II SA/Sz 694/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Alicja Poznańska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie rejestracji pojazdu oraz odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 104, art. 151 § 1 pkt 2 i art. 268a, art. 145 § 1 pkt 1, art. 186 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), zwanej dalej: "k.p.a.", art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.), zwanej dalej: "p.r.d.", w wyniku wznowienia postępowania, Starosta G. uchylił decyzję własną z dnia [...] r., nr [...] w sprawie rejestracji pojazdu marki [...], nr rej. [...] nr [...], którego właścicielem jest W. R.. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż na podstawie przedłożonego przez W. R. niemieckiego dowodu rejestracyjnego cz. I i II, tłumaczenia dowodów, oświadczenia o braku tablic rejestracyjnych, oświadczenia do rejestracji warunkowej, zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...], decyzją wydaną w dniu [...] r., organ zarejestrował ww. pojazd warunkowo z urzędu, wydając pozwolenie nr [...] i tablice rejestracyjne nr ZGR [...] W dniu [...] r. organ wydał decyzję o rejestracji stałej ww. pojazdu. W dniu [...] r. wpłynął do organu sprzeciw Prokuratora Rejonowego w G. sygn. akt PR Pa [...] z którego wynika, że ww. decyzja w sprawie rejestracji pojazdu została wydana w oparciu o dowody, które okazały się fałszywe. Z dołączonej do sprzeciwu opinii Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej Policji w S. z dnia [...] r. wynika, że nr identyfikacyjny VIN naniesiony na prawym wzmocnieniu bocznym samochodu jest numerem wtórnym, naniesionym samodzielnie – pierwotne pole numerowe zostało zeszlifowane, a na jego miejsce naniesiono aktualny numer VIN [...] Pole numerowe wstawiono do badanego pojazdu wraz z większym elementem tzw. "ćwiartką". Element z wtórnym numerem VIN pochodził pierwotnie z pojazdu nr VIN [...] Tabliczka znamionowa nosi cechy fabrycznego wykonania, jednak jest to tabliczka wtórnie montowana. W związku z powyższym, organ wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r., gdyż dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Organ uznał, iż z ustaleń dotyczących niniejszej sprawy wynika, że numery identyfikacyjne nadwozia przedmiotowego pojazdu są przerobione, a co za tym idzie pojazd ma wadę prawną, nie spełnia wymogu określonego w art. 66 ust. 3a pkt 1 p.r.d. Omawiany samochód nie posiada numerów nadanych przez producenta, ani też w inny legalny sposób, gdyż zostały one w drodze przestępstwa usunięte lub zmienione. Treść załączonej do sprawy opinii kryminalistycznej wskazuje, że pojazd posiada niefabryczne oznaczenie identyfikacyjne nadwozia. Według organu, dokumenty nieodzwierciedlające rzeczywistych cech pojazdu, a więc jego faktycznych numerów identyfikacyjnych, nie mogą stanowić podstawy do zarejestrowania pojazdu, wobec niespełnienia wymogu ujętego w art. 72 ust. 1 pkt 1 p.r.d. Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...] r. wniósł W. R.. Wydanej decyzji odwołujący się zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i nierozpoznanie istoty sprawy na pozbawionym oparcia przyjęciu, że dokumenty dołączone do wniosku o zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu są fałszywe, a samochód posiada przerobione numery identyfikacyjne nadwozia, podczas gdy nieprawidłowość dotyczyła tylko i wyłącznie jednego z elementów konstrukcyjnych auta, a mianowicie wzmocnienia prawego bocznego pochodzącego pierwotnie z pojazdu o nr [...], które zostało wymontowane, zdane do urzędu skarbowego, a na jego miejsce zainstalowano element nowy, co w konsekwencji skutkowało bezpodstawnym podjęciem decyzji o uchyleniu decyzji o rejestracji pojazdu z dnia [...] r. i odmowie rejestracji opisanego pojazdu. Według odwołującego się, poddany rejestracji pojazd posiada numery identyfikacyjne nadane przez producenta, które zostały uwidocznione w dokumentach przedłożonych do wniosku o rejestrację, a których to nie sposób uznać za fałszywe w obliczu faktu, że nieprawidłowość dotyczyła wyłącznie jednego elementu pojazdu. W miejsce tego elementu został wstawiony do przedmiotowego pojazdu nowy, taki sam element zakupiony u autoryzowanego dealera i serwisu firmy [...]