II SA/Sz 549/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. U. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu odwołania C. U. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego uznającą brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u C. U. Powyższą decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego wysłano na adres pełnomocnika skarżącego – A. J. Przesyłka z powodu niemożności jej doręczenia została złożona w placówce pocztowej dnia, [...] r., na okres [...] dni, a zawiadomienie o tym umieszczono na drzwiach mieszkania adresata (awizo). Powtórnego awiza dokonano dnia [...] r. We wskazanym terminie przesyłka nie została odebrana przez pełnomocnika skarżącego, zatem w dniu [...] r. urząd pocztowy zwrócił ją do organu (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt administracyjnych). Organ drugiej instancji ponownie przesłał decyzję z dnia [...] r. na adres pełnomocnika skarżącego – A. J., który odebrał ją w dniu [...] r. W dniu [...] r. C. U. złożył, bezpośrednio w siedzibie organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Procedura doręczeń decyzji administracyjnych została uregulowana w przepisach Działu I Rozdziału 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071). Zasadą jest, że doręczenie następuje do rąk adresata. Stosownie natomiast do treści art. 44 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 42 i 43 k.p.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie właściwej gminy (miasta), dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata w określony w tym przepisie sposób o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.). W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję nadana przez organ drugiej instancji została dwukrotnie awizowana, w dniach [...] r. jednakże pełnomocnik skarżącego nie podjął tej przesyłki, wobec tego stosownie do art. 44 § 4 k.p.a decyzję należało uznać za doręczoną skutecznie w dniu [...] r. Wobec powyższego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął dnia [...] r. tymczasem skarga wniesiona została dopiero w dniu [...]r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu. Niezależnie od powyższego należy wyjaśnić, że ponowne wysłanie przesyłki przez organ drugiej instancji i faktyczne jej odebranie przez pełnomocnika skarżącego w dniu [...]r. nie zmienia skutku prawego domniemania doręczenia wynikającego z art. 44 § 4 k.p.a, które nastąpiło w dniu [...] r. (por. postanowienie NSA z 16 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 103/04, postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które to odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.