II SA/Sz 50/22

WyrokWSA w Szczecinie2022-04-21

Skład orzekający: Katarzyna Sokołowska, Renata Bukowiecka-Kleczaj, Katarzyna Grzegorczyk-Meder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego, prowadząc postępowanie naprawcze na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego, ma obowiązek badać, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a jeśli tak, to czy decyzja skierowana do osoby, która w międzyczasie utraciła prawo do nieruchomości, jest prawidłowa?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ nadzoru budowlanego, prowadząc postępowanie naprawcze na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego, ma obowiązek badać, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skoro w toku postępowania doszło do zmiany właściciela lokalu, do którego odnosiły się nakazane roboty budowlane, decyzja skierowana do poprzednich właścicieli, którzy utracili prawo do nieruchomości, jest wadliwa i narusza prawo, co skutkuje stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nakazu wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wewnętrznych instalacji wodno-kanalizacyjnych dla lokalu mieszkalnego nr [...], które przebiegały przez lokal mieszkalny nr [...]. Decyzją organu I instancji nałożono obowiązki na E. i K. W. jako współwłaścicieli lokalu nr [...]. Decyzją organu II instancji uchylono decyzję organu I instancji i nałożono nowe obowiązki na E. i K. W. Skarżąca A. Ś., właścicielka lokalu nr [...], wniosła skargę na decyzję organu II instancji, zarzucając m.in. naruszenie przepisów k.p.a. i prawa budowlanego oraz skierowanie decyzji do niewłaściwego adresata. Sąd uwzględnił skargę, stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] listopada 2021 r. Zasądza od Z. na rzecz skarżącej A. Ś. kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. zasądza od Z. na rzecz skarżącej A. Ś. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., po rozpatrzeniu "sprawy dotyczącej wykonania wewnętrznych instalacji wodno-kanalizacyjnych dla lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, posadowionym w P. przy ul. [...]", nałożył na E. i K. W. obowiązek doprowadzenia instalacji do stanu zgodnego z prawem, w tym nakazał: - rurę wodną poprowadzić w taki sposób aby zostały zachowane minimalne odległości od innych istniejących instalacji w lokalu nr [...], określone w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ) - odległość pomiędzy rurami na skrzyżowaniu z rurą gazową winna wynosić min. 2 cm (§ 164 ust. 5 rozporządzenia), odległość pozioma pomiędzy rurą wodną a gazową winna wynosić min. 10 cm (§ 164 ust. 4 rozporządzenia); - rurę kanalizacyjną przebiegającą przez lokal nr [...] ułożyć z zachowaniem minimalnego spadku 2% wymaganego dla poziomych odcinków kanalizacji sanitarnej; - umieścić tuleje ochronne o odpowiednio większej średnicy na przejściach instalacji wodno-kanalizacyjnych przez przegrody budowlane z wypełnieniem materiałem trwale elastycznym o odporności ogniowej nie mniejszej niż odporność ogniowa przegrody. Wyżej wymieniony zakres robót należało wykonać w terminie do dnia [...] października 2021 r. Od powyższej decyzji odwołali się E. i K. W. - współwłaściciele lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w P. podając, że rura gazowa, która jest na skrzyżowaniu z rurą wodną jest nieczynna i jest zaślepiona, co widać w rzeczywistości i na załączonym zdjęciu. Natomiast rura kanalizacyjna posiada spadek i doskonale funkcjonuje. Zdaniem odwołujących się instalacja gazowa prowadząca do lokalu [...] w budynku przy ul. [...] w P. stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia mieszkańców tego budynku, ponieważ została poprowadzona w murze budynku bez rury osłonowej, a nowe przyłącze wodne prowadzące do lokalu nr [...] przylega bezpośrednio do instalacji gazowej i nie posiada rury osłonowej. Z kolei, A. Ś. - właścicielka lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w P. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 7 i art. 77 i art. 78 k.p.a., poprzez "nienależytą ocenę przeprowadzonego postępowania dowodowego", w tym nienależyte zgromadzenie materiału dowodowego, gdyż w jej ocenie organ powiatowy nadzoru budowlanego nie zbadał prawa E. i K. W. do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; art. 84a ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie. Zdaniem skarżącej, organ powiatowy nadzoru budowlanego wydał decyzję, która jest niewykonalna. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., w brzmieniu obowiązującym do dnia 18 września 2020 r.), po rozpatrzeniu ww. odwołań - uchylił w całości decyzję organu I instancji i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem elementów instalacji wodnej i kanalizacyjnej lokalu mieszkalnego nr [...], znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w P., przebiegających przez lokal nr [...], znajdujący się w tym budynku, nakazał E. i K. W.: - przewody instalacji wodnej poprowadzić w taki sposób, aby zostały zachowane minimalne odległości od innych istniejących instalacji w lokalu nr [...], określone w § 164 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019, poz. 1065), tj. odległość przewodów tej instalacji na skrzyżowaniu z przewodami instalacji gazowej powinna wynosić min. 2 cm oraz przewody instalacji wodnej powinny być usytuowane co najmniej 10 cm poniżej poziomych odcinków instalacji gazowej, a ponadto przewody przedmiotowej instalacji wodnej powinny przebiegać w taki sposób, aby nie pozostawały w kolizji z elementami innych instalacji; - przewód instalacji kanalizacyjnej przebiegający przez lokal nr [...] ułożyć w kierunku prostopadłym i równoległym do najbliższych ścian, z zachowaniem minimalnego spadku 2%, wymaganego dla poziomych odcinków kanalizacji sanitarnej oraz w taki sposób żeby nie pozostawał w kolizji z innymi instalacjami; - wykonać odpowiednie izolacje akustyczne (wygłuszenia) instalacji wodnej i kanalizacyjnej lokalu nr [...] w celu zabezpieczenia lokalu mieszkalnego nr [...] przed negatywnym ich oddziaływaniem akustycznym na ten lokal; - umieścić tuleje ochronne o odpowiednio większej średnicy na przejściach instalacji wodnej i kanalizacyjnej przez przegrody budowlane z wypełnieniem materiałem trwale elastycznym o odporności ogniowej nie mniejszej niż odporność ogniowa przegrody. Wyżej wymieniony zakres robót należało wykonać w terminie do 30 grudnia 2021 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest sprawa dotycząca wykonania przez E. i K. W. wewnętrznych instalacji wodno-kanalizacyjnych dla potrzeb lokalu mieszkalnego nr [...] (powstałego w wyniku podziału lokalu mieszkalnego nr [...] stanowiącego własność wymienionych, na dwa lokale nr [...] i nr [...] - zgodnie z aktem notarialnym rep. "A" nr [...] z dnia [...].05.2021r.) w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w P.. Organ odwoławczy wyjaśnił, że jak wynika z akt sprawy instalacja wodno-kanalizacyjna dla potrzeb powyższego lokalu przechodzi przez lokal mieszkalny nr [...] stanowiący obecnie własność A. Ś. i została wykonana w tym lokalu w kolizji z innymi instalacjami. W dniu [...] lipca 2021 r. E. i K. W. sprzedali lokal mieszkalny nr [...] A. Z. (akt notarialny repertorium "A", nr [...]). Organ podał, że zmiana ustawy Prawo budowlane, wprowadzona ustawą z dnia z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 443), która weszła w życie z dniem 28 czerwca 2015 r., nadała nowe brzmienie art. 29 ust. 1 pkt 27, zgodnie z którym budowa instalacji elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych i telekomunikacyjnych wewnątrz budynku nie wymaga pozwolenia. Na wykonanie tych robót budowlanych, zgodnie z art. 30 ust. 1 ww. ustawy, nie jest wymagane także zgłoszenie zamiaru wykonania tych robót właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Zwolnienie inwestora z obowiązku legitymowania się stosownym pozwoleniem przy wykonywaniu robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 27 ustawy Prawo budowlane, nie powoduje jednak, że inwestor przy wykonywaniu tych robót budowlanych zwolniony jest z obowiązku przestrzegania przepisów techniczno- budowlanych. W ocenie organu odwoławczego, z akt sprawy, w tym z dokumentacji fotograficznej wykonanej przez PINB w P. podczas oględzin w dniu [...] października 2021 r. i w dniu [...] czerwca 2021 r. wynika, że instalacja kanalizacyjna została wykonana z rur o średnicy ř 110 mm. Odcinek instalacji kanalizacyjnej z lokalu [...] o długości 41 cm, biegnący od kolana pod stropem w lokalu nr [...] ułożony jest w poziomie, brak jest wymaganego przepisami odpowiedniego spadku. Rura kanalizacyjna przy przejściu przez strop nie posiada tulei ochronnej. Poza tym, na dokumentacji fotograficznej zostało dokładnie przedstawione, że poprowadzona przez lokal nr [...] instalacja kanalizacyjna przebiega pod instalacją elektryczną rozprowadzoną dla pomieszczeń lokalu mieszkalnego nr [...] Instalacja kanalizacyjna została poprowadzona na skos pomieszczeń lokalu nr [...], a nie jak zalecają przepisy. Nadto, instalacja wodna została wykonana pomiędzy dwoma poziomymi odcinkami istniejącej w lokalu nr [...] instalacji gazowej, tj. instalacja wodna znajduje się poniżej zaślepionego poziomego odcinka rury gazowej oraz powyżej poziomego odcinka rury gazowej doprowadzającej gaz do kuchenki. Rura wodna krzyżuje się z rurą gazową w odległości 0,5 cm. Rury instalacji wodnej przy przejściu przez ściany nie posiadają tulei ochronnych. Zdaniem organu, z akt sprawy można wywieść, że ww. instalacje wodno-kanalizacyjne zostały wykonane na przełomie października 2019 r. – marca 2020 r. Dokumentacja fotograficzna przedstawia, że instalacja wodno-kanalizacyjna wykonana na potrzeby lokalu mieszkalnego [...] została wykonana w przedpokoju i aneksie kuchennym lokalu mieszkalnego nr [...], który jest bezpośrednio połączony z pokojem, będącym także sypialnią właścicielki mieszkania nr [...] (cały lokal [...] posiada powierzchnię 18,26 m2). Instalacja