II SA/Sz 842/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Klimek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2020 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z [...] stycznia 2019r. nr [...] znak: [...] Starosta K.i (dalej także: "organ I instancji") zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] Spółka Akcyjna w K. (dalej: "Spółka" lub "inwestor") pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą i miejscami postojowymi w S. na działkach nr [...] i nr [...] obręb S. gmina M.. Od decyzji tej odwołali się: P. W. - właściciel działki nr [...], B. P. - współwłaścicielka działki nr [...] i R. O. - właściciel działki nr [...]. Działka nr [...] znajduje się od strony południowej działki nr [...] i graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji. Pozostałe działki zlokalizowane są od strony zachodniej inwestycji i są od niej oddzielone ulicą [...] (działką gminną). W odwołaniach podniesiono zarzuty negatywnego oddziaływania inwestycji spowodowanego powstaniem i funkcjonowaniem obiektu handlowego w sąsiedztwie nieruchomości skarżących, w tym przekroczenie standardów środowiska dotyczących hałasu oraz zagrożenia związanego z gromadzeniem wody opadowej w zbiorniku retencyjno-odparowującym, a także wskazano na inne niebezpieczeństwa wynikające z działalności związanej z projektowanym obiektem. Odwołujący domagali się dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu norm dźwięku w celu ustalenia czy planowany obiekt spełnia wymogi co do emisji hałasu. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda (dalej: "organ odwoławczy") zaskarżoną decyzją Znak: [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. wydaną z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2018r. poz. 2096 ze zm. dalej: "K.p.a."), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania sprawie, stwierdzając, iż w dniu [...] czerwca 2018r. do Starostwa Powiatowego w K. wpłynął wniosek [...] S.A. z siedzibą w K., o pozwolenie na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą i miejscami postojowymi na terenie działek nr [...] i nr [...] w S. . Postanowieniem z [...] czerwca 2018r. znak: [...] Starosta K. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Wystąpił też o uzgodnienie projektu decyzji do Dyrektora Urzędu Morskiego w S. oraz do Z. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i uzyskał wymagane uzgodnienia. Rozpatrując odwołania organ odwoławczy stwierdził iż zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (j. t. Dz. U. z 2018r. poz.1202 ze zm.) dalej: "P.b." przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej m.in. sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia ww. wymagań oraz warunków wynikających z art. 32 ust. 4 P.b.organ architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W trakcie postępowania odwoławczego stwierdzono, że zgromadzony materiał dowodowy wymaga uzupełnienia. Organ II instancji działając na podstawie art. 136 K.p.a. kolejno pismami z [...] marca 2019 r. i z [...] kwietnia 2019 r. zwrócił się do inwestora o złożenia wskazanych dokumentów i wyjaśnień. Pełnomocnik inwestora złożył dodatkowe wyjaśnienia, skorygowany projekt budowlany oraz analizę oddziaływania akustycznego sporządzoną w marcu 2019 r. i kolejną, sporządzoną w maju 2019 r. Zgodnie z przedstawionym projektem, zamiarem inwestora jest budowa jednokondygnacyjnego budynku handlowo-usługowego obejmującego salę sprzedaży, zaplecze sali sprzedaży, część socjalno-biurową i zaplecze sanitarne. Główne wejście do budynku przewidziano od strony północno-wschodniej, do magazynu - od strony północno-zachodniej. Budynek usytuowany będzie w odległości 3,46m od granicy z działką nr [...] (własność P. W.), 4,0 m od granicy z działką nr [...] oraz 6,02 m od granicy z działką nr [...] (droga gminna) - od strony zachodniej i 28,70 m od granicy z tą działką - od strony północnej. Na terenie działki zaplanowano utwardzony plac z miejscami postojowymi i oświetleniem terenu, miejsce gromadzenia odpadów stałych, zbiornik retencyjno- odparowujący przeznaczony do gromadzenia wód opadowych i roztopowych odprowadzanych z terenów utwardzonych i dachu budynku. Zjazd publiczny do działki nr [...] przewidziano z drogi powiatowej nr [...] poprzez drogę gminną - działkę nr [...] zgodnie z decyzjami Burmistrza M. z [...].01.2018 r. znak: [...] oraz Powiatowego Zarządu Dróg w K. z [...].02.2018 r. znak: [...] (objęty odrębnym opracowaniem). Projekt nie przewiduje dostępu do działek inwestycyjnych z ulicy [...] Dla terenu objętego wnioskiem obowiązują ustalenia uchwały Rady Miejskiej M. Nr [...] z [...] marca 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części Gminy M. w obrębie ewidencyjnym S. (Dz. Urz. Woj. Z. [...] kwietnia 2017 r. poz. [...]) dalej: "mpzp". Działki nr [...] i nr [...] przewidziane są pod zainwestowanie. Pozostałe działki w obszarze oddziaływania inwestycji znajdują się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem II.18.UM (tereny zabudowy usługowo-mieszkaniowej), dla którego ustalenia szczegółowe zawarto w § 51 planu. Na rysunku planu (załącznik nr 2 - jednostka nr II) oznaczono przebieg nieprzekraczalnej linii zabudowy, wyznaczono strefę ograniczeń dla lokalizacji zagospodarowania od istniejącego i projektowanego cmentarza o szerokości 50m od granicy terenu cmentarza (§ 15 ust. 3 mpzp), ustalono nieprzekraczalne linie zabudowy w odległości 6 m od dróg publicznych (§ 51 ust. 2 pkt 1 mpzp). Projektowany budynek usytuowano z zachowaniem ww. linii. Dokonana przez organ odwoławczy szczegółowa analiza projektu budowlanego potwierdziła zgodność z ustaleniami planu obowiązującymi dla terenu II.18.UM określonymi w § 51 mpzp o przeznaczeniu - tereny zabudowy usługowo-mieszkaniowej, który dla funkcji usługowych wyklucza lokalizację obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m2 (ust. 1 pkt 1); funkcję mieszkaniową dopuszcza wyłącznie jako towarzyszącą funkcji usługowej, nie przekraczającą 30% powierzchni użytkowej budynków na działce (ust. 1 pkt 2a); zabudowę mieszkaniową dopuszcza w formie zabudowy jedno lub wielorodzinnej (ust. 1 pkt 2b) w formie budynków wolno stojących lub lokali wbudowanych w budynkach o funkcji usługowej (ust. 1 pkt 2c). Projekt budowlany przewiduje realizację obiektu o funkcji usługowej i powierzchni sprzedaży 398,47 m2 - o przeznaczeniu zgodnym z ww. ustaleniami planu. Inwestycja spełnia również pozostałe, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym wymaganą powierzchnię biologicznie czynną - zgodnie z ust. 2 pkt 2b tiret pierwsze, a także pozostałe szczegółowe warunki określone dla tego terenu. Projektowana inwestycja spełnia również ustalenia ogólne określone w rozdziale 2, w tym wymagania określone w § 17 ust. 4 w związku z § 9 ust. 4 pkt. 2a mpzp w zakresie odprowadzenia wód opadowych i roztopowych. Zgodnie z ww. ustaleniami, wody opadowe i roztopowe ujęte w szczelne, otwarte lub zamknięte, systemy kanalizacyjne z terenów komunikacji drogowej oraz z powierzchni placów utwardzonych związanych z obsługą transportu i parkingów, przed odprowadzeniem do gruntu i do wód powierzchniowych wymagają podczyszczenia; obowiązuje odprowadzenie wód opadowych i roztopowych do kanalizacji deszczowej z terenów dróg publicznych, oznaczonych jako: 01.KDL, 02.KDL, z pozostałych dróg zgodnie z przepisami odrębnymi (pkt 2); jako rozwiązanie tymczasowe do czasu realizacji sieci kanalizacji deszczowej dopuszcza się lokalizację indywidualnych systemów oczyszczania wód opadowych i roztopowych na działce inwestora lub magazynowanie w zbiornikach retencyjnych z przeznaczeniem na cele p ppoż. (pkt 3). Zgodnie natomiast z pkt. 4 wody opadowe lub roztopowe pochodzące z dachów oraz z powierzchni innych niż powierzchnie, o których mowa w ww. pkt 1 i 2 (zatem innych niż tereny komunikacji drogowej, place utwardzone i parkingi), mogą być wprowadzane do wód lub do ziemi. W ramach projektowanej inwestycji przewidziano utwardzony plac z miejscami postojowymi. Wody opadowe i roztopowe zarówno z tego terenu jak i z powierzchni dachu projektowanego budynku będą odprowadzane do zbiornika retencyjno-odparowującego o pojemności roboczej [...] m3 usytuowanego w południowo-wschodniej części nieruchomości, w odległości 2,41 m od granicy z działką nr [...] i 2,02 m od granicy z działką nr [...]. Wody opadowe i roztopowe z powierzchni utwardzonych przed wprowadzeniem do zbiornika będą podczyszczane w separatorze substancji ropopochodnych. Na etapie postępowania odwoławczego do akt sprawy dołączono, sporządzony przez autora projektu części sanitarnej, szczegółowy bilans wód opadowych i odparowywanych, potwierdzając prawidłowy dobór zbiornika retencyjnego. Jednocześnie wskazano na konieczność opróżniania zbiornika przez użytkownika obiektu (wywóz przez samochody asenizacyjne) po osiągnięciu przez gromadzoną wodę poziomu 0,69 m. Zastosowane rozwiązanie projektowe przewiduje zagospodarowanie części wód opadowych, które obecnie, z uwagi na naturalne ukształtowanie terenu, spływają z działek przewidzianych pod zainwestowanie na tereny sąsiednie, na co wskazują strony postępowania w składanych pismach. W ocenie organu, inwestora poprawia dotychczasowe warunki. W trakcie postępowania odwoławczego ustalono, że - wbrew twierdzeniom odwołujących się - brak jest możliwości przyłączenia terenu inwestycji do sieci deszczowej wybudowanej w ramach zrealizowanej przez Powiatowy Zarząd Dróg w K. przebudowy i remontu drogi powiatowej nr [...] od km 0+000,00 do km 0+993,35 w S. Zgodnie z projektem budowlanym, dołączonym do zgłoszonego Staroście K.u zamiaru wykonania ww. robót, powyższa kanalizacja deszczowa została zaprojektowana w celu odwodnienia odcinka drogi powiatowej. objętej przebudową. Wykonana sieć pozostaje w gestii Powiatowego Zarządu Dróg w K. i jest częścią infrastruktury drogowej, a nie siecią kanalizacji deszczowej przeznaczoną do odprowadzania wód opadowych z terenów przyległych do tej drogi. W ocenie organu odwoławczego projektowana inwestycja nie będzie powodowała przekroczenia norm hałasu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014r. poz.112 j.t.). Na etapie postępowania odwoławczego inwestor przedłożył analizę oddziaływania akustycznego. W ww. opracowaniu przeanalizowano wpływ projektowanego przedsięwzięcia na nieruchomości sąsiednie, uwzględniając projektowane urządzenia będące źródłem hałasu oraz dodatkowo wpływ ruchu pojazdów, wynikający z użytkowania parkingu oraz dostaw. W świetle art. 114 ust. 1 ustawy z 27 kwietna 2001 r. Prawo ochrony środowiska (j. t. Dz. U. z 2018 r. poz. 799 ze zm.) kwalifikacji akustycznej terenów chronionych przed hałasem dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny czy teren należy do rodzajów terenów chronionych akustycznie, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów (art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska). W związku z powyższym, należy uznać za prawidłowe zakwalifikowanie, w sporządzonej analizie, terenu przewidzianego pod zainwestowanie i terenów z nim sąsiadujących do grupy 3d wskazanej w tabeli nr 1 rozporządzenia Ministra w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, tj. do terenów mieszkaniowo-usługowych, dla których dopuszczalny poziom hałasu dla pory dziennej (przedziału czasu odniesienia równego 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym) wynosi 55dB(A) natomiast dla pory nocnej (przedziału czasu odniesienia równego 1 najmniej korzystnej godzinie nocy) 45dB(A). Przeprowadzając analizę wpływu inwestycji na klimat akustyczny środowiska uwzględniono urządzenia związane z funkcjonowaniem budynku, będące źródłem hałasu, oraz prognozowane natężenie ruchu pojazdów związane z użytkowaniem parkingu i rozładunkiem towarów, uwzględniając czas eksploatacji obiektu. Przyjęte założenia szczegółowo opisano w punkcie 5 opracowania, określając źródła hałasu i ich moc akustyczną. Przyjętą metodę prognozowania szczegółowo opisano w punkcie 8 opracowania przywołując m.in. zastosowane normy, modele akustyczne, numeryczny model terenu, przyjętą siatkę obliczeniową, dobór punktów obliczeniowych. Obliczeń dokonano z zastosowaniem programu komputerowego [...] (licencja nr [...]). We wstępnie części opracowania przedstawiono posiadane przez jego autora przygotowanie merytoryczne do sporządzenia analizy. W tabeli 5 przedstawiono prognozowany poziom hałasu we wskazanych punktach obliczeniowych (od P01 do P09) zlokalizowanych na granicy terenów chronionych akustycznie oraz na elewacjach poszczególnych najbliższych budynków mieszkalnych odrębnie dla pory dziennej i pory nocnej . Rozkład poziomów hałasu w środowisku przedstawiono na załącznikach graficznych nr 2 i nr 3. Wynika z nich, że hałas o poziomach 55dB dla pory dziennej i 45dB dla pory nocnej mieści się w obrębie działek objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę i nie powoduje przekroczenia obowiązujących normy na chronionych akustycznie terenach sąsiednich, oraz że eksploatacja pawilonu handlowo-usługowego nie będzie powodowała przekroczenia standardów akustycznych środowiska. Zamierzenie inwestycyjne spełnia zatem wymagania miejscowego planu określone w § 9 Zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego, w szczególności określone w ust. 4 pkt. 4 oraz w ust. 5. Odwołujący się zarzucając przekroczenie norm hałasu na poparcie swojego stanowiska nie przedstawili dowodów, które podważyłyby dane wskazane przez inwestora. Samo twierdzenie o negatywnym oddziaływaniu projektowanej inwestycji i powołanie się na doświadczenie życiowe i przeprowadzone przez stronę pomiary podczas załadunku do innego obiektu inwestora - w ocenie organu odwoławczego - nie może skutkować uznaniem przedłożonego przez inwestora opracowania za wadliwe, w sytuacji, gdy dokonana przez organ odwoławczy jego szczegółowa analiza nie budzi wątpliwości co do przedstawionych wniosków. W związku z powyższym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia czy planowany obiekt spełnia wymogi emisji hałasu. Ww. okoliczności zostały bowiem stwierdzone wystarczająco przedłożoną przez inwestora analizą akustyczną. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że uciążliwości związanych z prowadzeniem budowy (ruch i praca maszyn budowlanych), czy działalnością powstających obiektów np. zwiększonego hałasu, czy ruchu samochodowego nie można utożsamiać z oddziaływaniem realizowanych obiektów budowlanych na tereny sąsiadujące w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Zwiększone immisje pośrednie, jak np. hałas, drgania w trakcie realizacji budowy mają charakter cywilny . Projektowana budowa nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w rozporządzeniu Rady V i Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71). Działki inwestycyjne nr [...] i nr [...] znajdują się na terenie obszaru chronionego krajobrazu [...] ustanowionego uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa z dnia [...] września 2009 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (j.t. uchwała nr [...] z dnia [...] marca 2014 r.). Projektowana inwestycja nie narusza zakazów wprowadzonych tą uchwałą. Projekt zagospodarowania spełnia wymagania określone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.) w tym w zakresie zachowania odległości budynku od granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi (§12 ust. 1 pkt. 2) oraz lokalizacji elementów zagospodarowania terenu. Ww. przepisy nie określają odległości zbiornika retencyjno-odparowującego od granicy działki. Projekt został uzgodniony pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych. Rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych potwierdził zgodność z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Okoliczność ta powoduje, że wbrew podnoszonym przez odwołujących się zarzutom, brak jest podstaw do kwestionowania zawartych w projekcie rozwiązań dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz przepisów higienicznych i zdrowotnych. Projektowany obiekt został zaliczony do XVII kategorii obiektów budowlanych zatem przed przestąpieniem do jego użytkowania inwestor jest obowiązany uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie (art. 55 ust 1 pkt 1 P.b.). W takiej sytuacji przed wydaniem decyzji właściwy organ nadzoru budowlanego prowadzi obowiązkową kontrolę budowy zgodnie z art. 59a ustawy Prawo budowlane. Inwestor jest również obowiązany zawiadomić o zakończeniu budowy Państwową Inspekcję Sanitarną i Państwową Straż Pożarną (art. 56 P.b.). Oznacza to, że ww. organy, a zatem również Państwowa Straż Pożarna zajmie stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. Oświadczenie o braku sprzeciwu lub uwag ze strony ww. organów inwestor obowiązany jest dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Zdaniem organu odwoławczego, ponowna ocena akt sprawy potwierdziła, że projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Do projektu dołączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, oraz zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 P.b. Projekt został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 P.b. Na etapie postępowania odwoławczego inwestor przedłożył zaświadczenie z [...] marca 2019 r. wydane przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie o niezgłoszeniu sprzeciwu wobec zgłoszenia wodnoprawnego dotyczącego odprowadzenia wód z wykopów budowlanych na działkach nr [...] i [...] obręb S. gmina M. dla potrzeb wykonania budynku handlowo-usługowego wraz z niezbędnymi urządzeniami. Powyższe stanowisko nie podlega kontroli organu administracji architektoniczno- budowlanej na etapie postępowania o pozwolenie na budowę. Jest dla organu wiążące. Inwestor złożył też oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, o którym mowa w art. 32 ust. 4 P.b. Zatem w świetle treści art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczącego przedmiotowej inwestycji. Powyższą decyzję ostateczną P. W. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej rażące naruszenie prawa budowlanego. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż: 1. Przedmiotowe pozwolenie na budowę - decyzja nr [...] [...] z dnia [...] stycznia, 2019 r. zostało wydane w sytuacji, gdy pełnomocnictwo A. P. do jego złożenia było już nieważne. Ten fakt został potwierdzony w piśmie Wojewody z dnia [...] marca 2019 r. W piśmie tym stwierdzono, że złożone pełnomocnictwo z [...] marca 2018 r. wygasło [...] września 2018 r. W trakcie składania dokumentacji oraz wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę pełnomocnictwo było zatem nieaktualne. Prawo nie może działać wstecz, dlatego należy unieważnić wydaną decyzję. Później uzupełniono dokumentacje pełnomocnictwem, które – zdaniem skarżącego - było antydatowane. 