II SA/Sz 679/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi P. i A. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. i P. W., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...], nakazującej A. S. oraz G. S.-B., doprowadzenie w terminie do dnia [...], samowolnie wykonanych robót budowlanych, polegających na dociepleniu części budynku przy ul. [...] w Ś. - elewacja od strony podwórka oraz od szczytu do wysokości drugiej kondygnacji, do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi oraz wymogami określonymi w art. 5 Prawa budowlanego, poprzez wykonanie czynności określonych w orzeczeniu technicznym, a mianowicie: 1/ odtworzenie boniowania północno-zachodniego narożnika budynku, 2/ uzupełnienie brakujących elementów architektonicznych portalu, oczyszczenie zakonserwowanie obróbek portalu, 3/ uzupełnienie brakującej obróbki blacharskiej, zabezpieczającej płaszczyznę wykonanego ocieplenia pod balkonem na ścianie południowej, 4/ otynkowanie cokołu na ścianie szczytowej, - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i orzekł wykonanie tego obowiązku w terminie do dnia [...], a pozostałą część decyzji utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś., po stwierdzeniu samowoli budowlanej polegającej na częściowym dociepleniu budynku mieszkalnego, postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 50 Prawa budowlanego, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych, wykonywanych przez A. S. oraz G. S.-B., oraz nałożył na inwestorów obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, orzeczenia technicznego, wykonanego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, potwierdzającego wykonanie tych robót zgodnie z przepisami w tym techniczno-budowlanymi oraz wymaganiami określonymi w art. 5 Prawa budowlanego, bądź wykazem robót budowlanych koniecznych do wykonania, w celu doprowadzenia wykonanych robót do zgodności z obowiązującymi przepisami, z uwzględnieniem zachowania istniejących elementów dekoracyjnych elewacji budynku. Organ I instancji po otrzymaniu orzeczenia technicznego, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorów obowiązek wykonania robót budowlanych wskazanych w orzeczeniu technicznymi, w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych prac do stanu zgodnego z prawem. Od tej decyzji odwołali się A. i P. W. - współwłaściciele nieruchomości, którzy zarzucili naruszenie przepisów proceduralnych, a mianowicie: - art. 10 kpa przez uniemożliwienie im czynnego udziału w postępowania, przede wszystkim w oględzinach w dniu 29 sierpnia 2006 r., (brak zawiadomienia o oględzinach, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z ekspertyzy mgr inż. K. K. bez powiadomienia odwołujących) - art. 35 kpa poprzez nie załatwienie sprawy w terminach przewidzianych procedurą administracyjną, - art. 75 kpa poprzez niedopuszczenie jako dowodu informacji konserwatora zabytków o tym, że obiekt wpisany jest do ewidencji zabytków i podlega ochronie konserwatorskiej, ekspertyzy z 2001 r. wykonanej przez inż. R. M. na okoliczność złego stanu technicznego, estetycznego i użytkowego budynku, decyzji PINB i WINB z dnia [...] nakazującej przeprowadzenie określonych czynności zabezpieczających obiekt, a przede wszystkim przeprowadzenie dowodu jedynie z części ekspertyzy budowlanej inż. K. K., nie zaś z jej całości, - art. 106 kpa poprzez nie zwrócenie się do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o zajęcie stanowiska w sprawie samowoli budowlanej dokonanej na zabytku, a w ślad za tym wydanie decyzji bez wydania opinii przez ten organ, - art. 123 kpa w związku z art. 50 Prawa budowlanego, poprzez wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych po ich zakończeniu, - art. 7 kpa poprzez zaniechanie przez organ dochodzenia prawdy obiektywnej. Poza tym odwołujący zarzucili naruszenie art. 5 Prawa budowlanego, poprzez wydanie decyzji uniemożliwiającej doprowadzenie samowolnie wykonanych robót remontowych do zgodności z podstawą prawidłowej budowy, w szczególności: odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska, możliwości utrzymania właściwego stanu technicznego, użytkowego i estetycznego, ochrony obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów objętych ochroną konserwatorską, poszanowania występujących w obszarze obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich - współwłaścicieli. Zdaniem odwołujących wykonany remont jest niezgodny ze sztuką budowlaną, a zaskarżona decyzja ma zawężony zakres, gdyż dotyczy tylko 4 elementów, takich jak portal, bonie, obróbka blacharska, cokół. Decyzja nie odnosi się do całości wykonanego remontu, nie dokonuje analizy, jakie skutki wywoła przeprowadzenie robót budowlanych jedynie w części budynku i użytych materiałów. Ponadto odwołujący zakwestionowali przedstawione przez inwestorów orzeczenie techniczne twierdząc, że dotyczy jedynie pewnego etapu robót dokonanych przez inwestorów i nie wskazuje, czy prace wykonano zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, ponieważ w celu spełnienia tych wymogów należy dla całego budynku wykonać projekt ocieplenia budynku, jego kolorystykę i technologie odtworzenia ozdobnych elementów architektonicznych ściany frontowej, ocieplenie III kondygnacji oraz na II kondygnacji ściany klatki schodowej, a także wykonać warstwę elewacyjną budynku wraz z cokołem zgodnie z projektem. Uważają, że organ dopuścił prywatne orzeczenie techniczne "bezkompromisowo". Ocena prac jest nierzetelna i niepełna, a przede wszystkim jest to dowód o charakterze subiektywnym, gdyż został wykonany na zlecenie inwestorów samowoli budowlanej. Organ odwoławczy odnosząc się do poniesionych zarzutów stwierdził, że w przedmiotowym budynku mieszkalnym 3-kondygnacyjnym wykonano roboty budowlane, polegające na częściowym dociepleniu dwóch ścian: szczytowej i od podwórka, do wysokości drugiej kondygnacji. Inwestorami tych robót są współwłaściciele obiektu i właściciele lokali mieszkalnych nr 1 i 2 A. S. i G. S.-B. (budynek posiada 3 lokale mieszkalne). W myśl art. 29 ust. 2 pkt 4 i art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wykonanie tych robót powinno być poprzedzone zgłoszeniem do właściwego organu, czego inwestorzy nie dokonali. W tej sytuacji, gdy wykonano roboty inne niż budowa obiektu budowlanego lub jego części zastosowanie mają przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Na podstawie art. 50 Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. wstrzymał samowolnie wykonywane roboty budowlane, a następnie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożył na inwestorów obowiązek wykonania określonych robót budowlanych, w celu doprowadzenia samowoli do stanu zgodnego z prawem. Z przedłożonego przez inwestorów orzeczenia technicznego, wykonanego przez uprawnioną osobę, zawierającego inwentaryzację, opis i ocenę wykonanych samowolnie robót budowlanych, wynika, że do prawidłowego zakończenia wykonanych samowolnie prac niezbędne jest wykonanie dodatkowych, określonych robót budowlanych, wymienionych w punkcie 4.1. orzeczenia. W związku z tym, zdaniem organu odwoławczego, postępowanie pierwszo-instancyjne, nakładające obowiązek wykonania określonych robót budowlanych było zgodne z prawem, a jedynie z uwagi na upływ terminu do wykonania nałożonego obowiązku, uchylono decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu. Poza tym organ odwoławczy stwierdził, że zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. jest niezasadny, ponieważ odwołujący brali udział w postępowaniu, a P. W., przed wydaniem zaskarżonej decyzji, zapoznał się w dniu [...] z aktami sprawy. Natomiast oględziny nieruchomości w dnia [...] nie dotyczyły przedmiotowej sprawy, bowiem nie stwierdzono wówczas samowoli budowlanej. Wykonywane wtedy roboty związane były z wcześniejszymi decyzjami organów nadzoru budowlanego z dnia [...] i z dnia [...]. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowe postępowanie dotyczyło tylko samowolnie wykonanych robót dociepleniowych, a nie stanu technicznego całego budynku i miało na celu doprowadzenie tych robót do stanu zgodnego z prawem. W tym też zakresie organ I instancji uwzględnił stanowisko Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, wyrażone w piśmie z dnia [...], że obiekt nie jest zabytkiem, objęty jest ochroną konserwatorską, a zalecenia dotyczące odtworzenia struktury tynku oraz oryginalnej kolorystyki powinny być uwzględnione przez właścicieli budynku w trakcie remontu elewacji całego obiektu, z uwagi na stan zniszczenia. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyli A. i P. W. i wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucili naruszenie art. 5 i 66 Prawa budowlanego w zw. z art. 199 k.c. przez nakazanie zakończenia docieplenia tylko I i II kondygnacji budynku, a nie jego całości i nieuwzględnienie całości orzeczenia technicznego w pkt. 4.1. i 4.2. oraz faktu, że budynek znajduje się pod ochroną konserwatorską. W uzasadnieniu skargi P. i A. W. przedstawili dotychczasowy tok sprawy nawiązując do wcześniejszej decyzji z dnia [...] wydanej przez organ nadzoru budowlanego, nakazującej usunąć z elewacji budynku zarysowane i odspojone fragmenty tynku, wykonanie przemurowania uszkodzonych fragmentów ścian zewnętrznych i zabezpieczenie antykorozyjne rynien i rur spustowych wód opadowych budynku. Współwłaściciele budynku małżonkowie S. oraz G. S.-B. przystąpili do wykonania tej decyzji bez porozumienia z konserwatorem zabytków oraz bez udziału skarżących. Poza tym przekroczyli zakres nakazanych prac, wykonując samowolnie dodatkowo częściowe docieplenie budynku do wysokości I i częściowo II kondygnacji. Przed wykonaniem tych prac zbito tynk wraz z zabytkowymi zdobieniami budynku. Oczyszczono spoiny. Nie wykonano jednak przemurowania ścian. Prace wykonano niezgodnie z systemem docieplenia, instrukcją producenta. Tynk cienkowarstwowy, którym pokryto styropian nie posiada atestu, co zostało pominięte w prywatnym orzeczeniu przedstawionym przez inwestorów. Takie wykonanie prac naraża budynek na postępującą degradację spowodowaną niekorzystnym oddziaływaniem poszczególnych warstw ściany. W orzeczeniu technicznym niezgodnie ze stanem faktycznym stwierdzono, że prace zakończono po przyklejeniu siatki z włókna szklanego. Tym samym doprowadzono do zniszczenia obiektu znajdującego się pod ochroną konserwatorską. Prace wykonano systemem gospodarczym, bez wiedzy i zachowania techniki budowlanej. Zdaniem skarżących organy obu instancji, naruszyły w sposób rażący art. 5 i 66 Prawa Budowlanego nie zapoznając się z treścią orzeczenia technicznego ani z innym materiałem dowodowym w sprawie, ponieważ jako podstawę rozstrzygnięcia przyjęto pkt. 4.1. ekspertyzy nie uwzględniając natomiast pkt 4.2. Skarżących wskazali, że art. 66 Prawa budowlanego, na podstawie którego wydano zaskarżoną decyzję stanowi o obiekcie budowlanym, natomiast decyzja dotyczy jedynie części budynku (I i II kondygnacji) i nakazuje wykonanie określonych w jej treści prac. Jednak w celu spełnienia wymogów technicznych dla budynków wielorodzinnych decyzja powinna obejmować całość budynku, aby w sposób trwały i estetyczny, zgodny z art. 5 Prawa budowlanego i rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, można było uznać prace budowlane za zakończone. Należy też wykonać docieplenie III kondygnacji oraz inne dodatkowe roboty, a mianowicie wykonanie ocieplenia II i III kondygnacji i klatki schodowej w oparciu o projekt ocieplenia budynku, jego kolorystyki i technologii odtworzenia ozdobnych elementów architektonicznych ściany frontowej, w uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Ponadto skarżący stawiając zarzut naruszenia art. 5 i 66 Prawa budowlanego wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji powinno obejmować całość budynku, a nie jedynie jego część. Wydanie takiej decyzji narusza art. 199 k.c., i godzi w strukturę współwłasności. Poza tym nie zgodzili się z ustaleniami organu, co do oględzin przeprowadzonych w dniu [...], które odbyły się na wniosek skarżących z dnia [...] i [...] i stwierdzili, że nieprawdą jest, iż oględziny nie dotyczyły przedmiotowej sprawy, ponieważ przeprowadzono je z inicjatywy skarżących po stwierdzeniu przez nich samowoli budowlanej dokonanej przez sąsiadów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. Poza sporem jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nakazał współwłaścicielom budynku mieszkalnego, wielorodzinnego przy ul. [...], a mianowicie J. T. i A. S. i G. A. S.