ta, pomimo że przebiega przez lokal mieszkalny sąsiadki, nie została wygłuszona przed szumami związanymi z użytkowaniem tych instalacji. Z powyższego wynika, że na odcinku przechodzącym przez lokal [...] E. i K. W., na potrzeby lokalu [...], wykonali instalację wodno-kanalizacyjną niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Konsekwencją ustalenia, że wykonane roboty budowlane nie wymagają pozwolenia, ani zgłoszenia, ale naruszają aktualnie obowiązujące przepisy techniczno- budowlane, jest przeprowadzenie postępowania w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, regulującego tzw. postępowanie naprawcze. Podsumowując, organ wskazał, że w świetle powyższych przepisów i dokonanych ustaleń, należy uznać, że podjęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. rozstrzygnięcie jest prawidłowe co do zasady, jednakże, z uwagi na to, że w sentencji zaskarżonego rozstrzygnięcia organ powiatowy nie wymienił wszystkich robót budowlanych koniecznych do wykonania, jak również zacytował niepełną treść § 164 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, pomijając zapis, że poziome odcinki instalacji gazowych powinny być usytuowane w odległości co najmniej 0,1 m powyżej innych przewodów instalacyjnych, który w niniejszej sprawie ma istotne znaczenie, dlatego należało uchylić decyzję organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów i argumentów przedstawionych w odwołaniach, organ odwoławczy zauważył, że przedmiotem tego postępowania jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami, zatem nie można zgodzić się z zarzutem A. Ś., że PINB w P. naruszył art. 84a ustawy Prawo budowlane, który obejmuje między innymi kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym lub warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie organu zgromadzony materiał w sprawie jest wystarczający do wydania decyzji, która doprowadzi wykonane roboty budowlane do stanu zgodnego z przepisami. Poza tym akta sprawy dowodzą, że E. i K. W. posiadali zgodę ówczesnego właściciela mieszkania nr [...] na przeprowadzenie przez ten lokal instalacji wodno-kanalizacyjnej będącej przedmiotem niniejszego postępowania, jak również zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w P., co w konsekwencji doprowadziło do tego, że skutecznie dokonali podziału lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w P., wyodrębniając z niego nowy lokal mieszkalny nr [...], jako stanowiący odrębną nieruchomość (aktem notarialnym rep. "A" nr [...] z dnia [...].05.2021r.). Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. A. Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższą decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 6 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane poprzez pominięcie w rozpoznaniu sprawy zastosowania zasad wynikających z przepisów art. 64 Konstytucji RP i nieuprawnionej ingerencji organu administracji publicznej w prawo własności; - art. 7 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nałożenie nakazów określonych w decyzji na niewłaściwego adresata; - art. 8 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady równego traktowania. W uzasadnieniu skargi wskazała między innymi, że lokal mieszkalny przy ul. [...] nabyła na licytacji komorniczej. Nad jej lokalem mieszkalnym położony był odrębny lokal mieszkalny, posiadający adres: [...] należący do E. i K. W.. Wymienieni zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane, bez konieczności uzyskiwania pozwolenia na budowę, czy dokonywania zgłoszenia wykonali instalację wody i kanalizacji sanitarnej przebiegającą przez lokal położony niżej w celu zasilenia pomieszczeń higieniczno - sanitarnych powstałych wskutek dalszych robót budowlanych związanych z podziałem ich lokalu mieszkalnego na pomieszczenia o innym układzie i funkcji. Przebiegająca przez jej lokal mieszkalny instalacja wodna i kanalizacji sanitarnej wykonana została dla potrzeb samodzielnego lokalu mieszkalnego [...] należącego w dacie orzeczenia do A. Z., o czym organ w toku postępowania odwoławczego był informowany. W ocenie skarżącej ZWINB nieprawidłowo określił adresata decyzji. Wykonane przez E. i K. W. instalacje służą tylko i wyłącznie wyodrębnionemu lokalowi nr [...] należącemu do A. Z.. O ile E. i K. W. nie posiadają prawa do ingerencji w jej lokal mieszkalny, o tyle nie posiadają również (i nie posiadali w chwili orzeczenia) prawa ingerencji w instalację służącą lokalowi nienależącemu do nich. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2022 r. skarżąca podtrzymała skargę i podniosła między innymi, że obecnie nie ma możliwości wykonania żadnych prac w jej lokalu bez dokonania uszczerbku w jego stanie technicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Ponadto, sąd może stwierdzić nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (§ 1 pkt 2). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonych granicach sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem wydana w sprawie decyzja narusza prawo. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, z punktu widzenia kryterium legalności, jest zaskarżona decyzja ZWINB w S. z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], którą uchylono w całości decyzję PINB w P. z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] i jednocześnie nakazano E. i K. W. wykonanie określonych w decyzji robót w celu doprowadzenia samowolnie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, tj. elementów instalacji wodnej i kanalizacyjnej lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w P., przebiegających przez lokal nr [...], w terminie do dnia [...] grudnia 2021 r. Adresatami ww. obowiązków zostali E. i K. W. będący w dacie wydania decyzji pierwszoinstancyjnej - z dnia [...] lipca 2021 r. - współwłaścicielami lokalu mieszkalnego [...], mieszczącego się w tym samym budynku. Materialnoprawną podstawę dla wydania przedmiotowych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333; dalej: p.b.) w związku z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471). Powyższe decyzje zostały wydane w postępowaniu naprawczym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. w zw. z art. 51 ust. 7 p.b. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Wyjaśnienia wymaga, że z art. 51 p.b. nie wynika wprawdzie obowiązek żądania od inwestora złożenia oświadczenia o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak ma to miejsce w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Niemniej nie oznacza to, że nie jest to okoliczność istotna prawnie w postępowaniu naprawczym. Skutkiem braku jednoznacznego odwołania do art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b. jest bowiem wyłącznie to, że organ samodzielnie winien ustalić czy inwestor dysponuje prawem do nieruchomości na cele budowlane. Takie też stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych. I tak, z uzasadnienia uchwały NSA z 10 stycznia 2011 r., sygn. akt II OPS 2/10 wynika, że w postępowaniu naprawczym bada się uprawnienie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Takie rozumienie powołanej uchwały przyjęto w licznych orzeczeniach NSA (por. wyrok NSA z 28 października 2015 r., II OSK 435/14, wyrok NSA z 30 marca 2016 r., II OSK 1865/14, wyrok NSA z 19 grudnia 2018 r., II OSK 243/17 wyrok NSA z 18 grudnia 2018 r., II OSK 607/17). Niedopuszczalna jest bowiem w państwie prawnym sytuacja, gdy naruszenie przepisów prawa – poprzez samowolne bądź sprzeczne z prawem zrealizowanie robót budowlanych - powoduje po stronie inwestora sytuację prawną korzystniejszą niż gdyby działał zgodnie z prawem. Innymi słowy, skoro w postępowaniach dotyczących pozwolenia na budowę lub legalizacji obiektu lub jego części wybudowanego samowolnie inwestor ma obowiązek wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, to taki sam warunek, czyli posiadanie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - musi być spełniony, aby mogło nastąpić doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem stosownie do dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Nie ma podstaw prawnych do tego, aby z kompetencji organów nadzoru budowlanego prowadzących postępowanie w trybie art. 50-51 p.b. wyłączyć uprawnienie do badania, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z taką sytuacją, w ocenie Sądu, mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Z akt sprawy wynika, o czym była już mowa powyżej, że w dacie wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji, tj. w dniu [...] lipca 2021 r. właścicielami lokalu nr mieszkalnego nr [...], znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w P., byli E. i K. W. i na nich właśnie PINB nałożył opisane powyżej obowiązki. Jednakże, na etapie postępowania odwoławczego doszło do zmian właścicielskich tego lokalu. Ze znajdującego się w aktach sprawy aktu notarialnego Rep. A Nr: [...] sprzedaży ww. lokalu nr [...] wynika bowiem, że w dniu [...] lipca 2021 r. E. i K. W. sprzedali A. Z. stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny nr [...], położony przy ulicy [...] nr [...] w P.. Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że wyłącznym właścicielem lokalu nr [...], a więc podmiotem, na którym spoczywają obowiązki określone w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego jest A. Z.. Zdaniem Sądu, słusznie zatem podniesiono w skardze, że organ odwoławczy skierował decyzję do osoby niebędącej stroną w sprawie, dopuszczając się tym samym naruszenia prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę powyższe okoliczności, które mają istotne znaczenie dla przedmiotowej sprawy i określi właściwie strony postępowania. Natomiast wobec stwierdzonej wadliwości decyzji organu odwoławczego, na tym etapie postępowania Sąd nie ma możliwości wypowiedzenia się merytorycznie co do prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. orzekł, jak w pkt I sentencji. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło