II SA/Sz 663/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. B.-N. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek pełnomocnika Wyrokiem z dnia [....] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie zasiłku celowego. Następnie w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie pomocy prawnej postanowieniem z dnia [...] r. Sąd ustanowił radcę prawnego. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył pełnomocnikiem radcę prawnego M.B.N.. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik z urzędu sporządziła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargę kasacyjną od ww. wyroku oddalającego skargę. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarła wniosek o przyznanie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym art. 250 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym oraz doktrynie, zwrot "powinien zawierać", nie pozostawia wątpliwości, że oświadczenie, o którym mowa w tym przepisie, jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczenie to nie jest bowiem elementem formalnym wniosku, tylko stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia tego wniosku (postanowienia NSA; z dnia 18 października 2005 r., IIFZ 625/05, niepubl.; z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08, LEX nr 493827; z dnia 25 marca 2009 r., II FZ 90/09, LEX nr 550321). Stwierdzić należy, że w skardze kasacyjnej zawierającej wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, brak jest oświadczenia o którym mowa w § 16 ww. rozporządzenia. Należy również dodać, że brak było podstaw do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego przepisu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98 niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.