II SA/Sz 53/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 13 maja 2021 r. sprawy ze skargi [...] "M. K." w S. na decyzję Inne z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za okres III kwartału 2020 r. za pobór wód podziemnych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od [...] na rzecz [...] [...] w W. R. O. D. "M. K." w S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt II SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Informacją z dnia [...] r. Dyrektor Z. Z. w S. P. G. W. W. - na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r. poz. 310 ze zm.); dalej: "u.pw.", w związku z pozwoleniem wodnoprawnym udzielonym przez Starostę S. decyzją z dnia [...] r. ustalił P. Z. D. stowarzyszeniu ogrodowemu w W. R. O. D. "M. K." za okres III kwartału 2020 r. opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych. Stowarzyszenie ogrodowe złożyło reklamację od informacji ustalającej wysokość opłaty zmiennej, wnosząc o skorygowanie informacji w sposób zgodny ze stanem faktycznym i prawnym, tj. że pobór wód z ujęcia służy dla celów rolniczych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw, a w konsekwencji o odstąpienie od ustalania opłaty stałej i zmianę wysokości opłaty zmiennej. Ww. organ, decyzją z dnia [...] r. nr [...] - na podstawie art. 273 ust. 6 w związku z art. 272 ust. 1, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r. poz. 310 ze zm.); dalej: "u.p.w.", określił stowarzyszeniu ogrodowemu za okres III kwartału 2020 r. opłatę zmienną w wysokości [...] zł za pobór wód podziemnych z ujęcia zlokalizowanego na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie nr [...] miasta S. przy ul. [...], składającego się z jednej studni wierconej oznaczonej nr [...] do celów nawadniania w okresie wegetacyjnym ogródków działkowych. W uzasadnieniu organ wskazał, że nie uznał reklamacji stowarzyszenia ogrodowego, gdyż cel poboru wód na potrzeby rodzinnego ogrodu działkowego (podlewanie działek) wyklucza przyjęcie, iż dokonywany pobór wód odpowiada celowi określonemu w § 5 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2502); dalej: "rozporządzenie", tj. do celów rolniczych lub leśnych za pobór wód podziemnych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw, pobranych za pomocą urządzeń pompowych, gdyż z przepisów art. 4 i art. 2 pkt 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych wynika, że działki są wykorzystywane przez osoby fizyczne uprawnione do korzystania z działki w rodzinnym ogrodzie działkowym do prowadzenia upraw ogrodniczych na własne potrzeby, a nie do produkcji roślinnej lub innej objętej definicją działalności rolniczej, co wyklucza przyjęcie, że celem przedstawionego w piśmie poboru wód jest cel rolniczy. Zdaniem organu, pobór wód na potrzeby ogrodów działkowych należy przypisać do celu określonego w § 5 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia, tj. do innych celów niż wymienione w pkt 1-35, określonych w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD). Działalność stowarzyszeń ogrodowych, które prowadzą ROD jest określona w PKD w sekcji S i dalej: [...] jako działalność organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowana. Zgodnie z art. 272 ust. 1 u.p.w., opłata za pobór wód podziemnych została określona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej do celów innych niż wymienione w pkt 1-35, określonych w Polskiej Klasyfikacji Działalności (0,115 zł za 1 m3) pomnożonej przez współczynnik różnicujący (2) i ilości pobranych wód podziemnych ([...] m3). Wysokość jednostkowej stawki opłaty zmiennej została określona w § 5 ust. 1 pkt 36 lit. a rozporządzenia. Do ustalenia wysokości opłaty przyjęto współczynnik dla wód niepodlegający żadnym procesom uzdatniania lub podlegający wyłącznie dezynfekcji lub demineralizacji (§ 5 ust. 2 pkt 1). Na powyższą decyzję stowarzyszenie ogrodowe, reprezentowany przez radcę prawnego, wniosło do sądu skargę, zarzucając naruszenie: 1. przepisów postępowania, w szczególności art. 6, art. 7, art. 7a § 1, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu w sposób należyty istotnych dla sprawy okoliczności i w konsekwencji zaniechaniu ustalenia, że stowarzyszenie ogrodowe korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania opłaty stałej za usługi wodne, ewentualnie w jakim zakresie, 2. prawa materialnego, w szczególności: - art. 270 ust 2 u.p.w. przez błędną wykładnię i w konsekwencji niezastosowanie zwolnienia ustawowego od opłaty za usługi wodne, - art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przez bezzasadne zastosowanie, względnie błędną wykładnię, - art. 4 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, - art. 5 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych w zw. z art. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 5, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 pkt 6, art. 15 ust. 1, art. 20 ust. 1 oraz art. 22c ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, poprzez ich niezastosowanie, pomimo że przepisy te uzasadniają wniosek, iż pobór wód na potrzeby nawadniania gruntów i upraw na ogrodach działkowych mieści się w zakresie pojęcia "pobór wód na cele rolnicze", - art. 271 ust. 1 pkt 2 u.p.w. przez bezzasadne zastosowanie, - § 5 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia przez bezzasadne zastosowanie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego wg norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że organ, wbrew nakazowi zawartemu w art. 7a k.p.a., nie tylko zaniechał próby interpretacji normy, z której strona wywodziła swe uprawnienie do zwolnienia z obowiązku ponoszenia opłaty, na jej korzyść, ale wręcz, wbrew oczywistym przesłankom, dokonał wykładni niejasnego przepisu w sposób możliwie najmniej korzystny. Przejawem tego było, w szczególności arbitralne przyjęcie, że pozyskiwanie przez działkowców warzyw, owoców, roślin ozdobnych i miodu z prowadzonych upraw i pasiek, nie mieści się w pojęciu "produkcji roślinnej lub innej objętej definicją działalności rolniczej". Odnosząc się do kwestii wykładni art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług, skarżący wskazał, że - niezależnie od wątpliwości co do prawidłowości sięgnięcia do przepisów tej ustawy w celu ustalenia znaczenia pojęcia "cele rolnicze" na gruncie ustawy Prawo wodne - art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług nie daje podstaw dla przyjęcia, aby prowadzenie przez działkowców upraw oraz pasiek i pozyskiwanie przez nich w ten sposób warzyw, owoców, roślin ozdobnych i miodu, nie mieściło się w zakresie pojęcia "działalności rolniczej", o której mowa w tym przepisie. W konsekwencji, nawet przy uznaniu na gruncie postępowania za zasadne, tak jak uczynił to organ, przyjęcia pojęcia "działalności rolniczej" za równoważne/bliskoznaczne z "celem rolniczym", brak jest podstaw do wykładni art. 270 ust. 2 ustawy Prawo wodne w sposób przyjęty przez organ. Zdaniem skarżącego jedną z podstawowych funkcji rodzinnych ogrodów działkowych jest wykorzystywanie zajmowanych przez nie gruntów na prowadzenie upraw ogrodniczych (art. 2 pkt 2; art. 3 pkt 1; art. 4; ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych). W sytuacji zatem gdy ustawodawca w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług - definiując pojęcie "działalności rolniczej" - odniósł ją m.in. do wszelkiej produkcji roślinnej, wskazując (jedynie przykładowo) również produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, sadowniczą, a także uprawy w szklarniach i prowadzenie pasiek, uprawniony jest wniosek, iż prowadzenie upraw ogrodniczych na terenie ogrodu działkowego mieści się w pojęciu "działalności rolniczej" w rozumieniu tego przepisu. Nadto skarżący wskazał, że przyjęta przez organ interpretacja art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług całkowicie abstrahuje od faktu, że kwestia relacji pojęć "działalność rolnicza" i "cele rolnicze" na gruncie tej ustawy była przedmiotem wykładni organów administracji podatkowej i to w kontekście rodzinnych ogrodów działkowych (np. interpretacja indywidualna z dnia [...] r. nr [...], interpretacja z dnia [...] r. nr [...], wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2010 r. sygn. akt I FSK1813/09). Skarżący wskazał, że art. 5 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych (całkowicie pominięty w rozważaniach przez organ) przesądza, iż "stanowią one tereny zielone i podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a także w przepisach dotyczących ochrony przyrody i ochrony środowiska." Zdaniem skarżącego, dla ustalenia znaczenia pojęć niezdefiniowanych w p.w., a