II SA/Sz 695/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem wydanym w dniu 29 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę B. N. wniesioną na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium w S. utrzymującą w mocy decyzję Nr [...] Burmistrza M. z dnia [...] r. ustalającą na rzecz R. L. warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego przy ul. [...], działka nr [...]. Przyczyną odrzucenia skargi było niewykonanie przez skarżącego wezwania Sądu i nieuzupełnienie braków formalnych skargi w postaci nadesłania ośmiu odpisów podpisanej skargi lub jej uwierzytelnionych kopii, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2016 r. W dniu 25 sierpnia 2016 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika złożył za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto w tym samym dniu skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi dołączając do niego 8 odpisów skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż zgodnie z doręczonymi w dniu 8 lipca 2016 r. wezwaniami Sądu uiścił wpis od skargi w wysokości [...] zł oraz przesłał uczestnikom postępowania odpisy skargi. Z postanowienia Sądu odrzucającego jego skargę dowiedział się, że nie wykonał zobowiązania Sądu w części dotyczącej nadesłania odpisów skargi. Skarżący podkreślił, że jego intencją było prawidłowe wykonanie wezwania Sądu, natomiast nieprecyzyjne sformułowanie treści wezwania połączone z faktem, iż nie miał pełnomocnika spowodowało, że nawet przy dołożeniu największej staranności nie był w stanie wykonać go prawidłowo. Od czasu wykonania wezwania do otrzymania postanowienia był przekonany, że wykonał go prawidłowo. Tym samym jego brak winy w uchybieniu terminu można uznać za co najmniej uprawdopodobniony zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. Dalej wywiódł, że składając wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni, od momentu dowiedzenia się o uchybieniu z doręczonego postanowienia oraz załączając do niego osiem odpisów skargi wypełnił pozostałe przesłanki przywrócenia terminu określone w § 1 i § 4 art. 87 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie terminu nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 P.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie z wniesieniem wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w niedokonaniu czynności w wyznaczonym terminie. Z treści powołanego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa powinność przytoczenia we wniosku faktów i okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za brakiem winy w uchybieniu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona skarżąca powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Uchybienie terminu może być poczytane jako zawinione, gdy strona chciała dopełnić czynności, lecz nie dopełniła jej z powodu przeszkody, którą mogła przezwyciężyć. Przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu Sąd ocenia zatem, czy strona uprawdopodobniła okoliczności, które powołała na usprawiedliwienie opóźnienia w dokonaniu czynności procesowej oraz, czy te okoliczności są tego rodzaju, że nie można przypisać winy za to opóźnienie. Jako uzasadnioną przyczynę przywrócenia terminu do złożenia odpisów skargi skarżący podniósł nieprecyzyjne sformułowanie przez Sąd kierowanego do niego w tym przedmiocie wezwania. Argumenty podnoszone przez skarżącego w ocenie Sądu uznać należy za chybione, nie wskazują one bowiem na brak winy strony w uchybieniu terminu, a jedynie mogą świadczyć o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Wezwanie Sądu z dnia 24 czerwca 2016 r. zobowiązujące do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób szczegółowy, precyzyjny i wyraźny określało czynność, której dopełnienie stało się konieczne, termin wykonania wezwania oraz skutki braku jego wykonania. Zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, które Sąd podziela stronie wezwanej do uzupełnienia braków formalnych złożonego pisma nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie sposobu wykonania wezwania jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których wykonanie jest wymagane do nadania sprawie dalszego biegu (postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. at I FSK 536/08 i z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 4024/14).Jeżeli natomiast skarżący, mimo to miał wątpliwości, mógł zasięgnąć informacji telefonicznie lub w siedzibie Sądu, czego nie uczynił. Niepodporządkowanie się skarżącego żądaniu Sądu powoduje ten skutek, że Sąd zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi obowiązany był ją odrzucić. Reasumując niedokładne bądź nieuważne odczytanie wezwania, które w sposób prawidłowy, jasny i klarowny wskazywało sposób uzupełnienia braków formalnych skargi, nie może świadczyć o braku winy strony w uchybieniu terminu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu i brak było podstaw do jego uwzględnienia. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.