. Prawidłowość zainstalowania tego elementu została potwierdzona opinią rzeczoznawcy samochodowego z dnia [...] r. Odwołujący się podkreślił, że prawomocnym postanowieniem Prokuratora Rejonowego w G. z dnia [...], sygn. akt PR [...], orzeczono przepadek wyłącznie kwestionowanego elementu, a pojazd został stronie zwrócony. Powyższe świadczy o dowolności zebranego w sprawie materiału dowodowego i wadliwości uzasadnienia kwestionowanej decyzji, w treści którego nie znalazło się żadne odniesienie do wskazanych okoliczności. Za wystarczające dla uregulowania legalności korzystania z pojazdu odwołujący się uznał wystąpienie o nadanie tabliczki znamionowej nowo zamontowanemu elementowi auta. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 66a ust. 1 pkt 5 i art. 72 ust. 1 pkt 1,2,4 i 5 p.r.d., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. Organ wskazał, że niekwestionowanym ustaleniem, opartym na wnioskach biegłego Laboratorium Kryminalistyki KWP w S. z dnia [...] r., pozostaje sfałszowanie nr VIN naniesionego na prawym wzmocnieniu bocznym pojazdu marki [...], który jest numerem wtórnym naniesionym samodziałowo. Pierwotne pole numerowe zostało zeszlifowane, a na jego miejsce naniesiono aktualny nr VIN. Element z wtórnym numerem VIN pochodził z innego pojazdu. Twierdzenia opinii nie pozwalają w sposób jednoznaczny i wiarygodny przyjąć, iż samochód marki [...] zgłoszony do rejestracji w dniu [...] r. nie został wyróżniony nr VIN [...] Stwierdził, że dostrzegana wadliwość postępowania w sprawie rejestracji pojazdu, zakwalifikowana według art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., może odnosić się wyłącznie do zamieszczonego w pojeździe elementu z przerobionym nr VIN, ujawniającym jako autentyczny pierwotny numer VIN o treści [...], który nie jest numerem pojazdu poddanego do rejestracji. W kontekście tego elementu konieczne jest uznanie, iż doszło do rejestracji pojazdu w oparciu o fałszywy dowód. Fakt ten wynika z postanowienia Prokuratora Rejonowego w G. z dnia [...] r. o umorzeniu śledztwa w sprawie mającego w nieustalonym miejscu i czasie, w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. przerobienia oryginalnych znaków identyfikacyjnych VIN pojazdu marki [...] nr rej. [...], poprzez ingerencję w pole numeryczne znajdujące się na prawym wzmocnieniu bocznym oraz wtórny montaż na lewym słupku naklejki znamionowej. Zdaniem organu, przedłożone w sprawie dokumenty w kontekście sfałszowania numeru VIN pojazdu nie pozwalają na legalną rejestrację pojazdu. Cechą identyfikacyjną jest VIN - unikalny numer identyfikacyjny pojazdu, co do zasady nadawany przez producenta. Jako podstawowe narzędzie identyfikacji musi być umieszczony pierwotnie, w sposób trwały. Zdaniem Kolegium, poczynione ustalenia wskazują na potrzebę analizy warunków dopuszczenia pojazdu do ruchu, w odrębnym postępowaniu wszczętym na wniosek odwołującego się w sprawie wydania decyzjio nadaniu cech identyfikacyjnych pojazdu w trybie art. 66a ust. 2 pkt 2 p.r.d., jako elementu poprzedzającego rejestrację pojazdu. Warunkiem koniecznym poprzedzającym nadanie cechy identyfikacyjnej pojazdu jest uprzednie potwierdzenie prawa