II SA/Sz 606/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. R. S., pismami z dnia 18 kwietnia 2016 r. oraz z dnia 17 maja 2016 r. zatytułowanymi "odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 21 marca 2016 r." wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...]r. Nr [...] o umorzeniu częściowo należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, których wysokość ustalona została decyzją z dnia [...] r. w wysokości [...] zł tj. 1% od łącznej kwoty wypłaconych świadczeń podlegających zwrotowi. Z akt sprawy wynika, że skarga R. S. (pismo z dnia 18 kwietnia 2016 r.) zostało wniesione do Sądu za pośrednictwem organu I instancji w dniu 18 kwietnia 2016 r. Organ I instancji przekazał ww. skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w dniu 29 kwietnia 2016 r., co wynika z pieczęci znajdującej się na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma przez organ II instancji (k. 10 akt sądowych). Natomiast pismo skarżącego z dnia 17 maja 2016 r., stanowiące w istocie powtórzenie pisma z dnia 18 kwietnia 2016 r., wpłynęło do Kolegium w dniu 20 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wniesienie skargi w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718) - zwaną dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym datą wniesienia skargi do sądu jest data złożenia jej bezpośrednio w organie, bądź nadania w urzędzie pocztowym do właściwego organu. Natomiast na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Wynikająca z art. 54 § 1 P.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, który wydał skarżona decyzję, skutkuje tym, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, sąd ten (lub organ) powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony został pogląd, że termin do wniesienia środka odwoławczego jest zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie sama strona wniosła ten środek do organu, który wydał zaskarżony akt, ale także, gdy uczynił to sąd, do którego strona błędnie skierowała środek odwoławczy. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub też inny organ, w tym przypadku przez Burmistrza, na adres właściwego organu administracji publicznej, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie (por. postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2010r.,sygn.akt II OSK 1233/10, LEX nr 663561). Jak wynika z akt sprawy, skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję SKO w S. w dniu [...] r. Tak więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., za pośrednictwem SKO w S., przewidziany w art. 53 § 1 P.p.s.a., upływał skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2016 r. (poniedziałek). Skarżący wniósł wprawdzie skargę w dniu 18 kwietnia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), jednakże uczynił to z uchybieniem zasady zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego, gdyż złożył skargę w organie I instancji. Pismo z 18 kwietnia 2016 r. zostało przekazane przez Burmistrza do właściwego organu (SKO w S.) dopiero w dniu 29 kwietnia 2016 r. i właśnie ta data stanowi datę wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W świetle zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona do WSA w S. z uchybieniem ustawowego terminu, a zatem jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.