II SA/Sz 786/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Małgorzata Płocharska - Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] [...] w [...], zwany dalej "PINB", decyzją z dnia [...], numer [...], wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 oraz art.83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) i art. 104 Kpa, w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie wybudowania stalowej konstrukcji wsporczej na której ustawiona została przyczepa kempingowa, na nieruchomości przy ul. [...] w [...], nakazał J.M. rozbiórkę budowli – ww. stalowej konstrukcji wsporczej. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że postanowieniem z dnia [...], po ustaleniu, że budowa przedmiotowej konstrukcji wsporczej wymagała uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, nałożył na inwestora, tj. J.M., obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] dokumentów wyszczególnionych w art. 48 ust 3 ustawy Prawo budowlane. Ze zgromadzonych w trakcie postępowania dokumentów, w tym pism J.M. wynika, że stalowa konstrukcja, na której przechowywana jest przyczepa kempingowa, wykonana została z gotowych elementów stalowych, które po zmontowaniu utworzyły konstrukcję niezwiązaną trwale z gruntem, na której została następnie ustawiona i zamocowana przyczepa kempingowa. Konstrukcja została ustawiona w miejscu, przez które odbywa się wjazd do garażu, oraz w bezpośrednim sąsiedztwie granicy z nieruchomością przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia [...], inwestor wystąpił o przedłużenie terminu złożenia dokumentów do [...], jednocześnie informując, że: "stojaki w okresie letnim były zdemontowane i zestawione do kąta". Fakt rozbiórki konstrukcji, nie został zgłoszony PINB, pomimo tego, że stalowa konstrukcja była i jest nadal przedmiotem prowadzonego postępowania, gdyż z posiadanych obecnie informacji wynika, że konstrukcja nadal istnieje. Biorąc pod uwagę, łatwość demontażu konstrukcji, brak trwałego związania z gruntem, można byłoby zakwalifikować ją jako tymczasowy obiekt budowlany, jednak biorąc pod uwagę okres jej istnienia - dłuższy od określonych w ustawie 120 dni, nie można zakwalifikować jej jako obiekt, którego wzniesienie wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi. Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o tymczasowym obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Przepisy prawa budowlanego zwalniają inwestora z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę obiektów tymczasowych, przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu, jednakże zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 1 ich budowa wymaga uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi. W ocenie PINB, w rozpatrywanym przypadku, konstrukcja istnieje przez dłuższy okres czasu niż ustawowe 120 dni, dlatego też uznano, że budowa stalowej konstrukcji wsporczej na której ustawiona została przyczepa kempingowa, wymagała uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Odnosząc się do stwierdzenia J.M. zawartego w piśmie z dnia [...] że: " Kobyłki te nie spełniają kryterium bycia budowlą, nie są "stalową konstrukcją wsporczą " zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, gdyż są jak kocioł całością techniczną, gotowymi wyrobami technicznymi, dodatkowo łatwo przemieszczalnymi, nie podlegającymi procesowi budowy tylko produkcji fabrycznej i do użytkowania nie wymagają niczego związanego z budownictwem ", PINB wskazał, że zastosowanie gotowych wyrobów technicznych, tworzących układ nośny - stalową konstrukcję wsporczą, na której ustawiona została przyczepa kempingowa, nie wyklucza uznania jej za budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Znaczną część obiektów tymczasowych stanowią obiekty montowane z gotowych elementów lub obiekty będące kompletnymi wyrobami - takie jak kioski, kontenery, barakowozy, i jak już wyżej wskazano, ustawienie ich na okres nie dłuższy niż 120 dni wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Wobec nie wywiązania się przez J.M. z nałożonego postanowieniem z dnia 16.06.2010r. obowiązku, zgodnie z przepisem art.48 ust 4 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych postanowieniem, stosuje się przepis ust. 1, tj. rozbiórkę obiektu, PINB nakazał rozbiórkę obiektu. Od powyższej decyzji odwołał się J.M. - zobowiązany do wykonania czynności i wieczysty użytkownik działki nr [...], zlokalizowanej przy ul. [...] w [...]. W odwołaniu podniósł, iż prowadzone przez organ I instancji postępowanie stanowi nadinterpretację przepisów art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, bowiem konstrukcja stalowa, służąca do ustawiania na niej przyczepy kempingowej w sezonie zimowym i umożliwiająca swobodny wjazd do garażu, nie jest trwale związana z gruntem i składa się z elementów prefabrykowanych, stanowiących gotowe stojaki magazynowe, niebędących wyrobami budowlanymi. Jednocześnie wskazał na okoliczność, że przedmiotowa konstrukcja nie wykazuje cech obiektu budowlanego dotyczących kubatury i powierzchni zabudowy oraz nie jest tymczasowym obiektem budowlanym. Ponadto wyraził wątpliwości co do zasadności zalegalizowania konstrukcji, ponieważ w okresie wakacyjnym zdejmuje przyczepę ze stelażu, poprzez jego rozbiórkę i w związku z tym winien bezustannie, na przemian, uzyskiwać pozwolenie na budowę i zgłaszać rozbiórkę obiektu właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej, w zależności od pory roku, tudzież przesuwać całość co 4 miesiące, by spełnić warunki określone w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy. Niezależnie od powyższego skarżący oświadczył, że złożył w Wydziale Urbanistyki i Administracji Budowlanej, stosowne dokumenty "rejestracyjne", wzbudzając zdziwienie urzędników. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], zwany dalej "ZWINB", decyzją z dnia [...] numer [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa i art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. ZWINB ustalił, że w dniu [...] PINB przeprowadził oględziny nieruchomości ujawnionej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...], zlokalizowanej przy ul. [...] w [...], będącej we władaniu współużytkowników wieczystych - E.K., J.M. i J.M.. W trakcie czynności kontrolnych organ I instancji zweryfikował informacje zawarte we wniosku K.S., właścicielki działki sąsiedniej nr [...], o wszczęcie postępowania i ustalił, iż na ww. działce, przed wjazdem do garażu znajduje się stalowa konstrukcja wsporcza, nietrwale związana z gruntem, na której ustawiona jest przyczepa kempingowa. Wjazd do garażu odbywa się pod tak ustawioną przyczepą. Ww. konstrukcja usytuowana jest przy granicy z nieruchomością przy ul. [...] w [...]. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego PINB ustalił, na podstawie oświadczenia J.M., iż wykonał on przedmiotową konstrukcję wsporczą w roku [...] bez zgłoszenia bądź pozwolenia na budowę właściwego organu administracji architektoniczno -budowlanej. Z uwagi na powyższe oraz mając na względzie fakt, że konstrukcja wsporcza nie czyni zadość wytycznym zawartym w art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane, z uwagi na okres jej posadowienia dłuższy niż 120 dni, co wyklucza zastosowanie przepisów art. 49b, organ powiatowy uznał, iż przedmiotowa konstrukcja stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy, na którą inwestor winien legitymować się pozwoleniem na budowę właściwego organu i postanowieniem z dnia [...], znak: [...], wydanym na podstawie przepisów art. 48 ust. 2 i 3 ustawy, nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia, w wyznaczonym terminie, określonych dokumentów w celu doprowadzenia samowolnie wykonanej konstrukcji wsporczej do stanu zgodnego z prawem. Z uwagi na okoliczność, iż zobowiązany nie dopełnił ww. obowiązku, PINB wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nakazując rozbiórkę konstrukcji. Zgodnie bowiem z ww. przepisami w przypadku niespełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 2, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Ustosunkowując się do argumentów skarżącego, ZWINB wyjaśnił że, art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nie zawiera zamkniętego katalogu obiektów budowlanych. Stalowa konstrukcja wsporcza, stanowiąca podporę dla usytuowanej na niej przyczepy kempingowej, klasyfikowana jest jako obiekt budowlany, poddany obciążeniom stałym i zmiennym (wiatr, śnieg), wymagający spełnienia wymagań dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji. Kwestia dotycząca zastosowania elementów prefabrykowanych pozostaje bez wpływu na przyjęte rozstrzygnięcie, ponieważ zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy, pod pojęciem robót budowlanych należy rozumieć także prace polegające na montażu. Zastosowanie materiałów innych niż wyroby budowlane (stojaki magazynowe) dodatkowo uzasadnia wydany nakaz rozbiórki, bowiem obciążona przyczepą konstrukcja może stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, zaś sporządzone przez skarżącego "sprawdzające obliczenia wytrzymałościowe kobyłki", z racji braku posiadania przez niego uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, nie są miarodajne. Niezależnie od powyższego, sposób korzystania z konstrukcji w zależności od pór roku lub okresu posadowienia, stanowi wybór podmiotu i nie zwalnia go od uregulowania stanu formalno -prawnego budowli. W tej sytuacji, ZWINB uznał, że decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem. Na powyższą decyzję J.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skarżący zwrócił się o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo. W uzasadnieniu skargi podniósł, że na dwóch przenośnych stojakach magazynowych (kobyłkach), w okresach zimowych przechowywana jest przyczepa campingowa od [...], na prywatnej działce przydomowej [...] w [...], zlokalizowanej w głębi zaułka. Zarzucił, że skoro ZWINB przyjął tezę, iż ustawa Prawo budowlane art.3 pkt.3 skoro nie zawiera zamkniętego katalogu obiektów budowlanych, to tym samym dowolna spostrzeżona rzecz, może być woluntarystycznie uznana za podlegającą przepisom ustawy Prawo budowlane, w stosunku do której organ może rościć uprawnienia władcze wynikłe z tej ustawy. Posiadając władze wykonawczą, zdaniem skarżącego, organ uzurpuje sobie w oparciu o ww. ustawę prawo stanowienia prawa, w sposób dowolny bez potrzeby oparcia i uzasadnienia merytorycznego. PINB błędnie zakwalifikował dwa stojaki, podpory magazynowe (kobyłki stalowe) swobodnie stojące na gruncie, konstrukcyjnie przystosowane tylko i wyłącznie do okresowego podpierania przyczepy campingowej w sezonie zimowym, nie spełniające żadnej z cech obiektu budowlanego, jako niewymienioną w ustawie ad hoc stworzoną przez siebie klasę obiektów budowlanych - stalową konstrukcję wsporczą (nie mylić ze wsporczą konstrukcją budowlaną), wydając decyzję o nakazie jej rozbiórki. Zdaniem skarżącego, stojaki magazynowe są produkowane zgodnie z polską normą maszynową (nie budowlaną), fabrycznie i w stanie gotowym sprzedawane na sztuki. Odpowiednie rozstawienie stojaków na wjeździe do jego garażu, na zamkniętej jego działce przydomowej, by unieść i podeprzeć przyczepę campingową na zimę w ujęciu PINB to montaż z podzespołów na placu budowy. Konstrukcja wsporcza jest obiektem budowlanym tylko i wyłącznie, gdy jest powiązana z budynkiem lub budowlą, jest wybudowana z materiałów budowlanych lub jest wyrobem budowlanym, tutaj stojaki są rzeczami, funkcjonalnie i konstrukcyjnie niezwiązanymi z pojazdem, nie są wybudowane, a 2 sztuki niezależnie podstawione swobodnie pod przyczepę. Zdaniem J.M., Prawo budowlane nie daje podstawy do uznania pojazdu na kobyłkach na placu lub jachtu podpartego na zimę, czy sztapli materiału na regale pod halą za budynek lub budowlę, nie jest to również obiekt małej architektury, ani tymczasowy obiekt budowlany, a zatem legary lub kobyłki nie mogą być budowlaną konstrukcją wsporczą w sensie ww. ustawy. Podpora magazynowa np. w fabryce, kobyłka pod pojazd (np. przyczepę campingową) lub legar pod jacht, czy statek, jest specjalizowaną rzeczą lecz nie obiektem budowlanym. Są to rzeczy ruchome niezwiązane z gruntem, łatwo i często przemieszczane, w żaden sposób nieprzydatne do wspierania obiektów budowlanych, nie są konstrukcyjnie czy funkcjonalnie powiązane z budynkami czy budowlami, z natury rzeczy (długości sezonu nawigacyjnego, czasokresem między zakupem lub wytworzeniem materiału czy wyrobu i jego zbytem, wyjazdem wakacyjnym, użytkowane w okresie dłuższym niż 4 miesiące, Jednakże z treści decyzji PINB wynika, że każda rzecz leżąca dłużej niż 120 dni wymaga pozwolenia na budowę nawet na prywatnej działce domowej! Kwestionowane stojaki magazynowe wytworzone