2. W projekcie brak jest drogi pożarowej na wypadek pożaru obiektu handlowego. Droga przeciwpożarowa nie może być jednocześnie drogą pożarową. Obiekt handlowy należy do kategorii ZLI. W tym przypadku, gdy w obiekcie przebywa jednocześnie ponad 50 osób (inwestor deklaruje nawet 75 osób) musi być oddzielna droga pożarowa, która umożliwi bezkolizyjnie dojazd jednostek Straży Pożarnej, natomiast droga przeciwpożarowa ma służyć do ewakuacji osób znajdujących się w płonącym budynku. 3. Powierzchnia handlowa 400 m2 powinna posiadać swój magazyn w celu zapewnienia ciągłości sprzedażny. Inwestor posiada ukryty magazyn z materiałami łatwopalnymi o powierzchni 160 m2, nazywając go zapleczem. Przepisy w tym zakresie nakazują, iż taki magazyn powinien być oddalony od sąsiedniej granicy o 7,5 m. W tym przypadku odległość ta wynosi 3,45 m. W tym zakresie przepisy BHP nie zostały spełnione. Ponadto, na sąsiednich działkach znajdują się domki drewniane (działki nr [...] i [...]). Nad morzem są często silne wiatry i ogień bardzo szybko rozprzestrzeni się na sąsiednie obiekty. 4. Zgodnie z § 9 m.p.z.p. inwestor ma obowiązek odprowadzenia swoich wód opadowych w taki sposób, aby nie niszczyć środowiska i nie zagrażać sąsiadom. Ze względu na naturalne ukształtowanie terenu (różnica wysokości około 1m) nieruchomość skarżącego jest systematycznie zalewana przez wody opadowe z działek inwestora. Odwołujący się zwracali uwagę inwestorowi, iż powinien w pierwszej kolejności zdrenować swoje działki i odprowadzić wody deszczowe do kanalizacji deszczowej w drodze ulicy [...]. Inwestor zdecydował się jednak na nietypowe, niebezpieczne i karkołomne rozwiązanie, poprzez wybudowanie zbiornika retencyjnego o pojemności 42 m3, w który będzie zbierał wodę z dachu oraz przyległych terenów o powierzchni około 800 m2. Z matematycznego wyliczenia wynika, iż przy opadach tylko 1 cm na metr kwadratowy, do zbiornika wpłynie 8 ton wody. W ostatnim czasie wiele terenów w Polsce jest nawiedzana ekstremalnymi opadami deszczu. W takim przypadku do zbiornika wpłynęłoby około 50 m3 wody, co przekroczyłoby o 10 ton pojemność zbiornika. Taki stan rzeczy powtórzony wielokrotnie, doprowadzi do podmywania fundamentów budynku skarżącego i katastrofy budowlanej. Powiatowy Zarząd Dróg w M. przy posesji inwestora, wybudował kanalizacje deszczową wzdłuż ulicy [...] wraz ze studzienkę kanalizacji deszczowej, do której inwestor mógłby się swobodnie podłączyć. Istnieje jedynie problem z przekazaniem tej kanalizacji Gminie M., która z nieznajomych skarżącemu powodów zwleka z jej przejęciem. Inwestor nie przejawia w tej sprawie żadnych działań i woli zastosować droższe rozwiązanie ze zbiornikiem retencyjnym, świadomie dopuszczając, że skarżącego będzie w przyszłości zalewać śmierdzącą wodą. 5. Gdy inwestor wybuduje zbiornik retencyjny, znając polska rzeczywistość, już nigdy nie podłączy się do kanalizacji deszczowej albo będzie zwlekać latami. S. od lat ma całkowicie zaniedbaną kanalizacje deszczową. Jedynym rozwiązaniem stosowanym przez większość właścicieli działek, to podniesienie gruntu i odprowadzenie swoich wód opadowych do sąsiada lub na drogę gminną (wewnętrzną). Działka skarżącego ([...]) znajduje się w tym pasie najniżej dlatego będzie systematycznie zalewana. Do tej pory większa część wód opadowych wsiąkała do gruntu a obecnie będzie spływała po utwardzonej nawierzchni działek inwestora w kierunku działki skarżącego i na drogę [...] Skarżący nigdy nie wyrazi zgody na to, aby mu pod nosem powstał zbiornik stojącej i śmierdzącej wody, który przy intensywniejszych opadach 3- 4 dniowych natychmiast się zapełni i będzie się przelewał w stronę jego działki. Planowany zbiornik retencyjny jest tak umiejscowiony, że nie posiada nawet żadnego dojazdu na wypadek awarii oraz w celu odpompowania wody. Kto i jakim sposobem ma monitorować wysokość lustra wody? Odrębne przepisy przewidują odległość 3m od ogrodzenia dla zbiorników z brudną wodą. Odkryty zbiornik wody stwarza też inne niebezpieczeństwo. Wiele nie trzeba do tego, aby po kilku piwach młodzi ludzie wpadli na pomysł, aby się w nim wykąpać jak w basenie. Może dojść do tragedii i ktoś się w nim utopi. 6. Pomiary hałasu urządzeń chłodniczych (wentylatorów) zostały wykonane w sposób amatorski i metodą prognozowaną, za pomocą programu, który za darmo można ściągnąć z internetu. Takie pomiary powinny zostać wykonane profesjonalnie, przez osobę uprawnioną do tego (biegłego) pracującą na [...], posługującego się i profesjonalnym programem. Gdy inwestor zainstaluje swoje urządzenia chłodnicze, powstające dźwięki będą się nakładać na inne źródła hałasu i dojdzie do tak zwanego rezonansu. Latem wczasowicze często śpią przy otwartych oknach a przyjeżdżają tutaj, aby odpocząć a nie wysłuchiwać hałasu głośno pracujących wentylatorów. Będą zatem omijać ośrodek skarżącego i szukać spokojniejszego miejsca na odpoczynek. 