II SA/Sz 776/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 776/12 o odrzuceniu skargi J. C. na Radę Miejską w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Pismem z dnia [...] J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę - określoną w piśmie jako wniosek o usunięcie naruszenia prawa - na działanie Rady Miejskiej polegające na naruszeniu procedury sądowoadministracyjnej poprzez pozostawienie jego wniosku bez odpowiedzi. Zarządzeniem z dnia Przewodniczący Wydziału wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie wniosku z dnia [...] oraz nadesłanie wniosku, skierowanego do Sądu, z dnia [...] wymienionego w pierwszym piśmie. W odpowiedzi J.C. złożył odpis wniosku z dnia [...] oraz wyjaśnił, że wniosek z dnia[...] ma w swoich aktach Przewodniczący Rady Miejskiej , a ponadto nie składa skargi do Sądu, lecz wniosek o usunięcie naruszenia prawa. Wobec niejasności w określeniu przedmiotu żądania J. C. w celu dokonania prawidłowej kwalifikacji tego pisma, Sąd zobowiązał stronę do jednoznacznego sprecyzowania treści powyższego wniosku poprzez wskazanie, czy jest to skarga na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też skarga dotyczy bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Na wykonanie powyższego zakreślono stronie termin 7 dni, pod rygorem uznania, że pismo skarżącego z dnia[...] stanowi skargę powszechną, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżącego, a także przewlekłe, biurokratyczne załatwienie sprawy, uregulowaną przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 i następne). W odpowiedzi na zobowiązanie J. C. złożył pismo z dnia[...], w którym zgłosił wniosek o sprostowanie i uzupełnienie zarządzenia Sądu z dnia [...] gdyż jego zdaniem, wystosowanie tej treści zarządzenia ma na celu. Postanowieniem [...] Sąd w punkcie I oddalił wniosek skarżącego o sprostowanie zarządzenia Sądu z dnia[...] , a w punkcie II postanowienia oddalił wniosek o uzupełnienie tego zarządzenia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że co do pkt I postanowienia skarżącemu przysługuje zażalenie, zaś co do pkt II postanowienia żaden środek nie przysługuje doręczono skarżącemu w dniu [...] co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki sądowej karta 36 akt. Postanowieniem, sygn. akt II SA/Sz 776/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. C. wniesioną na działanie (zaniechanie) Rady Miejskiej. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia skargą kasacyjną doręczono J. C. w dniu[...] (zwrotne poświadczenie odbioru korespondencji karta 37 akt). W terminie przewidzianym do zaskarżenia ww. postanowień o odrzuceniu skargi i oddaleniu wniosku o sprostowanie zarządzenia Sądu (odpowiednio skarga kasacyjna i zażalenie) J. C. złożył pismo procesowe z dnia [...], w którym zwrócił się o stwierdzenie nieważności ww. orzeczeń i "" rozpoznanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej – "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Postanowienie z dnia[...], odrzucające skargę powszechną J. C. w przedmiocie działania Rady Miejskiej jest, w rozumieniu art. 173 § 1 P.p.s.a., postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i w związku z tym, przysługuje na nie środek zaskarżenia tj. skarga kasacyjna. Odnosząc się do znaczenia pisma skarżącego z dnia[...], należy wskazać, że zostało ono wniesione w ustawowym terminie 30 dni przewidzianym do zaskarżenia ww. orzeczenia skargą kasacyjną i zawiera żądanie stwierdzenia nieważności tego postanowienia, które świadczy o tym, że skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciem jego sprawy. Wprawdzie pismo to nie zostało nazwane przez stronę "skargą kasacyjną", jednakże o charakterze pisma winna decydować nie nazwa pisma, ale przede wszystkim jego treść, z której wynika wola strony i znaczenie procesowe danego pisma . Oznaczenie środka zaskarżenia nie może decydować o jego dopuszczalności, bez zbadania jego zawartości i treści merytorycznej. Każde pismo niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony, zawartą w treści pisma (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt I OZ 791/10, Lex nr 742051). Z treści pisma z dnia [...] wynika, że skarżący miał na celu zakwestionowanie postanowienia z dnia[...] poprzez powołanie w nim jednej z podstaw kasacyjnych, tj. stwierdzenia nieważności postępowania. W tej sytuacji, kierując się treścią pisma, należało przyjąć, że w istocie skarżący domaga się rozpatrzenia tego pisma jako skargi kasacyjnej od powołanego wyżej orzeczenia sądu pierwszej instancji. Uznając wolę strony zaskarżenia ww. postanowienia skargą kasacyjną Sąd zobligowany był zbadać, czy przedmiotowa skarga kasacyjna spełnia nie tylko ogólne wymogi formalne przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym, ale też ustawowe wymagania dotyczące szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga kasacyjna. Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna J.C. nie spełnia warunków formalnych, aby skutecznie domagać się rozpatrzenia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., pismo będące skargą kasacyjną powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, gdzie wymieniono enumeratywnie osoby zwolnione z powyższego obowiązku (przymusu radcowsko-adwokackiemu) z uwagi na wykonywanie zawodu prawniczego lub posiadanie tytułu naukowego nauk prawnych. Pismo J. C. nie zostało sporządzone przez osoby wymienione w art. 175 § 1 P.p.s.a., a skarżący nie wykazał, iż zalicza się do grona osób, o których jest mowa w § 2 i § 3 powołanego artykułu. Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślić przy tym należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, LEX 795309 oraz postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2010r., sygn. akt II OZ 571/10, Lex 643665). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.