II SA/Sz 599/16

PostanowienieWSA w Szczecinie2016-07-08

Skład orzekający: sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do organu I instancji, a następnie przekazana przez ten organ do organu II instancji, jest wniesiona w ustawowym terminie do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do organu I instancji, a następnie przekazana przez ten organ do organu II instancji, jest traktowana jako wniesiona do sądu administracyjnego w dacie jej przekazania przez organ administracji publicznej. Jeśli ta data przekroczy ustawowy termin do wniesienia skargi, skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Stan faktyczny
R. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza o umorzeniu należności z funduszu alimentacyjnego. Skargę skierował do organu I instancji (Ośrodka Pomocy Społecznej), który przekazał ją do SKO. SKO otrzymało skargę w dniu 20 maja 2016 r. Skarżący otrzymał decyzję SKO w dniu 25 marca 2016 r., co oznaczało, że termin do wniesienia skargi upływał 25 kwietnia 2016 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie : Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. R. S., pismami z dnia 18 kwietnia 2016 r. oraz z dnia 17 maja 2016 r. zatytułowanymi "odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 marca 2016 r." wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...]r. Nr [...] o umorzeniu częściowo należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, których wysokość ustalona została decyzją [...] z dnia [...] r. w wysokości [...] zł tj. 1% od łącznej kwoty wypłaconych świadczeń podlegających zwrotowi. Jak wynika z akt administracyjnosądowych skarga - pismo z dnia 18 kwietnia 2016 r. zostało wniesione do Sądu za pośrednictwem organu I instancji, do Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynęło w dniu 21 kwietnia 2016 r. Następnie organ I instancji przekazał ww. skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 2 maja 2016 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pisma przez organ II instancji (karta 9 akt sądowych). Pismo skarżącego z dnia 17 maja 2016 r., stanowiące powtórzenie pisma z dnia 18 kwietnia 2016 r., wpłynęło do Kolegium w dniu 20 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wniesienie skargi w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – zwaną dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym datą wniesienia skargi do sądu jest data złożenia jej bezpośrednio w organie, bądź nadania w urzędzie pocztowym do właściwego organu. Natomiast na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Wynikająca z art. 54 § 1 P.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, który wydał skarżona decyzję, skutkuje tym, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, sąd ten (lub organ) powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony został pogląd, że termin do wniesienia środka odwoławczego jest zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie sama strona wniosła ten środek do organu, który wydał zaskarżony akt, ale także, gdy uczynił to sąd, do którego strona błędnie skierowała środek odwoławczy. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub też inny organ, w tym przypadku przez Burmistrza , na adres właściwego organu administracji publicznej, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie (por. postanowienie NSA z 1 lipca 2010 r., II OSK 1233/10, LEX nr 663561). Jak wynika z akt sprawy, skarżący otrzymał decyzję SKO wydaną w dniu 21 marca 2016 r. - w dniu 25 marca 2016 r. Tak więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem SKO, przewidziany w art. 53 § 1 P.p.s.a., upływał skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2016 r. Skarżący wniósł wprawdzie skargę w dniu 21 kwietnia 2016 r., jednakże uczynił to z uchybieniem zasady zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego, gdyż złożył skargę w organie I instancji. Pismo z 18 kwietnia 2016 r. zostało przekazane przez Burmistrza do właściwego organu (SKO w) w dniu 2 maja 2016 r. i ta data stanowi o dacie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W świetle zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona do WSA z uchybieniem ustawowego terminu, a zatem skarga jest niedopuszczalna. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło