II SA/Sz 810/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, po rozpatrzeniu odwołania Spółki A., utrzymał w mocy decyzję Starosty nr [...], z dnia [...], w sprawie udzielenia zezwolenia Spółce B. na niezwłoczne zajęcie działek nr [...]z obr. [...] , gm. [...]i nr [...] z obr. [...], gm. [...], stanowiących własność Spółki A. i nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając powyższą decyzję organ stwierdził, że w dniu [...] E Spółka B. wystąpiła do Starosty z wnioskiem o wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez zobowiązanie Spółki A. , właściciela działki nr [...] z obr. [...], gm. [...]i nr [...] z obr. [...], gm. [...], do udostępnienia Spółce B., ww. działek na okres 6 miesięcy od wydania decyzji oraz zapewnienia dojazdu na teren wskazanych wyżej nieruchomości w celu wykonania prac remontowo - konserwacyjnych dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], polegających na eksploatacyjnej wymianie i naprawie elementów konstrukcyjnych słupa, pomiarze napięcia rażenia i ewentualnej naprawie uziemień, wymianie łańcuchów izolatorowych, konserwacji fundamentów, usunięciu roślinności przy podstawie słupa, wymianie tabliczek oznaczeniowych, pomalowaniu konstrukcji, wymianie przewodu odgromowego oraz jednocześnie o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 K.p.a. oraz na podstawie art. 124b ust. 3 w związku z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Starosta, działając na podstawie przepisów art. 124 ust. 1a w związku z art. 124 b ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm. ) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm), zwanej dalej "K.p.a.", decyzją z dnia [...] orzekł o : - udzieleniu zezwolenia Spółce B. na niezwłoczne zajęcie działki nr [...] z obr. [...] , gm. [...] i nr [...] z obr. [...], gm. [...], stanowiących własność Spółki A., po wydaniu decyzji Starosty w sprawie zobowiązania Spółki A. do udostępnienia nieruchomości stanowiących działki nr [...] z obr. [...], gm. [...]i nr [...] z obr. [...], gm. [...], na okres 6 miesięcy oraz zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie prac remontowo - konserwacyjnych dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], - nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w zakresie pkt 1. W wyniku rozpatrzenia odwołania Spółki A. Wojewoda uchylił tą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ uznał, że decyzja ta jest decyzją związaną z poprzedzającą ją decyzją z dnia [...] zobowiązującą do udostępnienia przedmiotowych nieruchomości, a skoro ta została uchylona, przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia ma bezpośredni wpływ także na byt decyzji Starosty [...] z dnia [...] w sprawie udzielenia Spółce B. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie ww. nieruchomości gruntowej. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta, działając na podstawie przepisów art. 124 ust. 1a w związku z art. 124 b ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 104 K.p.a., decyzją nr [...], z dnia [...] orzekł o : - udzieleniu zezwolenia Spółce B. na niezwłoczne zajęcie działki nr [...] z obr. [...], gm. [...]i nr [...] z obr. [...], gm. [...], stanowiących własność Spółki A., po wydaniu decyzji Starosty w sprawie zobowiązania Spółki A. do udostępnienia nieruchomości stanowiących działki nr [...] z obr. [...], gm. [...] i nr [...] z obr. [...], gm. [...]na okres 3 miesięcy oraz zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie prac remontowo - konserwacyjnych dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], - nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w zakresie pkt 1. Od powyższej decyzji odwołanie ponownie wniosła Spółka A. Odwołująca zarzuciła decyzji, naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 1 K.p.a., poprzez brak należytego i wszechstronnego uzasadnienia okoliczności będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji, art. 7 w związku z art. 77 K.p.a., poprzez zaniechanie dokonania wszechstronnej oceny okoliczności sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a przez to nie przedstawienie w zaskarżonej decyzji stanowiska organu w sposób wymagany przez przepisy ustawy. Zarzuciła również naruszenie art. 11 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek jakimi kierował się organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji w sytuacji stronniczego przyznania jedynie okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę. Poza tym, odwołująca się podniosła, iż nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 80 K.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że zostały spełnione łącznie przesłanki warunkujące możliwość zastosowania art. 124b ww. ustawy, w sytuacji, gdy nie zostało dostatecznie wykazane, jakoby właściciel nieruchomości definitywnie nie wyraził zgody na udostępnienie nieruchomości na wskazany cel. Wojewoda utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstancyjną z dnia [...] stwierdził, że podstawę do wykonania określonych prac wnioskodawcy – Spółka B. stanowi umowa nr [...] zawarta w dniu [...] w [...], pomiędzy Spółką C., a Spółką B na wykonanie zadania inwestycyjnego pn. " Przebudowa dwutorowego odcinka linii napowietrznej 110 kV zasilającej [...] oraz przebudowa jednotorowej linii napowietrznej 110 kV - [...] od słupa [...]". Ponadto, w aktach sprawy znajduje się pismo skierowane przez inwestora do wykonawcy wyjaśniające jakie czynności należy przeprowadzić w ramach zadania objętego ww. umową. Do czynności tych zaliczono: wymianę, wyeksploatowanych elementów konstrukcyjnych słupów kratowych, wymianę łańcuchów izolatorowych, wymianę przewodów roboczych, fazowych i odgromowych, pomiar napięcia rażenia, naprawa uziemień, konserwacja fundamentów, usunięcie roślinności wokół podstaw słupów, wymiana tabliczek informacyjnych , zabezpieczenie antykorozyjne konstrukcji słupów. Zatem ww. umowa oraz pismo doprecyzowujące zakres tej umowy, w omawianej sprawie stanowią wystarczający dowód dla uznania uprawnienia spółki B. do wystąpienia z wnioskiem w przedmiotowej sprawie. Nie ma bowiem, przeszkód prawnych, aby uprawnione przedsiębiorstwo zleciło wykonanie prac innemu podmiotowi, jednakże zlecenie musi pochodzić od podmiotu, który tak jak w przedmiotowej sprawie bez wątpienia jest właścicielem urządzeń. W aktach sprawy znajdują się stosowne dokumenty świadczące o tym, iż na wnioskowanej nieruchomości znajdują się urządzenia, które nie stanowią części składowej tej nieruchomości gruntowej i są własnością przedsiębiorstwa energetycznego Spółki C. ( zleceniodawcy prac ). Dokumenty te potwierdzają prawo własności przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej. Istotą części przedmiotowej inwestycji jest dokonanie prac remontowych linii na działkach nr [...] jest eksploatacyjna wymiana i naprawa elementów konstrukcyjnych słupów posadowionych na ww. działkach, pomiar napięcia rażenia i ewentualna naprawa uziemień, wymiana łańcuchów izolatorowych, konserwacja fundamentów, usunięcie roślinności przy podstawie słupów, wymiana tabliczek oznaczeniowych, pomalowanie konstrukcji, wymiana przewodu odgromowego. Celem remontu jest zwiększenie wytrzymałości konstrukcji, co pozwoli zmniejszyć częstotliwość występowania awarii energetycznych (w konsekwencji zapobieganie zagrożeniom dla życia i zdrowia ludzkiego), w szczególności powodowanych złymi warunkami atmosferycznymi. Wymiana przewodu odgromowego zapewni prawidłową ochronę odgromową linii przesyłowych, ponieważ w pełni sprawny przewód jest kluczowym elementem niezawodności przesyłu energii oraz stabilności i bezpieczeństwa zasilania w energię elektryczną przedsiębiorstw, obiektów użyteczności publicznej (w tym szkół, szpitali), czy gospodarstw domowych w województwie. Wnioskodawca w piśmie z dnia [...], skierowanym do Starostwa Powiatowego uzupełnił informacje w przedmiocie zasadności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, podkreślając wagę wymiany przewodu odgromowego, chroniącego linię od wyładowań atmosferycznych. Powodem wymiany przewodu na całej długości linii jest jego znaczne wyeksploatowanie. Przewód ten bowiem jest eksploatowany od lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, a czasokres jego użytkowania wynosi 20-25 lat. Następnie, w piśmie z dnia [...] uzasadnił dodatkowo