fabrycznie, gotowe zostały zakupione wraz z przyczepą campingową. Polska normy PN-M-78321:1988 (maszynowa) "Regały :magazynowe wolno stojące. Wymagania i badania" ustanowiona 20 czerwca 1988 r. i obowiązująca od 1 stycznia 1989 r. jako dobrowolna specyfikacja techniczna, nigdzie nie wskazuje by stojaki czy regały były konstrukcjami budowlanymi czy też budowlanymi wyrobami do których może się odnosić ustawa Prawo budowlane. Stojaki (kobyłki) nie posiadają cech budowli czy małej architektury gdziekolwiek wymienionych w ustawie Prawo budowlane, gdyż na siłę szukając analogii, by uznać za budowlę ustawodawca nawet od stojaków reklam wymaga by były związane z gruntem, zaś wolnostojące obiekty musi cechować kubatura. Obliczenia wytrzymałościowe konstrukcji nie są wyłączną prerogatywą inżynierów budownictwa, gdyż to nie oni projektują instalacje technologiczne np. kotłowni (poza fundamentami), instalacje narażone również m.in. na obciążenia śniegiem i wiatrem np. Ustawa o Dozorze Technicznym wymaga by projektant konstrukcji stalowych np. dźwigów lub zbiorników ciśnieniowych, legitymował się odpowiednim stażem i kwalifikacjami, nie odnosząc się do kwestii uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie, gdy nie są to konstrukcje budowlane. Również stoczniowcy podpierając na lądzie jacht czy statek nie wzywają "budowlańców". Skarżący wykonujący obliczenia legitymuje się 30. letnim stażem pracy jako inżynier mechanik i osiada uprawnienia UDT do uzgadniania dokumentacji technicznej przemysłowych rządzeń i instalacji ciśnieniowych, toteż potrafi obliczeniowo potwierdzić wytrzymałość rzeczy - kobyłki pod przyczepę campingową, jakkolwiek uczynił to jedynie jako ukłon wobec PINB. W odpowiedzi na skargę ZWINB wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z podpisanych przez osobę uprawnioną ( posiadającą uprawnienia budowlane nr [...] ) sprawdzających obliczeń wytrzymałościowych kobyłki-stojaka wolnostojącego magazynowego pod pojazdy o masie do 3,5 T – dla przyczepy campingowej 1,3 T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego, jak i procesowego, w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak też bez naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Zatem nie wystąpiły podstawy do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Na wstępie należy się odnieść do oddalonego wniosku dowodowego strony skarżącej. Zgodnie z art.106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd uznał, że na tym etapie postępowania przedłożenie "obliczeń wytrzymałościowych kobyłki" nie przyczyni się do wyjaśnienia sprawy, bowiem skarżący mógł wszystkie wymagane dokumenty przedłożyć PINB w zakreślonym przez organ terminie. Wszystkie, liczne zarzuty podniesione w skardze sprowadzały się do zakwestionowania kwalifikacji spornego obiektu w postaci stalowej konstrukcji wsporczej, jako obiektu budowlanego w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawa budowlane, obiektem budowlanym są budynki wraz z instalacjami i urządzeniami, budowle stanowiące całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz obiekty małej architektury. Budynkiem jest obiekt budowlany trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 ). Obiektem małej architektury są niewielkie obiekty takie jak obiekty kultu religijnego: kapliczki, krzyże przydrożne, figury, posągi, wodotryski, inne obiekty architektury ogrodowej, a także inne użytkowe obiekty służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. Najszersze wyliczenie obiektów budowlanych zawiera przepis art. 3 pkt 3 ustawy Prawa budowlane dotyczący budowli, którymi są obiekty budowlane niebędące budynkiem lub obiektem małej architektury, takie jak lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. W przedstawionym powyżej zakresie pojęcia "obiekt budowlany" mieści się również pojęcie "tymczasowy obiekt budowlany", który - jak sama nazwa wskazuje - posiada cechy obiektu budowlanego plus dodatkowe szczególne cechy. Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane, tymczasowym obiektem budowlanym jest obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Katalog tymczasowych obiektów budowlanych uprawnia do wniosku, że mogą nimi być zarówno obiekty spełniające cechy budynków, budowli, jak i obiektów małej architektury. Z woli ustawodawcy zostały więc poddane reglamentacji Prawa budowlanego jako obiekty budowlane, między innymi, maszty antenowe, pomniki, strzelnice, kioski uliczne, krzyże przydrożne, posągi, huśtawki, drabinki służące rekreacji, pochylnie dla niepełnosprawnych, wiaty przystankowe. Obiektami budowlanymi są także budowle, takie jak zbiorniki i wolno stojące urządzenia techniczne. Również obiekt budowlany w postaci konstrukcji wsporczej dla przyczepy kempingowej, w ocenie sądu, takiemu reżimowi przepisów budowlanych podlega. Z definicji tymczasowego obiektu budowlanego wynika, że tym, co odróżnia go od innych obiektów budowlanych jest albo czas użytkowania, albo trwałość jego związania z gruntem. Jednak fakt nietrwałego związania z gruntem jest wyróżnikiem tylko pewnej grupy tymczasowych obiektów budowlanych. Sporna stalowa konstrukcja wsporcza, stanowiąca podporę dla usytuowanej na niej przyczepy kempingowej, niewątpliwie nie jest trwale połączona z gruntem. Zdaniem sądu ten właśnie element przesądza o tymczasowości konstrukcji jako obiektu budowlanego, w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane. Budową jest wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu ( art.3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane), przy czym wykonywanie obiektu w określonym miejscu może polegać na usytuowaniu obiektu, którego konstrukcja została wykonana poza miejscem budowy, co może dotyczyć np. takich obiektów budowlanych, jak zbiorniki, urządzenia techniczne, kontenery, reklamy. Tak więc okoliczność, że określony obiekt budowlany został wykonany w znacznej części lub nawet w całości w innym miejscu, czy ma charakter rozbieralny i składa się z typowych elementów składowych montowanych w jedną całość, nie zmienia faktu, że określona rzecz może stać się obiektem budowlanym po jej usytuowaniu w określonym miejscu, ze względu na jej przeznaczenie i sposób użytkowania. Żaden z przepisów Prawa budowlanego nie uzależnia kwalifikacji obiektu od metody, techniki i technologii jego wykonania, czy od tego, że w każdej chwili może on być rozebrany ( wyrok NSA z 16.12.2009 r. sygn.akt II OSK 1958/08 – LEX 582870 ) Zdaniem sądu, prawidłowo wybrano tryb legalizacji stalowej konstrukcji wsporczej, jako tryb dla obiektów wymagających uzyskania pozwolenia na budowę, uregulowany w art. 48 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 28 ust. 1 tej ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis art. 29 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wymienia obiekty niewymagające przedmiotowego pozwolenia, do których, w pkt 12 i 25, zalicza także tymczasowe obiekty budowlane, niepołączone trwale z gruntem i przewidziane do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu oraz tymczasowe obiekty budowlane stanowiące wyłącznie eksponaty wystawowe, niepełniące jakichkolwiek funkcji użytkowych, usytuowane na terenach przeznaczonych wyłącznie na ten cel. W ocenie sądu, stalowa konstrukcja wsporcza, nie może być zakwalifikowana do żadnego z tymczasowych obiektów budowlanych wymienionych w art. 29 pkt 12 i 25 Prawa budowlanego. Oznacza to, że roboty budowlane polegające na budowie (zdefiniowanej w art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, jako wykonywanie obiektu budowlanego) innych niż wymienione w art. 29 i art. 30, tymczasowych obiektów budowlanych - wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Do nich zalicza się sporny obiekt budowlany, a zatem należało przyjąć, że wykonanie (ustawienie na gruncie) stalowej konstrukcji wsporczej dla przyczepy kempingowej, kwalifikujące się jako budowa w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, któremu to obowiązkowi uchybiono. Zgodnie z art. 48 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę (ust.1). Jeżeli budowa, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych (ust.2). W postanowieniu, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie, stosownych dokumentów ( ust.3). W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 (ust.4). Skarżący nie wykonał obowiązków nałożonych postanowieniem PINB z dnia [...], co rodziło skutek przewidziany w art. 48 ust. 4 w zw. z ust. 1 Prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.