II SA/Sz 69/25

PostanowienieWSA w Szczecinie2025-02-21

Skład orzekający: Patrycja Joanna Suwaj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na działanie organu gminy w przedmiocie braku zgody na wydzielenie działki inwestycyjnej i podział działki rolnej, a także na niezgodność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze stanem rzeczywistym, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na działanie Wójta Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które nie stanowi decyzji administracyjnej, postanowienia ani innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegającego kontroli sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Sądy administracyjne nie są właściwe do orzekania w sprawach skarg na pracowników jednostek samorządu terytorialnego ani do rozstrzygania sporów o odszkodowanie.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na działanie Wójta Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając niezgodność planu ze stanem rzeczywistym i brak zgody na wydzielenie działki inwestycyjnej oraz podział działki rolnej. Skarżąca domagała się ukarania pracowników urzędu gminy oraz odszkodowania od Skarbu Państwa. Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 21 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na działanie Wójta Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. 1. Pismem z dnia 16 grudnia 2024 r. D. R. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę "na bezczynność i przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia do miejscowego planu zagospodarowania działki inwestycyjnej w gminie S. obręb W. S. przy trasie [...] w budowie". 2. Zarządzeniem z 29 stycznia 2025 r. sygn. II SA/Sz 43/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, ze zm.), dalej "P.p.s.a.", rozdzielił skargi D. R. zawartych w piśmie z dnia 16 grudnia 2024 r. w ten sposób , że podzielił je na: - skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania, - skargę w zakresie podatku od nieruchomości dla działki nr [...] (dawniej nr [...]), - skargę na działanie Wójta Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania. 3. Niniejsza sprawa, wpisana pod sygn. akt II SA/Sz 69/25 rozpoznana została w zakresie dopuszczalności skargi na działanie Wójta Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania. W uzasadnieniu skargi z dnia 16 grudnia 2024 r. Skarżąca w zakresie działania Wójta Gminy wskazała, iż zaskarża do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie niezgodność miejscowego planu zagospodarowania Gminy S. działki [...] (dawniej nr [...]) obręb W. ze stanem rzeczywistym od roku 2007-2024. Działka ta jest wyłączona z produkcji rolnej działką inwestycyjną ozn. RO, ale opodatkowana jest jako działalność rolnicza. Brak zgody Wójta na wydzielenie działki inwestycyjnej i podział działki rolnej [...] spowodował, że Skarżąca nie może sprzedać jej jako grunt inwestycyjny. Skarżąca wniosła o: - ustalenie osób odpowiedzialnych za ten stan i ukaranie pracowników Urzędu Gminy S. stosownie do strat finansowych i zdrowotnych jakie poniosła skutkiem takiego postępowania, - odszkodowania pieniężnego od Skarbu Państwa za straty z winy urzędników państwowych za utracone dochody ze sprzedaży działek przez komornika, - odszkodowania za utracony dochód z planowanej licytacji działki nr [...]. 3. Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie je w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: 4. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. 5. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. 6. Przedmiotem skargi D. R. jest działanie Wójta Gminy poprzez jego brak zgody na wydzielenie działki inwestycyjnej i podział działki rolnej [...]. Skarżąca zaskarża niezgodność miejscowego planu zagospodarowania Gminy S. działki [...] (dawniej nr [...]) obręb W. ze stanem rzeczywistym od roku 2007-2024. W ocenie Sądu wobec tego, że brak działania organu w zakresie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych - skargę na działanie Wójta Gminy, niebędące ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej - uznać należy za niedopuszczalną. Jak wynika ze skargi, Skarżąca jest również niezadowolona ze sposobu działania pracowników Urzędu Gminy S. domagając się wyciągnięcia wobec nich konsekwencji finansowych. Mając na uwadze tak sformułowaną skargę należy podkreślić, że jak wynika z ww. przepisów, należąca do zakresu kognicji sądów administracyjnych kontrola działalności administracji publicznej nie obejmuje orzekania w sprawach skarg na pracowników jednostek samorządu terytorialnego. Do orzekania w tym zakresie nie upoważniają sądów administracyjnych również przepisy szczególne. Zasadnym jest podkreślenie, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy albo ich pracowników (tak m.in. NSA w postanowieniu z dnia 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09). Do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy administracji publicznej w trybie określonym w dziale VIII (art. 227-240) ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne nie są również właściwe dla rozstrzygania sporów o odszkodowanie, dla których to spraw przewidziana została w prawie polskim droga cywilna przed sądem powszechnym. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy wniesienie skargi jest niedopuszczalne, z innych przyczyn, aniżeli wymienionych w punktach od 1 - 5. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło