II SA/Sz 670/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S., reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. S., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego po s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [..] r. orzekającą o uchyleniu w całości decyzji własnej z dnia [...] r. przyznającej M. S. świadczenia alimentacyjne na rzecz K.S. oraz o odmowie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. S. za okres [...] r. w kwocie [...] zł. W dniu [...] r. K. S. , reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M. S., działającą przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na opisaną wyżej decyzję. Pismem z dnia [...] r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. oraz decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta S.. dnia [...] r. wskazując, że rozstrzygnięcia te zmierzają do wydania decyzji o zwrocie przez stronę skarżącą kwoty [..] zł, co spowoduje nieodwracalną i znaczną szkodę majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje : Na wstępie należy wskazać, że wniosek skarżącego, pomimo wyraźnego wskazania, że dotyczy wstrzymania wykonania decyzji organu drugiej i pierwszej instancji, należało potraktować jako żądanie wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. Powyższe jest konsekwencją okoliczności, że decyzja organu odwoławczego utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. i jako akt ostateczny podlega wykonaniu. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z cytowanego wyżej przepisu, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym powyższe przesłanki, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, Lex nr 551927). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J. Paweł Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Niewątpliwie wykonaniu podlegają akty ustalające dla adresatów nakazy lub zakazy powinnego zachowania bądź akty na podstawie, których określony podmiot uzyskuje uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że będąca przedmiotem rozpoznawanego wniosku decyzja wydana w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego i odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego, nie nadaje się do wykonania. Decyzja ta nie jest dla skarżącej źródłem jakichkolwiek nakazów lub zakazów podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny czy też przymusowy, a jedynie wywołuje skutki procesowe, jednocześnie rozstrzygając o braku uprawnienia do świadczenia. Jej skutkiem nie jest konieczność zwrotu pobranych nienależnie świadczeń, a ewentualna decyzja wydana w takim przedmiocie będzie podlegała osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu z wnioskiem o wstrzymanie nowej decyzji. Skoro zatem zaskarżone rozstrzygnięcie, z uwagi na swój charakter nie podlega wykonaniu, zatem brak jest podstaw do wydania orzeczenia o wstrzymaniu jego wykonania. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.