II SA/Sz 504/13
PostanowienieWSA w Szczecinie2013-09-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Maria Mysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na zarządzenie organu gminy dotycząca ustalenia stawek czynszu w lokalach komunalnych może zostać wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa oraz czy brak jest podstaw do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych dotyczących statusu prawnego skarżącego stowarzyszenia?Ratio decidendi
Skarga na zarządzenie organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto, skarga podlega odrzuceniu w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych, takich jak brak dokumentu potwierdzającego zgłoszenie stowarzyszenia do ewidencji, co uniemożliwia ustalenie jego zdolności do rozpoczęcia działalności.Stan faktyczny
Stowarzyszenie A. wniosło skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy dotyczące ustalenia stawek czynszu w lokalach komunalnych. Skarga zawierała wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, w tym do nadesłania regulaminu działalności i dokumentu potwierdzającego wpis do ewidencji stowarzyszeń, a także do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpano środek zaskarżenia poprzez wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Stowarzyszenie nie spełniło tych wymogów w wyznaczonym terminie. Sąd oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Stowarzyszenia A. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy oraz zwrócono stronie skarżącej wpis sądowy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia stawek czynszu w lokalach wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy postanawia: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie [...] zł (słownie : [...] złotych).
Pismem z dnia [...] Stowarzyszenie [...] wystąpiło ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie ustalenia stawek czynszu w lokalach wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy. W skardze strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia [...], wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych ww. skargi poprzez nadesłanie regulaminu działalności Komitetu Obywatelskiego oraz nadesłanie dokumentu potwierdzającego wpis Komitetu Obywatelskiego do ewidencji stowarzyszeń zwykłych. Ponadto wezwano do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu strona wyczerpała środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Burmistrza Miasta i Gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź bezpośrednio w siedzibie organu oraz nadesłanie kopii tego wezwania wraz z dowodem nadania. Pouczono, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu, doręczono skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu [...] (k. [...] akt sądowych). W odpowiedzi na zobowiązanie,
w dniu [...] wpłynęło do Sądu pismo z dnia [...], wskazujące osoby upoważnione do reprezentacji Stowarzyszenia. Strona skarżąca do pisma załączyła m.in. kopię Statutu - Regulaminu Stowarzyszenia. Jednakże do dnia dzisiejszego, Stowarzyszenie nie nadesłało dokumentu świadczącego o zgłoszeniu (rejestracji) tej organizacji właściwemu miejscowo organowi nadzorującemu jak i odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W piśmie z dnia [...] organ w odpowiedzi na pismo Sądu, poinformował, że Stowarzyszenie przed wniesieniem skargi nie składało do organu wezwania do naruszenia prawa.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd oddalił wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy powołując się na okoliczność oczywistej bezzasadności skargi.
Na powyższe postanowienie Stowarzyszenie wniosło zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2013 r. oddalił wskazując na słuszne przyjęcie przez Sąd I instancji dopuszczalności zastosowania art. 247 P.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę skarżącą braków formalnych skargi jak i niewyczerpanie przysługujących środków zaskarżenia.
W dniu [...] strona skarżąca uiściła należny wpis od skargi w kwocie [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest akt organu jednostki samorządu terytorialnego podjętego w sprawach z zakresu administracji publicznej, zastosowanie znajduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.). Stosownie do tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że skarga na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy powinna być poprzedzona bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie powyższy wymóg nie został spełniony. W aktach sprawy brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma skarżącego, które mogłoby zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto strona skarżąca pomimo stosownego wezwania Sądu, nie wykazała w terminie siedmiodniowym, który upłynął z dniem [...], aby poprzedziła skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia. Fakt nie wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia został również potwierdzony przez organ w piśmie z dnia [...].
Tymczasem niewykorzystanie trybu przewidzianego w art. 52 § 1 P.p.s.a. czyni skargę niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. ).
Ponadto kolejną przyczyną uniemożliwiającą nadanie sprawie dalszego biegu stanowi nieuzupełnienie braków formalnych skargi przez skarżącego (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy Sąd wystosował do strony zobowiązanie do nadesłania regulaminu działalności Komitetu Obywatelskiego jak
i dokumentu potwierdzającego wpis tego Komitetu Obywatelskiego do ewidencji stowarzyszeń zwykłych. Strona w przypisanym terminie, tj. do dnia [...] nadesłała jedynie "Statut-Regulamin Stowarzyszenia Komitetu Obywatelskiego", natomiast nie złożyła do akt sprawy zaświadczenia potwierdzającego fakt zgłoszenie stowarzyszenia zwykłego do ewidencji stowarzyszeń. Brak tego dokumentu powoduje, że Sąd nie może ustalić, czy Stowarzyszenie mogło rozpocząć swoją działalność w świetle zapisów art. 40 ust. 3 i art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001 r. Nr 79 poz. 855 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło