II SA/Sz 678/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 22 kwietnia 2013 r. Nr XXIX/852/13 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. (z datą wpływu do organu w dniu [...] r.) T.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 22 kwietnia 2013 r. Nr XXIX/852/13 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2013 r. Sąd zobowiązał skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Miasta wezwania do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. Zobowiązanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 lipca 2013 r. – co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji sądowej. W dniu [...] r. skarżący złożył do akt sądowych pismo skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta Szczecin z datą wpływu do organu 23 lipca 2013r., w którym skarżący zwrócił się do organu o uchylenie zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje : Wyjaśnić należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania każdej skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność do sądu administracyjnego oraz to, czy została wniesiona w terminie i z zachowaniem wymogów formalnych. Przedmiotem skargi T.G., wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, 1591 ze zm.), jest uchwała Rady Miasta Szczecin z dnia 22 kwietnia 2013 r. Nr XXIX/852/13 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ww. ustawy, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w zakresie administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu jej do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć daną uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast w świetle dyspozycji art. 101 ust. 3 cyt. wyżej ustawy, w zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4). Zgodnie natomiast z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 §2). Zgodnie z poglądem zaprezentowanym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Sąd stwierdził, że skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi do WSA (za pośrednictwem organu) nie kierował do organu pisemnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, a zatem nie wyczerpał trybu zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Z kolei wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na uchwałę, jak zostało to uczynione w tej sprawie, nie może odnieść oczekiwanego skutku prawnego, chociażby ze względu na opisany powyższej sposób liczenia terminu do wniesienia skargi na uchwałę. Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.