II SA/Sz 836/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej A. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...], znak: [...], Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na budowie instalacji ciepłej wody użytkowej i cyrkulacyjnej oraz przebudowie instalacji wody zimnej i kanalizacji sanitarnej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] (dz. nr [...] w obr. [...]). Od decyzji tej odwołał się G.S. - członek Spółdzielni Mieszkaniowej - właściciel lokalu nr [...] (posiadający współwłasność nieruchomości wspólnej), wnosząc o wyłączenie z zakresu projektu objętego pozwoleniem na budowę jego mieszkania z uwagi na to, że po zakupie mieszkania dokonał wymiany wszystkich instalacji. Wojewoda decyzją nr [...], z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", po rozpatrzeniu odwołania G.S., uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając swoją decyzję organ stwierdził, że zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: - cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczegółowymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art.12 ust. 7, - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Inwestor organowi pierwszej instancji przedłożył wymienione załączniki. Organ zauważył, że przedmiotem objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestycji jest budowa instalacji ciepłej wody użytkowej i cyrkulacyjnej oraz przebudowa instalacji wody zimnej i kanalizacji sanitarnej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...]. W ocenie organu odwoławczego są to roboty przekraczające zakres zwykłego zarządu. Inwestorem przedmiotowej inwestycji jest Spółdzielnia Mieszkaniowa. W aktach sprawy znajduje się, między innymi, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej, w którym w pkt 7. oświadczenia, osoba odpowiedzialna inwestora powołuje się na zarząd powierzony w oparciu o art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz.1116 ze zm.). Organ I instancji wydając decyzję o pozwoleniu na budowę oparł się na powyższym oświadczeniu. Właścicielem lokalu nr [...], w budynku objętym pozwoleniem na budowę przy ul. [...] w [...], jest G.S. (własność odrębna). Zdaniem organu odwoławczego, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (wyrok sygn. akt II SA/Sz 1197/12) właściciel odrębnego lokalu ma status strony w sprawach dotyczących tego lokalu, ale także w sprawach gruntu (działki), na którym posadowiony jest budynek. W myśl przepisu art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali, właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali, albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego, określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej. Natomiast art. 22 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie, a do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali, wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu, w formie prawem przewidzianej (art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali). W ocenie organu, z przytoczonych regulacji wynika, że do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymagana jest zgoda właścicieli, podjęta w formie uchwały. Skoro realizacja inwestycji budowlanej, w której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę, jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd, to zarząd nieruchomością sprawowany w trybie art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych nie uprawnia spółdzielni do występowania w roli właściciela nieruchomości wspólnej z wyłączeniem osób posiadających prawo odrębnej własności lokalu. Wojewoda zalecił, by rozpatrując ponownie sprawę organ wziął pod uwagę ustalenia zawarte w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt II OPS 2/12 (LEX nr 1225411), w której uznano, iż "wykonywany przez spółdzielnie mieszkaniową, na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zarząd nieruchomością wspólną stanowiącą współwłasność spółdzielni uprawnia ją do samodzielnego dysponowania nieruchomością wspólną na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego, bez potrzeby uzyskania zgody właścicieli lokali mieszkalnych stanowiących odrębny przedmiot własności, wyłącznie, w zakresie eksploatacji i utrzymania zarządzanej nieruchomości wspólnej". Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA sygn. akt IV SA 1092/2000 z dnia 27 lutego 2002 r. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto, między innymi, wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Spółdzielnię Mieszkaniową. Skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie art. 28 K.p.a. poprzez przyjęcie, iż stronami w postępowaniu administracyjnym w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej oprócz inwestora są wszystkie osoby będące właścicielami nieruchomości lokalowych znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji, 2) naruszenie art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych z dnia 15 grudnia 2000 r., poprzez uznanie za stronę w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę właścicieli lokali pomimo, że w dyspozycji art. 27 ust. 2 ww. ustawy uprawnienie to przysługuje jedynie zarządowi spółdzielni, w granicach zarządu powierzonego, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni. W oparciu o powyższe wniosła o: 1. uchylenie decyzji, 2. zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego według norm przepisanych. W ocenie skarżącej, nie sposób zgodzić się z zaskarżoną decyzją. Skarżąca występując z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę oraz składając oświadczenie o przysługującym jej prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane miała świadomość wydania przez NSA uchwały z dnia 13.11.2012 r., sygn. akt: II OPS 2/12i nadał uważa, że uprawnienie skarżącej do złożenia oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane wynika wprost z tego orzeczenia. Wskazała, że przedmiotowy budynek położony jest na nieruchomości, co do której zarząd powierzony z art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych sprawuje SM, tym samym jedynym uprawnionym do występowania w charakterze strony w przedmiotowym postępowaniu był zarząd Spółdzielni. Skarżąca za bezprzedmiotowe uznaje zatem wzywanie do udziału w postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę innych osób, będących właścicielami nieruchomości lokalowych, albowiem w ramach zarządu powierzonego, także w imieniu tych osób, skarżąca złożyła wniosek i reprezentuje ich interes prawny w przedmiotowym postępowaniu. Istotnym bowiem dla oceny sprawy jest jedynie fakt faktycznie sprawowanego zarządu powierzonego nad mieniem. Co do tych kwestii można było mieć wątpliwości i niewątpliwie miały one miejsce do czasu podjęcia uchwały przez Sąd Najwyższy w dniu 9 lutego 2012 r. (sygn. akt IIICZP 89/11). W ocenie skarżącej, wykładnia udzielona przez Sąd Najwyższy nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości, że "Spółdzielnia mieszkaniowa wykonuje na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych zarząd, także tymi nieruchomościami stanowiącymi jej współwłasność, w których własność lokalu została wyodrębniona przed wejściem w życie tej ustawy i zarząd nieruchomością wspólną do tego czasu podlegał przepisom ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Teza ta została poparta szerokim uzasadnieniem sądu, które strona skarżąca przyjmuje za swoje bez potrzeby przytaczania. Skarżąca podkreśliła, iż posiadanie lokalu mieszkalnego w nieruchomości, co do której zarząd sprawuje Spółdzielnia na mocy ustawy, wiąże się z pewnymi ograniczeniami, z czym powinni się liczyć właściciele nieruchomości. Nie bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest również fakt, że decyzje Zarządu w przedmiocie zakresu remontu zostały podjęte na podstawie uchwały Rady Nieruchomości, tj. przez organ fakultatywny SM, w którego skład wchodzą przedstawiciele mieszkańców danej nieruchomości. Uchwała była wywieszona na klatkach schodowych na tablicach ogłoszeń i żaden z mieszkańców nie odwołał się od niej, korzystając z możliwości zweryfikowania treści uchwały w postępowaniu wewnątrzspółdzielczym (§ 54 ust. 2 Statutu Spółdzielni). Skarżąca ma świadomość, iż po cytowanym powyżej orzeczeniu zapadło orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt: II OPS 2/12. Nie sposób zatem nie dostrzegać powyższego rozstrzygnięcia, z którym skarżąca nie do końca się zgadza, uważa jednak, iż także na jego tle skarżącej przysługuje uprawnienie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie robót wskazanych we wniosku. Powyższe uprawnienie oznacza "dysponowanie nieruchomością na cele budowlane zmierzające do zrealizowania na nieruchomości wspólnej określonych robót budowlanych (wymagających z reguły pozwolenia na budowę). Z drugiej strony należy mieć na względzie, że zarząd (zarządzanie) rzeczą wspólną, obejmuje permanentny cykl zachowań i działań współwłaścicieli w procesie gospodarczym rzeczą wspólną, a istotą tego zarządu jest podejmowanie wszelkich decyzji i dokonywanie wszelkiego rodzaju czynności dotyczących przedmiotu wspólnego prawa, koniecznych lub przydatnych w toku gospodarowania rzeczą w warunkach zwykłych i ekstremalnych, obejmujących sferę utrzymania, zabezpieczenia i eksploatacji rzeczy. Według skarżącej, w doktrynie przyjmuje się, że do czynności zwykłego zarządu należy załatwianie bieżących spraw zawiązanych ze zwykłą eksploatacją i utrzymaniem rzeczy w stanie niepogorszonym w ramach aktualnego przeznaczenia. Inne zaś czynności mieszczą się w kategorii przekraczających zakres zwykłego zarządu (zob. E. Gniewek, w: System Prawa Prywatnego. Prawo rzeczowe, tom 3, pod red. T. Dybowskiego, Warszawa 2003, s. 439-442). Oznacza to, że w sytuacji, gdy spółdzielnia mieszkaniowa jest współwłaścicielem części wspólnych nieruchomości (budynku, w którym wyodrębniono lokale będące własnością innych osób) i gdy spółdzielnia wykonuje zarząd taką nieruchomością na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zakres prawa spółdzielni do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zależy od tego, czy określone zamierzenie budowlane wynika z obowiązków i uprawnień spółdzielni sprawującej zarząd nieruchomościami wspólnymi. Skoro na spółdzielni mieszkaniowej spoczywają obowiązki w zakresie eksploatacji i utrzymania oraz remontu budynku (art. 4 ust. 4 i art. 61 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych), to spółdzielnia w ramach sprawowanego zarządu ma prawo do dysponowania nieruchomością wspólną na cele budowlane, w tym zakresie. Natomiast jeżeli realizacja zamierzenia budowlanego nie stanowi czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, to spółdzielnia mieszkaniowa posiada uprawnienie do dysponowania nieruchomością wspólną na cele budowlane bez konieczności uzyskiwania zgody wszystkich współwłaścicieli. Jak już skarżąca wskazała wcześniej, przyjmuje się, że do czynności, które nie przekraczają zakresu zwykłego zarządu, należy załatwianie bieżących spraw zawiązanych ze zwykłą eksploatacją i utrzymaniem rzeczy w stanie niepogorszonym w ramach aktualnego przeznaczenia. Przenosząc tę definicję na grunt przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, skarżąca stwierdziła, że chodzi o czynności "związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych", o których to czynnościach mowa, między innymi, w art. 4 ust. 2 i ust. 4 ww. ustawy. W konsekwencji, wykonując zarząd nieruchomością wspólną w powyższym zakresie - np. w razie potrzeby dokonania remontu czy konserwacji, koniecznych dla właściwej eksploatacji nieruchomości wspólnej lub utrzymania jej w odpowiednim stanie - spółdzielnia nie ma obowiązku uzyskiwania zgody wszystkich współwłaścicieli celem wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane" W ocenie skarżącej, w niniejszej sprawie, czynności skarżącej na nieruchomości polegają jedynie na dokonaniu remontu części wspólnych, tj. już istniejącej instalacji wodnej i sanitarnej, do zużycia której doszło w toku wieloletniej eksploatacji oraz na zmianie sposobu pozyskiwania ciepłej wody, a celem tego remontu jest możliwość dalszej eksploatacji nieruchomości w zakresie sprzed remontu. Odnosząc się wprost do odwołania G.S., skarżąca stwierdziła, iż podniesiona przez niego argumentacja co do przeprowadzonego remontu lokalu powinna pozostać bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ocena, czy Spółdzielnia Mieszkaniowa składając wniosek o wydanie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na budowie instalacji ciepłej wody użytkowej i cyrkulacyjnej oraz przebudowie instalacji wody zimnej i kanalizacji sanitarnej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] (dz. nr [...] w obr. [...]) dołączyła, wymagane w art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ocenie Wojewody, złożone oświadczenie nie jest wystarczające, bowiem współwłaścicielami budynku, w którym mają być wykonywane prace budowlane, oprócz Spółdzielni są także osoby posiadające odrębne prawo do lokalu, a w tym G.S. Zdaniem sądu, organ odwoławczy dokonał prawidłowej wykładni