miało być powiększenie lokalu apteki do wymaganej przepisami prawa farmaceutycznego powierzchni dla aptek ogólnodostępnych typu A. Kumulacja tych wszystkich zdarzeń doprowadziła do sytuacji, w której wielkość udziałów przysługująca poszczególnym właścicielom nie odpowiada faktycznej powierzchni wyodrębnionych lokali mieszkalnych. Organ odwoławczy wskazał, że rozumie, iż całość tej sytuacji wywołuje u skarżących uzasadnione poczucie niesprawiedliwości, albowiem po rozbudowie poczynionej własnymi staraniami i z własnych środków, skutkującej powiększeniem powierzchni lokalu użytkowego z [...] m2 do [...] m2, ich udziały w częściach wspólnych nie zostały zmienione. Jednakże organ odwoławczy z uwagi na rejestracyjny charakter ewidencji gruntów i budynków musi ograniczyć się do oceny ujawnionych w ewidencji informacji, mając na względzie zgromadzone w sprawie na przestrzeni wielu lat dokumenty źródłowe. Z materiału dowodowego wynikało, że informacje przedmiotowe odnoszące się do budynku o ID: [...] i lokalu użytkowego apteki o ID: [...], pozostają aktualne. Natomiast jako nieaktualne jawią się informacje podmiotowe dotyczące udziałów w nieruchomości wspólnej. Organ odwoławczy wskazał, że kwestia ta wymaga podjęcia działań przez podmioty zainteresowane na gruncie cywilnoprawnym i nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia przed organem ewidencyjnym w toku postępowania administracyjnego. Roszczenia skarżących względem pozostałych współwłaścicieli, w tym gminy, która zbywała udziały w nieruchomości, mają wymiar wyłącznie cywilnoprawny i nie mogą być dochodzone na drodze postępowania administracyjnego, w tym zwłaszcza przed organem ewidencyjnym. Organ odwoławczy odniósł się do wniosku skarżących o uzupełnienie postępowania dowodowego o dodatkowe dowody w postaci dokumentów z ewidencji gruntów i budynków i wskazał, że w jego ocenie, dokumenty te nie są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, której przedmiotem jest aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Według organu odwoławczego, wniosek dowodowy zmierzał jedynie do przedłużenia postępowania odwoławczego. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił odnośnie adresu, który został w 2005 r. ujawniony przy budynku o ID: [...], iż nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że budynek ten zarówno w 2005 r. jak i w 2012 r. był przypisany do działki ewidencyjnej o numerze [...], na co wskazują zalegające w aktach informacje z kartoteki budynku, gdzie ujawnione jest oznaczenie działki, na których położony jest budynek: [...]. Skarżący złożyli skargę na ww. decyzję i wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji, stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa, podjęcie środków w celu usunięcia naruszenia prawa niezbędnych dla końcowego jej załatwienia, tj. zgłoszenie ostrzeżenia o niezgodności treści ksiąg wieczystych z rzeczywistym stanem prawnym w zakresie błędnych udziałów nieruchomości wspólnej przy ul. [...] w S., dla której Sąd Rejonowy S. prowadzi KW numer [...] do ksiąg wieczystych prowadzonych dla nieruchomości gruntowej KW [...] i lokali KW numer [...], KW numer [...] i KW numer [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucili organowi odwoławczemu naruszenie: 1. przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. i 107 § 3 K.p.a., przez niewyjaśnienie istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy okoliczności faktycznych oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, w szczególności: o inwentaryzacji powykonawczej pana Pielicha z lipca 2005 r., dziennika budowy, pozwolenia na budowę, inwentaryzacji powykonawczej (zgodność z projektem), prawa do zajęcia udziału gruntu w użytkowaniu wieczystym pod zabudowę za zgodą właściciela Gminy Miasto S. , projektu budowlanego, aktu notarialnego oddania w użytkowanie wieczyste [...] gruntu UGGIWN z 1985 r., sprzedaż lokalu użytkowego - apteki oraz [...] części reszty budynku, wypis z kartoteki budynków i lokali MODGiK, dowodów z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu organu II instancji na str. 6, w tym danych z części opisowej ewidencji gruntów i budynków, dokument "ustalenie udziałów" z 28.10.2022 r. sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego inż. J. D., dokumentów i materiałów źródłowych niezbędnych do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków dostarczonych przez skarżący do MODIGK w lipcu 2005 r. - co skutkowało błędnymi ustaleniami faktycznymi, że: brak jest dowodów zmian w zakresie udziałów w nieruchomości wspólnej, brak jest odpowiedniej dokumentacji na podstawie której można dokonać aktualizacji danych ewidencyjnych zmierzającej do ujawnienia stanu sprzed połączenia budynków, brak jest odpowiedniej dokumentacji mogącej stanowić podstawę do dokonania wnioskowanej zmiany rodzaju budynku z mieszkalnego na handlowo-usługowy brak jest dokumentacji pozwalającej ustalić, czy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku o ID: [...] jest wykorzystywana do celów mieszkalnych, czy niemieszkalnych, organy nie dysponowały w latach 2005 - 2018 wymaganą dokumentacją budowlaną do ujawnienia zwiększonej powierzchni - lokalu ID: [...]; b) art. 78 § 1 K.p.a., przez nieuwzględnienie wniosku dowodowego skarżących z dnia 19 kwietnia 2024 r. o uzupełnienie postępowania dowodowego o dodatkowe dowody w postaci dokumentów z ewidencji gruntów i budynków i wypisów z kartoteki budynków i lokali MODGiK jako nieistotnych dla sprawy i zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania, podczas gdy dowody z tych dokumentów były istotne dla sprawy i nie przyczyniłby się do przedłużenia postępowania; c) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., przez jego błędne zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy organ odwoławczy winien był ją uchylić i orzec zgodnie z żądaniem skarżących; d) art. 15 K.p.a. w zw. z art. art. 104 § 2 K.p.a., przez jego niezastosowanie i zaniechanie wszechstronnego rozpoznania istoty sprawy przez organ II instancji i ograniczenie się do kontroli decyzji wydanej przez organ I instancji; e) art. 75 § 1 K.p.a. w zw. z art. 86 K.p.a. i art. 89 K.p.a., przez niezastosowanie tych przepisów i nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z przesłuchania stron i rozprawy, podczas gdy po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały nic wyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, zaś sprawa wymagała wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków i biegłych, nadto w ocenie organu brakowało dowodów i dokumentów wskazanych w lit.a dla uwzględnienia żądania skarżących; f) art. 8 § 1 K.p.a. w zw. z art. 9 K.p.a. i art. 11 K.p.a., przez działanie w sposób sprzeczny z przepisami prawa oraz nieudzielenie skarżącym należytych i wyczerpujących wyjaśnień w sprawie, a w konsekwencji naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej, zamknięcie skarżącym drogi do ujawnienia w rejestrze wnioskowanych informacji i odesłanie skarżących na drogę cywilną, podczas gdy aktualizacja dotyczy danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków i może odbyć się niezależnie od postępowania cywilnego; g) art. 107 § 1 pkt 4 i 6 K.p.a., przez jego niezastosowanie i niewskazanie podstawy prawnej i uzasadnienia prawnego dla odmowy uwzględnienia żądania skarżących, poza odwołaniem się do art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i przepisów kompetencyjny regulujących właściwość z ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1752 ze zm.); 2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 24 ust. 2a pkt 1 lit.d i ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przez niezastosowanie tego przepisu i niezaktualizowanie informacji w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z wnioskiem skarżących, podczas gdy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji, z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z wykrycia błędnych informacji, co