II SA/Sz 64/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 897/05 zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 lutego 2006 r. oddalającym skargę K. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania W treści pisma z dnia 30 grudnia 2014 r. – przesłanego do tutejszego Sądu w dniu 31 grudnia 2014 r., K. K. zwarł wniosek o "rozpatrzenie sprawy dotyczącej przywrócenia mu uprawnień kombatanckich". Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II zobowiązał skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 30 grudnia 2014 r. stanowi wniosek o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Sz 897/05, czy też skargę do tut. Sądu. Jeżeli ww. pismo stanowi skargę, to należy wskazać organ, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, numer i datę zaskarżonego aktu lub czynności oraz naruszenie prawa bądź interesu prawnego. W odpowiedzi, pismem z dnia 13 stycznia 2015 r., skarżący oświadczył, że organem, którego skarga dotyczy jest Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, zaś przedmiotem sprawy jest odebranie skarżącemu uprawnień. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy i przywrócenie mu ww. uprawnień. Do przedmiotowego pisma załączono kopię odpowiedzi na skargę Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia[...] r. na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), nie można żądać wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana. Termin przewidziany w powołanym przepisie jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2007 r., sygn. akt I OZ 951/07, LEX nr 1016690). Ponadto w myśl art. 280 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Sz 897/05 kończący postępowanie, którego wznowienia - jak wynika z pisma skarżącego z dnia 13 stycznia 2015 r. i załączonych do niego dokumentów - domaga się skarżący, stał się prawomocny z dniem 19 kwietnia 2006 r. (k. 17 akt sądowych sprawy II SA/Sz 897/05). W świetle powołanego art. 278 P.p.s.a. skarżący mógł domagać się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej tym wyrokiem do dnia 19 kwietnia 2011 r., chyba że był pozbawiony możliwości działania lub nie był należycie reprezentowany. Skarżący nie powołał się na powyższą przesłankę, a ponadto, jak wynika z akt sprawy, skarżący osobiście stawił się na rozprawę poprzedzającą wydanie wyroku z dnia 8 lutego 2006 r. (k. 16 akt sądowych, sygn. akt II SA/Sz 897/05), a w dniu 16 marca 2006 r. doręczono mu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 32 akt sądowych sprawy II SA/Sz 897/05). Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w sprawie II SA/Sz 897/05 nie wystąpiła zatem przesłanka pozbawienia skarżącego możliwości działania lub braku należytej reprezentacji, które czyniłyby dopuszczalnym żądanie wznowienia postępowania pomimo upływu pięcioletniego terminu określonego w art. 278 P.p.s.a. Z tych względów, skargę o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 278 w związku z art. 280 § 1 P.p.s.a należało odrzucić.