II SA/Sz 669/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dnia 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. C. na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 czerwca 2013 r. nr XXVI/362/13 w przedmiocie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi Pismem z dnia 15 listopada 2015 r. T.M. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Sejmiku Województwa nr XXVI/362/13 z dnia 25 czerwca 2013 r. w przedmiocie podziału Województwa na obwody łowieckie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486) skargę na przepis aktu prawa miejscowego podjęty przez organ samorządu województwa w sprawie z zakresu administracji publicznej może, po bezskutecznym wezwaniu ww. organu do usunięcia naruszenia prawa, wnieść każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone danym przepisem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007, z. 3, poz. 60) wyjaśnił, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Jakkolwiek uchwała ta dotyczy skargi wniesionej w trybie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), to niewątpliwie mając na uwadze tożsamość rozwiązań legislacyjnych w ustawie o samorządzie województwa w tym zakresie, należy uznać, że stanowisko NSA zawarte w tej uchwale zachowuje aktualność również w niniejszej sprawie. Mając na uwadze pogląd wyrażony w powyższej uchwale NSA stwierdzić trzeba, że termin do wniesienia skargi na uchwałę sejmiku województwa określony został w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: "P.p.s.a.", zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie, skarżący wskazał, że wniesienie skargi poprzedzone zostało wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co potwierdzone zostało kserokopią wezwania z dnia 20 lipca 2015 r., które – jak wynika ze znajdującej się na nim prezentaty – wpłynęło do organu w dniu 23 lipca 2015 r. ("interpelacja z wnioskiem o reasumpcję i zmianę uchwały"). Jednocześnie, jak wynika z treści skargi, i co nie zostało zakwestionowane przez organ, odpowiedź na ww. wezwanie nie została stronie udzielona. W tym stanie rzeczy uznać należy, że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest dzień złożenia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa ww. uchwałą, której to czynności skarżący dokonał, jak już wyżej wskazano, w dniu 23 lipca 2015 r. Stosownie zatem do treści cytowanego przepisu art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę na przedmiotową uchwałę należało wnieść najpóźniej z upływem sześćdziesiątego dnia, licząc od dnia 23 lipca 2015 r. Tymczasem skarga do sądu na wyżej wymienioną uchwałę została złożona przez skarżącego w dniu 20 listopada 2015 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy, odrzuca. Mając na uwadze powyższe, sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Rozstrzygając o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji orzeczenia), postanowiono zgodnie z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.