II SA/Sz 809/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta K. orzekł o uznaniu A. B. za osobę bezrobotną z dniem 2 września 2013 r. oraz o przyznaniu mu prawa do zasiłku od dnia 10 września 2013 r. do dnia 9 marca 2014 r. w wysokości [...] zł miesięcznie za okres pierwszych trzech miesięcy i [...] zł miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Z uwagi na to, że z dniem 10 sierpnia 2015 r. wymieniony został skierowany do odbycia przygotowania zawodowego w zawodzie operator maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego u pracodawcy Spółki A., decyzją z dnia [...] Starosta K. przyznał A. B. prawo do stypendium na okres od dnia 10 sierpnia 2015 r. do 30 listopada 2015 r. Następnie decyzją z dnia [...] Starosta K. orzekł o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej oraz utracie prawa do stypendium z dniem 30 września 2015 r., z uwagi na otrzymaną od wymienionego wyżej pracodawcy informację o niestosowaniu się przez odwołującego się do zasad bezwzględnie obowiązujących w zakładzie. Z kolei decyzją, z dnia [...] nr [...] Starosta orzekł o obowiązku zwrotu przez stronę kosztów przygotowania zawodowego dorosłych finansowanych z Funduszu Pracy w kwocie [...] zł brutto. A. B. złożył do Starosty K. prośbę o umorzenie opisanego wyżej świadczenia, do której dołączył oświadczenie majątkowe oraz umowy najmu lokalu mieszkalnego, w tym umowę nr [...] zawartą dnia 29 września 2013 r. na czas oznaczony od 29 września 2013 r. do 30 czerwca 2014 r. z czynszem w kwocie [...] zł miesięcznie. Decyzją nr [...] z dnia [...] Starosta K., po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia [...] uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] orzekającą o utracie przez A. B. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do stypendium z dniem 30 września 2015 r. oraz orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej a także prawa do zasiłku z dniem 1 października 2013 r. z powodu uzyskania miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Po rozpoznaniu odwołania A. B. od powyższego rozstrzygnięcia, Wojewoda Z. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, Wojewoda wskazał, że organ I instancji nieprawidłowo zakończył prowadzone postępowanie wznowieniowe, gdyż w swojej decyzji z dnia [...] wydanej na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej, jak i stypendium, przy czym po jej uchyleniu orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Tymczasem z wykładni językowej art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. wynika jasno, że organ jest uprawniony do uchylenia decyzji dotychczasowej i jednocześnie obowiązany jest do rozstrzygnięcia o istocie sprawy. Organ w tym zakresie nie może zatem rozstrzygać innych spraw, które nie są związane z danym postępowaniem administracyjnym. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta K. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. a także art. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] w części orzekającej o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem 30 września 2015 r. i orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 października 2013 r. z powodu uzyskania miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ powołując się na treść art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazał, że Starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h tej ustawy, za osobę bezrobotną uważa się osobę, która m.in. nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Skarżący tymczasem w październiku 2013 r. otrzymał kwotę [...] zł z tytułu najmu, a zatem uzyskał przychód przekraczający połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę (minimalne wynagrodzenie w roku 2013 wynosiło 1600 zł). A. B. wniósł odwołanie od wyżej opisanej decyzji, domagając się uchylenia orzeczenia Starosty K. w części dotyczącej orzeczenia o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 października 2013 r. Strona podniosła, że od 1 lipca 2013 r. do 28 września 2013 r. nie została zawarta kolejna umowa najmu. Mieszkanie pozostawało niewynajęte, jednak zapłacony został należny czynsz do KSM [...], w kolejnych trzech miesiącach, tj. za lipiec w wysokości [...] zł, za sierpień w wysokości [...] zł i za wrzesień w wysokości [...] zł, co stanowi łączną sumę należności uiszczonych – [...] zł. W przeliczeniu na trzy miesiące daje to średnią czynszu wynoszącą [...] zł, czyli w przybliżeniu [...] zł "żywej straty". Z uwagi na powyższe, dochód brutto wyniósł [...] zł na rok, zaś suma średnich rocznych opłat wyniosła [...] zł wobec czego dochód netto wynosił [...] zł co w przeliczeniu na 12 miesięcy, dało dochód netto wynoszący miesięcznie [...] zł. Decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Wojewoda Z. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy, powołując się na treść art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h cytowanej ustawy, wskazał, że za osobę bezrobotną uznaje się m.in. osobę, która nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Na mocy umowy z dnia 29 września 2013 r. strona uzyskała przychód w wysokości [...] zł w miesiącu październiku 2013 r. za miesiąc wrzesień 2013 r. (minimalne wynagrodzenie za rok 2013 wynosiło 1600 zł brutto), a zatem w dniu wydania decyzji Starosty K. z [...] w przedmiocie m.in. utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 30 września 2015 r. z powodu utraty ważności skierowania – istniała okoliczność nieznana organowi, tj. osiąganie przez nią przychodu z tytułu najmu. Powyższe oznacza, że już od dnia 1 października 2013 r. strona nie mogła pozostawać w rejestrze osób bezrobotnych, co orzeczono merytorycznie w tzw. postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. A. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie podnosząc, że w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w K., tj. 2 września 2013 r. nie przeprowadzono z nim chociażby pobieżnego wywiadu. Tymczasem taki wywiad mógłby rozwiać wszelkie niejasności w kwestii potencjalnie uzyskiwanych przez niego dochodów – w myśl ustawy o promocji zatrudnienia. Zdaniem skarżącego, interpretacja przychodu, jako kwoty uzyskiwanej przed potrąceniem kosztów uzyskania przychodu jest błędna. W składowe czynszu wliczane są zazwyczaj takie opłaty za udogodnienia w eksploatacji budynku i samego mieszkania jak: pobór bieżącej wody, użytkowanie zsypu, użytkowanie i korzystanie z windy w budynku mieszkalnym, użytkowanie i korzystanie z c.o. w okresie grzewczym. Z dobrodziejstw tych i udogodnień – przez cały rozpatrywany okres z przełomu lat 2013 – 2014 skarżący nie korzysta osobiście, jako wynajmujący lecz korzystają wyłącznie najemcy mieszkania. Strona podkreśliła, że w wysokości uzyskiwanego dochodu miesięcznego w okresowym (a nie całorocznym) wynajmie mieszkania – nie uwzględniono faktu, że od 1 lipca 2013 r. do 28 września 2013 r. mieszkanie pozostawało niewynajęte. Stało nieużytkowane przynosząc stratę w postaci obowiązku uiszczania do Spółdzielni Mieszkaniowej [...] czynszu w wysokości średnio [...] zł, w każdym z trzech miesięcy letnich (tj. w lipcu, sierpniu i wrześniu). W ocenie skarżącego rozważenia wymaga też, czy w uwzględnieniu stanu mieszkania własnościowego, pozyskanego z rynku wtórnego mieszkań, a znajdującego się w "bloku budownictwa wielkopłytowego" – to znaczy w [...] wieżowcu, zbudowanym [...] lat temu, nie należałoby brać pod uwagę także wszelkich kosztów amortyzacyjnych mieszkania. Skarżący dodał, że mieszkanie tytułem jego wynajmu i użytkowania przez najemców, siłą rzeczy wymaga ponadto wymiany najszybciej zużywających się mebli i elementów drobnego wyposażenia, co dodatkowo w praktyce zwiększa sumę kwot pomniejszających rokrocznie rzeczywistą wartość dochodu tytułem wynajmu mieszkania. Wojewoda Z. odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Nadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia skargi i w konsekwencji do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja została podjęta w wyniku wznowienia postępowania, ze względu na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2016 r. poz. 645, ze zm.: dalej: ustawa o promocji zatrudnienia). W myśl art. 33 ust. 4 pkt. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 tego aktu. Przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia wprowadza definicję legalną bezrobotnego wskazując, że pojęcie to oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, lit. i, j, l oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją, jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli m.in. nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Z kolei art. 2 ust. 1 pkt 24 cytowanej ustawy stanowi, że pod pojęciem przychodów należy rozumieć przychody z innego tytułu niż zatrudnienie, inna praca zarobkowa, działalność gospodarcza, zasiłek lub inne świadczenie wypłacane z Funduszu Pracy, podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z powyższych przepisów wynika, że uprawniony organ pozbawia statusu bezrobotnego w przypadku uzyskiwania przez niego miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę (z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych). W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący uzyskał w październiku 2013 r, kwotę [...] zł z tytułu zawartej na okres od 29 września 2013 r. do 30 czerwca 2014 r. umowy najmu należącego do niego lokalu mieszkalnego położonego w K. przy ul. [...], składającego się z [...] o łącznej powierzchni [...] m2. W ocenie organu, kwota ta przekracza połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę (które w roku 2013 wynosiło 1.600 zł) i jej uzyskanie przez skarżącego skutkuje utratą statusu bezrobotnego z dniem 1 października 2013 r. Natomiast zdaniem skarżącego, uzyskana przez niego kwota [...] zł powinna zostać pomniejszona o koszty jej uzyskania, w tym w szczególności czynsz w wysokości około [...] zł a co powoduje, że nie przekracza ona połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę. Z takim poglądem skarżącego nie sposób jednak się zgodzić. Jak już zaznaczono, w myśl przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, przez przychód należy rozumieć przychód z innego tytułu niż zatrudnienie, inna praca zarobkowa, działalność gospodarcza, zasiłek lub inne świadczenie wypłacane z Funduszu Pracy, podlegający opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ulega przy tym wątpliwości, że przychód z tytułu umowy najmu podlega opodatkowaniu z uwagi na treść art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), zgodnie z którym źródłami przychodów są m.in. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, przy czym w myśl art. 11 ust. 1 powołanej ustawy – przychodami są co do zasady otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Skoro zatem ustawodawca nie użył w tym wypadku pojęcia dochodu lecz przychodu (którym jak wskazano powyżej są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne) to tym samym brak jest uzasadnienia dla argumentu skarżącego jakoby przychód stanowiła kwota [...] zł pomniejszona o koszty jej uzyskania – w tym zwłaszcza o kwotę czynszu należnego spółdzielni mieszkaniowej. Jak wynika ze stanu faktycznego ustalonego przez organy I i II instancji skarżący po zarejestrowaniu się jako bezrobotny uzyskał od dnia 2 września 2013 r. status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku od 10 września 2013 r. Jednocześnie w październiku 2013 r. wymieniony uzyskał kwotę [...] zł tytułem umowy najmu należącego do niego lokalu mieszalnego. O powyższym fakcie, wbrew obowiązkom wynikającym z ustawy, A. B. nie poinformował urzędu pracy w przewidzianym przepisami terminie. Informacja taka, dotarła do organu dopiero w związku z wnioskiem skarżącego o umorzenie kosztów przygotowania zawodowego dorosłych finansowanych z Funduszu Pracy (w 2016 r.). Powyższe spowodowało wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...], uchylenie tej decyzji i pozbawienie A. B. statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 października 2013 r. tj. daty uzyskania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Rozstrzygnięcie to należy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Bezsprzecznie taką nieznaną wcześniej organom okolicznością jest fakt uzyskania przez skarżącego w październiku 2013 r. kwoty [...] zł tytułem umowy najmu zawartej we wrześniu 2013 r. (to czy była to należność za wrzesień czy październik 2013 r. nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia). Okoliczność ta nieznana wcześniej Staroście K. miałaby wpływ na treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia [...]. Zaistniała w październiku 2013 r. okoliczność faktyczna w postaci uzyskania opisanej wyżej kwoty spowodowała, że przestał on, w świetle treści art. 2 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy o promocji zatrudnienia, spełniać od tego momentu przesłanki konieczne do uznania go za osobę bezrobotną. Termin utraty statusu osoby bezrobotnej w razie wydania decyzji na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 tej ustawy określony został poprzez odesłanie do momentu niespełniania warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy i konieczne jest ustalenie go przez starostę w zależności od okoliczności sprawy. Tym samym ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych, z których wynika inny moment niespełnienia przez stronę warunków do uznania jej za osobę bezrobotną niż przyjęty w decyzji z dnia [...], uzasadniało wznowienie postępowania w kwestii utraty statusu osoby bezrobotnej w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i wydanie nowego rozstrzygnięcia na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., zgodne z którym to przepisem organ po przeprowadzeniu wznowionego postępowania wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty K. odpowiadają prawu. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu błędnego przyjęcia przez organ kwoty uzyskanego przychodu w wysokości [...] zł, podczas gdy – zdaniem skarżącego – nie powinna ona obejmować czynszu raz jeszcze należy wskazać, że w art. 2 ust. 1 lit. h użyto pojęcia przychodu nie zaś dochodu, wobec czego z przepisu tego nie wynika możliwość odjęcia od uzyskanej kwoty kosztów jej uzyskania. Podobnie, nie może odnieść spodziewanego przez skarżącego skutku powoływanie się na okoliczność, że przez trzy letnie miesiące mieszkanie nie było wynajmowane, wobec czego przyniosło stratę gdyż nadal opłacał za nie czynsz. Jak już bowiem wskazano za bezrobotnego może być uznana jedynie taka osoba, która nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Wobec takiego brzmienia przepisu, utratę statusu osoby bezrobotnej może spowodować uzyskanie przychodu w takiej wysokości chociażby w jednym miesiącu. Z uregulowania tego w żadnym razie nie wynika możliwość rozliczania wysokości przychodów w okresie np. rocznym - poprzez wyliczenie średniej z 12 miesięcy. Nie wynika z niego także możliwość pomniejszania przychodu o "koszty amortyzacyjne mieszkania" czy koszty zużywających się mebli bądź "elementów drobnego wyposażenia". Odnosząc się do argumentacji skarżącego dotyczącej "utraty ważności skierowania związanej z nienależytym wykonywaniem obowiązków u organizatora przygotowania zawodowego", należy podkreślić, że kwestie te były podstawą wydania decyzji z dnia [...] i [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 30 września 2015 r. z uwagi na przerwanie programu przygotowania zawodowego i nie mogą podlegać ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu (dotyczącym utraty statusu osoby bezrobotnej z uwagi na uzyskanie przychodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia za pracę). W tym stanie rzeczy brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, zgodnie z treścią art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.