II SA/Sz 805/12

PostanowienieWSA w Szczecinie2012-09-04

Skład orzekający: Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie o odmowie wyłączenia organu od udziału w postępowaniu administracyjnym, na które nie przysługuje zażalenie, jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie o odmowie wyłączenia organu od udziału w postępowaniu administracyjnym jest niedopuszczalna, ponieważ nie mieści się ona w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 P.p.s.a. Postanowienia te nie kończą postępowania, nie rozstrzygają sprawy co do istoty i nie przysługuje na nie zażalenie, co wyklucza możliwość ich zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
A. B. zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którym odmówiono wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu dotyczącym budowy budynku mieszkalnego. Skarżący podniósł zarzut niedopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wyłączenia organu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. A. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr[...] .A St, którym organ odmówił wyłączenia organu tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu w sprawie budowy przez A. B. budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią garażowo -gospodarczą przy ul. [...], na działkach nr[...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga na postanowienie w przedmiocie wyłączenia organu jest niedopuszczalna, albowiem nie mieści się ona w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych, określonej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (§ 2). Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Jak wynika z treści art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., prawo wniesienia skargi do sądu przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo na kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z kolei stosownie do art. 141 Kodeksu postępowania administracyjnego, zażalenie na postanowienie przysługuje tylko w przypadku gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Postanowienie wydanie na podstawie art. 24 Kpa dotyczącego wyłączenia pracownika organu, czy też na podstawie art. 25 Kpa dotyczącego wyłączenia organu, nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Na postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia organu nie służy również zażalenie, gdyż w przypadku postanowień wydanych w trybie art. 24 i 25 kpa, przepisy ustawy nie przewidują zażalenia. Tym samy postanowienie takie nie może stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne (wyrok NSA z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt II OSK 1221/06, http//www.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że organ w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo pouczył skarżącego, iż na postanowienie nie przysługuje zażalenie. Skoro zatem od tego rodzaju postanowień, kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia, to w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie skargi do sądu administracyjnego. A zatem skarga A. B. na postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w sprawie budowy przez niego domu jest niedopuszczalna do sądu administracyjnego i jako taka podlega odrzuceniu przez Sad. Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło