II SA/Sz 681/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w 16 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 681/08 oddalającego skargę A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ustalającej opłatę adiacencką p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu D. S. od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy, kwotę [...] zł z tytułu zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwotę [...] złote tytułem zwrotu kosztów przejazdu Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] oddalił skargę A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ustalającej opłatę adiacencką. Postanowieniem z dnia [...] Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Odpis tego postanowienia został w dniu [...] doręczony Dziekanowi Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], który wyznaczył radcę prawnego D.S. pełnomocnikiem skarżącej. W dniu [...] wyznaczony radca prawny złożył w Sądzie skargę kasacyjną od wyroku z dnia [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia i pełnomocnictwem z daty [...]. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia [...] sygn. akt I OSK 703/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] Pełnomocnik skarżącej brał udział w rozprawie. W dniu [...] pełnomocnik złożył wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym niezbędnych wydatków radcy prawnego w związku ze stawiennictwem na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Do wniosku pełnomocnik dołączył dowody potwierdzające poniesienie kosztów podróży ze Szczecina do Warszawy i z powrotem w postaci biletów kolejowych. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny, wynosi 100 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł. Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie - w kwocie 240 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT. Ponieważ pełnomocnik udokumentował opłacenie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz poniesienie kosztów podróży niezbędnych do wzięcia udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, kwoty te należało uznać za udokumentowany wydatek radcy prawnego. Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 14 ust. 2 pkt 2 lit a wyżej wskazanego rozporządzenia.