zdefiniowanych w ustawie prawo o ochronie gruntów rolnych i leśnych, będzie ona właściwsza, niż odnosząca się do kwestii obrotu gospodarczego ustawa o podatku od towarów i usług. Skarżący wskazał, iż skutkiem błędnej wykładni art. 270 ust. 2 u.p.w. było przyjęcie przez organ możliwości nałożenia na adresata decyzji opłaty stałej za usługi wodne. Okoliczność obciążenia opłatą stałą podmiotu korzystającego ze zwolnienia od niej czyni racjonalnym postawienie zarzutu wydania decyzji z naruszeniem art. 271 ust. 1 pkt 2 u.p.w. poprzez bezzasadne zastosowanie. Analogicznie należy postrzegać zastosowanie przez organ § 5 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia, który nie ma zastosowania sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że "uwzględniam ww. skargę w części dot. naruszenia prawa materialnego w poniżej wskazanym zakresie, co do naruszenia: - art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, - art. 4 ustawy z dnia 13 grudnia 2014 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, - art. 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2014 r. o rodzinnych ogrodach działkowych w zw. z art. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 5, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 pkt 6, art. 15 ust. 1, art. 20 ust. 1 oraz art. 22c ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, - § 5 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne.". Natomiast "w pozostałej części" organ wniósł o oddalenie skargi "w pozostałym zakresie" oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W dalszej części pisma będącego odpowiedzią na skargę organ wyjaśnił, że skarżący w skardze zarzucił wadliwe określenie opłaty stałej za pobór wód, a w sprawie zaskarżona decyzja dotyczyła opłaty zmiennej, dlatego też zarzuty w zakresie opłaty stałej są niezrozumiałe i w tym zakresie wnosi o oddalenie skargi. Nadto organ, wyjaśniając swoje stanowisko co do "uwzględnienia skargi", wskazał, że wadliwie zastosował do wyliczenia opłaty stawkę z § 5 ust. 1 pkt 36, zamiast z § 5 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Spór dotyczy wysokości opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych w III kwartale 2020 r. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566 ze zm.); dalej: "u.p.w.", które regulują gospodarowanie wodami, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi (art. 1 u.p.w.). Według art. 35 ust. 3 pkt 1 u.p.w., usługi wodne obejmują pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych. Opłaty za usługi wodne stanowią jeden z instrumentów ekonomicznych służących gospodarowaniu wodami (art. 267 pkt 1). Zgodnie z art. 270 ust. 1 u.p.w., opłata za usługi wodne za pobór wód składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej, uzależnionej od ilości wód pobranych. Zasady ustalania wysokości opłaty zmiennej określa art. 272 u.p.w., przewidując w ust. 1, że wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w mł. Wysokości stawek opłat za usługi wodne zostały określone w ww. rozporządzeniu, w świetle którego jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej, w zależności od ilości pobieranych wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, do celów rolniczych lub leśnych za pobór wód podziemnych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw, pobranych za pomocą urządzeń pompowych wynoszą 0,05 zł za 1 mł pobranych wód podziemnych (§ 5 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia), natomiast do innych celów niż wymienione w pkt 1 - 35, określonych w Polskiej Klasyfikacji Działalności - 0,115 zł za 1 mł pobranych wód podziemnych (§ 5 ust. 1 pkt 36 lit. a rozporządzenia). W sprawie niesporne jest, że skarżący posiada pozwolenie wodnoprawne na pobór wód podziemnych, a zatem jest podmiotem zobowiązanym do uiszczenia opłat. Zdaniem skarżącego, zużycie wody przez niego następuje na potrzeby nawadniania upraw działkowych i powinno być traktowane, tak jak zużycie wody do celów rolniczych. Z kolei organ, pobór wód podziemnych przypisał do celu określonego w § 5 ust. 1 pkt 36 lit. a rozporządzenia, uznając, że nie ma podstaw do zastosowania stawki określonej w § 5 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia, gdyż pobór wód podziemnych nie odbywa się dla celów rolniczych. Według sądu, stanowisko organu nie zasługuje