7. Inwestor zamierza wybudować swój obiekt naprzeciwko czynnego Cmentarza Komunalnego. Przedmiotowy obiekt handlowy posiada za mało miejsc parkingowych, zatem klienci będą parkować wzdłuż drogi przed cmentarzem. Nawet kondukt żałobny będzie miał problem z przejściem na cmentarz. Spowoduje to też tarasowanie przejazdu dla karetek pogotowia, które w sezonie co najmniej raz dzienni muszą tędy przejechać na sygnale. 8. Nieprawdą jest, iż kanalizacja deszczowa kd400 została wykonana jedynie dla odwodnienia drogi [...], ponieważ przed każdą działką wybudowano studzienki kanalizacji deszczowej z możliwością podłączenia się do nich. Właścicielka działki nr [...] uzyskała informacje z Gminy M., iż w 2020r będzie mogła podłączyć się do nowej kanalizacji deszczowej. 9. Tak duży obiekt handlowy ma powstać dokładnie naprzeciwko i w sąsiedztwie czynnego Cmentarza Komunalnego. Jest to profanacja cmentarza, miejsca spokoju i zadumy. Skarżący domaga się także od Wojewody wyciągnięcia konsekwencji służbowych w stosunku do pracownika Delegatury w K. pani A.. N., gdyż w piśmie znak [...] podała ona nieprawdziwe informacje, że nowo wybudowana sieć kanalizacji deszczowej w drodze [...] ma służyć jedynie jej odwodnieniu oraz bezprawnie udzieliła ponownie 21 dni dla inwestora na kompletowanie dokumentacji budowlanej. Skarżący wskazuje też, iż żąda, by inwestor wykonał pełne ogrodzenie od strony drogi [...], bez możliwości dostępu do obiektu z tej strony – ze względów bezpieczeństwa, a ze względu na panujący hałas inwestor powinien też zakrzewić lub zadrzewić wspólną granice działki ([...] i [...]) oraz od strony ul. [...], gdyż okna domków wypoczynkowych na działce nr [...] wychodzą prosto na rampę rozładunkową magazynu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że przesłanką i warunkiem wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego jest stwierdzenie jego niezgodności z prawem materialnym lub naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Nadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 j.t.) dalej: p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie albowiem ani podniesione w niej zarzuty ani analiza akt postępowania i treści decyzji nie dają podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w sposób wskazany w ww. przepisie. Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o przytoczony w niej art. 35 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (P.b.). Zgodnie z ust. 4 tego przepisu organ architektoniczno-budowlanymi nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jeżeli zamierzenie inwestycyjne oraz przedłożony projekt budowlany spełnia warunki określone w ust. 1, tj. jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy, wymaganiami ochrony środowiska oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Skarga nie zawiera zarzutów podważających powyższą zgodność. Na terenie objętym inwestycją obowiązują ustalenia uchwały Rady M. M. i Nr [...] z [...] marca 2017r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części Gminy M. w obrębie ewidencyjnym S. (Dz. Urz. Woj. Z. z [...] kwietnia 2017r. poz. [...] dostępny na stronie [...]). Działki inwestycyjne nr [...] i nr [...] przewidziane pod zainwestowanie oraz działki na obszarze oddziaływania inwestycji znajdują się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem II.18.UM - tereny zabudowy usługowo-mieszkaniowej, dla którego ustalenia szczegółowe zawarto w § 51 planu. Na rysunku planu (załącznik nr 2 - jednostka nr II) oznaczono przebieg nieprzekraczalnej linii zabudowy, wyznaczono strefę ograniczeń dla lokalizacji zagospodarowania od istniejącego i projektowanego cmentarza o szerokości 50 m od granicy cmentarza (§ 15 ust. 3 mpzp), ustalono nieprzekraczalne linie zabudowy w odległości od dróg publicznych (§ 51 ust. 2 pkt 1 mpzp). Projektowany budynek usytuowano z zachowaniem ww. linii zabudowy. Wbrew twierdzeniom skarżącego projektowana realizacja spełnia zatem również wymagania dotyczące odległości od cmentarza. Funkcja inwestycji oraz jej parametry są zgodne z ustaleniami planu. Projektowana inwestycja spełnia również ustalenia ogólne zawarte w rozdziale 2 oraz wymagania określone w § 17 ust. 4 w związku z § 9 ust. 4 pkt. 2a planu w zakresie odprowadzenia wód opadowych i roztopowych. W ramach projektowanej inwestycji przewidziano, iż wody opadowe i roztopowe z utwardzonego placu jak i z powierzchni projektowanego budynku będą odprowadzane do zbiornika retencyjno-odparowującego. Przed wprowadzeniem do zbiornika wody te mają być podczyszczane w separatorze substancji ropopochodnych. Na etapie postępowania odwoławczego do akt sprawy dołączono