II SA/Sz 835/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), , Protokolant Małgorzata Frej, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru [...] - obręb [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę T. T. wniósł skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w przedmiocie odmowy zmiany uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru [...] - obręb [...]. Pełnomocnik organu, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie jako nie podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W myśl art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Należy zauważyć, że art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie nakłada na organy gminy obowiązku zajmowania stanowiska na piśmie w odniesieniu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a brak odpowiedzi nie ma żadnego wpływu na legalność kwestionowanego aktu. Skierowanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest wyłącznie niezbędną czynnością procesową, którą strona musi dopełnić przed wniesieniem do sądu skargi na uchwałę, w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zatem uchwała rady gminy stanowiąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy i nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy także do spraw określonych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.