II SA/Sz 671/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Beata Radomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2008r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] 2. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewody na rzecz A. Z. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 25 czerwca 2008 r. Nr [...], Wojewoda, po rozpoznaniu odwołania A. Z., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 17 kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia z powodu bezprzedmiotowości postępowania w sprawie wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną Nr [...] z dnia 31 maja 2002 r., udzielającą pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą "Telefoniczna szafa kablowa ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasilaniem energetycznym" przy ul. [...] w K. W uzasadnieniu organ wskazał, że Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 31 marca 2008 r. Nr [...], na podstawie podania A. Z. oraz w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 maja 2006 r., II SA/Sz 1398/05, wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta K. z dnia 31 maja 2002 r. Nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę telefonicznej szafy kablowej ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasilaniem energetycznym przy ul. [...] w K. W toku postępowania organ I instancji ograniczył się do zbadania formalnych podstaw wznowienia i uznając, wbrew twierdzeniom A. Z., że nie przysługuje mu status strony tego postępowania, decyzją z dnia 17 kwietnia 2008 r. umorzył wznowione postępowanie. W ocenie Wojewody organ I instancji prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę telefonicznej szafy kablowej ONU, słusznie nie uznał poprzedniego właściciela sąsiedniej nieruchomości tj. Spółki A. z siedzibą w K. za stronę postępowania. Wobec powyższego w sprawie wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie A. Z., będący aktualnym właścicielem nieruchomości nabytej od wzmiankowanej spółki już po wydaniu spornego pozwolenia na budowę, tym bardziej zdaniem organu odwoławczego nie posiadał, przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Odwołujący się nie wykazał naruszenia jego interesu, który znajdowałby oparcie w konkretnych przepisach prawa materialnego, nie powołał się na takie okoliczności i przepisy prawa, z których można by wywieść wpływ projektowanej inwestycji na chronione prawem jego interesy. Stąd też organ I instancji przystępując do oceny wniosku o wznowienie postępowania zasadnie w pierwszej kolejności rozważył zagadnienie związane z istnieniem legitymacji procesowej po stronie wnioskodawcy do skutecznego zainicjowania postępowania w trybie nadzwyczajnym. Na powyższą decyzję A Z w dniu 30 lipca 2008 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że zarówno w wyroku z dnia 24 maja 2006 r., II SA/Sz 1398/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, jak też następnie Naczelny Sąd Administracyjny, przyznały skarżącemu status strony w przedmiotowej sprawie. Ponadto zaznaczył, że przyjęcie przez organy obu instancji założenia, że nie posiada on prawa strony oraz przytoczone w tym względzie stanowisko nie znajduje uzasadnienia, biorąc pod uwagę meritum sprawy. Skarżący podkreślił, że przy ścianie stanowiącego jego własność budynku powstały dwa obiekty stwarzające trudności w utrzymaniu budynku. Zdaniem skarżącego powołany przez Wojewodę art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wbrew intencji organu II instancji, potwierdza prawo skarżącego do bycia stroną przedmiotowego postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Podkreślił przy tym, że granica działki stanowiącej własność skarżącego biegnie po ścianie szczytowej budynku, w związku z czym nie może on planować wykonania ocieplenia własnego budynku na obcym terenie. W celu wykonania ocieplenia budynku, skarżący winien zastosować inne metody. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według wskazanego wyżej kryterium oraz w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) doprowadziła do uznania, iż decyzja ta wydana została z naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie kwestią wymagającą wyjaśnia jest okoliczność, czy A. Z., właścicielowi nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], może przysługiwać, jako następcy prawnemu poprzedniego właściciela nieruchomości - Spółki A. z siedzibą w K., położonej w K. przy ul. [...], status strony postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta K. z dnia 31 maja 2002 r. Nr [...] wydanej na rzecz Spółki B, w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę telefonicznej szafy kablowej ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasilaniem energetycznym przy ul. [...] w K. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. uchwała NSA z dnia 2 grudnia 2002 r., OPS 11/02), granica postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest wyznaczona zakresem sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości zakończonego postępowania zwykłego, ustalenie, czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, oraz w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa. Z powyższego wynika, że w kontekście złożonego przez A. Z. podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta K. z 31 maja 2002 r., obowiązkiem organów w ramach wznowionego postępowania było w pierwszej kolejności ustalenie, czy postępowanie zakończone powołaną decyzją z dnia 31 maja 2002 r. dotknięte było wadliwością w zakresie ustalenia niedostatecznego kręgu podmiotów, którym przysługiwał status strony tego postępowania, w tym w szczególności bezzasadnego odmówienia statusu strony - poprzedniemu właścicielowi nieruchomości, jakim była Spółka A. Dopiero w następstwie pozytywnych ustaleń w tym zakresie można by przyjąć o istnieniu podstaw do dalszego prowadzenia wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 31 maja 2002 r. z udziałem A. Z., jako strony postępowania. Dla dokonania powyższych ustaleń niezbędne było dokonanie weryfikacji, czy status strony postępowania przysługiwał Spółce A. przysługiwał na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji, której dotyczyło podanie o wznowienie postępowania. Organy I i II instancji dokonały niniejszej oceny na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania, decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 17 kwietnia 2008 r. o umorzeniu wznowionego postępowania oraz utrzymującej jej w mocy decyzji Wojewody z dnia 25 czerwca 2008 r. W szczególności organy obu instancji wskazały, że nie uznały Spółki A. za stronę postępowania, ponieważ budynek przy ul. [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, o którym mowa w art. 3 pkt 20, a także w art. 28 § 2 Prawa budowlanego. Ponadto organy podkreśliły, że lokalizacja załącza i szafy ONU na sąsiedniej względem nieruchomości, której aktualnym właścicielem jest A. Z., działce nr [...] nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu terenu nieruchomości o numerze ewidencyjnym 320 w obrębie 20 zawartej w obrysie budynku, na podstawie przepisów odrębnych wynikających z: ustawy z dnia 27 kwietnia 1994r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150), ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115), ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019), ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz. U. z 2005, Nr 228, poz. 1947), ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880), ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568), rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. o ochronie przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563). Według oceny Wojewody o oraz Prezydenta Miasta K., stosownie do treści art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, obiekt przy ul. [...], będący aktualnie własnością A. Z. nie znajduje się w obszarze oddziaływania zaprojektowanych obiektów (złącza i szafy) na podstawie przepisów Prawa budowlanego, stąd też skarżącemu nie można było przyznać statusu strony postępowania w sprawie zakończonej kwestionowaną przezeń decyzją ostateczną z 31 maja 2002 r. Podkreślić należy, że zarówno art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, jak też powołane powyżej przepisy odrębne nie obowiązywały w dacie wydania ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 31 maja 2002 r., objętej postępowaniem w przedmiocie wznowienia. Przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wszedł w życie z dniem 11 lipca 2003 r. W związku z tym faktem organy obu instancji powinny były dokonać ustaleń w przedmiocie możności posiadania przez Spółkę A. statusu strony postępowania na dzień wydania pozwolenia na budowę. W szczególności powinny były wziąć pod uwagę stan prawny oraz wykładnię przepisu art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego z przed 1 czerwca 2002 r. Dokonanie ustaleń z naruszeniem powyższego przepisu stanowi jednocześnie naruszenie przepisu art. 28 k.p.a. oraz 61 § 4 k.p.a. w zakresie obowiązku organów ustalenia innych stron postępowania wszczętego na wniosek. Jednocześnie należy podkreślić, iż nie ma racji skarżący twierdząc, że zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 24 maja 2006 r., II SA/Sz 1398/05, jak również Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 października 2007 r., II OSK 1410/06 przyznały skarżącemu status strony postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w uzasadnieniu powołanego wyroku zajął co prawda stanowisko, że skarżącemu przysługuje przymiot strony postępowania. Pogląd ten zakwestionował jednakże w swoim orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazując, że we wznowionym postępowaniu organy powinny dokonać wyjaśnienia, czy A. Z. może korzystać z przymiotu strony postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 31 maja 2002 r. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit a i c P.p.s.a należało orzec, jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia wyroku (pkt II) oparte zostało o przepis art. 152 P.p.s.a., natomiast w przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt III), Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.