konieczność niezwłocznego zajęcia nieruchomości i nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Poinformował jednocześnie jakie prace pozostały do wykonania na przedmiotowej nieruchomości, opisując, iż polegać mają one na naprawie fundamentów oraz zabezpieczeniu antykorozyjnym (malowaniu konstrukcji) stanowisk słupowych. Podkreślił, iż od odpowiedniej wytrzymałości stanowisk słupów zależy prawidłowe funkcjonowanie linii elektroenergetycznej, co wiąże się z koniecznością zachowania ciągłości dostaw energii elektrycznej do przedsiębiorstw oraz gospodarstw domowych. Niewłaściwy stan fundamentów słupów przekłada się bezpośrednio na obniżenie ich wytrzymałości konstrukcyjnej, co tym samym w przypadku wystąpienia niekorzystnych warunków atmosferycznych przekłada się na poważne ryzyko wystąpienia uszkodzeń mechanicznych słupa, nie wyłączając możliwości jego przewrócenia się, z powodu nienależytego "zakotwiczenia" w gruncie. Prace związane z naprawą fundamentów można przeprowadzić tylko po wyłączeniu linii spod napięcia. Linia elektroenergetyczna 110 kV [...] jest istotnym elementem Krajowego Systemu Elektroenergetycznego, łączącym dwa Oddziały Dystrybucji, i wobec czego wyłączenie linii spod napięcia (koniecznego do wykonania niezbędnych prac) jest wysoce utrudnione. Ponadto, należy mieć na uwadze fakt, że wyłączyć linię spod napięcia można jedynie w ściśle określonych dniach, a mianowicie najczęściej w dni wolne od pracy, kiedy to zapotrzebowanie na energię elektryczną jest z reguły niższe. Oznacza to, że dopiero w przypadku wystąpienia korzystnych warunków sieciowych i zapewnieniu zasilania z innych, alternatywnych linii elektroenergetycznych można uzyskać wyłączenie. Ponadto, wyłączenie linii spod napięcia jest uzależnione także od odpowiednich warunków atmosferycznych, niemożliwe bowiem jest wyłączenie przy temperaturze powietrza przekraczającej ok. 25 stopni Celsjusza, ponieważ przy wysokiej temperaturze nagrzewają się przewody, obniżając tym samym możliwości przesyłowe linii. Zapewnienie prawidłowego zasilania na wypadek wyłączenia linii w takich warunkach nie jest możliwe, z uwagi na ryzyko przeciążenia przesyłu i niewydolności linii. Wobec istniejących dużych utrudnień związanych z wyłączeniem linii i koniecznością usunięcia sytuacji utrzymywania się linii w stanie wymagającym remontu, zasadne jest wydanie wnioskowanej decyzji z rygorem natychmiastowej wykonalności. Podkreślił także, że bardzo istotną kwestią jest zabezpieczenie antykorozyjne słupów. Wszystko to, w ocenie Wojewody, świadczy o tym, że w sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 108 K.p.a., ponieważ niezwłoczne wykonanie inwestycji jest niezbędne ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, interes społeczny, rozwój gospodarczy regionu, ochronę gospodarki narodowej przez stratami. Ponadto, jest to uzasadnione ze względu na ważny interes strony, która wniosła o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości może zostać udzielone tylko po uprzednim wydaniu decyzji o zobowiązaniu do udostępnienia nieruchomości. Tak więc podjęcie decyzji, w trybie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzedzone musi być stwierdzeniem, że w obrocie prawnym istnieje wydana wcześniej decyzja zobowiązująca właściciela (lub użytkownika wieczystego bądź osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości) do udostępnienia nieruchomości. Oznacza to, że decyzja umożliwiająca zajęcie nieruchomości jest rozstrzygnięciem zależnym od decyzji zobowiązującej do jej udostępnienia. Właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Powyższa decyzja została zaskarżona przez Spółkę A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa, a mianowicie: 1) art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 108 § 1 K.p.a., poprzez jego zastosowanie i oparcie się wyłącznie na stanowisku zaprezentowanym przez wnioskodawcę, przyjmując wprost jego argumenty, w sytuacji gdy bak jest przesłanek uzasadniających nadaniu decyzji o udzieleniu zezwolenia na niezwłoczne zajęcie działek rygoru natychmiastowej wykonalności, w szczególności brak istnienia takich okoliczności, które pozwalałyby na