II SA/Sz 677/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr./, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. F. na pismo Komendanta Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. J. F. wystąpił z wnioskiem do Komendanta Powiatowego Policji w [...] o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata [...] wraz z należnymi odsetkami, podając, że świadczenia te jako prawa nabyte należą mu się jako emerytowi policyjnemu. Powołał się przy tym na orzeczenia WSA w Gliwicach z dnia 15.02.2007 sygn. akt IV SA GL 434/06 oraz NSA z dnia 18.06.2008 r. sygn. akt I OSK 953/07. Zastępca Komendanta Miejskiego [...] i w [..] pismem z dnia [...] r. [..] odpowiadając na pismo J. F. podał, że po nowelizacji rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100, poz. 919), z dniem 1 stycznia 2006 r. osoby pobierające świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego utraciły prawo do równoważnika. Wskazał również, że wyrok NSA, na który powoływał się wnioskodawca dotyczy sytuacji, w której organy wydały decyzję administracyjną z naruszeniem art. 162 § 1 pkt 1 Kpa. Pismem z dnia [...] r. zatytułowanym "odwołanie", wniesionym do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] , J. F. domagał się uznania pisma Zastępcy Komendanta Miejskiego w [...] za decyzję i wniósł o jej uchylenie i wydanie decyzji zgodnie z jego wnioskiem z dnia [...] r. Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] pismem z dnia [...] r. Nr [...] poinformował J. F., że świadczenie, o które występował mu nie przysługuje. Zastępca Komendanta zwrócił uwagę na to, że skoro uchylono przepisy na podstawie których dokonywano oceny uprawnień emerytów i rencistów policyjnych do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego mieszkania, to wydana w tym zakresie decyzja z dnia [...] r. Komendanta Miejskiego Policji w [...] o przyznaniu J. F. ww. świadczenia wygasła z mocy prawa i nie wywołuje w tej kwestii żadnych skutków prawnych w postaci wypłaty należności od dnia [...] r. J. F. pismem z dnia [...] r. wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] r. domagając się zobowiązania Komendanta do wypłaty skarżącemu równoważnika pieniężnego za lata [...] wraz z należnymi odsetkami. Komendant Wojewódzki Policji w [...] w odpowiedzi na skargę domagał się jej odrzucenia , albowiem pismo Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji stanowiło informację skierowaną do skarżącego o sytuacji prawnej emerytów policyjnych po zmianie przepisów dotyczących uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Rozwinięcie powyższego przepisu stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),zwanej dalej : "P.p.s.a.", który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Pismo z dnia [...] r. Nr [...] zostało podpisane przez Zastępcę Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] i nie zawiera oznaczenia, że jest wydawane w imieniu Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] . Podobnie pieczęć Zastępcy Komendanta nie wskazuje, że działał on z upoważnienia organu administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że zgodnie z art. 6a ust. 1 ustawy z dnia o Policji, postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski) Policji, a na obszarze m.st. Warszawy - komendant rejonowy Policji. Ustęp 2 powołanego wyżej przepisu stanowi z kolei, że w postępowaniu administracyjnym w sprawach, o których mowa w ust. 1, organami wyższego stopnia są: 1) w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Policji - komendant wojewódzki Policji; 1a) w stosunku do komendanta rejonowego Policji - Komendant Stołeczny Policji; 2) w stosunku do komendanta wojewódzkiego Policji - Komendant Główny Policji. Mając na uwadze charakter i formę skarżonego pisma jak również i to, że zostało wydane przez podmiot nie będący organem w rozumieniu ustawy o Policji należy stwierdzić, iż nie mieści się ono w żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych. W ocenie Sądu jest to jedynie pismo o charakterze informacyjnym, które nie przyznaje, ani nie pozbawia skarżącego żadnych uprawnień. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę.