II SA/Sz 549/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty D. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty D. z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania B. S. od decyzji Starosty D. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B. Sp. z o. o. z siedzibą w S. pozwolenia na budowę [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz dróg wewnętrznych wraz ze zjazdami na terenie działek nr [...], [...], [...] obr. [...], nr [...],[...] obr. [...], nr [...] obr. [...], nr [...], [...], [...]/ [...] obr. [...] C., nr [...], [...] obr. [...] C., nr [...], [...], [...] obr. [...] C. do granicy drogi wojewódzkiej dz. nr [...] w C. i granicy terenu kolejowego dz. nr [...], [...] w C. obr. [...] oraz budowę zjazdu na działce nr [...] i połączenie z drogą gminną – działka nr [...] obr. [...], umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte powyższym odwołaniem. B. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższe rozstrzygnięcie Wojewody. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, od której wniesiono odwołanie. Uzasadniając wniosek wskazała, że zrealizowanie tak dużej inwestycji, jak park elektrowni wiatrowych spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w tym zanieczyszczenie środowiska odpadami, pyłami, zniszczeniem okolicznych dróg z uwagi na konieczność transportu wielkogabarytowych elementów i ciężkiego sprzętu budowlanego. Ponadto wskazała na działania, które należałoby podjąć, aby w przypadku wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego przywrócić stan poprzedni działek, których pozwolenie na budowę dotyczyło. Końcowo podniosła, że w takiej sytuacji powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków, podnosząc przy tym niemożliwe do odwrócenia skażenie środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 wskazanej ustawy, po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Sąd mając na uwadze wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym uprawnione jest rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w sytuacji zaskarżenia decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, bowiem "granice tej samej sprawy" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. należy ujmować szeroko (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 57/18, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl), uznał że wniosek skarżącej odnoszący się do wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca uzasadniając wniosek opisała jedynie szereg skutków, ogólnie związanych z budową elektrowni wiatrowych na działkach objętych pozwoleniem, a następnie możliwe metody ich zburzenia i skutków, jakie wywołałyby tego rodzaju prace dla środowiska. Powyższa argumentacja odnosi się zatem do nieruchomości, do których B. S. nie przysługują żadne prawa oraz dotyczy sytuacji inwestora, który ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji przed zakończeniem jej kontroli przez sąd (por. post. NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1361/11, publ. na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto na uwzględnienie wniosku nie ma wpływu powołanie się przez wnioskodawczynię na hipotetyczną sytuację związaną z ewentualnym uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz związanym z tym ewentualnym skażeniem środowiska. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawczyni. Podsumowując, powołane wyżej argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między brakiem wstrzymania wykonania decyzji Starosty D. , a wystąpieniem zagrożeń, wynikających z treści art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd z urzędu również nie dostrzegł żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.