II SA/Sz 647/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.T. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Arkadiusza Windaka od rozpoznania sprawy ze skargi C.T. na uchwałę Rady Gminy Kozielice z dnia 28 lutego 2013 r. nr XVII/190/2013 w przedmiocie szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Kozielice postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi C.T. na uchwałę Rady Gminy Kozielice z dnia 28 lutego 2013 r. nr XVII/190/2013 w przedmiocie szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Kozielice. W dniu 20 maja 2014 r. C.T. złożył zażalenie na powołane postanowienie. Jednocześnie w zażaleniu zawarł wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Arkadiusza Windaka z orzekania we wszystkich sprawach jego dotyczących. Jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał pomijanie przez sędziego WSA Arkadiusza Windaka wskazań wyroku Trybunału Konstytucyjnego nr K 17/12. W dniu 24 lipca 2014 r. sędzia WSA Arkadiusz Windak złożył do akt sprawy oświadczenie, z którego wynika, że nie pozostaje ze skarżącym w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym oraz, że nie zachodzą w sprawie okoliczności wymienione w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) z powodu, których zachodziłyby wątpliwości co do jego bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r. , sygn. akt SK 19/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz. 67). W art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", enumeratywnie wskazano przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. Natomiast w art. 19 P.p.s.a. przewidziano, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie istnieją powody obligatoryjnego wyłączenia wskazanego sędziego w trybie art. 18 P.p.s.a. jak również brak okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a. Z oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Arkadiusza Windaka wynika, że między nim, a skarżącym nie zachodzi stosunek prawny lub osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Przy czym wątpliwość ta musi być realna, a nie potencjalna. Przytaczane przez skarżącego okoliczności są jedynie subiektywnymi odczuciami i ocenami działań podejmowanego przez sędziego, z powodu niesatysfakcjonujących stronę czynności i rozstrzygnięć podejmowanych w prowadzonym postępowaniu. Wniosek ten w żadnej mierze nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w rozpoznaniu sprawy, co czyni przedmiotowe żądanie bezzasadnym. Orzecznictwo sądów administracyjnych jest zgodne w poglądach, że w sytuacji złożenia oświadczenia przez sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, wskazującego, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 P.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (patrz postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 896/10, postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13). Reasumując należy wskazać, że skoro skarżący nie wykazał przesłanek z art. 18 i 19 P.p.s.a, a przesłanki te nie wynikają z akt sprawy, to brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku. W tych okolicznościach, na podstawie art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a., wniosek C.T. należało oddalić.