II SA/Sz 762/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska /spr./ po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. i B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: poinformować Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego o istotnym naruszeniu prawa w postaci naruszenia zasady obiektywizmu i zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, występującym w udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę. W rozpatrywanej sprawie, w której wyrokiem z dnia 27 października 2011r. została uchylona wskazana na wstępie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a ), z powodu istotnego naruszenia art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 Kpa, Sąd stwierdził, że w udzielonej przez organ odwoławczy odpowiedzi na skargę znalazły się treści niedopuszczalne, nie licujące z powagą Sądu, do którego pismo procesowe zostało złożone, godzące w powagę organu, który je sporządził, mogące być odebrane przez strony jako naruszające jej dobra osobiste, a jednocześnie rodzące odczucie braku obiektywizmu organu. Mianowicie, w końcowym akapicie odpowiedzi na skargę, Kolegium stwierdziło: "Na marginesie można wyrazić głębokie zdumienie, że strona skarżąca z taką aspołeczną zawziętością wykłóca się w tak drobnej sprawie, angażując w to wszystko kancelarię radcowską. Gdyby to jeszcze chodziło o grube tysiące złotych. Ale w niniejszej sprawie koszty dochodzenia swoiście rozumianej sprawiedliwości przenoszą już chyba wysokość ustalonej opłaty adiacenckiej. Dla Kolegium postawa, którą prezentuje strona wobec drobnych należności na rzecz gminy, jest obca, zupełnie niepojęta i niegodna akceptacji. Ale co tam, za to wszystko, koniec końców, płacą podatnicy". Tego rodzaju wypowiedzi administracyjnego organu procesowego, przy tym, że są zbędne, to w żaden sposób nie służą budowaniu zaufania do organu Państwa. Ze względu na to, że nie jest to pierwsza tego rodzaju wypowiedź Samorządowego Kolegium Odwoławczego w odpowiedzi na skargę w sprawie opłaty adiacenckiej (vide wyrok WSA w Szczecinie z dnia 11 lutego 2010r., sygn. akt II SA/Sz 991/09), niezbędne jest zasygnalizowanie na podstawie art. 155 § 1 P.p.s.a. tego negatywnego zjawiska w celu uniknięcia jego powielania.