II SA/Sz 589/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. B. i A. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sprawie z Ich skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...]. V. B. i A. B., reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. F. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...], mocą którego organ utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...], odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego decyzji ostatecznej organu pierwszej instancji z dnia [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na nadbudowę z rozbudową budynku gospodarczego o cześć przeznaczoną na mieszkanie z urządzeniami budowlanymi na działce nr [...]. Jednocześnie w skardze, V. B. i A. B. zwrócili się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący podali, że wykonanie decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie grozi "nieodwracalną szkodą" po ich stronie. Dodali, że ingerencja w interes prawny skarżących jest bezsprzeczna i w całości uzasadnia wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji, a brak takiego wstrzymania powodować będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 wskazanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołana regulacja prawna przewiduje jednocześnie możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych w granicach tej samej sprawy. Zauważyć należy, że w niniejszym przypadku przedmiot skargi obejmuje postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z powodu uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie. Natomiast przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu objęta jest decyzja ostateczna Prezydenta Miasta z dnia [...] r. wydana w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Konieczne jest zatem odniesienie się do dopuszczalności wstrzymania objętej wnioskiem decyzji. W kwestii omawianego zagadnienia (patrz T.Woś, H. Knysiak – Molczyk M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo LexisNexis, Wyd.5. s. 495-496) zwraca się uwagę, że kluczowe dla zakresu zastosowania ww. art. 61 § 3 P.p.s.a. będzie znaczenie, jakie się przypisze dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności. Przyjęte jest, że ustawodawca odsyła do stosowania pojęcia "sprawy" w znaczeniu materialnoprawnym. Przyjęte jest również, że zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. Reasumując uznaje się, że tożsamość pojęcia "sprawy" w sposób wyżej określony wyznaczają elementy skonkretyzowanego w danym rozstrzygnięciu stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw, tj. prawnej i faktycznej (por. postanowienia NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 404/11 opubl. w Lex nr 1069479, z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12 opubl. w Lex nr 1121276). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić, że pomiędzy postępowaniem dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a postępowaniem w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją udzielającą ww. pozwolenia nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Tożsamość elementów przedmiotowych opiera się na tożsamości treści praw lub obowiązków danego stosunku prawnego. Pomimo występującego związku między wskazanymi wyżej sprawami, bez wątpienia różnią się one przedmiotem, a także podstawą prawną rozstrzygnięcia. Odróżnić trzeba bowiem kwestię legalności decyzji wydanej na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane w przedmiocie pozwolenia na budowę, od zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego ocenianego według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powyższych rozważań, złożony w tejże sprawie sądowoadministracyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę nie mógł zostać uwzględniony. Z tych względu, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak na wstępie.