II SA/Sz 681/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 17 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić Skarżącemu kwotę [...] zł ([...] ) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. J. M. (dalej: "Skarżący") reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 28 czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów. Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2024 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, do nadesłanie trzech odpisów skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania. Jednocześnie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy zarządzeń zostały doręczone na adres do korespondencji pełnomocnika wskazany w skardze, a z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że odebrała je w dniu 6 września 2024 r. H. P. – sekretarka. W dniu 20 września 2024 r. pełnomocnik Skarżącego nadał pismo procesowe w którym oświadczył, że składa trzy odpisy skargi. Jednocześnie, na wypadek niedochowania terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi, pełnomocnik wniósł o jego przywrócenie. Zwrócił się także o doręczenie kopii odbioru wezwania do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi wyjaśniając, że wezwanie otrzymał dopiero w dniu 16 września 2024 r., bez koperty, wrzucone do skrzynki pocztowej. Nie odebrał wezwania osobiście. Oświadczył, że okoliczności doręczenia formalnego nie są mu znane. Wpis sądowy od skargi uiścił Skarżący w dniu 20 września 2024 r. na rachunek bankowy sądu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 26 września 2024 r. kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi, doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 10 października 2024 r. Przesyłkę z sądu ponownie odebrała H. P. – sekretarka. W piśmie z dnia 14 października 2024 r. pełnomocnik Skarżącego oświadczył, że doręczony mu w dniu 10 października 2024 r. dowód doręczenia wezwań sądu potwierdza zasadność wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ wezwanie prawdopodobnie odebrała sąsiadka, która nie była uprawniona do odebrania listu kierowanego imiennie do pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 23 października 2024 r. (sygn. akt II SA/Sz 681/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi. Odmawiając przywrócenia terminu sąd wskazał, że pełnomocnik Skarżącego nie przedstawił przekonujących argumentów pozwalających na przyjęcie, że bez własnej winy strona skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi. Odpisy zarządzeń z 30 sierpnia 2024 r. o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi odebrała w dniu 6 września 2024 r., pod adresem kancelarii pełnomocnika wskazanym w skardze, sekretarka H. P.. Ta sama osoba w dniu 10 października 2024 r. odebrała kierowaną do pełnomocnika korespondencję z sądu zawierającą kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesłaną pełnomocnikowi na jego wniosek. W ocenie sądu była to zatem osoba uprawniona do odbioru korespondencji adresowanej do pełnomocnika Skarżącego. Tymczasem pełnomocnik we wniosku o przywrócenie terminu stwierdził, że jest to prawdopodobnie sąsiadka. Oceniając przedmiotowy wniosek według powyższych kryteriów sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty nie pozwoliły na uprawdopodobnienie, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony. Nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem, Skarżący w zażaleniu zakwestionował postanowienie z dnia 23 października 2024 r. (sygn. akt II SA 681/24), zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 i art. 67 § 5 oraz art. 72 § 2 p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie i uznanie, że Skarżący nie uprawdopodobnił, że do uchybienia terminu do usunięcia braku fiskalnego i formalnego skargi doszło z przyczyn od niego niezależnych, w sytuacji gdy ustalenie sądu polegające na przyjęciu, że do odbioru skargi doszło przez bliżej nieokreśloną sekretarkę pełnomocnika Skarżącego, w sytuacji gdy pełnomocnik Skarżącego nie ma zatrudnionej sekretarki, a do odbioru wezwania sądu doszło do rąk osoby nieuprawnionej, niebędącej domownikiem pełnomocnika Skarżącego. Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2025 r. (sygn. akt III OZ 586/24) Naczelny Sąd Administracyjny oddalając zażalenie Skarżącego podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wedle którego strona nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek pozwalających przyjąć brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi. okoliczności podane we wniosku nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione. NSA wskazał, że jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków została skierowana na adres pełnomocnika Skarżącego wskazany w toku postępowania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że doręczenie zostało dokonane prawidłowo w dniu 6 września 2024 r., a jego odbiór pokwitował upoważniony pracownik. NSA uznał, że wyjaśnienia pełnomocnika Skarżącego co do braku wiedzy o tym, kto odbiera adresowaną na adres jego kancelarii korespondencję nie zostały w żaden sposób uwiarygodnione. Ograniczono się jedynie do stwierdzenia, iż "bliżej nieznana H. P. nie jest ani sekretarką pełnomocnika Skarżącego, ani nie jest jego domownikiem pod adresem zamieszkania (...) i nie była nigdy uprawniona do odbioru korespondencji w imieniu pełnomocnika Skarżącego". W ocenie NSA na potwierdzenie tego faktu nie przedstawiono jednak żadnych dokumentów (np. oświadczenia). Należy wskazać, że sąd nie jest związany twierdzeniami wniosku, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu przynajmniej o prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu. Do sądu należy natomiast ocena, czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło, czy też nie. Tymczasem w ocenie NSA ani Skarżący ani pełnomocnik Skarżącego nie przedłożyli żadnych dokumentów na uprawdopodobnienie podniesionych okoliczności. W konsekwencji NSA uznał zatem, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi została doręczona prawidłowo, co potwierdza m.in. szczegółowa adnotacja dokonana przez doręczyciela na dowodzie doręczenia przesyłki, zawierająca datę, podpis doręczyciela oraz informację o doręczeniu przesyłki "H. P. – sekretarce". Podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności dowodzą jednoznacznie o braku należytej dbałości o swoje interesy. Co więcej, z akt sądowych wynika, że H. P. (osoba, która odebrała przesyłkę zawierającą ww. wezwanie) w trakcie prowadzonego postępowania odbierała także inną korespondencję adresowaną do pełnomocnika Skarżącego (m.in. korespondencję z sądu zawierającą kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesłaną pełnomocnikowi na jego wniosek, a także zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia). Fakt ten nie był nigdy kwestionowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt odpis zarządzenia z wezwaniem do uiszczenia opłaty sądowej od wniesionej skargi odebrał w dniu 6 września 2024 r. uprawniony pracownik pełnomocnika Skarżącego. W tej sytuacji ustawowy termin do uregulowania sądowych należności upływał ostatecznie 13 września 2024 r. Brak fiskalny został uzupełniony 20 września 2024 r., zatem po zakreślonym przez sąd terminie. Ponadto, stosownie do art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Niedołączenie przez stronę wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Przewodniczący Wydziału II WSA w Szczecinie wezwał Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie wymaganych odpisów bądź uwierzytelnionych kopii skargi, jednakże w zakreślonym terminie do dnia 13 września 2025 r. Skarżący nie wykonał tego zobowiązania. W świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe, sąd stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu, o czym orzekł w pkt 1 sentencji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie [...]zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. (pkt 2. sentencji).