sporządzony przez autora projektu części sanitarnej, szczegółowy bilans wód opadowych potwierdzając prawidłowy dobór zbiornika retencyjnego, wskazując jednocześnie na konieczność opróżniania zbiornika (wywóz przez samochody utylizacyjne) po osiągnięciu przez gromadzoną wodę określonego poziomu. Zastosowane rozwiązanie projektowe spowoduje zagospodarowanie wód opadowych, które - jak podnosi skarżący - spływają obecnie na tereny sąsiednie. Rozwiązanie to zatem nie narusza interesu skarżącego a wręcz jest dla niego korzystne. W zaskarżonej decyzji wykazano też - wbrew twierdzeniom skarżącego – iż brak jest możliwości przyłączenia terenu inwestycji do kanalizacji deszczowej wybudowanej w ramach zrealizowanej przez Powiatowy Zarząd Dróg w K. przebudowy i remontu drogi powiatowej nr [...] Zgodnie z projektem budowlanym dołączonym do zgłoszonego Staroście K. zamiaru wykonania ww. robót, kanalizacja deszczowa została zaprojektowana w celu odwodnienia odcinka drogi powiatowej objętej przebudową. Wykonana sieć pozostaje w gestii Powiatowego Zarządu Dróg w K. jako część infrastruktury drogowej, a nie jest siecią kanalizacji deszczowej przeznaczoną do odprowadzania wód opadowych z terenów przyległych do tej drogi. W aktach sprawy znajduje się pismo Powiatowego Zarządu Dróg z [...] sierpnia 2019 r. znak [...] kierowane do skarżącego, potwierdzające powyższą okoliczność. Należy też podkreślić, że możliwość przyłączenia inwestycji do sieci kanalizacji deszczowej badana jest przez organ administracji architektoniczno-budowlanej na dzień wydania decyzji, zatem ewentualna możliwość odprowadzenia w przyszłości wód opadowych do sieci nie może skutkować obowiązkiem organu zobowiązania inwestora do zmiany przyjętych rozwiązań projektowych. Zapewnienie właściwego użytkowania zrealizowanej inwestycji, w tym zbiornika retencyjno-odparowującego, oraz utrzymanie go we właściwym stanie należy do właściciela lub użytkowania nieruchomości. Ewentualne niewywiązywanie się z powyższych obowiązków podlega sankcjom właściwych w tych sprawach organów. Kwestia ta nie podlega badaniu i ocenie organu wydającego pozwolenie na budowę. Nie można też zgodzić się z zarzutem skargi dotyczącym naruszenia przez projekt inwestycji przepisów przeciwpożarowych. W złożonym opracowaniu szczegółowo opisano warunki ochrony przeciwpożarowej. Stwierdzono m.in, że wymagany dojazd pożarowy zapewnia droga powiatowa nr [...] - ul. [...] oraz wewnętrzne pieszojezdnie. Od dróg pożarowych do wejścia budynku zapewniono utwardzone dojście o szerokości 1,5 m i długości 30 m w sposób zapewniający dotarcie bezpośrednio lub drogami ewakuacyjnymi do każdej strefy pożarowej. Rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych potwierdził zgodność z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Stwierdzić zatem należy, iż projekt budowlany potwierdza spełnienie wymagań przeciwpożarowych. Ponadto, jak wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przed przestąpieniem do użytkowania projektowanego obiektu inwestor jest zobowiązany uzyskać decyzję o pozwoleniu na jego użytkowanie (art. 55 ust 1 pkt. 1 P.b.) co oznacza, że organ nadzoru budowlanego przeprowadzi kontrolę budowy zgodnie z art. 59a tej ustawy. Inwestor jest również zobowiązany zawiadomić o zakończeniu budowy m.in. Państwową Straż Pożarną (art. 56), a brak sprzeciwu lub uwag ze strony ww. organu jest jednym z warunków przystąpienia do użytkowania obiektu. Za niezasadne uznać należy także zarzuty dotyczące przekroczenia przez inwestycję norm hałasu. W tym zakresie stwierdzić należy, iż z uwagi na podnoszone w odwołaniu zarzuty w tym zakresie organ odwoławczy pismem znak: [...] [...] z [...] marca 2019 r. zobowiązał inwestora do przedłożenie wyników badań natężenia hałasu emitowanego do środowiska, wykonanych dla istniejącego budynku handlowego należącego do inwestora. Złożone na etapie postępowania odwoławczego opracowanie pn. "Analiza oddziaływania akustycznego - maj 2019 r." potwierdza, że projektowana inwestycja nie będzie powodowała przekroczenia norm hałasu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014r. poz.112 j.t.) na sąsiednich terenach stanowiących -w świetle ustaleń miejscowego planu - tereny zabudowy usługowo-mieszkaniowej. Opracowanie to, w ocenie Sądu, nie budzi zastrzeżeń natury merytorycznej i zawiera udokumentowane wnioski. Wynika z nich, iż dopuszczalny poziom hałasu 55dB dla pory dziennej i 45dB dla pory nocnej dla terenów mieszkaniowo-usługowych mieści się w obrębie działek objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę i nie powoduje przekroczenia obowiązujących norm na sąsiednich terenach chronionych akustycznie w tym w szczególności w obrębie stanowiącej własność skarżącego działki nr [...]