II SA/Sz 647/12
PostanowienieWSA w Szczecinie2012-07-31
Skład orzekający: Maria Mysiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien odrzucić skargę, jeśli sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona?Ratio decidendi
Sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Wcześniejsze prawomocne rozstrzygnięcie sądu tożsamej sprawy stwarza stan rzeczy osądzonej, co wyłącza dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi przez stronę na ten sam akt administracyjny organu.Stan faktyczny
Skarżący T. I. złożył pismo zatytułowane "skarga o wznowienie postępowania sądowego" dotyczące decyzji o odmowie przyznania mu uprawnień kombatanckich. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące postępowania administracyjnego. Organ wskazał na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi. Skarżący ostatecznie wskazał decyzję o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. I. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatancki postanawia: odrzucić skargę
W dniu [...] r. T. I. złożył, za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "skarga o wznowienie postępowania sądowego", w którym oświadczył na wstępie, że wnosi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r., Nr [...] utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] r., Nr [...]. Skarżący powołał się na przepisy art. 271 pkt 2 i art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące wznowienia postępowania sądowego oraz art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. dotyczący instytucji wznowienia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł szereg zarzutów względem postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r.
w przedmiocie przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich wskazując, między innymi, że organ w tym postępowaniu powołał nieprawidłowe dowody, również przed sądem administracyjnym, nie dokonał wszystkich czynności dowodowych
w postępowaniu, oparł się na błędnej ankiecie z IPN-u. Ponadto skarżący przedstawił swoje stanowisko w sprawie przyznania mu uprawnień kombatanckich.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że T. I. wniósł skargę na decyzję z dni [...] r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie przyznania mu uprawnień kombatanckich z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia i dlatego też skarga winna podlegać odrzuceniu.
Wobec rozbieżności zawartych w treści ww. skargi Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie zaskarżonej decyzji (określenie jej daty i numeru), w szczególności, czy przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego, czy też wnosi skargę o wznowienie postępowania sądowego, wówczas powinien wskazać sygnaturę akt zakończonej sprawy sądowej.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący złożył pismo procesowe z dnia [...] r., w którym wyjaśnił, że nie zgadza się z decyzją z dnia [...] r. Nr [...]. Decyzja ta zapadła zbyt szybko, nie pozwolono mu uzupełnić dokumentacji. Następnie decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymano ww. decyzję w mocy, a w uzasadnieniu podano nieprawdę i oparto się tylko na jednym dokumencie z IPN-u .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Jak wynika z akt, przedmiotem skargi T. I. jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie
z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [... r. Nr [...] o odmowie przyznania T. I. uprawnień kombatanckich z tytułu osadzenia w obozie przesiedleńczym.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że skarżący, pomimo określenia pisma inicjującego postępowanie sądowe w tej sprawie jako skarga o wznowienie postępowania sądowego, nie sprecyzował w tym piśmie, którego konkretnie postępowania sądowego domaga się wznowienia i z jakich przyczyn, a WSA
w Szczecinie od [...] r. czterokrotnie orzekał w różnych sprawach ze skarg T. I. związanych z żądaniem przyznania mu uprawnień kombatanckich, nie uczynił tego również na wezwanie Sądu do sprecyzowania swojego żądania. W treści pierwszego pisma skarżący przywołał wprawdzie przepisy dotyczące wznowienia postępowania sądowego, jednakże bez powiązania ich z konkretną sprawą i bez wskazania jakichkolwiek okoliczności uzasadniających żądanie wznowienia. Podniósł natomiast w tym piśmie szereg zarzutów względem postępowania administracyjnego przeprowadzonego w sprawie przyznania mu uprawnień kombatanckich, wskazując przy tym na art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
Z kolei w odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia skarżący wskazał jednoznacznie decyzję z dnia [...] r. oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania mu uprawnień kombatanckich. Tak więc Sąd nie mógł domniemywać innego przedmiotu skargi jak ten który podał skarżący w piśmie z dnia [...] r.
Z akt wynika, że wyrokiem z dnia 15 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 1124/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę T. I. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 25 maja 2006 r., co stwierdzono postanowieniem o prawomocności orzeczenia w dniu 12 lipca 2006 r.
Decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r., Nr [...] była już zatem przedmiotem kontroli WSA na skutek skargi T. I., a postępowanie sądowe w tej sprawie zostało prawomocnie zakończone.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Powyższy przepis powoduje, że wcześniejsze prawomocne rozstrzygnięcie Sądu tożsamej sprawy stwarza stan rzeczy osądzonej i nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi przez stronę na ten sam akt administracyjny organu.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem skarżący domaga się rozstrzygnięcia sprawy, którą Sąd wcześniej już prawomocnie rozstrzygnął oddalając jego skargę na tą samą decyzję.
Wobec powyższego Sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. skargę T. I. odrzucić, o czym orzekł na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło