II SA/Sz 790/13

Dnia 30 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej zwrotu pobranego zasiłku dla bezrobotnych w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a oddalić wniosek Decyzją z dnia [...] r. nr [...]Zastępca Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy, działając z upoważnienia Starosty, uznał T. Ch. z dniem [..]r. za osobę bezrobotną oraz przyznał mu zasiłek dla bezrobotnych od dnia [...] r. Ten sam organ decyzją z dnia [...] r. nr[...] , po wznowieniu postępowania, uchylił opisaną wyżej decyzję z dnia [...] r., natomiast Wojewoda, rozpoznając odwołanie T. Ch., decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. T. Ch. złożył skargę na powyższą decyzję Wojewody, jednocześnie wnosząc o "udzielenie zabezpieczenia przez wstrzymanie w całości wykonania decyzji dotyczącej zwrotu pobranego zasiłku dla bezrobotnych do czasu prawomocnego zakończenia procesu". Wobec tak sformułowanego żądania, zarządzeniem z dnia [...] r., Sąd poinformował skarżącego, że pod sygn. akt II SA/Sz 790/13 została zarejestrowana jego skarga na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną i przyznania zasiłku dla bezrobotnych, tymczasem skarżący zgłosił wniosek o wstrzymanie decyzji dotyczącej zwrotu pobranego zasiłku dla bezrobotnych, czyli w innym przedmiocie i innym postępowaniu. Jednocześnie poinformowano skarżącego o treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz zwrócono się do skarżącego o złożenie oświadczenia, czy wnosi o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy. W sytuacji, gdyby intencją skarżącego było złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. nr[...] , Sąd zobowiązał skarżącego do podania okoliczności uzasadniających ten wniosek - stosownie do art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy. W odpowiedzi na powyższe T. Ch. w piśmie z dnia [...] r. podał, że złożona przez niego skarga dotyczy rozstrzygnięcia w przedmiocie uchylenia decyzji, po wznowieniu postępowania, o uznaniu go za osobę bezrobotną oraz przyznania zasiłku dla osoby bezrobotnej. Jednocześnie wnioskodawca podniósł, że Powiatowy Urząd Pracy zażądał pobranego przez niego zasiłku dla bezrobotnych, stąd dodatkowo w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie w całości wykonania decyzji dotyczącej zwrotu pobranego zasiłku dla bezrobotnych, jednocześnie zaznaczając, że wniosek został złożony z ostrożności procesowej. Zdaniem skarżącego w sytuacji, gdy zostanie obowiązany do zwrotu pobranej kwoty zasiłku w całości wówczas po jego stronie powstanie znaczna szkoda, a zwrot pobranego zasiłku będzie miał istotny wpływ na poniesienie dodatkowego uszczerbku dla utrzymanie jego oraz rodziny, a także zaspokojenie jej podstawowych potrzeb. Dodatkowo skarżący podniósł merytoryczne zarzuty odnoszące się do zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej w dalszej części uzasadnienia ustawą "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże art. 61 § 3 zdanie ostatnie powołanej ustawy rozszerza możliwość wstrzymania aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W doktrynie zostało wyrażone stanowisko, że przez zwrot "w granicach danej sprawy" należy rozumieć sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (por. B. Dauter, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyd. Lex Wolters Kluwer, 2011 r., s. 231). Należy zwrócić uwagę, że ustawa z 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.) w art. 9 ust. 1 pkt 14, zawiera w swej treści katalog wydawanych decyzji, który jest katalogiem zamkniętym. Oznacza to, że tylko w sprawach wymienionych w tym przepisie wydawane są rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej w tym o: a) uznaniu lub odmowie uznania danej osoby za bezrobotną oraz utracie statusu bezrobotnego, b) przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu lub wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku, stypendium i innych finansowanych z Funduszu Pracy świadczeń niewynikających z zawartych umów, c) obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku, stypendium, innych nienależnie pobranych świadczeń lub kosztów szkolenia i przygotowania zawodowego dorosłych finansowanych z Funduszu Pracy. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że przedmiotem wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania stanowi decyzja w innym przedmiocie oraz innym postępowaniu w stosunku do postępowania, w którym została wydana zaskarżona decyzja, bowiem niniejsze postępowanie objęte kontrolą sądowoadministracyjną dotyczy rozstrzygnięcia, podjętego w trybie nadzwyczajnym, w sprawie uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, natomiast wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej odnosi się do rozstrzygnięcia organu administracji publicznej w innym przedmiocie – dotyczącym zwrotu pobranego zasiłku dla bezrobotnych, zatem brak jest podstaw do uwzględnienia argumentów wnioskodawcy o wstrzymanie tej decyzji. Wobec podniesionych w uzasadnieniu wniosku twierdzeń dotyczących wadliwości wydanych decyzji oraz zarzutów prowadzonego przez organ postępowania należy wyjaśnić, że niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie wypowiada się odnośnie podniesionych w skardze zarzutów co do meritum rozstrzygnięcia. W sytuacji braku podstaw do uwzględnia wniosku skarżącego orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.