na akceptację, gdyż opiera się na niewłaściwej wykładni § 5 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia. Podkreślić należy, że w przepisach u.p.w. brak jest legalnej definicji celu rolniczego. Podejmując zaskarżoną decyzję organ nieprawidłowo przyjął, że w stanie faktycznym należy odwołać się do pojęcia "działalności rolniczej". Zakres zwrotów "cele rolnicze" i "działalność rolnicza" jest inny. Definicję działalności rolniczej ustawodawca zawarł w wielu różnych ustawach, w tym m.in. w ustawie o podatku od towarów i usług, w których przyjmuje się, że działalność rolnicza polega na produkcji roślinnej i zwierzęcej. Natomiast zgodnie ze znaczeniem językowym "cel" oznacza "to, do czego się dąży", "to, czemu coś ma służyć", zaś "rolniczy" to odnoszący się m.in. do rolnictwa, a więc uprawy i hodowli roślin, czy chowu zwierząt (por. Słownik Języka Polskiego PWN, L. Drabik i inni, Warszawa 2011 oraz Słownik Języka Polskiego PWN dostępny w Internecie pod adresem www.sjp.pwn.pl). W świetle powyższego należy zatem przyjąć, że zakres pojęcia celu rolniczego będzie szerszy aniżeli pojęcia działalności rolniczej, co prowadzi do wniosku, iż organ niezasadnie zrównał oba te pojęcia, przypisując im tożsame znaczenie. W ocenie sądu, dla potrzeb określenia znaczenia pojęcia celów rolniczych, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia, jak i stwierdzenia, czy pobór wód podziemnych przez skarżącego mieści się w dyspozycji tego przepisu, uprawnione jest odniesienie się do przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161); dalej "u.o.g.r.l.", jak i ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2176); dalej: "ustawa o ROD", jako aktów mających za przedmiot regulacji kwestie związane z uprawą gruntów rolnych i gruntów, oddanych pod rodzinne ogrody działkowe. W przypadku braku definicji legalnej, na użytek danej ustawy, w orzecznictwie wskazuje się na możliwość zastosowania wykładni systemowej danego pojęcia, tj. odwołania się do jego definicji w innych aktach prawnych, z uwzględnieniem jego usytuowania w systemie prawnym. Za posiłkowym sięgnięciem do przepisów u.o.g.r.l. przemawia cel regulacji, którym podobnie jak w przepisach u.p.w., jest w istocie ochrona zasobów naturalnych (odpowiednio gruntów rolnych i leśnych, czy zasobów wodnych), ale także i to, że występuje w nich definicja pojęcia "gruntu rolnego", jak i pojęcia "przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze". Również ustawa o ROD w art. 5, odwołuje się wprost do przepisów u.o.g.r.l. Wskazać należy, że w art. 2 ust. 1 u.o.g.r.l., wymienione zostały w sposób wyczerpujący grunty, które ustawodawca zaliczył do gruntów rolnych. W katalogu tym uwzględniono grunty rodzinnych ogrodów działkowych (pkt 6), co oznacza, że stanowią one grunty rolne, które podlegają ochronie przewidzianej w art. 3 u.o.g.r.l. na gruncie tego przepisu ochrona gruntów rolnych polega na ograniczaniu przeznaczenia ich na cele nierolnicze lub nieleśne. W art. 4 pkt 6 u.o.g.r.l. wyjaśniono, że ilekroć w ustawie jest mowa o przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne rozumie się przez to ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych. W ocenie sądu, na podstawie ww. przepisów, należy zatem uznać, że wykorzystanie gruntów na potrzeby ROD już z samej definicji jest tożsame z wykorzystywaniem tych gruntów na cele rolnicze. Jeżeli bowiem zajęcie gruntu przez ROD, przesądza o tym, że staje się on gruntem rolnym, w rozumieniu przepisów u.o.g.r.l., to nie sposób przyjąć, że przedmiotowe grunty są zajęte na cele nierolnicze. Podkreślić należy, że przepisy u.o.g.r.l. chronią grunty wykorzystywane przez skarżącego przed przeznaczeniem na cele inne niż rolnicze (por. wyroki WSA w Poznaniu z dnia 5 marca 2020 r. o sygn. akt IV SA/Po 1071/19 oraz z dnia 15 stycznia 2020 r. o sygn. akt IV SA/Po 970/19, wyroki WSA w Szczecinie z dnia 3 grudnia 2020 r. o sygn. akt II SA/Sz 782/20 i II SA/Sz 827/20; wyrok NSA z dnia 30 września 2020 r. o sygn. akt II OSK 1098/20). Zdaniem sądu, przepisy ustawy o ROD potwierdzają ww. stanowisko, gdyż wśród podstawowych celów ogrodów działkowych wymieniono zaspokajanie wypoczynkowych i rekreacyjnych potrzeb społeczeństwa, przez umożliwianie prowadzenia upraw ogrodniczych (art. 3 pkt 1 ustawy o ROD). Również w definicji ROD zawartej w