II SA/Sz 793/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] r. w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] rozkazem dziennym nr [...] z dnia [...] stwierdził dla celów ewidencyjno – finansowych, że kapitan A.S. został w dniu [...] zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję stosownie do art. 112 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 oraz art. 115 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Jednocześnie dowódca wyszczególnił ilość niewykorzystanych przez wskazanego żołnierza dni urlopu oraz polecił wypłatę ekwiwalentu pieniężnego, a także dodatkowe uposażenie roczne oraz odprawę emerytalną stosownie do przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Ponadto polecił zdjąć A.S. z ewidencji oraz wszelkiego rodzaju zaopatrzenia z dniem [...] r. Organ powołał się przy tym na rozkaz personalny Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] dotyczący zwolnienia A.S. ze służby z dniem [...]. Pismem z dnia [...] A.S. skierował do Dowódcy Skrzydła Lotnictwa Taktycznego w [...] "odwołanie" od opisanego rozkazu dziennego z dnia [...] W odpowiedzi Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...], pismem z dnia [...] wyjaśnił, że powyższy rozkaz nie stanowił decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz stosownie do art. 115 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych został wydany dla celów ewidencyjnych. Powyższy rozkaz stwierdzał jedynie fakt zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej – od którego nie przysługują środki zaskarżenia, mający charakter wewnątrzresortowy, nie podlegający kontroli sądów administracyjnych. Jednocześnie organ wyjaśnił, że powołany przepis obliguje dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę, do wydania rozkazu ewidencyjnego w przypadku zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej decyzją odpowiedniego organu wojskowego. Organ wskazał, że A.S. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej Nr [...] utrzymanym następnie w mocy decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej rozkazem dziennym wydanym dla celów ewidencyjnych wypełnił jedynie swój obowiązek wynikający z powołanego art. 115 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. A.S. pismem z dnia [...] złożył w trybie art. 8 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na "decyzję" Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...]. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej "decyzji" utrzymującej w mocy Rozkaz Dzienny Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia [...] r. w sprawie zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W razie wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy skarga została wniesiona w sprawie z zakresu administracji publicznej i czy należy do katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem skargi jest odpowiedź Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] r., dotycząca zakwestionowanego przez skarżącego rozkazu dziennego, która w ocenie skarżącego jest decyzją administracyjną i podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z poglądami przyjętymi w orzecznictwie sądowym ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 3.04.2000 r. I CKN 582/98) przez decyzję administracyjną rozumie się kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego (lub finansowego) o charakterze władczym i zewnętrznym rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej, w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne. Stosownie natomiast do art. 107 K.p.a. decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie co do możliwości odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. O uznaniu danego aktu za decyzję przesądza jego treść, a nie jego forma. Przesądzające znaczenie ma to, czy jest to akt rozstrzygający co do istoty w indywidualnej sprawie należącej do właściwości organów administracji państwowej. Wbrew przekonaniu skarżącego, pismo z dnia [...] r. nie jest decyzją administracyjną wydaną przez organ odwoławczy, lecz jedynie pismem wyjaśniającym jedynie skarżącemu, że rozkaz dzienny z dnia [...]r. wydany został dla celów ewidencyjnych i nie wywołuje skutków w sferze zewnętrznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono stanowisko zgodnie z którym cel ewidencyjny oznacza jedynie zarejestrowanie faktu, że żołnierz został zwolniony (stosunek służbowy został rozwiązany), a nie zwolnienie powodujące rozwiązanie stosunku służbowego (por. wyrok NSA z dnia 18 lutego 2002 r., sygn. akt OSA 9/01). Rozkaz personalny wydany zatem na podstawie art. 115 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) podejmowany jest dla celów ewidencyjnych, porządkowych i nie podlega kontroli sądowej (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2007 r., I OSK 1784/06, publ. LEX nr 320929). W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarga do sądu administracyjnego na pismo informujące nie przysługuje, zatem jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.