II SA/Sz 731/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na działanie Burmistrza Miasta w przedmiocie stanu technicznego obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę T. M. dnia 24 i 25 lutego 2019 r. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Sz 31/19 jako skarga na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie stanu technicznego obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej odrzucenie. Z uwagi na niejednoznaczną treść skargi zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2019 r. T. M. została wezwana do sprecyzowania treści skargi z dnia 24 i 25 lutego 2019 r. poprzez jednoznaczne wskazanie: a) czy przedmiotem skargi wniesionej do Sądu jest "zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw" przez Burmistrza Miasta w sprawie dotyczącej skarżących (art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego), tak jak wynika to z uchwały Rady Miejskiej w N. Nr [...] uwzględniającej skargę na bezczynność Burmistrza N. wniesioną w trybie art. 227 Kpa, stanowiącej załącznik do pism z 24 i 25 lutego 2019 r., b) czy też przedmiotem skargi jest bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – p.p.s.a.) w postępowaniu wszczętym w indywidualnej sprawie administracyjnej dotyczącym praw i obowiązków skarżących, wynikających z konkretnych przepisów prawa, której załatwienia domagają się od organu w przewidzianej prawem formie (tj. w formie decyzji, postanowienia czy innego aktu lub czynności), wówczas należy wskazać okoliczności uzasadniające skargę na bezczynność, od kiedy organ pozostaje bezczynny, a także należy jednoznacznie określić przedmiot sprawy i określić naruszenie prawa lub interesu prawnego skarżących. c) w przypadku, gdy skarga dotyczy bezczynności organu z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wezwać skarżących do wskazania i udokumentowania, że przed wniesieniem skargi do Sądu składali w trybie art. 37 § 1 Kpa ponaglenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (którego bezczynność dotyczy). Jednocześnie Sąd pouczył Skarżącą, że zobowiązanie należy wykonać w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania (pkt 1 a,b,c), pod rygorem odrzucenia skargi, a ponadto o treści art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. W odpowiedzi na powyższe T. M. w zakreślonym terminie w piśmie z dnia 15 lipca 2019 r. wskazała, że skarga wynika z zaniedbań i nienależytego wykonywania zadań i czynności przez Burmistrza Miasta i podległych mu pracowników, naruszenia praworządności i interesu prawnego Skarżącej oraz przewlekłego i biurokratycznego załatwiania tej sprawy przez Burmistrza Miasta, w zgłoszonym zakresie dotyczącym stanu technicznego obiektu budowlanego zlokalizowanego we wsi Ż., gm. N., w części użytkowanego przez rodzinę Skarżącej. Mając na uwadze tak określony przedmiot sprawy Sąd zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2019 r. zakreślił sprawę w repertorium II SAB/Sz 31/19 oraz jednocześnie wpisał skargę T. M. pod nową sygn. akt II SA/Sz 731/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a). Odnosząc treść cytowanego art. 3 p.p.s.a. do przedmiotu wniesionej skargi określonego w piśmie Skarżącej z dnia 15 lipca 2019 roku odnoszącego się do działań Burmistrza Miasta należy stwierdzić, że skarga została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, uregulowanego przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 j.t. ze zm.), dalej: "k.p.a.". Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. W orzecznictwie panuje niekwestionowany pogląd, w pełni akceptowany również przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 1 lutego 2007 r. I OSK 395/06 LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z 31 grudnia 2007 r. III SA/Lu 586/07 Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r. III SA/Wa 948/06 LEX nr 295005). Skarżąca wniosła do Sądu skargę na działanie Burmistrza Miasta w trybie działu VIII k.p.a., która nie podlega jego kognicji. Jak wskazano powyżej, tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd nie jest także uprawniony do rozpoznania skargi wniesionej w tym trybie. Skarga na działalność nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.