własności pojazdu w drodze prawomocnego orzeczenia sądu, do którego właściciel przedmiotowego pojazdu winien wystąpić. Zdaniem Kolegium, konieczność sądowego uzyskania potwierdzenia własności pojazdu wynika z wątpliwości co do wiarygodności umowy sprzedaży pojazdu, wobec stwierdzonego faktu oznakowania pojazdu sfałszowanym numerem VIN. Prawomocne orzeczenie sądu cywilnego o przysługującym wnioskodawcy prawie własności pojazdu, stanowić będzie podstawę do wystąpienia z wnioskiem na podstawie art. 66a ust. 2 pkt 5 p.r.d., do starosty właściwego w sprawach rejestracji pojazdu, o wydanie decyzji o nadaniu cech identyfikacyjnych. Działania te wymagają przeprowadzenia odrębnego postępowania. W. R. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. wnosząc o jej uchylenie w całości, ewentualnie uchylenie tej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji, ze wskazaniem potrzeby rozpatrzenia jej z uwzględnieniem faktu nieprawidłowości dotyczących tylko jednego elementu przedmiotowego pojazdu, wzmocnienia prawego bocznego pochodzącego pierwotnie z pojazdu nr [...] oraz należytego uzasadnienia, wydanej następnie z uwzględnieniem tej okoliczności, decyzji. Kwestionowanej decyzji wnoszący skargę zarzucił: 1. pozbawione oparcia przyjęcie, że w przypadku zakupionego przez niego pojazdu [...] nr rej. [...], [...], zachodzą uzasadnione wątpliwości odnośnie skuteczności nabycia prawa własności do tego pojazdu, które należy wyjaśnić w drodze powództwa o ustalenie nabycia prawa własności, w sytuacji, w której nikt nie kwestionuje nabycia przez skarżącego prawa własności tego auta, a prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w G. postępowanie w sprawie wzmocnienia prawego bocznego, pochodzącego pierwotnie z pojazdu nr [...], dotyczyło tylko i wyłącznie tego elementu, i w jego toku nie zakwestionowano prawdziwości dokumentów w postaci dołączonych przez skarżącego o zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu [...] ([...]), [...] II [...]) oraz umowy kupna sprzedaży, 2. całkowity brak odniesienia się w treści pisemnego uzasadnienia kwestionowanej decyzji do podnoszonego przez skarżącego, w treści odwołania od decyzji Starosty Powiatowego w G. zarzutu, w którym wskazywał na nierozpoznanie istoty sprawy, polegające na pozbawionym oparcia przyjęciu, iż dołączone do wnioskuo zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu dokumenty [...] I (ZBI [...]), [...] II [...] oraz umowy kupna sprzedaży są fałszywe, a samochód ma przerobione numery identyfikacyjne nadwozia, podczas gdy nieprawidłowość dotyczyła tylko i wyłącznie jednego z elementów konstrukcyjnych auta, a mianowicie wzmocnienia prawego bocznego pochodzącego pierwotnie z pojazdu o nr [...], które zostało z pojazdu wymontowane, zdane do Urzędu Skarbowego, a na jego miejsce zainstalowano nowy element, co w konsekwencji skutkowało bezpodstawnym podjęciem decyzji o uchyleniu decyzji o rejestracji pojazdu z dnia [...] r. i odmowie rejestracji opisanego pojazdu. W uzasadnieniu skargi, skarżący argumentował, że zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w G., wydanym w sprawie II Kp [...] ww. element został wymontowany z przedmiotowego samochodu i przekazany przez skarżącego Urzędowi Skarbowemu w G. dnia [...] r. w miejsce tego elementu został wstawiony do przedmiotowego pojazdu nowy, taki sam element, zakupiony w punkcie, będącym autoryzowanym dealerem i serwisem firmy [...]. Prawidłowość zainstalowania nowego elementu w przedmiotowym pojeździe została potwierdzona opinią rzeczoznawcy z dnia [...] r. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r. Prokuratura Rejonowa w G. wydała skarżącemu przedmiotowe auto, za wyjątkiem kwestionowanego elementu, wobec którego ww. Sąd orzekł przepadek. Żadna osoba trzecia nie rościła sobie dotychczas prawa własności do przedmiotowego pojazdu. Posiłkując się art. 189 k.p.c., skarżący wywodził, że powództwo o ustalenie nie może służyć tylko samemu pozyskiwaniu dowodów. Skarżący wskazał, że okoliczności podnoszone przez niego w odwołaniu powinny zostać poddane szczegółowej analizie przez organ II instancji, a następnie być rzeczowo opisane w pisemnym uzasadnieniu decyzji. Wymogu tego nie spełnia kwestionowane orzeczenie, co świadczy wprost o wadliwości zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wnioski i twierdzenia zawarte w skardze. Podkreślił, że skarżący nie został pozbawiony prawa własności spornego samochodu i nie ma podstaw do występowania do sądu powszechnego z powództwem o ustalenie. Na pytanie sprawozdawcy: umowa dołączona przez skarżącego do wniosku o zarejestrowanie pojazdu nie została zakwestionowana i nie zawiera żadnej wady prawnej. Pełnomocnik wyjaśnił, że część dołączona do samochodu jest jego częścią składową. Zdaniem pełnomocnika, nie było podstaw do wznowienia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., a już na pewno nie do uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, chyba że ustawa stanowi inaczej. Kontrola Sądu dokonana w niniejszej sprawie według powołanego kryterium nie potwierdziła zasadności wniesionej skargi. Przedmiot sprawy dotyczy decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), zwanej dalej: "k.p.a.". Zgodnie ze wskazanym przepisem, wznawia się postępowanie jeżeli dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Wznowienie postępowania ze względu na fałszerstwo dowodów jest możliwe dopiero po stwierdzeniu ich fałszerstwa orzeczeniem sądu lub innego właściwego organu. Przedmiotowy przepis został zastosowany przez organ, w związku ze sprzeciwem Prokuratora Rejonowego w G., w stosunku do decyzji ostatecznej z dnia [...] r. o rejestracji pojazdu marki [...] nr rej [...], nr [...], wydanej na wniosek W. R.. W ocenie Sądu, organ administracji publicznej dysponował wystarczającym materiałem dowodowy do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o ww. przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Przedłożono organowi opinię Laboratorium Kryminalistycznego KWP w S. z dnia [...] r. Na podstawie badań mechanoskopijnych biegły stwierdził, że nr identyfikacyjny (VIN) ww. pojazdu [...] naniesiony na prawym wzmocnieniu bocznym samochodu jest numerem wtórnym. Pierwotne pole numerowe zostało zeszlifowane, a na jego miejsce naniesiono aktualny numer identyfikacyjny VIN. Element z wtórnym numerem pochodził pierwotnie z pojazdu o nr VIN [...] Postanowieniem z dnia [...] r. Prokurator Rejonowy w G. umorzył postępowanie wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa polegającego na przerobieniu oryginalnych znaków identyfikacyjnych VIN ww. pojazdu, poprzez ingerencję w pole numeryczne znajdujące się na prawym wzmocnieniu bocznym oraz wtórny montaż na lewym słupku naklejki znamionowej. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, organ prawidłowo ustalił, iż wystąpiły przesłanki fałszerstwa w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Podzespół pojazdu skarżącego, na którym producent nanosi indywidualne dla każdego pojazdu znaki identyfikacyjne VIN, zawiera ślady ingerencji, wstawiono w miejsce pierwotnego elementu, element z innego auta, na którym usunięto pierwotny nr pojazdu i wpisano dane odpowiadające numerowi VIN wpisanemu do dowodu rejestracyjnego. Powyższe oznacza, że przy rejestracji pojazdu posłużono się fałszywi danymi. Pomimo niewykrycia sprawcy przestępstwa, ww. postanowienie Prokuratora Rejonowego w G. dowodzi niezgodności autentycznego numeru VIN w miejscu znajdującym się w pojeździe, z numerem figurującym w dokumentach przedłożonych do rejestracji (pozafabryczna ingerencja w oznaczeniu VIN elementu pojazdu). Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącego, iż prowadzone przez Prokuraturę postępowanie dotyczyło tylko i wyłącznie jednego elementu – wzmocnienia prawego bocznego pochodzącego pierwotnie z pojazdu o nr [...] i w toku tego postępowania nie kwestionowano prawdziwości dołączonych niemieckich dokumentów w dwóch częściach i umowy kupna-sprzedaży. Należy bowiem uwzględnić, że stosownie do art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.), zwanej dalej: "p.r.d.", dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. W myśl art. 66 ust. 3a pkt 1 p.r.d., pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z zastrzeżeniem art. 66a, cechy identyfikacyjne numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy. Dane identyfikacyjne, uwidocznione w dokumentach pojazdu powinny być tożsame z numerami, które zostały umieszczone na elementach pojazdu. W myśl art. 66a ust. 1 p.r.d., cechy identyfikacyjne, o których mowa w art. 66 ust. 3a, nadaje i umieszcza pierwotnie producent. Jak słusznie zauważył organ, dane te muszą być niewątpliwe. Dane te służą m.in. ustaleniu legalności pochodzenia pojazdu. Nie jest możliwe dokonywanie samodzielnie zmian danych identyfikacyjnych pojazdu. Odtworzenie pierwotnych danych indentyfikacyjnych czy nanoszenie nowej numeracji poddane jest obowiązkowi przeprowadzenia procedury administracyjnej. Fałszerstwo może dotyczyć podrobienia czy przerobienia dokumentów pojazdu, jak i dotyczyć danych istotnych z punktu widzenia identyfikacji na elementach, które znajdują się w pojeździe. Dla uznania braku możliwości rejestracji pojazdu nie ma znaczenia, że tylko jeden podzespół, będący częścią składową auta, nie posiada cech pierwotnie identyfikujących pojazd. Wszystkie elementy pojazdu, o których mowa w art. 66a ust.1 pkt 1 p.r.d. i zawarte na nich dane nie mogą budzić wątpliwości. Powyższe oznacza, że zaskarżony organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy, jako wskazujący na faktyczną niezgodność danych identyfikacyjnych pojazdu skarżącego w zestawieniu z dokumentami przedłożonymi do rejestracji pojazdu. Numer VIN wskazany w dokumentach przedłożonych do rejestracji nie zgadza się bowiem z pierwotnym oznaczeniem numerycznym umieszczonym na jednym z elementów składowych auta. Element ten pochodzi z innego auta. Także tabliczka znamionowa wskazuje na jej wtórny montaż na lewym słupku naklejki znamionowej. Takich informacji o zmianach w pojeździe nie zawierała ani umowa sprzedaży, ani dokumenty dotyczące samochodu przedstawione organowi w celu dokonania rejestracji. Wobec dowodów zebranych w sprawie należy przyjąć, że ingerencja w pole numerowe ww. elementu miała charakter nielegalny. Brak było tym samym pełnej zgodności wszystkich koniecznych cech identyfikacyjnych do uznania legalności auta skarżącego w dniu rejestracji. Prawidłowo więc postąpił organ I instancji wznawiając postępowanie administracyjne w sprawie rejestracji pojazdu i w konsekwencji uchylając decyzję z dnia [...] r. oraz odmawiając rejestracji przedmiotowego pojazdu. Podkreślić należy, że organ odwoławczy nie stwierdził, że doszło do faktycznego sfałszowania dokumentów przedłożonych do rejestracji, ale wskazywał na udowodniony fałsz w numeracji podzespołu pojazdu. Dokumenty dotyczące pojazdu, jak to już wyżej zostało wskazane, nie zawierały informacji, że samochód przedstawiony do rejestracji w Polsce zawiera elementy składowe innego samochodu. Również w umowie sprzedaży takich informacji nie zawarto. Wskazana