art. 4 ustawy o ROD wskazano, że ogród działkowy służy zaspakajaniu wypoczynkowych, rekreacyjnych i innych potrzeb socjalnych członków społeczności lokalnej, przez zapewnienie im powszechnego dostępu do ogrodu działkowego oraz działek, dających możliwość prowadzenia upraw ogrodniczych na własne potrzeby. Zaakcentowania wymaga, że niewątpliwie - na mocy art. 3 pkt 1 ustawy o ROD - funkcja ogrodu działkowego, polegająca na zaspakajaniu wypoczynkowych i rekreacyjnych potrzeb społeczeństwa, realizowana jest przez uprawę działek, co nierozerwalnie wiąże się z potrzebą ich nawadniania. Jak przyznał sam organ, pozwolenie wodnoprawne zostało udzielone właśnie w tym celu: nawadniania gruntów i upraw na terenie ogrodów działkowych. Z tych też względów, zdaniem sądu, okoliczność, że działki wykorzystywane są przez osoby fizyczne do prowadzenia upraw ogrodniczych na własne potrzeby nie tylko nie wyklucza, ale stanowi dodatkowy argument przemawiający za tym, że cel poboru wód podziemnych mieści się w celach rolniczych. W świetle powyższych rozważań za chybiony uznać należy pogląd organu, że sklasyfikowanie przez ustawodawcę gruntu ROD jako rolny nie przesądzało o celu poboru wody. W ocenie sądu, gdyby intencją prawodawcy było zastosowanie preferencyjnej stawki tylko w odniesieniu do działalności rolniczej i w takim tylko zakresie, w jakim chce tego organ, to zostałoby to wyartykułowane wprost w treści rozporządzenia. Wskazane wyżej przyczyny czynią zapatrywanie organu w zakresie przyjętej stawki jednostkowej opłaty nieuprawione. W takiej bowiem sytuacji prawnie bez znaczenia jest okoliczność, że według PKD działalność stowarzyszeń ogrodowych, którą prowadzą ROD, zaliczana jest do działalności organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowanej. Podsumowując, stwierdzić należy, że organ wskutek dokonania niewłaściwej wykładni przepisów prawa materialnego ustalił opłatę w nieprawidłowej (zawyżonej) wysokości, co miało wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ zobowiązany będzie uwzględnić przedstawioną przez sąd wykładnię przepisów poprzez przyjęcie, że pobór wody przez skarżącego do nawadniania upraw działkowych stanowi o celu rolniczym oraz do wydania decyzji ustalającej opłatę za pobór wód podziemnych zgodnie z tą wykładnią. W tym stanie rzeczy, sąd - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", uchylił zaskarżoną decyzję. Odnosząc się do wniosku/stanowiska organu zamieszczonego w odpowiedzi na skargę, iż "uwzględnił skargę", gdyż wadliwie zastosował do wyliczenia opłaty stawkę z § 5 ust. 1 pkt 36, zamiast z § 5 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia, należy wskazać, że, aby można było uznać, że organ uwzględnił skargę, to - na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. - powinien był w terminie dni 30 od dnia otrzymania skargi uchylić zaskarżoną decyzję i wydać nową decyzję, a tego organ nie uczynił, zatem - w ocenie sądu - wniosek organu należy ocenić, jako przychylenie się do zarzutów skargi i jej uwzględnienie. Zaś co do niefortunnie skonstruowanego wniosku o oddalenie skargi "w pozostałej części" i "w pozostałym zakresie", z tej przyczyny, że w skardze zarzucono wadliwie określenie opłaty stałej zamiast zmiennej, to należy dostrzec, że skargą wyraźnie zaskarżono decyzję dot. opłaty zmiennej, natomiast rzeczywiście pomyłkowo kilka razy w jej treści użyto określenia "opłata stała", która to jednak wadliwość powinna zostać oceniona jako oczywista omyłka pisarska, zatem, sąd nie znalazł podstawy do oddalenia skargi w ww. zakresie, gdyż zaskarżona decyzja nie dotyczyła opłaty stałej i jej zakres nie obejmował tej opłaty. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie do art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Na zasądzony zwrot kosztów postępowania składają się: wpis od skargi w wysokości [...] zł, pobrany od skarżącej na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.); koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w kwocie [...]zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz kwota [...]zł z tytułu opłaconego pełnomocnictwa (pkt IV załącznika do ustawy z dnia [...] listopada 2006 r. o opłacie skarbowej - Dz.U. Nr 225 poz. 1635 ze zm.). Powołane orzeczenia sądowe dostępne są na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.