II SA/Sz 774/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firma, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r., którą organ celny wymierzył skarżącemu karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze sformułowano m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając to tym, że decyzja ta jest wykonalna i nie istnieją przepisy wyłączające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, wniosek uzasadniono brakiem jednolitego stanowiska Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniu, rożną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego - brak jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badającej. Dodatkowo skarżący przywołał szereg sygnatur spraw sądowych, w których wstrzymano wykonanie zaskarżonych decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14). Tymczasem skarżący nie wskazał we wniosku żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestie związane z merytoryczną oceną trafności kwestionowanej decyzji i prowadzonego postępowania nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie ma również znaczenia praktyka orzecznicza sądów odnośnie wstrzymania wykonania decyzji w poszczególnych, innych sprawach sądowoadministracyjnych. Skoro skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez wykonanie zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.