-B. i F. B. oraz A. i P. W., w porozumieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w S., w terminie do dnia [...] usunąć z elewacji budynku zarysowanych i odspojonych fragmentów tynku, wykonać przemurowanie uszkodzonych fragmentów ścian zewnętrznych oraz zabezpieczyć antykorozyjnie rynny i rury spustowe wód opadowych budynku. Wykonanie tych robót organ uzasadniał nieodpowiednim stanem technicznym budynku. Od decyzji tej odwołał się A. S., ale Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...]uchylił zaskarżoną decyzję jedynie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków i wyznaczył nowy, a mianowicie do dnia [...]. A. S. i G. S.-B. wykonali nałożone decyzją roboty, a nadto wykonali docieplenie budynku – elewacji od strony podwórka oraz od szczytu do wysokości II kondygnacji. W związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. postanowieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118) wstrzymał roboty budowlane i nakazał inwestorom przedstawienie orzeczenia technicznego wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, potwierdzającego zgodność wykonanych robót z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz wymaganiami określonymi w art. 5 Prawa budowlanego, bądź wykazem robót budowlanych koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia wykonanych robót do zgodności z obowiązującymi przepisami. Inwestorzy wywiązali się z nałożonego na nich obowiązku i przedstawili orzeczenie techniczne z [...] sporządzone przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia. W pkt. 4.1. tego orzeczenia autor sporządził wykaz robót budowlanych niezbędnych do prawidłowego zakończenia wykonywanych prac na poziomie I i II kondygnacji, wskazując, że w celu zakończenia tego etapu robót należy wykonać: 1/ odtworzenie boniowania północno-zachodniego narożnika budynku, 2/ uzupełnienie brakujących elementów architektonicznych portalu, oczyszczenie zakonserwowanie obróbek portalu, 3/ uzupełnienie brakującej obróbki blacharskiej, zabezpieczającej płaszczyznę wykonanego ocieplenia pod balkonem na ścianie południowej, 4/ otynkowanie cokołu na ścianie szczytowej. Natomiast w pkt. 4.2. orzeczenia stwierdzono, że w celu spełnienia wymogów przepisów technicznych dla budynków wielorodzinnych należy dla całego budynku: a/ opracować projekt docieplenia budynku, jego kolorystykę i technologię odtworzenia ozdobnych elementów architektonicznych ściany frontowej, b/ wykonać docieplenie III kondygnacji oraz na II kondygnacji ścianę klatki schodowej, c/ wykonać warstwę elewacyjną budynku wraz z cokołem – zgodnie z projektem Poza tym w orzeczeniu stwierdzono, że prace opisane w pkt 4.2. obciążają wszystkich współwłaścicieli budynku i nie są objęte przedmiotem postanowienia z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś.. Natomiast we wnioskach i uwagach końcowych orzeczenia zostało zawarte stwierdzenie, że wykonane dotychczas prace nie naruszyły konstrukcji budynku, nie są sprzeczne z przepisami techniczno-budowlanymi oraz przepisami Prawa budowlanego i nie wpływają negatywnie na budynek i środowisko. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz art. 83 Prawa budowlanego nałożył na inwestorów określone obowiązki wskazują jednocześnie termin ich wykonania na dzień [...]. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji złożonego przez A. i P. W., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy zmieniając jedynie termin wykonania obowiązków na dzień [...]. Wskazując na powyższy stan faktyczny i prawny sprawy należy stwierdzić, że podniesiony przez skarżących zarzut naruszenia art. 66 i 5 Prawa budowlanego jest bezzasadny. Po pierwsze, art. 66 Prawa budowlanego stanowi podstawę do wydania decyzji mającej na celu doprowadzenie do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości obiektu budowlanego z uwagi na jego stan techniczny. Taka też podstawa prawna została wskazana w decyzji organów nadzoru budowlanego z dnia [...] nakładającej na współwłaścicieli przedmiotowego budynku, w tym również na skarżących, obowiązek wykonania określonych robót z uwagi na stan techniczny obiektu. Było to jednak odrębne postępowanie administracyjne i wydane w jego toku decyzje nie podlegają kontroli w rozpoznawanej sprawie. Po drugie, nie można na podstawie art. 66 Prawa budowlanego nakazywać wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, odpowiada to bowiem regulacji zawartej w art. 51 ust. 1 pkt 2, 3 Prawa budowlanego. Natomiast art. 66 służy do egzekwowania obowiązków określonych w art. 61, jak i innych wynikających z przepisu rozdziału 6 Prawa budowlanego (zob. wyrok WSA w Warszawie z 10 VI 2005 r., VII SA/Wa 1280/04, (w:) A.Gliniecki /red./ Prawo budowlane. Orzecznictwo sądów administracyjnych, Warszawa 2007, s. 379). Po trzecie, art. 66 Prawa budowlanego, wbrew stanowisku skarżących nie stanowił podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, ani też decyzji organu I instancji. W przedmiotowej sprawie w związku z samowolnym wykonaniem ocieplenia budynku podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły inne przepisy. Organ trafnie przyjął, że wykonanie robót budowlanych polegających na ociepleniu budynku powinno poprzedzać zgłoszenie inwestora skierowane do właściwego organu (art. 29 ust. 2 pkt 4 i art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Ten ustawowy obowiązek nie został wypełniony i w związku z tym zastosować należało tryb postępowania określony w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Postępowanie to jest dwustopniowe i jego celem jest doprowadzenie samowolnie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Pierwszy etap polega na wydaniu postanowienia o wstrzymaniu wykonywanych robót (art. 50 Prawa budowlanego), a także, jeżeli organ uzna to za stosowne, nałożeniu obowiązku przedstawienia odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. Przepis art. 50 a także 51 mają zastosowanie zarówno do samowolnie wykonywanych robót, które w chwili wydania rozstrzygnięcia, w powołaniu na te przepisy, nie zostały zakończone, jak i robót już zakończonych (zob. Z. Niewiadomski /red./ Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2006, s. 530). W rozpoznawanej sprawie na inwestorów nałożono obowiązek przedstawienia orzeczenia technicznego sporządzonego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia. Inwestorzy wywiązali się z nałożonego na ich obowiązku i złożyli orzeczenie techniczne zawierające inwentaryzację, opis i ocenę wykonanych samowolnie robót. Autor opracowania wskazał też jakie roboty należy wykonać w celu prawidłowego zakończenia wykonanych samowolnie prac (pkt 4.1.). Wykaz tych prac został następnie uwzględniony w decyzji nakazującej inwestorom wykonanie określonych obowiązków we wskazanym przez organ terminie. Natomiast we wnioskach i uwagach końcowych autor orzeczenia stwierdził, że wykonane dotychczas prace nie naruszyły konstrukcji budynku, nie są sprzeczne z przepisami techniczno-budowlanymi oraz przepisami Prawa budowlanego i nie wpływają negatywnie na budynek i środowisko. Bezzasadny jest zatem zarzut skarżących naruszenia art. 5 Prawa budowlanego. Wskazywany przez skarżących pkt. 4.2. orzeczenia technicznego nie został wzięty przez organ pod uwagę, ponieważ w opracowaniu wyraźnie stwierdzono, że wymienione w tej części orzeczenia technicznego prace nie są objęte przedmiotem postanowienia z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. i obciążają wszystkich współwłaścicieli budynku. Organ odwoławczy odniósł się również do kwestii związanych ze statusem przedmiotowego budynku w świetle przepisów o ochronie i opiece nad zabytkami, podzielając stanowisko Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w S. wyrażone w piśmie z dnia [...] (k. 19 akt administracyjnych), a także do zarzutów naruszenia art. 10 kpa, stwierdzając, że skarżący brali udział w postępowaniu i mieli możliwość zapoznania się z aktami. Odnosząc się do zarzutu skarżących naruszenia art. 199 k.c. w kontekście art. 66 i 5 Prawa budowlanego należy stwierdzić, że jest on bezzasadny, ponieważ organy nadzoru budowlanego przyjęły tryb postępowania przewidziany w przepisach art. 50 i 51 Prawa budowlanego, wyznaczając tym samym przedmiot sprawy dotyczący samowolnie wykonanych robót budowlanych. W związku z tym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.