II SA/Sz 541/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego na remont lokalu postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie : M. S. złożył w dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, pismo opatrzone datą [...]r. zatytułowane " [...]" wnosząc o zasądzenie wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za lata [...] wraz z ustawowymi odsetkami. Do powyższego pisma załączył: pismo skierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...]r. wzywające organ do ustosunkowania się do sprawy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu oraz odpowiedź Komendanta z dnia [...]r. [...], na powyższe pismo, w której poinformowano, że przepis uprawniający do otrzymywania równoważnika za remont lokalu przez osoby pobierające świadczenie z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego utracił moc z dniem [...]r., a orzeczenie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r. I OSK 953/07 nie przywróciło praw do tego równoważnika emerytom i rencistom policyjnym oraz wskazano na możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 52 § 1 oraz art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o oddalenie skargi. Do odpowiedzi dołączył m. in. pismo M. S. z dnia [...]r. stanowiące wniosek o przywrócenie " [...]r." oraz pismo z dnia [...]r. l.dz. [...] podpisane przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Zaopatrzenia i Inwestycji KWP informujące, że nowelizacja rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, polegająca na uchyleniu § 8 oraz § 9 ust. 2, skutkowała z dniem [...]r. utratą uprawnień emerytowanych policjantów do równoważnika za remont lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia [...]r. wezwał skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych skargi przez sprecyzowanie, czy skarży działanie organu, a jeżeli tak – to jaki akt (pismo czy decyzję) i jakiego organu, czy też skarży bezczynność, jeżeli tak - to jakiego organu i czego bezczynność dotyczy. Jednocześnie Sąd poinformował skarżącego, że nie rozpoznaje pozwów i nie zasądza świadczeń, lecz rozpatruje skargi na działania administracji publicznej określone w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach lub skargi na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy) w sprawach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. W odpowiedzi na wezwanie M. S. wskazał, że pozew stanowi "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podane wymogi skargi są niezbędne do prawidłowego wniesienia skargi, a ich niedochowanie stanowi brak formalny skargi. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ww. ustawy). W przypadku, gdy skarżący nie uzupełni stwierdzonych braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy odrzuci skargę. W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na niejasność sformułowania żądania skargi, strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie, czy skarży działanie organu, a jeżeli tak – to jaki akt (pismo czy decyzję) i jakiego organu, czy też skarży bezczynność, jeżeli tak - to jakiego organu i czego bezczynność dotyczy. Pomimo tak sformułowanego wezwania, skarżący w piśmie z dnia [...]r. nie wskazał przedmiotu skargi, gdyż nie podał zaskarżonego aktu ani nie określił bezczynności organu. Wobec powyższego, skoro skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu, skarga nie może zostać uznana za wniesioną skutecznie, gdyż obarczona jest brakami, które uniemożliwiają nadanie jej właściwego biegu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.