II SA/Sz 726/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Spółki A. na uchwałę Rady Gminy Mielno z dnia 30 października 2014 r., nr LX/619/14 w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości gminnej po s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Uzasadnienie : W dniu 30 października 2014 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr LX/619/14 o wyrażeniu zgody na sprzedaż w trybie bezprzetargowym działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym - na polepszenie warunków zagospodarowania działki sąsiedniej nr [...]. Pismem z dnia 8 maja 2015 r. Spółka A. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą uchwałę, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Spółka A. jako podmiot prowadzący ośrodek leczniczo-wypoczynkowy jest szczególnie zainteresowana, aby działka nr [...] była wykorzystania zgodnie z jej drogowym przeznaczeniem, które decyduje o racjonalnym sposobie komunikacji ośrodka z drogą publiczną, a wykonanie uchwały uczyniłoby ta potrzebę niemożliwą do zrealizowania, a więc skutkowałoby niepowetowaną szkodą skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa zatem na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Samo złożenie wniosku jest więc niewystarczające, a jego uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych faktów i zdarzeń świadczących o zasadności wstrzymania, popartych stosownymi dowodami. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Nie można bowiem stwierdzić wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji, gdy zaskarżona uchwała dotyczy wyłącznie nieruchomości stanowiącej własność Gminy i jest aktem z zakresu gospodarowania mieniem gminnym oraz w żaden sposób nie wpływa na sytuację majątkową skarżącej spółki, ani też nie kreuje dla niej żadnych uprawnień bądź obowiązków. Nie powoduje rozporządzenia prawem własności nieruchomości skarżącej. Ponadto, w zasadzie, uchwała ta nie wywołuje bezpośredniego skutku w postaci rozporządzenia wskazaną w niej nieruchomością, ani nie zmienia przeznaczenia działki nr [...] (przed projektowanym podziałem [...]), sąsiadującej z nieruchomością Spółki. Jest to dopiero zgoda wyrażona właściwym aktem prawnym na zbycie nieruchomości działki nr [...] w trybie bezprzetargowym. Obawa strony, że po zbyciu spornej nieruchomości należący do niej ośrodek wypoczynkowy zostanie pozbawiony możliwości komunikacji z drogą publiczną nie wiąże się z realnym wykonaniem zaskarżonej uchwały, a w związku z tym nie wypełnia dyspozycji art. 61 § 3 P.p.s.a. i dlatego też wniosek nie może odnieść zamierzonego skutku prawnego. Przypomnieć należy, że w orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, publ. w internecie). Tak rozumiana cecha wykonalności oznacza istnienie realnej możliwości jej realizacji, uprawnień i obowiązków zawartych w danym rozstrzygnięciu. Takich cech nie ma uchwała objęta skargą. Sformułowanie treści uchwały wskazuje, że zaskarżony akt nie nakłada na skarżącą żadnego obowiązku podlegającego wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy, nie stanowi też podstaw do wywodzenia jakiegokolwiek uprawnienia. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.