II SA/Sz 820/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 grudnia 2008r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oddala skargę Pismem z dnia 4 maja 2008 r. E. G. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z wnioskiem o pozwolenie na rozbiórkę garażu. Wskazywała, iż nie uzyskano pozwolenia na jego użytkowanie, ponieważ został wybudowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonej dokumentacji i odmiennie od ustaleń decyzji o pozwolenia na budowę. W dniu 9 maja 2008 r. wniosek powyższy został przekazany według właściwości Prezydentowi Miasta S. – Wydziałowi Urbanistyki i Administracji Budowlanej Urzędu Miejskiego w S.. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r., znak: [...], nałożono na inwestora obowiązek usunięcia w terminie do dnia 30 czerwca 2008 r. wskazanych w postanowieniu nieprawidłowości złożonego wniosku, polegających m.in. na braku zgody właściciela garażu i szkicu usytuowania obiektu. Decyzją z dnia 7 lipca 2008 r. znak: [...], Prezydent Miasta S. odmówił na podstawie art. 35 ust. 3 i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm., powoływanej dalej jako prawo budowlane) udzielenia pozwolenia na rozbiórkę garażu. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż nie zostały wykonane przez inwestora obowiązki określone w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2008 r. wobec czego organ jest obowiązany zakończyć postępowanie administracyjne decyzją o odmowie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę. W piśmie z dnia 7 lipca 2008 r. E. G. wyjaśniła, iż obowiązek nałożony na nią postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r. nie jest możliwy do spełnienia z uwagi na brak zgody współwłaściciela obiektu. Przedstawiła stan sprawy oraz wskazała, iż wprowadzone na etapie realizacji robót odstępstwa od zatwierdzonej dokumentacji technicznej wymagały jej zdaniem wydania decyzji administracyjnej o zmianie pozwolenia na budowę. W dniu 25 lipca 2008 r. skarżąca E. G. złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta S., do Wojewody. Wskazała w nim, że usunięcie nieprawidłowości złożonego wniosku wymaga zgody współwłaściciela garażu a współwłaściciel jej nie wyraża. Przedstawiając stan sprawy podniosła, że obiekt w obecnym stanie nie nadaje się do garażowania samochodów osobowych a współwłaściciel wykorzystuje swoje stanowisko samochodowe jako magazyn materiałów budowlanych. Współwłaściciel wyraził jednak zgodę na rozbiórkę części budynku, w której znajduje się należący do skarżącej boks garażowy. W zaskarżonej decyzji z dnia 18 sierpnia 2008 r., [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć m.in. zgodę współwłaściciela budynku oraz szkic jego usytuowania i opis zakresu prowadzenia robót z zapewnieniem bezpieczeństwa ludzi i mienia. W załączeniu do odwołania skarżąca przedstawiła kserokopię mapy z usytuowanym garażem oraz informację na temat projektowanych prac rozbiórkowych. Nie załączyła jednak zgody współwłaściciela garażu wobec czego nie zostało spełnione wymaganie określone w art. 33 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego a więc odmowa wydania pozwolenia na rozbiórkę budynku garażu przez organ I instancji była właściwa. Jednocześnie Wojewoda wskazał, że argumenty podnoszone przez skarżącą w odwołaniu dotyczą zakresu użytkowania garażu i nie leżą w kompetencji organów administracji budowlanej. W dniu 22 sierpnia 2008 r. wpłynęło do Wojewody pismo skarżącej, która uzupełniła dokumentację swojego odwołania, dotyczącą m.in. długości postępowania administracyjnego, stanu budynku, konfliktu co do użytkowania budynku. W dniu 6 października 2008 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o udzielenia pozwolenie na rozbiórkę budynku garażu i podniosła argumenty, które jej zdaniem, nie zostały uwzględnione w postępowaniu administracyjnym. Przedstawiając obszernie przebieg sprawy wskazała, że nie ma możliwości garażowania samochodu w przedmiotowym obiekcie. Podniosła również, iż nie spełnia on warunków użytkowych. Jednocześnie podkreśliła, że rozbiórka jedynie jej części garażu nie umożliwi jej przejazdu na miejsce, w którym mogłaby parkować. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż argumenty zawarte w odwołaniu dotyczą w całości odrębnego postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) "Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawna." Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 1997 r., SA/Ł 2572/95 (publ. strona internetowa www.orzeczenia.nsa.gov.pl) "Sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi, uznanymi za wiążące w orzecznictwie sądowym i administracyjnym, wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna była być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych, a tym samym granice tej (...) sprawy administracyjnej wyznaczają zakres sądowej kontroli wykonywania administracji publicznej." Zgadzając się w pełni z tym stanowiskiem, które choć wydane na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, z późn. zm.) pozostaje aktualne również w obecnym stanie prawnym, należy przede wszystkim wyraźnie podkreślić, że w rozpatrywanej przez Sąd sprawie przedmiotem rozstrzygania nie są zagadnienia zgodności lub niezgodności z przepisami prawa budowlanego związane z budową garażu, co wynika z pism kierowanych przez Skarżącą. Przedmiotem postępowania w rozpoznawanej sprawie są wyłącznie kwestie związane z badaniem legalności decyzji odmawiających wydanie pozwolenia na rozbiórkę garażu. Natomiast odrębne postępowanie w sprawie budowy niezgodnie z przepisami garażu na posesji przy ul. [...] jest prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postępowanie to, co wynika z akt sprawy, zostało zawieszone z urzędu dnia 11 czerwca 2008 r. do czasu rozstrzygnięcia w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę. Wskazać należy, że argumentacja skarżącej zawarta w skardze do WSA świadczy o tym, że w istocie zarzuty zawarte w tej skardze odnoszą się do niezgodności przy budowie garażu z warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Zmiany te, wprowadzone w czasie budowy, spowodowały niemożność korzystania z garażu przez skarżącą. Przedmiotem zaskarżenia jest natomiast decyzja Wojewody utrzymująca z mocy decyzję odmawiającą pozwolenia na rozbiórkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc związanym granicami sprawy, nie może jednak, z powodów wskazanych wyżej, orzekać co do zarzutów skargi dotyczących w istocie innej sprawy. Przechodząc do badania legalności zaskarżonej decyzji organu administracji publicznej odmawiającej wydania pozwolenia na rozbiórkę należy przede wszystkim wskazać, że zgodnie z art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć: 1) zgodę właściciela obiektu, 2) szkic usytuowania obiektu budowlanego, 3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, 4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, 5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, 6) w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu. Wniosek złożony przez skarżącą nie spełnił wymienionych przesłanek wniosku. W szczególności w rozpoznawanej sprawie istotne jest to, że skarżąca nie przedstawiła zgody współwłaściciela garażu na jego rozbiórkę. Na gruncie rozpatrywanej sprawy, co nie jest kwestionowane przez skarżącą, a wynika z akt sprawy, nieruchomość, na której położony jest garaż stanowi współwłasność E. G. oraz L. i I. J. Ze skargi wynika natomiast, że wstępna umowa dotycząca podziału stanowisk w garażu określiła sposób użytkowania współwłasności, której Skarżąca i L. J. byli współinwestorami w częściach równych po 50%. Nie ma wątpliwości, że w niniejszej sprawie zgoda współwłaściciela wymagana przez przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 Prawa budowlanego nie została dołączona a z akt sprawy wynika, że L. J. nie wyraził zgody na rozbiórkę całości budynku a jedynie tej jego części, w której znajduje się boks garażowy skarżącej. Należy też podkreślić, że jak to wskazał w wyroku z dnia 7 grudnia 2007 r. WSA w Opolu, II SA/Op 74/07, do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę "przede wszystkim należy (...) dołączyć zgodę właściciela obiektu, zgoda ta co do zasady może być wyrażona w każdej formie, skoro jednak Prawo budowlane wymaga jej dołączenia do wniosku to należy przyjąć, że powinna być ona utrwalona na piśmie, najlepiej w postaci oświadczenia podpisanego przez właściciela obiektu". Wskazany pogląd powszechnie podzielany jest w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, podziela go też Sąd orzekający w sprawie. Wskazać w tym miejscu dodatkowo należy też wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 marca 2007 r., II SA/Sz 987/06, (publ. strona internetowa www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym Sąd stwierdził, że co do zasady brak zgody właściciela "mógłby zostać uzupełniony stosownie do art. 64 §2 kpa, jednakże wobec stanowiska właściciela urządzeń sprzeciwiającego się rozbiórce, żądanie przedłożenia takiej zgody byłoby niecelowe. Przepis art. 64 §2 kpa dotyczy bowiem braków podania możliwych do usunięcia" (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 marca 2007 r., II SA/Sz 987/06). Możliwość ta nie została przez skarżącą wykorzystana, co w skutkach prowadzić musiało do uznania wniosku za niepełny i w konsekwencji musiało doprowadzić do wydania decyzji odmawiającej pozwolenie na rozbiórkę garażu. Orzekające w sprawie organy administracji publicznej zasadnie przyjęły zatem, że niespełnienie przesłanki uzyskania zgody współwłaściciela uniemożliwia wydanie pozwolenia na rozbiórkę przedmiotowego garażu. Podkreślić bowiem należy, że przepisy Prawa budowlanego szczegółowo określają jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę a niespełnienie wszystkich wymogów uniemożliwia organom administracji wydanie takiego pozwolenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd skargę oddalił.