II SA/Sz 752/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 752/17 oddalającego skargę Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: przywrócić skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 12 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W dniu [...] r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Z. B. podał, że z przyczyn przez niego niezawinionych nie mógł uczestniczyć w rozprawie i złożyć przedmiotowego wniosku w terminie. W dniach od [...] r. do dnia [...] r. przebywał w szpitalu [...] w W.. Po wypisie ze szpitala kontynuował zalecone leczenie farmakologiczne, które spowodowało u niego złe samopoczucie związane ze złym doborem leków. W dniu [...] r. miał wizytę kontrolną u lekarza [...], który zmienił mu dawkowanie leków. Skarżący wyjaśnił, że "jego samopoczucie nie pozwalało mu na skuteczne podjęcie działań w związku z dochodzeniem jego praw i dopełnienie obowiązków na nim spoczywających". Powyższe, w jego ocenie uprawdopodobnia okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu. Do pisma załączył wniosek o uzasadnienie wyroku, kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia [...] r. oraz zaświadczenie lekarskie. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd zobowiązał skarżącego do wykazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia ww. wniosku i uprawdopodobnienia tej okoliczności stosownymi dokumentami, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wykazał daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Odpowiadając na powyższe zobowiązanie Z. B. podał, że przyczyna uchybienia terminu ustąpiła w dniu [...] r. W tym dniu zmieniono mu dawkowanie leków. Wcześniej brał leki, które go "otumaniały i ograniczały myślenie". Dopiero po zmianie leków mógł racjonalnie myśleć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie przyczyna uchybienia terminu, jak wyjaśnił skarżący, ustała w dniu [...] r. Wniesiony w dniu [...] r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku został zatem złożony w ustawowym terminie. Mając natomiast na uwadze treść oświadczenia skarżącego, dotyczącego przyczyn uchybienia terminu, stwierdzić należy, że Z. B. uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Podane przez skarżącego okoliczności dotyczące jego stanu zdrowia można bowiem uznać za utrudniające w istotny sposób podejmowanie przez niego skutecznych działań w sprawie. Należy bowiem zwrócić uwagę, że stan wyłączający zrozumienie znaczenia określonej czynności, świadome podjęcie decyzji i wyrażenie woli nie musi oznaczać całkowitego zniesienia świadomości. Wystarczy istnienie takiego stanu, który oznacza brak rozeznania, niemożność rozumienia posunięć własnych i innych osób oraz niezdawanie sobie sprawy ze znaczenia i skutków własnego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 472/17). Z tych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.