art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), powołując się przy tym na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt II OPS 2/12 (dostępna w internecie). Teza powyższej uchwały brzmi: "Wykonywany przez spółdzielnię mieszkaniową, na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz.1116 ze zm.), zarząd nieruchomością wspólną stanowiącą współwłasność spółdzielni uprawnia ją do samodzielnego dysponowania nieruchomością wspólną na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dna 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz.1623 ze zm.), bez potrzeby uzyskania zgody właścicieli lokali mieszkalnych stanowiących odrębny przedmiot własności, wyłącznie w zakresie eksploatacji i utrzymania zarządzanej nieruchomości wspólnej." W obszernym uzasadnieniu tej uchwały, powziętej w celu usunięcia rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał wykładni art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w świetle przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), Kodeksu cywilnego i ustawy Prawo budowlane. W efekcie NSA przychylił się do tej linii orzecznictwa sądów administracyjnych, która stwierdzała, że art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych nie daje spółdzielni podstaw do sprawowania niczym nieograniczonego zarządu nieruchomością wspólną. Jeżeli w konkretnej sytuacji realizacja danego zamierzenia budowlanego może być zakwalifikowana jako czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu, to prawo do dysponowania nieruchomością wspólną na cele budowlane, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, powstaje pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody wszystkich współwłaścicieli tej nieruchomości, zgodnie z art.199 Kc. W ocenie NSA, czynnością o której mowa w art. 4 ust. 2 i ust. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, a więc czynnością "związaną z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych", mieszczącą się w pojęciu czynności bieżących, jest np. remont czy konserwacja, konieczne dla właściwej eksploatacji nieruchomości wspólnej lub utrzymania jej w odpowiednim stanie – spółdzielnia nie ma, przy takich czynnościach, obowiązku uzyskiwania zgody wszystkich współwłaścicieli celem wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skład sądu orzekający w sprawie w całej rozciągłości podziela stanowisko NSA zawarte w uchwale. W niniejszej sprawie, aby dokonać oceny zakresu robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę należy sięgnąć do regulacji zawartych w ustawie Prawo budowlane. W ww. ustawie definicje legalne zawiera art. 3, który w poszczególnych punktach stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o: 7) robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego; 7a) przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego; 8) remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. W świetle powyższego, w ocenie sądu, wykonania robót budowlanych polegających na budowie instalacji ciepłej wody użytkowej i cyrkulacyjnej oraz przebudowie instalacji wody zimnej i kanalizacji sanitarnej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] (dz. nr [...] w obr. [...]) nie można zaliczyć do remontu. Z przedłożonego projektu budowlanego wykonawczego wynika, że w przedmiotowym budynku następuje "przebudowa instalacji wody zimnej, kanalizacji sanitarnej oraz budowa instalacji ciepłej wody użytkowej i cyrkulacyjnej". W zakres opracowania nie wchodzą odcinki ww. instalacji stanowiące podejścia od pionów do poszczególnych urządzeń, za wyjątkiem podejścia instalacji kanalizacji sanitarnej do wanny. W budynku dotychczas ciepła woda jest wytwarzana indywidualnie w przepływowych podgrzewaczach gazowych, zainstalowanych w poszczególnych mieszkaniach, oczywistym więc jest budowa instalacji ciepłej wody użytkowej i cyrkulacyjnej od podstaw. Jak z powyższego wynika mamy więc do czynienia z przebudową i budową instalacji, a więc czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu, a w takim przypadku brak zgody jednego ze współwłaścicieli budynku jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W świetle powyższych rozważań, zarzut dokonania błędnej interpretacji art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz zarzut naruszenia art. 28 K.p.a. należało uznać za niezasadne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.