potwierdzają dokumentów; b) art. 24 ust. 2c ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przez zastosowanie tego przepisu i odmowę aktualizacji informacji zawartych w' ewidencji gruntów i budynków; c) § 20 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2024 r. poz. 219), przez jego błędną wykładnię, polegającą na błędnym przyjęciu, że przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie przewidują możliwości gromadzenia w ewidencji gruntów i budynków "uwag" o niezgodności udziałów, "dodatkowe informacje" w schemacie aplikacyjnym ewidencji gruntów i budynków odnoszą się tylko do danych przedmiotowych działki, budynku, lokalu i mają charakter uzupełniający, zaś wysokość udziałów w nieruchomości wspólnej nie stanowi danych przedmiotowych, a dane przedmiotowe oraz że "uwaga" o niezgodności udziałów nie jest "dodatkową informacją", w ewidencji gruntów i budynków nie została ujawniona informacja o rozbudowie budynku, podczas gdy przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przewidują możliwości gromadzenia w ewidencji gruntów i budynków "uwag" o niezgodności udziałów, "dodatkowe informacje" w schemacie aplikacyjnym ewidencji gruntów i budynków odnoszą się również do wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej; d) § 17 rozporządzenia sprawie ewidencji gruntów i budynków, przez jego błędną wykładnię i niezastosowanie podczas gdy o zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie a nie sposób użytkowania, zaś w przypadków budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje głównie jego przeznaczenie, natomiast w niniejszym stanie faktycznym lokal apteka z uwagi na przeznaczenie, konstrukcję i wyposażanie ma funkcje handlowe. Skarżący wnieśli również o przeprowadzenie dowodów uzupełniających dokumentów wskazanych we wniosku skarżących z dnia 19 kwietnia 2024 r. o uzupełnienie postępowania dowodowego o dodatkowe dowody w postaci dokumentów z ewidencji gruntów i budynków. Zarzuty zostały uszczegółowione w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Spór dotyczy odmowy organu ewidencyjnego: zmiany udziałów w przedmiotowej nieruchomości wspólnej; sprostowania danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do znajdującego się na działce ewidencyjnej numer [...] budynku o identyfikatorze [...], w tym wycofania zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID [...], ID [...] w budynek o ID [...] i ujawnienia według stanu w 2005 r. rozbudowanego lokalu użytkowego ID [...] o powierzchni użytkowej [...] m2; zmiany rodzaju budynku o ID [...] z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo-usługowe" oraz zmiany grupy rejestrowej w zakresie lokalu o ID: [...] Szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków określają przepisy rozporządzenia egib. Stosownie do art. 24 ust. 2a u.p.g.k., informacje zawarte w ewidencji grantów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje, zgodnie z art. 24 ust. 2b u.p.g.k.: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciw, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Skarżący domagają się zmian w ewidencji budynków, gdyż według nich w sposób nieprawidłowy oznaczona jest wielkość ich udziałów w przedmiotowej nieruchomości. Ewidencja gruntów i budynków służy wyłącznie do rejestrowania stanów faktycznych i stanów prawnych, wynikających z dostępnej organowi dokumentacji. Deklaratoryjny charakter wpisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków oznacza, że nie kształtuje ona nowego stanu. Kompetencje organów ewidencyjnych sprowadzają się zatem do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian. Wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która mając charakter techniczno - deklaratoryjny rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy prawnego, oraz jedynie potwierdza stan prawny wynikający z dokumentów. Ewidencja gruntów i budynków nie rozstrzyga sporów o prawo. Zgodzić należy się z organem odwoławczym, że kwestia zmiany wielkości udziałów, której domagają się skarżący nie jest możliwa w postępowaniu administracyjnym. Roszczenia skarżących względem pozostałych współwłaścicieli, w tym gminy, która zbywała udziały w nieruchomości, mają wymiar wyłącznie cywilnoprawny. Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności nastąpiło poza kompetencjami organu ewidencyjnego. Zdaniem Sądu, odmowa dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do udziałów w nieruchomości wspólnej była prawidłowa, gdyż brak było dowodów w zakresie zmiany wysokości udziałów. Dane w ewidencji zostały przyjęte do zasobu geodezyjnego na podstawie operatu technicznego KERG [...], którego zleceniodawcami byli skarżący. Sąd zgodził się z organem, że po rozbudowie apteki, skarżący na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 u.p.g.k. powinni zgłosić organowi I instancji zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian i zadbać, by dane te odpowiadały rzeczywistości. Organ odwoławczy szczegółowo opisał stan faktyczny, w tym zmiany udziałów w przedmiotowej nieruchomości wyjaśnił przyczyny braku możliwości uwzględnienia żądania skarżących. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, przyjęcie do zasobu dokumentacji geodezyjnej obejmującej informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków nie oznacza kategorycznego obowiązku dokonania aktualizacji tej ewidencji. Czym innym jest bowiem czynność przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a czym innym aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, która może być dokonana na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Inne są kompetencje organu odpowiedzialnego za przyjęcie operatów geodezyjnych do zasobu, a inne organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków. Postępowanie mające na celu aktualizację operatu ewidencyjnego ma charakter rejestrowy, tj. wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. Wpisy w ewidencji stanu prawnego nieruchomości dokonywane są w oparciu o aktualne dokumenty takie jak: odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń organów administracji oraz sądów, a także aktów notarialnych. Oznacza to, że za pomocą przepisów u.p.g.k. nie można kwestionować czy ustalać stanu faktycznego i prawnego nieruchomości. W żadnym razie rolą ewidencji nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych, a więc dotyczących kwestii przysługiwania prawa własności i jego zasięgu. Z zaskarżonej decyzji wynikało, że organ odwoławczy dostrzegł uchybienia pracy geodezyjnej, z której powstał operat techniczny KERG [...], w szczególności dotyczące celu zgłoszonej pracy geodezyjnej. Celem modernizacji ewidencji gruntów i budynków było połączenie budynków. Istotą ww. pracy geodezyjnej było sporządzenie dokumentacji geodezyjnej do aktualizacji informacji zawartych w ewidencji grantów i budynków, w tym doprowadzenie do zgodności z dostępną dokumentacją z rozbudowy budynku. Przedmiotowa praca geodezyjna została pozytywnie skontrolowana i przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stając się jego częścią i podstawą do aktualizacji informacji zwartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na połączeniu budynków o ID: [...], ID: [...] w budynek o ID: [...] Na podstawie geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej z 2005 r. ujawniono istnienie nowego budynku ID: [...] mimo iż dokumentacja budowlana dotyczyła rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego (decyzja o pozwoleniu na budowę z 16 października 1997 r. obejmowała dobudowę do istniejącego budynku, a nie budowę nowego budynku). W 2012 r. na podstawie operatu technicznego KERG [...] ujawniono połączenie budynków. Jak wskazał organ odwoławczy, organ ewidencyjny ujawniając w 2005 r. w ewidencji gruntów i budynków budynek o ID [...] a następie dokonując połączenia tego budynku z budynkiem o ID: [...] zarejestrował stan faktyczny, wynikający z dostępnych mu dokumentów. Aktualnie w ewidencji gruntów i budynków ujawniony jest budynek o ID [...], którego dane ewidencyjne w zakresie funkcji użytkowej i powierzchni zabudowy wynikają z operatu KERG [...] oraz budynek ID: [...] (opisywany już w dokumentacji KERG [...]). Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że ewidencja gruntów i budynków zawiera aktualne dane, ujawnione na podstawie posiadanych przez organ I instancji dokumentów. Sąd zgodził się z organem odwoławczym, że brak jest możliwości dokonania zmian w ewidencji z datą wsteczną, jak chcieliby skarżący. Eliminowanie danych błędnych następuje w drodze bieżącej aktualizacji, a nie przywrócenia wpisu sprzed lat. Gdyby przywrócić stan sprzed połączenia budynków o ID: [...], [...] w budynek o ID [...], zapis w ewidencji byłby niezgodny ze stanem rzeczywistym, bowiem na działce nie ma dwóch odrębnych budynków w rozumieniu przepisów budowlanych. Natomiast w odniesieniu do podnoszonej przez skarżących kwestii nieujawnienia w ewidencji gruntów i budynków w 2005 r. zwiększonej powierzchni lokalu o ID [...] i związanych z tym konsekwencji dotyczących przekształcenia prawa użytkowania wieczystego we własność w udziałach, które nie zostały przeliczone po dokonanej rozbudowie budynku i powiększeniu powierzchni użytkowej lokalu, jak zauważył organ odwoławczy, w operacie technicznym KERG [...] nie było informacji o powierzchni użytkowej przedmiotowego lokalu, stąd też zmiana w zakresie powierzchni lokalu nie mogła zostać ujawniona. Taka dokumentacja budowlana została sporządzona dopiero w marcu 2013 r. i stanowiła podstawę do wydania przez Prezydenta Miasta S. zaświadczenia z 10 kwietnia 2013 r. W oparciu o powyższe zaświadczenie i inwentaryzację budowlaną sporządzony został wykaz zmian danych ewidencyjnych lokalu użytkowego, w którym jako stan dotychczasowy wpisano powierzchnię użytkową [...] m2, a jako stan po zmianie [...] m2 (wykaz zmian danych ewidencyjnych lokalu z 9 kwietnia 2018 r.). Słusznie zatem organ odwoławczy podał, że nie sposób więc czynić zarzutów organowi ewidencyjnemu, iż na przestrzeni lat 2005 - 2018 nie ujawnił zwiększonej powierzchni lokalu ID [...], bowiem organ I instancji nie dysponował wymaganą wówczas dokumentacją budowlaną, lecz jedynie geodezyjną inwentaryzacją budowalną rozbudowanej części budynku, opracowaną na zlecenie skarżących. W ocenie Sądu, odmowa dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie wycofania zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID: [...], [...] w budynek o ID: [...] była prawidłowa. Brak było dowodów wskazujących na to, że budynki o ID: [...], [...] stanowią oddzielne budynki w rozumieniu prawa budowlanego, co powoduje, iż nie wystąpiły podstawy do aktualizacji operatu ewidencyjnego. Brak było również podstaw do ujawnienia zwiększonej powierzchni lokalu ID: [...] z datą wsteczną. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy słusznie zwrócił uwagę na niekonsekwencję w żądaniu skarżących, którzy z jednej strony wnioskują o wycofanie zmiany dotyczącej połączenia budynków o ID: [...] i ID: [...] w budynek o ID: [...], a z drugiej wnoszą o zmianę rodzaju budynku o ID: [...] z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo-usługowe". Wycofanie zmiany i ponowne ujawnienie w ewidencji dwóch budynków doprowadziłoby do sytuacji, w której lokal użytkowy byłby zlokalizowany w dwóch budynkach. Sytuacja ta z punktu widzenia przesłanek determinujących uznanie lokalu za samodzielny jest niedopuszczalna. W takiej sytuacji należałoby również zmodyfikować dane ewidencyjne dotyczące lokalu ID: [...]