w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. fałszywość sprowadza się nie tylko do stricte fałszerstwa, lecz również może dotyczyć treści, jaką zawiera konkretny dowód. I z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Strona nie sformułowała zarzutów mogących skutecznie kwestionować ustalenia faktyczne, na których oparł się zaskarżony organ. Ekspertyza kryminalistyczna oraz postanowienie Prokuratora Rejonowego w G. świadczą o tym, że dowody na podstawie których ustalono istotne okoliczności do rejestracji pojazdu, okazały się fałszywe. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że organ odwoławczy nie do końca prawidłowo zrealizował obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Organ odwoławczy wskazał bowiem stronie na wynikającą z art. 66a ust. 2a p.r.d. możliwość uzyskania decyzji o nadaniu cech identyfikacyjnych pojazdu. Z pkt 5 wskazanego przepisu wynika, że ww. decyzję starosta wydaje wtedy, gdy cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu, a prawomocnym orzeczeniem sądu zostało ustalone prawo własności pojazdu. Postępowanie w przedmiocie nadania cech identyfikacyjnych jest odrębnym postępowaniem od postępowania w przedmiocie rejestracji pojazdu. Podstawy rozpatrzenia ww. spraw nie są oparte na tożsamych przesłankach. Zbyteczne były więc wywody organu odwoławczego co do spełnienia przez stronę, jednej z przesłanek do wydania ewentualnej decyzji na podstawie art. 66a ust. 2a p.r.d. Wywody te wykraczały poza zakres sprawy o rejestrację pojazdu. Nie są one wiążące dla organu właściwego w sprawie nadania cech indentyfikacyjnych pojazdu. Stanowisko organu odwoławczego o potrzebie uzyskania przez stronę orzeczenia o stwierdzeniu nabycia własności pojazdu pozostaje tym samym obojętne dla praw i obowiązków strony w postępowaniu zakończonym decyzją Kolegium z dnia [...] r. Stąd zarzuty skarżącego w powołanej mierze nie okazały się skuteczne. Na gruncie niniejszej sprawy istotne jest natomiast, że decyzja ostateczna o nadaniu cech identyfikacyjnych pojazdu, gdy jego cecha indentyfikacyjna została sfałszowana, winna zapaść w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym złożenie wniosku o rejestrację tego pojazdu. Z okoliczności sprawy nie wynika, aby w momencie zgłoszenia do rejestracji przedmiotowego pojazdu, skarżący legitymował się ostateczną decyzją o nadaniu cech identyfikacyjnych pojazdu w zakresie wymienionego elementu, którego autentyczność numeru VIN została podważona dokumentacją zebraną w sprawie. Podnoszone przez skarżącego okoliczności: wymontowania przedmiotowego elementu z auta, przekazania do Urzędu Skarbowego w G. w dniu [...] r., wstawienie w miejsce przedmiotowego elementu nowego zakupionego w autoryzowanym serwisie producenta auta, prawidłowość zainstalowania elementu stwierdzona w opinii biegłego rzeczoznawcy, wydanie auta przez Prokuraturę za wyjątkiem kwestionowanego elementu pojazdu, mają charakter wtórny wobec stwierdzonego faktu fałszerstwa nr VIN i momentu rejestracji pojazdu, nie mogły więc mieć znaczenia dla oceny stanu faktycznego i prawnego postępowania, które w postępowaniu wznowieniowym winny być oceniane według daty orzekania w postępowaniu zwykłym. Sąd nie podziela tym samym stanowiska skarżącego o braku podstaw do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzji o rejestracji pojazdu skarżącego i uchylenia tej decyzji. Podsumowując Sąd uznał, iż zarzuty skargi okazały się niewystarczające do podważenia legalności decyzji wydanych w sprawie w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym i zgodnie z podstawami materialnoprawnymi ich wydania, co oznacza, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niezasadną oddalił.