II SA/Sz 521/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 17 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K., G. K. oraz A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K., G. K. oraz A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło - decyzję Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki gruntu nr [...] położonej w [...] przy [...] i ustalenia opłaty w wysokości [...] zł. – w części dotyczącej wysokości opłaty i w tym zakresie Kolegium ustaliło wysokość opłaty z tytułu przekształcenia na kwotę [...] zł. Skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję. Jednocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji organu drugiej instancji. Uzasadniając zgłoszony wniosek podnieśli, że operat szacunkowy został sporządzony w sposób nieprawidłowy, a stronom nie zapewniono możliwości udziału w postępowaniu i sposobności zapoznania się i zakwestionowania nowego operatu z dnia [...], zaś wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby dla skarżących znaczną szkodę, która stanowi różnicę pomiędzy opłatą za przekształcenie obliczoną przez organ na podstawie operatu szacunkowego z dnia [...], a opłatą obliczoną przez organ na podstawie opinii innego biegłego w sposób prawidłowy, tj. uwzględniający rynkową wartość prawa własności przekształcanej nieruchomości, która jest niższa od przyjętej w przedmiotowej sprawie przez rzeczoznawcę. Zdaniem skarżących wskazana szkoda, w świetle uzyskanych przez nich informacji, jest znaczna, a w obecnej ich sytuacji każdy niepotrzebny wydatek może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków w ich finansach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Tymczasem wnioskodawcy, oświadczyli, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby znaczną szkodę, a w obecnej ich sytuacji każdy niepotrzebny wydatek doprowadzić może do trudnych do odwrócenia skutków w ich finansach. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie z którym wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). W świetle oświadczenia stron należy stwierdzić, że wnioskodawcy nie uargumentowali dostatecznie swojego wniosku, bowiem nie odwołali się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawili danych obrazujących ich sytuację finansową, w tym jaki wpływ miałoby poniesienie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości na ogólną sytuację materialną skarżących. Odnosząc się do podniesionych w uzasadnieniu wniosku zarzutów dotyczących prawidłowości wydanej decyzji, w tym przyjęcia właściwego operatu szacunkowego należy wyjaśnić, że niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie wypowiada się odnośnie podniesionych w skardze zarzutów co do meritum rozstrzygnięcia,. Reasumując powołane wyżej argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.