. Tymczasem dane ewidencyjne dotyczące tego lokalu użytkowego, wynikają z przedłożonej przez skarżących dokumentacji - wykaz zmian danych ewidencyjnych lokalu z 9 kwietnia 2018 r. (zmiana 2006.9.2018). Zmiana rodzaju budynku wiąże się również ze zmianą rodzaju użytku gruntowego w działce [...] Zmiana rodzaju budynku z "m - budynki mieszkalne" na "h - budynki handlowo-usługowe" związana byłaby z koniecznością aktualizacji użytku gruntowego w działce z B - tereny mieszkaniowe na użytek Bi - inne tereny zabudowane. Wniosku o zmianę użytku gruntowego, zaś strony nie zgłaszały. Według Sądu, zmiana rodzaju budynku miałaby także wpływ na wysokość opodatkowania przedmiotowego budynku podatkiem od nieruchomości, którego stawka jest zróżnicowana w zależności o wykorzystywania danego budynku. Niższa jest stawka podatku dla budynku mieszkalnego, niż dla budynku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wyższa jest również stawka podatku od nieruchomości dla gruntu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 u.p.g.k., podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W ocenie Sądu, również odmowa dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków polegającej zmianie grupy rejestrowej w zakresie lokalu o ID: 32 .6 była prawidłowa. Lokal użytkowy o ID: [...] jest w ewidencji gruntów i budynków przypisany do 7 grupy rejestrowej, co odpowiada stanowi prawnemu i faktycznemu. Z tych przyczyn nie wystąpiły podstawy do aktualizacji operatu ewidencyjnego. W ocenie Sądu, organ odwoławczy szczegółowo wyjaśnił ww. kwestię. Zdaniem Sądu, organy zebrały pełny materiał dowodowy, dokonały jego oceny i wywiodły z nich prawidłowe wnioski. Zaskarżona decyzja zawierała uzasadnienie faktyczne i prawne. Okoliczność, że skarżący z materiału dowodowego wywodzą inne wnioski niż organy, nie świadczy o naruszeniu przez organy przepisów postępowania. Organ administracyjny kieruje przebiegiem postępowania dowodowego, lecz strona postępowania nie jest pozbawiona inicjatywy dowodowej. O konieczności przeprowadzenia rozprawy administracyjnej decyduje organ administracyjny. Zarzut braku przesłuchania stron, świadków czy braku powołania biegłych nie jest zasadny. Skarżący w toku postępowania takich wniosków nie składali. Organ nie miał powodów do przeprowadzenia takich dowodów z urzędu, tym bardziej, że przedmiotem postępowania były kwestie związane z aktualizacją ewidencji gruntów i budynków, która jest możliwa wyłącznie w sytuacjach wymienionych w art. 24 ust. 2b pkt 1 u.p.g.k. na podstawie przepisów prawa i określonych dokumentów. Brak jest możliwości dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków na podstawie zeznań świadków czy opinii biegłego. Organ odwoławczy oddalił wniosek dowodowy złożony przez skarżących o dołączenie dodatkowej dokumentacji z ewidencji gruntów i budynków i wypisów z kartoteki budynków i lokali, wskazując że nie ma on znaczenia dla rozpoznania sprawy. Z powyższym zgodził się Sąd, bowiem w sytuacji gdy dane dowody nie służą wyjaśnienia sprawy, brak jest powodów do ich przeprowadzenia. Wbrew twierdzeniom skarżącym, mają oni prawo do obrony swoich praw, choć na drodze postępowania cywilnego. Nie każdy bowiem wniosek strony może być załatwiony na drodze postępowania administracyjnego. Odnośnie wniosku dowodowego zawartego w skardze, wskazać należy, że dowody, które miałby być przeprowadzone przez Sąd nie zostały dołączone przez skarżących. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., Sąd przeprowadza jedynie dowody, które są niezbędne do wyjaśnienia sprawy i nie spowodują przedłużenia postępowania sądowego. Co do zasady Sąd orzeka na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że "uwagi", "dodatkowe informacje" w ewidencji gruntów i budynków odnoszą się tylko do danych przedmiotowych działki, budynku, lokalu i mają charakter uzupełniający i nie mają decydującego znaczenia dla rozpoznania sprawy i wpływu na wysokość udziałów w przedmiotowej nieruchomości. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że skarżący, dążąc do zmiany udziałów w przedmiotowej nieruchomości wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z 6 września 2010 r. o przekształceniu we własność prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości. Sprawa ta zakończyła się wyrokiem NSA z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. akt I OSK 390/22. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.