II SA/Sz 591/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nakazania doprowadzenia obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu technicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. P. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej B. S. kwotę [...](pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. P. decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U z 2017 r., poz. 1332 ze zm. dalej jako "P.b.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.-dalej jako "K.p.a."), nakazał E. D. oraz B. S., współwłaścicielom budynku mieszkalnego jednorodzinnego, dwulokalowego, zlokalizowanego na działce nr [...] w M. przy ul. [...], doprowadzenie do odpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku, poprzez wykonanie robót zabezpieczających i naprawczych zawartych w ekspertyzie technicznej wykonanej przez osobę uprawnioną mgr inż. M. K., w następującym zakresie: - wykonanie montażu belek stropowych stalowych w rejonie pomieszczenia łazienki znajdującej się w parterze budynku, bezpośrednio pod wykonaną płytą żelbetową -INP 200 mm w rozstawie co 80 cm z zabezpieczeniem tych elementów stalowych antykorozyjnie, - likwidację bruzdy wykonanej w ścianie nośnej, w której umieszczono rurę kanalizacyjną poprzez jej zamurowanie, następnie przełożenie rury kanalizacyjnej, przymocowanie jej obejmami do ściany i zabudowanie szachem. Termin wykonania nałożonych obowiązków zakreślono do dnia 31 marca 2018 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wyjaśnił, że w związku z wnioskiem E. D. w sprawie prowadzenia robót budowlanych w parterze budynku mieszkalnego na działce nr [...] w M. przy ul. [...], w dniu [...] r. przeprowadzono oględziny. W ich trakcie ustalono, że w styczniu 2016 r. S. S. rozpoczął roboty budowlane, polegające na przebudowie pomieszczeń parteru. Zasadniczy układ i rozmieszczenie pomieszczeń zostały zachowane, dokonano poszerzenia otworów drzwiowych, miejscowych zamurowań, rozbiórki jednej ze ścian, wymieniono nadproża bez właściwego doboru przekrojów, bez zastosowania podpór montażowych. Zbito także wszystkie tynki wewnętrzne w lokalu oraz wykonano nową instalację wodną i częściowo instalację kanalizacyjną z włączeniem do niej instalacji lokalu na piętrze budynku. Ponadto wymieniono na nową stolarkę okienną w oparciu o uzyskaną decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia 16 maja 2016 r. W trakcie oględzin stwierdzono, że część tych robót została wykonana w sposób nieprawidłowy. Nadto wskazano na uszkodzenia odkrytych belek stropowych we wcześniej istniejącej łazience - widoczne uszkodzenia struktury drewna, przegnicia, korozja wskutek szkodników biologicznych, osłabienia struktury gniazd w miejscu oparcia belek na ścianie zewnętrznej. Według oświadczenia E. D., wskutek prowadzenia robót w lokalu w parterze, w jej lokalu na piętrze zaczęły się pojawiać pęknięcia i zarysowania ścian oraz rozwarstwienia na styku połączeń ścian. Organ w oparciu o te ustalenia jak i wskazania zawarte w przedłożonej wstępnej opinii stanu technicznego przedmiotowego budynku, sporządzonej w dniu 30 października 2017 r. na zlecenie E. D. przez mgr inż. A. B., zakazał użytkowania przedmiotowego obiektu oraz nakazał niezwłoczne podstemplowanie nadproży. Następnie organ wskazał, że po zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania w sprawie samowolnych robót budowanych wykonanych w budynku oraz odrębnego postępowania w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku, w dniu 19 grudnia 2017 r. do nadzoru budowlanego wpłynęła ekspertyza przedmiotowego budynku mieszkalnego, wykonana przez osobę uprawnioną mgr inż. M. K.. W ekspertyzie tej stwierdzono, że roboty budowlane wykonane podczas prac remontowych (między innymi zbicie tynków, wykonanie zamurowań, montaż nadproży żelbetowych prefabrykowanych, wymiana stolarki) nie miały negatywnego wpływu na konstrukcję budynku, a w szczególności na fundamenty, naprężenia w gruncie pod fundamentami, na ściany, stropy oraz na dach i nie naruszyły istniejącej konstrukcji budynku. W zakresie stanu technicznego poszczególnych elementów budynku ekspertyza wykazała, że rysy powstałe na ścianach wewnętrznych i zewnętrznych budynku nie są zarysowaniami "świeżymi", które powstały w wyniku prac