II SA/Sz 618/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. B. – J. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego p o s t a n a w i a: przyznać adwokat A. B. – J. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adwokat M. B. – Z.. Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. WSA w Szczecinie oddalił skargę R. S. na rzeczoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a wyznaczony z urzędu pełnomocnik pismem z dnia 21 września 2016 r. sporządziła skargę kasacyjną od powyższego wyroku i wniosła o jej rozpoznanie na rozprawie. Następnie pismem z dnia 10 września 2018 r. adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego wyznaczona pełnomocnik z urzędu, z uwagi na wyznaczenie terminu rozprawy przed NSA, wniosła o ustanowienie innego pełnomocnika z urzędu do udziału w posiedzeniu tego Sądu. Po przesłaniu kopii przedmiotowego pisma do Dziekana właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej w W., do pełnienia czynności w niniejszej sprawie przed NSA wyznaczona została adwokat A. B. – J.. Z protokołu rozprawy przed NSA wynika, że na rozprawie w dniu 26 września 2018 r., sygn. akt I OSK 2607/16 stawiła się wyznaczona adwokat, która poparła skargę kasacyjną. Pismem z dnia 7 lutego 2019 r. adwokat A. B. – J. wyznaczona przez ORA w W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o przyznanie kosztów nieopłaconej świadczonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.– dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna wniesiona została w dniu 21 września 2016 r., czyli pod rządami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801). Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę za pomoc prawną ustala się w wysokości co najmniej ˝ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie z § 21 ust. 1 lit. c rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie 480 zł. W myśl natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji wynosi – 75 % tej opłaty, nie mniej niż 240 zł. Adwokat A. B. – J. nie brała udziału w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, nie sporządziła również i nie wniosła skargi kasacyjnej. Świadczenie przez nią pomocy prawnej polegało na udziale w rozprawie przed NSA i popieraniu wniesionej przez poprzedniego pełnomocnika skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie należało zatem ustalić opłatę w wysokości ˝ opłaty wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c, czyli ˝ opłaty maksymalnej wynoszącej 360 zł, co stanowi kwotę 180 zł (1/2 z 360 zł). Kwota 360 zł stanowi bowiem opłatę maksymalną obliczoną jako 75 % kwoty 480 zł, co wynika z treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c w związku z pkt 1 lit. c rozporządzenia. Tak ustalone wynagrodzenie podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług wg stawki 23 % tj. 41,40 zł, dając łącznie wynagrodzenie w wysokości 221,40 zł. W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.