II SA/Sz 807/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na uchwałę Nr XXII/211/16 Rady Miejskiej w Pyrzycach z dnia 31 maja 2016 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Pyrzyc p o s t a n a w i a odrzucić skargę, Rada Miejska podjęła w dniu 31 maja 2016 r. uchwałę Nr XXII/211/16, w której na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U . z 2016 r. poz. 23), po rozpatrzeniu skargi I. W., uznała za bezzasadną skargę na działalność Burmistrza. Z uzasadnienia uchwały wynika, że I. W. w 2014 r. złożył do Burmistrza wniosek o wydanie zezwolenia na wycinkę drzewa z gatunku jesion wyniosły, rosnącego na działce nr [...] obręb R., będącej własnością skarżącego. Burmistrz odmówił wydania takiego zezwolenia, a w chwili obecnej przedmiotowe postępowanie toczy się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. W dniu 9 maja 2016 r. I. W. złożył do Rady Miejskiej skargę na działalność Burmistrza w sprawie dotyczącej wycinki drzewa znajdującego się na jego posesji, wskazując, że uważa okres załatwiana tej sprawy za zbyt długi. Rada Miejska nie uwzględniła skargi, uznając, że postępowanie toczy się obecnie przed Kolegium i pozostaje w jego gestii do chwili rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. I. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ww. uchwałę Rady Miejskiej w Pyrzycach, podnosząc w niej zarzuty dotyczące postępowania toczącego się w przedmiocie zezwolenia na wycinkę rosnącego na jego działce drzewa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie należy wskazać, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego – zgodnie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a. i obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Podstawą prawną zaskarżonej uchwały Rady Gminy Brojce w przedmiocie rozpatrzenia ponownej skargi na działalność Dyrektora Szkoły Podstawowej, którą to uchwałą organ uznał skargę za bezzasadną, stanowi art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.- zwanej K.p.a.). Przepis ten mieści się w dziale VIII K.p.a., którego rozdział 2, obejmujący przepisy art. 227-240 normuje postępowanie skargowe. W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Ugruntowane i jednolite jest stanowisko doktryny i judykatury, że tryb skargowy uregulowany w dziale VIII K.p.a., jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Na zawiadomienie to nie służy skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Wobec powyższych ustaleń należało uznać, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co oznacza, że nie został spełniony jeden z warunków dopuszczalności skargi, ustanowiony art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W konsekwencji - z uwagi na przedmiot skargi - nie mogło dojść do kontroli zgodności z prawem zaskarżonej uchwały przez sąd administracyjny i skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.