prowadzonych w lokalu w parterze budynku. Ekspertyza potwierdziła natomiast ustalenia organu co do nieodpowiedniego stanu technicznego elementu wspólnego budynku jakim jest drewniany strop międzykondygnacyjny w części nad pomieszczeniem byłej łazienki znajdującej się w lokalu na parterze budynku oraz w zakresie wykonania i umiejscowienia rury kanalizacyjnej, odprowadzającej ścieki bytowe z lokalu na piętrze budynku, w bruździe wykonanej w ścianie nośnej budynku. Wobec powyższego, organ uznał za konieczne przeprowadzenie robót remontowo-naprawczych, ujętych w decyzji. E. D. wniosła odwołanie od ww. decyzji zarzucając wadliwość dokonania ustaleń faktycznych oraz błędną oceną materiału dowodowego, w szczególności poprzez: - brak uwzględnienia przez organ faktu, iż strop żelbetowy w rejonie pomieszczenia łazienki został wykonany na podstawie decyzji organu administracji z roku 1982, - uznanie przez organ, iż bruzda w ścianie nośnej, w której umieszczono rurę kanalizacyjną, została wykonana przez właściciela lokalu na piętrze - tj. E. D., - brak uwzględnienia przez organ opinii technicznej sporządzanej przez mgr inż. A. B., która wskazywała na to, że samowolne prace budowlane wykonane na parterze budynku naruszyły konstrukcję ścian lokalu znajdującego się na piętrze i zostały wykonane niezgodnie ze sztuką budowlaną, - brak weryfikacji przez organ rzeczywistego stanu technicznego budynku po samowolnie wykonanych pracach przez właściciela lokalu na parterze oraz ekspertyzy technicznej, wykonanej przez mgr inż. M. K.. Decyzją z dnia [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 P.b., uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji w tej części. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy po przedstawieniu stanu faktycznego i przytoczeniu treści art. 66 ust. 1 P.b. uznał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zaznaczył, że w aktach sprawy znajduje się decyzja Wojewody S. z dnia [...] r. umarzająca postępowanie odwoławcze w sprawie nakazu zabezpieczenia stropu międzykondygnacyjnego w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w M. i przeprowadzenia jego remontu, ze względu na wystąpienie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia, nałożonego decyzją Urzędu Miejskiego w Ś. z dnia [...] r. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, iż decyzja organu I instancji nakazywała współwłaścicielom przedmiotowego budynku przeprowadzenie w trybie natychmiastowym zabezpieczenia ww. stropu i wykonanie jego remontu. Współwłaścicielka budynku, A. B. dokonała jego naprawy, wykonując nową konstrukcję nośną, czym usunęła występujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. Zdaniem organu odwoławczego, powyższe informacje w powiązaniu ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami pozwalają na stwierdzenie, że wykonane na podstawie decyzji z dnia [...] r. roboty budowlane polegały na wykonaniu nowego stropu (a nie jedynie wylewki betonowej, jak ocenia w swej ekspertyzie mgr inż. M. K.), a wykonanie nowego stropu usunęło stwierdzone w 1982 r. zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia, spowodowane niewłaściwym stanem technicznym stropu. Natomiast, według organu usytuowane pod wykonanym stropem stare belki stropowe, których uszkodzenia stwierdził PINB w K. P. podczas oględzin w dniu [...] r., nie pełnią obecnie funkcji konstrukcyjnej, a zatem nakaz ich wymiany na belki stalowe jest bezprzedmiotowy. Z kolei nakaz likwidacji bruzdy i przełożenia biegnącej w niej rury kanalizacyjnej winien być skierowany do inwestorki, w ramach prowadzonego przez organ powiatowy postępowania administracyjnego w sprawie samowolnie wykonanych w budynku robót budowlanych, gdyż roboty te nie dotyczą zakresu nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. Z tych też powodów organ przyjął, że postępowanie administracyjne w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku, w części dotyczącej wykonania montażu belek stropowych w rejonie pomieszczenia łazienki w parterze budynku oraz likwidacji bruzdy, należało umorzyć. Końcowo organ podkreślił, że powinno być kontynuowane postępowanie w części dotyczącej stwierdzonych spękań ścian, których nie objęto zaskarżoną decyzją. Nie zgadzając się z powyższą decyzją B. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca podniosła, że w aktach sprawy znajduje się jedynie wydruk scanu decyzji z dnia [...] r., z której treści nie wynika, aby sprawa dotyczyła stropu w rejonie pomieszczenia łazienki. Poza tym nawet gdyby tak było to od czasu wykonania tego stropu minęło 36 lat, nie wiadomo zatem w jakim jest stanie, gdyż organ II instancji nie poczynił w tej mierze stosownych ustaleń. Nie wiadomo też na jakiej podstawie organ stwierdził niepełnienie przez drewniane belki stropowe funkcji konstrukcyjnych, tym bardziej w kontekście stwierdzonego podparcia ich ze względu na zły stan techniczny szyną kolejową. Pomimo ustalenia przez organ I instancji złego stanu technicznego belek stropowych (potwierdzonego przecież w opiniach złożonych do akt sprawy przez obie współwłaścicielki budynku) organ II instancji umorzył postępowanie w tym zakresie bez rozstrzygnięcia kwestii tego, co współwłaścicielki budynku powinny z tymi belkami uczynić i w jaki sposób. W zakresie wykonanych robót budowlanych związanych z wykonaniem bruzdy w ścianie nośnej budynku i poprowadzeniem w niej rury kanalizacyjnej skarżąca oświadczyła, że prace te zostały wykonane na parterze budynku za zgodą skarżącej, ale na zlecenie E. D. i przez nią opłacone. Zalecając zatem organowi I instancji prowadzenie postępowania w tej sprawie w ramach samowolnie wykonanych robót budowlanych organ II instancji winien był wskazać na konieczność wyjaśnienia kwestii inwestora tych prac. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W dniu [...] r. wpłynęło do tut. sądu pismo opatrzone datą [...] r., w którym to skarżąca zwróciła się o przeprowadzenie dowodu z załączonej do pisma "Ekspertyzy technicznej wraz z projektem robót naprawczych budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego zlokalizowanego w M., przy ul. [...], dz. Nr [...]" sporządzonej w lipcu 2018 r. przez mgr inż. A. B., na okoliczność istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji PINB złego stanu technicznego stropu i belek stropowych nad pomieszczeniem łazienki znajdującej się na parterze budynku i pod pomieszczeniem kuchni na piętrze. Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2018 r. pełnomocnik uczestniczki postępowania E. D. wniósł o oddalenie skargi, okazując oryginał decyzji z dnia [...] r., a przedkładając do akt sprawy jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem. Wskazał również, że znana jest mu treść ekspertyzy sporządzonej przez A. B.. Sąd na rozprawie postanowił przeprowadzić dowód z ekspertyzy nadesłanej przy piśmie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 – j.t. ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – j.t.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Natomiast stosownie do art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem wykazała, że zaskarżona decyzja, podobnie jak decyzja ją poprzedzająca naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Z., którą organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. P. nakładającą na współwłaścicielki nieruchomości położonej w M. przy ul. [...] obowiązki w zakresie doprowadzenia nieruchomości do właściwego stanu technicznego i umorzył postępowanie. Podstawą takiego rozstrzygnięcia było ustalenie przez organ odwoławczy, że postępowanie w zakresie wykonania belek stropowych w rejonie łazienki na parterze budynku jest bezprzedmiotowe z tego względu, iż decyzją z 1982 r. na współwłaścicieli budynku nałożono obowiązek wykonania nowego stropu w związku z jego niewłaściwym stanem technicznym i obowiązek ten został wykonany. W odniesieniu do drugiego z nałożonych obowiązków – likwidacji bruzdy w ścianie nośnej organ ten uznał, że jej wykonanie było elementem przebudowy lokalu na parterze budynku, a skoro tak, to nakaz jej likwidacji winien zostać nałożony w postępowaniu dotyczącym samowoli budowlanej. W ocenie sądu zarówno decyzja organu pierwszej instancji, jak i zaskarżona decyzja Wojewody Z. zostały wydane przedwcześnie, bez ustalenia i zbadania stanu faktycznego. Przystępując do oceny zasadności skargi, która w ocenie sądu zasługiwała na uwzględnienie, wskazać jednak należy, że sąd argumentację w niej zawartą podzielił jedynie częściowo. Zasadny bowiem okazał się zarzut dotyczący pochopnego przyjęcia przez organ odwoławczy – w oparciu o kopię decyzji z 1982 r., że strop pomiędzy parterem i piętrem budynku znajduje się we właściwym stanie technicznym. Trafnie zauważyła skarżąca, że dokument, który został złożony jedynie w kopii nie mógł stanowić wyłącznej podstawy ustaleń organu w tym zakresie. Jak wynika z przedłożonej przez uczestniczkę postępowania – E. D., kopii decyzji z 1982 r. przedmiotem prac było wykonanie naprawy stropu poprzez wykonanie nowej konstrukcji nośnej. Z dokumentu tego nie wynika jednak, czy prace dotyczyły całego stropu, czy też jego części, a jeżeli tak, to jakiej. Okoliczność ta ma o tyle istotne znaczenie, że brak jest podstaw aby w oparciu o kopię decyzji, zawierającej szczątkowe informacje wyprowadzać tezę, iż aktualnie strop w kwestionowanym przez rzeczoznawcę miejscu znajduje się w dobrym stanie. Nawet jednak, gdyby przyjąć, że strop został wyremontowany w 1982 r., to jak słusznie zauważyła skarżąca, od tego czasu upłynęło 36 lat, a zatem nie można wykluczyć, że jego stan uległ pogorszeniu i aktualnie zagraża bezpieczeństwu mieszkańców budynku, czego organ rozpatrujący odwołanie nie wziął pod uwagę. Podobnie należy ocenić wywody organu w zakresie obowiązku usunięcia bruzdy wykonanej w ścianie nośnej budynku. Organ uznał, że prace o których mowa stanowią element samowoli budowlanej, co z kolei powinno skłonić organ nadzoru budowlanego do orzeczenia w tym zakresie w prowadzonym postępowaniu legalizacyjnym. Wskazać zatem należy, że podstawą wszczęcia postępowania w badanej sprawie było stwierdzenie, że budynek usytuowany w M. przy ul. [...] znajduje się w niewłaściwym stanie technicznym, co wynikało z przedłożonej przez uczestniczkę postępowania – E. D. wstępnej ekspertyzy technicznej sporządzonej przez A. B., posiadającego odpowiednie uprawnienia. W ekspertyzie tej wskazano, że przyczyną nieodpowiedniego stanu technicznego budynku są prowadzone w niewłaściwy sposób, bez pozwolenia na budowę i odpowiedniego nadzoru, roboty budowlane, prowadzone na parterze budynku. W zaleceniach rzeczoznawca wskazał na konieczność wyłączenia budynku z eksploatacji i powiadomienia nadzoru budowlanego o powstałych uszkodzeniach, a także konieczność bezzwłocznego i trwałego podstemplowania nadproża stalowego oraz nadproża żelbetowego pod ścianą, która na piętrze jest zewnętrzną ścianą nad schodami. Rzeczoznawca podkreślił, że konieczne jest następnie wykonanie pełnej ekspertyzy technicznej, oceniającej zakres powstałych uszkodzeń i sposób ich zabezpieczenia wraz z dokumentacją techniczną, która będzie pełną i dokładną inwentaryzacją wykonanych prac i w dalszej kolejności będzie stanowiła podstawę do przeprowadzenia procedury legalizacyjnej. W kolejnej, przedłożonej tym razem przez inwestorkę, ekspertyzie nie stwierdzono stanu zagrożenia dla bezpieczeństwa mieszkańców. Rzeczoznawca M. K. nie stwierdziła związku prowadzonych prac budowlanych na parterze budynku ze stwierdzonymi spękaniami ścian na piętrze. W jej ocenie w sposób niewłaściwy wykonano prace związane z wymianą jednego okna, natomiast jej zdaniem w niewłaściwym stanie technicznym znajduje się strop nad pomieszczeniem łazienki na parterze budynku. Już samo zestawienie obu opinii wskazuje zatem na istotne rozbieżności w ocenie stanu technicznego budynku i jego przyczyn, co powinno skłonić organ do ich wyjaśnienia. Tymczasem organ opierając się wyłącznie na zaleceniach wynikających z ekspertyzy M. K. nałożył na współwłaścicielki obowiązki związane z doprowadzeniem budynku do właściwego stanu technicznego, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane, przy czym w uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji nie wyjaśnił z czego wywodzi, że budynek zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, bądź bezpieczeństwu mienia lub środowiska. Taka teza nie pojawia się w opinii sporządzonej przez M. K., z której organ skorzystał formułując obowiązki w zakresie doprowadzenia budynku do właściwego stanu technicznego. W tym miejscu wyjaśnić zatem należy, że przy przyjęciu, iż podstawę decyzji stanowi art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane obowiązkiem organu jest szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska w tym zakresie, a przede wszystkim wskazanie, z czego wywodzi, iż stan techniczny obiektu budowlanego zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, bądź bezpieczeństwu mienia lub środowiska. Przede wszystkim okoliczność ta powinna wynikać z rzetelnie dokonanej oceny technicznej obiektu budowlanego. W badanej sprawie, jak już wyżej wspomniano, organ dysponował dwiema ekspertyzami, w tym jedną wstępną, wskazującą na zagrożenie, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i kolejną, która na takie zagrożenie nie wskazywała. Lektura uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji prowadzi do wniosku, że nakładając na współwłaścicielki budynku obowiązki, organ oparł się na ekspertyzie sporządzonej przez mgr inż. M. K., która zajęła odmienne od wyrażonego przez rzeczoznawcę A. B. stanowisko i nie wskazywała na stan zagrożenia wywołany niewłaściwie wykonanymi robotami budowlanymi. W tym stanie rzeczy obowiązkiem organu było przede wszystkim usunięcie wątpliwości związanych z rzeczywistym stanem technicznym budynku i ewentualnym zagrożeniem jakie stan ten może stwarzać dla jego użytkowników. Dalej wyjaśnić należy, że stan techniczny obiektu budowlanego jest uzależniony od szeregu czynników, między innymi sposobu użytkowania, przeprowadzania bądź nie konserwacji i niezbędnych napraw, a celem postępowania prowadzonego w trybie przepisów znajdujących się w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane "Utrzymanie obiektów budowalnych" jest ustalenie, czy obiekt ten znajduje się we właściwym stanie technicznym, a w przypadku ustalenia, że stan ten jest niezadowalający, nałożenie na podmioty, o których mowa w art. 61 ustawy Prawo budowlane szczegółowo określonych obowiązków, których zadaniem jest usunięcie tego stanu. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z lektury obu ekspertyz niewłaściwy stan techniczny budynku wynikać może zarówno z tego, że nie był on od wielu lat remontowany i konserwowany, co mając na uwadze wiek budynku ma niebagatelne znaczenie, jak i z tego, że w obrębie parteru przeprowadzono w szerokim zakresie roboty, stanowiące samowolę budowlaną. Rzeczą organu w tak ustalonym stanie faktycznym było zatem szczegółowe zbadanie, po pierwsze jak wygląda stan techniczny budynku, a następnie które ze stwierdzonych nieprawidłowości mają związek z jego niewłaściwym użytkowaniem i brakiem aktywności współwłaścicieli w zakresie przeprowadzania bieżących konserwacji i napraw, a które z nich są konsekwencją wadliwie przeprowadzonych robót budowlanych. Rozgraniczenie to ma o tyle istotne znaczenie, że pierwsze powinny stanowić przedmiot obowiązków nałożonych na współwłaścicieli, zmierzających do doprowadzenia obiektu budowlanego do właściwego stanu technicznego, a drugie winny stać się przedmiotem postępowania legalizacyjnego, zaś adresatem obowiązków nałożonych w tym postępowaniu winien być inwestor. Dopiero w taki sposób przeprowadzone postępowanie pozwoli na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie i określenia obowiązków współwłaścicieli budynku w sposób odpowiadający ustalonemu stanowi faktycznemu. W ocenie sądu, decyzja organu pierwszej instancji została zatem wydana w oparciu o wadliwie zgromadzony materiał dowodowy, o czym świadczyć może również lektura przedłożonej sądowi ekspertyzy technicznej budynku stanowiącego przedmiot postępowania, sporządzonej przez mgr. inż. A. B., z której wynika wprost, że strop pomiędzy parterem i piętrem budynku jest w złym stanie technicznym. W ekspertyzie tej wskazano również na zły, stwarzający zagrożenie dla życia i mienia stan techniczny klatki schodowej, zły stan elewacji, co najprawdopodobniej ma związek z niewłaściwym użytkowaniem (brakiem napraw i konserwacji). Oznacza to, że organy nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący powyższych kwestii, a decyzja organu pierwszej instancji została wydana przedwcześnie, w oparciu o niepełny i zawierający sprzeczności materiał dowodowy. Doszło zatem do naruszenia art. 77 § 1 i 80 K.p.a., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. P.. O kosztach postępowania sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę, organ stosownie do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, winien kierować się oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi przez sąd w uzasadnieniu wyroku.