uznanie, że odstąpienie od nadania rygoru negatywnie oddziałuje na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, interesu społecznego czy rozwoju gospodarczego regionu; 2) art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez błędną wykładnię w postaci nieuwzględnienia przy wydaniu decyzji przez organ uzasadnionego interesu skarżącej, skutkiem czego decyzja nie ustanawia przebiegu inwestycji przez nieruchomość skarżącej w sposób najmniej uciążliwy, a ingerencja w prawo własności nie została sprowadzona do niezbędnego minimum; 3) art. 108 § 1 K.p.a., poprzez brak ustanowienia stosownego zabezpieczenia, w sytuacji gdy Organ wskazał, iż nadanie decyzji rygoru natychmiastowej decyzji uzasadnione jest ze względu na ważny interes strony; 4) art. 107 § 1 K.p.a., poprzez brak należytego i wszechstronnego uzasadnienia okoliczności będących postawą wydania skarżonej decyzji; 5) art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 K.p.a., poprzez zaniechanie dokonania wszechstronnej oceny okoliczności sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a przez to nie przedstawienie w skarżonej decyzji stanowiska organu w sposób wymagany przez przepisy ustawy. W związku z powyższym skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonych decyzji w całości; 2. zasądzenie od organu I i II instancji na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Zdaniem skarżącej, z treści art.124 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że ograniczenie i wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 ustawy nastąpić mogą tylko wtedy, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyrażają na to zgody. Zatem postępowanie w sprawie wydania zezwolenia powinno być w tym przypadku poprzedzone próbą lub próbami uzyskania takiej zgody, a zarówno fakt podjęcia takich prób, jak i brak zgody powinny zostać należycie udokumentowane przed złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia. Efekt uzgodnień powinien mieć formę pisemną, a w razie braku zgody należy sporządzić protokół stwierdzający ten fakt, podpisany przez uczestników rokowań. Rokowania w sprawie ograniczenia praw do nieruchomości powinny dotyczyć warunków realizacji celu publicznego, obowiązków odszkodowawczych, odpłatności z innych tytułów oraz innych istotnych postanowień umowy. Bez wcześniejszego podjęcia rokowań decyzja zezwalająca na czasowe zajęcie nieruchomości, jak również postępowanie prowadzące do wydania takiej decyzji mogą być uznane za dotknięte wadą nieważności. Skarżona decyzja posiada liczne uchybienia. Kluczową kwestią jest to, że organ nie wyjaśnił dostatecznie jakimi przesłankami kierował się nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności. W ocenie skarżącej, zagrożenie, które może doprowadzić do nadania decyzji takiego rygoru, musi mieć realny charakter i nie może być tylko prawdopodobne, a okoliczność ta musi być uwidoczniona w uzasadnieniu postanowienia om nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Ponadto skarżąca zakwestionowała sposób uzasadnienia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Przed ogłoszeniem wyroku w niniejszej sprawie, dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...], w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości (sygn. akt II SA/Sz 809/14). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz.270). Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięć organów obu instancji stanowił art. 124 ust. 1a w związku z art. 124b ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.). Zgodnie z art. 124 ust.1a, "w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności". Przepis ten stosuje się odpowiednio w stosunku do decyzji wydawanych na podstawie art. 124b ust. 1, co wynika z art. 124b ust. 3 ww. ustawy. Art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami reguluje przesłanki wydania decyzji zobowiązującej właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości, w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów. Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości może zostać udzielone tylko po uprzednim wydaniu decyzji o zobowiązaniu do udostępnienia nieruchomości. Tak więc podjęcie decyzji w trybie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzedzone musi być stwierdzeniem, że w obrocie prawnym istnieje, wydana wcześniej decyzja zobowiązująca właściciela (lub użytkownika wieczystego bądź osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości) do udostępnienia nieruchomości. Oznacza to, że decyzja umożliwiająca zajęcie nieruchomości jest rozstrzygnięciem zależnym od decyzji zobowiązującej do jej udostępnienia. Taki charakter decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami (stanowiącej przykład decyzji związanej) skutkuje tym, że traci ona podstawę swego bytu prawnego w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji podjętej w oparciu o art. 124b ust. 1. Jak wynika z ustaleń sądu, przed ogłoszeniem wyroku w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie II SA/Sz 809/14 ze skargi spółki A., oddalił skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zobowiązania Spółki A. do udostępnienia nieruchomości. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu przedstawionym w zaskarżonej decyzji, że w niniejszym przypadku można mówić zarówno o ważnym interesie gospodarczym, jak i ważnym interesie społecznym, gdyż przebudowa linii energetycznej ma zapewnić stały dopływ energii do wielu odbiorców na znacznym obszarze. Omawiana inwestycja przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa użytkowania terenów pod linią oraz zwiększenia niezawodności i efektywności zasilania obecnych i przyszłych odbiorców energii elektrycznej na terenie Powiatu, co oznacza, że realizowana jest w interesie społecznym. Inwestycja ta zapewni bezpieczeństwo energetyczne poprzez niwelację zagrożenia przerwaniem dostaw energii, na przykład wskutek awarii wyeksploatowanej już linii energetycznej, czy też wskutek siły wyższej np. warunków pogodowych. Ponadto przepis art. 124 ust. 1a ustawy wprowadza, niezależnie od przesłanek z art. 108 K.p.a. przesłankę "ważnego interesu gospodarczego, pod którym to pojęciem rozumieć należy korzyść lub pożytek odnoszący się do gospodarki nie tylko państwa czy regionu, ale także przedsiębiorstwa, którego działanie bez wątpliwości ważne jest dla ludności. Wskazówką wydaje się być okoliczność, że decyzja wydana w oparciu o przepis art. 124 ust. 1a w związku z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczyć ma realizacji inwestycji celu publicznego, a więc z zaangażowaniem środków publicznych. W niniejszej sprawie planowana inwestycja polega na remoncie i konserwacji napowietrznej linii elektroenergetycznej, czyli ciągów, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej w rozumieniu przepisu art. 6 pkt 2 ww. ustawy. Nie ulega więc wątpliwości, że jest to inwestycja celu publicznego. Dla wydania przedmiotowej decyzji wystarczające było ustalenie, że wniosek o jej wydanie został złożony przez podmiot, który będzie realizował cel publiczny, została wydana decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości i zachodzi jedna z okoliczności, o której mowa w art. 108 K.p.a. czyli konieczność ochrony zdrowia lub życia ludzkiego, zabezpieczenie gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, inny interes społeczny, wyjątkowo ważny interes strony lub ważny interes gospodarczy. W tym zakresie ustalenia organu nie budzą wątpliwości sądu. Uwzględniając powyższe, należy podzielić ocenę organów obu instancji, że w sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami warunkujące wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W kontrolowanym postępowaniu nie naruszono również wskazanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wbrew wywodom skarżącej zawartym w skardze, w niniejszej sprawie nie ma potrzeby badania przebiegu rokowań pomiędzy wnioskodawcą a skarżącą, gdyż okoliczności te stanowią przedmiot postępowania w sprawie dotyczącej wydania - na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami - decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości, a w świetle art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami nie stanowią natomiast przesłanek koniecznych do wydania decyzji w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.