II SA/Sz 56/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w spokrewnionej rodzinie zastępczej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. B. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...]r., nr [...] w części jej pkt 2 i ustalającą M. B. opłatę za pobyt córki O. K. umieszczonej w pieczy zastępczej, tj. spokrewnionej rodzinie zastępczej na okres od dnia [...] r. do [...] r., w wysokości 100 % przyznanego rodzinie zastępczej świadczenia, tj. [...] zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami. W pozostałej części, tj. odmowy odstąpienia w całości od ustalenia opłaty za pobytu dziecka w rodzinie zastępczej (pkt 1 decyzji z dnia [...]r.), organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W piśmie z dnia [...] r., uzupełniającym skargę, M. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Precyzując zasadność tego wniosku skarżący podał, że wykonanie przedmiotowej decyzji doprowadzi do powstania nieodwracalnych negatywnych skutków dla jego sytuacji bytowej. Obowiązek zapłaty spowoduje przede wszystkim, że skarżący nie będzie w stanie spłacać regularnie kredytu hipotecznego, zaciągniętego na zakup mieszkania. Już obecnie spłacanie kredytu jest dla skarżącego ogromnym obciążeniem, biorąc pod uwagę, że rata wynosi [..] zł. Wysokość raty zwiększyła się znacznie ze względu na zmianę sytuacji ekonomicznej w kraju. Ponadto skarżący uważa, że nie będzie w stanie regularnie płacić alimentów na rzecz córki, pozostałych kosztów utrzymania, ponieważ wynagrodzenie nie wystarczy na poniesienie tego rodzaju zobowiązań (zaświadczenie o zarobkach w aktach sprawy administracyjnej). Podkreślił, że od [...] r. płaci alimenty na rzecz córki po [...] zł miesięcznie, uwzględniając rosnące potrzeby córki. Skarżący stwierdził, że jego sytuacja zmieniłaby się radykalnie w przypadku niewstrzymania wykonalności decyzji, co może spowodować znaczną szkodę i nieodwracalne skutki i uzasadnia złożony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części. Jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi administracyjnemu, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności, jest sąd, który może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a uwzględnienie wniosku pozostawione uznaniu sądu i może wystąpić wyłącznie na wniosek strony. Uwzględnienie wniosku oparte jest na założeniu, że strona wykaże wystąpienie negatywnych konsekwencji wykonania rozstrzygnięcia, w postaci wystąpienia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Inicjatywa w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, który winien w uzasadnieniu decyzji wskazać konkretne okoliczności mające wpływ na aktualną sytuację bytową zainteresowanego. Wiąże się to z koniecznością szczególnie wnikliwego, przekonującego i dokładnego uzasadnienia wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu. Nie chodzi zatem o powołanie wybiórczo okoliczności dotyczącej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, ale o wykazanie wszystkich istotnych okoliczności obrazujących, że w realiach konkretnej sprawy wystąpią skutki kwalifikowane, czyli wykraczające poza normalne następstwa wykonania aktu. Przyjmuje się w praktyce, że wniosek powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Powyższe uwagi nabierają szczególnego znaczenia jeżeli weźmie się pod uwagę charakter decyzji, której wykonanie polega na spełnieniu świadczenia pieniężnego. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, której przedmiot dotyczy ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych, wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 858/12, opubl., w Lex nr 1270305). Zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący oparł na twierdzeniu, że wysokość spłaty kredytu hipotecznego spowoduje, że przy ustalonej decyzją wysokości świadczenia pieniężnego, powstaną nieodwracalne skutki dla jego sytuacji bytowej. Odnosząc się do powyższego Sąd pragnie zauważyć, że sam fakt obciążeń finansowych i konieczności spłaty zaciągniętych kredytów nie oznacza, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki (por. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 530/11, opubl. w Lex nr 1082956). Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 576/08, Lex 493724). Skarżący takich okoliczności nie przedstawił, powołana wysokość raty kredytu hipotecznego, jakkolwiek mogąca być dotkliwa, nie uzasadnia wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący uzyskuje stałe miesięcznie dochody, ponosi koszty utrzymania mieszkania, którego jest współwłaścicielem w udziale do ½, płaci również alimenty na córkę. Kwestia samodzielnie ponoszonych wydatków na spłatę mieszkania i jego utrzymanie, przy założeniu, że obowiązek ten spoczywa solidarnie także na drugim współwłaścicielu lokalu, nie może być traktowana z pierwszeństwem przed zobowiązaniami wobec Skarbu Państwa. M. B. nie wskazał, a Sąd nie może się domyślać, jakimi względami kierował się skarżacy, biorąc na siebie pełną wysokość wskazanych zobowiązań, jak również jakie relacje osobiste, czy finansowe łączą jego osobę ze współwłaścicielką lokalu, które mogą mieć wpływ na sytuację bytową wnioskodawcy. Podejmując się spłaty prezentowanych we wniosku kosztów, wnioskodawca w istocie potwierdza przekonanie Sądu, że jego sytuacja majątkowa nie uzasadnia uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Reasumując Sąd uznał, że skarżący składając przedmiotowy wniosek nie wykazał w przekonujący sposób wystąpienia ustawowych przesłanek, od których uzależnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów, Sąd na podstawie powołanego art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.