II SA/Sz 669/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. i M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: odmówić wstrzymanie wykonanie zaskarżonego postanowienia. W skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...], skarżący B. B. i M. B. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Rzeczonym postanowieniem organ II instancji uchylił postanowienie P. Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. G. S. z dnia [...] r., znak: [...] odmawiającego podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie samowolnie wybudowanego ganku i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że zasadnym jest utrzymanie stanu zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny. Kontunuowanie bowiem postępowania administracyjnego, przed rozstrzygnięciem przez sąd powszechny zagadnienia wstępnego, może doprowadzić do rozbiórki obiektu budowlanego i tym samym zbytecznych kosztów jego rozbiórki oraz ponownego wzniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej (lub też innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, to czy żądnie zostanie uwzględnione zależy między innymi od tego, czy akt ten jest wykonalny i czy jego wykonanie wywołuje bezpośredni skutek w postaci zagrożenia dóbr wymienionych w przywołanym przepisie. Wobec powyższego uznać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu bądź innego aktu w granicach sprawy służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub możliwości powstania skutków trudnych do odwrócenia, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi ten akt zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt II OZ 1143/08 – dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu wyżej przywołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być zatem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i dla swej skuteczności prawnej wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 116/12 – dostępne jw.). Skutków takich niewątpliwie nie wywołuje zaskarżone postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. wydane w przedmiocie uchylenia postanowienia organu I instancji o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego na podstawie art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie to, podjęte w kwestii wpadkowej, nie jest aktem podlegającym wykonaniu, gdyż nie stwierdza, jak również nie tworzy po stronie skarżących lub innego podmiotu uczestniczącego w postępowaniu administracyjnym żadnego obowiązku prawnego ani uprawnienia. Ponadto zaskarżony akt nie wywołuje skutków materialnoprawnych, a jedynie skutki procesowe. Zatem nie można mówić w tym przypadku o możności wywołania przez te postanowienie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej sąd nie ocenia prawidłowości wydania zaskarżonego aktu lub innego aktu objętego wnioskiem o wstrzymanie – w aspekcie jego zgodności z prawem (udzielenie ochrony tymczasowej nie stanowi rodzaju przedsądu w stosunku do sprawy głównej), ale jedynie to, czy wykonanie danego aktu jeszcze przed jego prawomocnym skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Dodać również należy, że przewidywanie przez skarżących, iż postępowanie, w toku którego zapadło postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania, które następnie zostało uchylone zaskarżonym postanowieniem Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. może zakończyć się niekorzystną dla skarżących decyzją stanowi odrębną kwestię i nie może być traktowane jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja taka może być przedmiotem ewentualnie skutecznego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, w sytuacji gdy na akt ten zostanie wniesiona stosowna skarga (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1221/14, dostępne jw.). W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, wobec czego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.