. Z powyższego wynika, że ww. inwestycja nie oddziałuje akustycznie na działkę skarżącego, jak też pozostałe działki na terenie oddziaływania inwestycji. Nadmienić należy, iż ewentualne naruszenie dopuszczalnych norm hałasu przez podmioty prowadzące określoną działalność stanowić może podstawę działania odpowiednich organów w trybie przepisów dotyczących ochrony środowiska. Zgodnie z art. 115a ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że w wyniku jego działalności określonego zakładu przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu przy zastosowaniu wskaźników norm hałasu w odniesieniu do rodzajów terenów, na które oddziałuje zakład, i to bez względu na to czy przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu miało charakter wyjątkowy (incydentalny, jednorazowy), czy powtarzalny, właściwy organ może wydać podmiotowi prowadzącemu zakład decyzję określającą poziom dopuszczalnego hałasu. Nie wyklucza też to odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorcy za nadmierne immisje hałasu. Ewentualnych roszczeń w tym zakresie strona może dochodzić w trybie procesu cywilnego. Kwestia ta w tym zakresie nie należy natomiast do właściwości sądu administracyjnego. O zamierzonym sposobie zagospodarowania terenu, w tym o wykonaniu wzdłuż granicy działki inwestycyjnej ogrodzenia i nasadzeń oraz innych rozwiązaniach projektowych decyduje inwestor. Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada uprawnień do ingerowania w przyjęte przez inwestora rozwiązania, dokonuje jedynie oceny ich zgodności w zakresie określonym art. 35 ust. 1 P.b. Organ nie ma podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, jeśli inwestor spełnił wszystkie wymagania wynikające z art. 35 ust. 1 i innych przepisów ustawy Prawo budowlane. Należy też podkreślić, że projekt budowlany podlega sprawdzeniu organu wyłącznie w zakresie wynikającym z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, tzn. tylko w zakresie określonym w tym przepisie. W przypadku stwierdzenia naruszeń wymogów prawa, organ administracji architektoniczno-budowlanej może zobowiązać inwestora do skorygowania projektu. Organ nie może natomiast badać prawidłowości rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, jeżeli nie dotyczą one zakresu wynikającego z ww. przepisu. W świetle dokonanych przez organy ustaleń nie budzi wątpliwości, że oddziaływanie projektowanej na działkach nr [...] i nr [...] inwestycji na teren sąsiednich działek, w szczególności nr [...] stanowiącej własność skarżącego, nie utrudnia zabudowy, zagospodarowania i użytkowania tych nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem przewidzianym ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie narusza też tych możliwości wobec nieruchomości pozostałych uczestników postępowania. Podnoszone przez skarżącego okoliczności jak nasilenie hałasu, zanieczyszczeń, obniżenia komfortu życia itp. nie mogą być uznane za naruszenie jego interesu prawnego, a co najwyżej interesu faktycznego, co nie podlega ochronie prawnej. Ochronie w procesie budowlanym podlegają bowiem nie jakiekolwiek interesy osób trzecich, ale interesy uzasadnione, tj. oparte o konkretne przepisy prawa, z których strony postępowania mogą wywieść przysługujące im uprawnienia lub ograniczające inwestora obowiązki. Analiza niniejszej sprawy wykazała, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami wynikającymi z ochrony środowiska oraz przepisami w tym techniczno-budowlanymi a posadowienie spornego obiektu zrealizowane będzie w odległościach przewidzianych obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanym., Podsumowując stwierdzić należy, iż w ocenie Sądu, przyjęte rozwiązania projektowe nie naruszają ani obowiązujących przepisów prawa budowlanego ani uzasadnionych interesów osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. Chybiony jest również zarzut rozpatrzenia wniosku inwestora mimo wygaśnięcia pełnomocnictwa osoby, która ten wniosek składała, w sytuacji gdy brak w tym zakresie został usunięty przez przedłożenie pełnomocnictwa aktualnego. Bez znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są zarzuty odnoszące się do samej realizacji inwestycji i jej użytkowania zawarte zarówno w skardze, jak i w piśmie uczestników B. i K. P. z dni [...] lutego 2020 r. W tej sytuacji Sąd uznał, iż organ nie miał podstaw prawnych do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Inwestor spełnił bowiem wymagania wynikające z przepisów ustawy Prawo budowlane, a przyjęte rozwiązania projektowe nie naruszają uzasadnionych interesów skarżącego. W tym stanie rzeczy skarga, jako niezasadna, podlega oddaleniu zgodnie z dyspozycją art. 151 p.p.s.a..