II SA/Sz 857/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) sędzia WSA Maria Mysiak sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym ponownych wniosków R. S. o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka i sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od rozpoznania Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2012 r. odmawiającego wyłączenia sędziego Arkadiusza Windaka i sędziego Elżbiety Makowskiej W dniu [...] r. na rozprawie R. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Arkadiusza Windaka od rozpoznania Jego skargi zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Sz 857/12 z powodu naruszenia przez tego sędziego podstawowej zasady konstytucyjnej do uczciwego i sprawiedliwego procesu poprzez faktyczne popieranie przez sędziego oszukańczych zachowań procesowych adwokata L.M. L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07 polegających na złożeniu opinii prawnej na szkodę i krzywdę skarżącego i wbrew jego woli. W tym samym dniu R. S. złożył też wniosek o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od rozpoznawania jego skargi zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Sz 857/12 z powodu stosowania przez tego sędziego omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego na szkodę i krzywdę skarżącego. Wnioskodawca podał, że podstawą wyłączenia tego sędziego jest także treść oświadczenia z dnia 8 lutego 2012 r. złożonego w sprawie II SA/Sz 345/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie były już rozpoznawane wnioski R. S. o wyłączenie sędziego Arkadiusza Windaka i sędziego Elżbiety Makowskiej. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wnioski o wyłączenie tych sędziów od rozpoznania przedmiotowej sprawy, ponieważ skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 18 czy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd wskazał w uzasadnieniu tego postanowienia, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Tymczasem wnioski R. S. oparte były na odczuciach skarżącego, które nie znajdują oparcia w materiałach sprawy. Subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego nie daje podstaw do wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt I OZ 60/13 oddalił zażalenie R. S, na to postanowienie. Skarżący, składając ponowne wnioski o wyłączenie tych samych sędziów w dniu [...] r. powołał te same okoliczności, które legły u podstaw jego wcześniejszych, niezasadnych wniosków o wyłączenie sędziów. W tej sytuacji ponowne wnioski o wyłączenie tych samych sędziów należało potraktować jako żądanie zmiany postanowienia Sądu z dnia 27 kwietnia 2012 r. oddalającego wnioski o wyłączenie sędziów. Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Skarżący składając ponowne wnioski o wyłączenie sędziów nie uprawdopodobnił, by okoliczności które były brane pod uwagę przy ocenie poprzednich wniosków o wyłączenie uległy zmianie. W poprzednio złożonym wniosku o wyłączenie sędziego Arkadiusza Windaka R. S. także zarzucał temu sędziemu popieranie oszukańczych działań adwokata L. M. L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07 poprzez przyznanie adwokatowi wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu, mimo złożenia opinii prawnej niezgodnej z wolą skarżącego i jego wniosku o nie wypłacanie wynagrodzenia adwokatowi. W rozpoznawanym obecnie wniosku R. S. podniósł, że sędzia popierał oszukańcze działania procesowe adwokata L. M. L. w sprawie o sygn. II SA/Sz 1108/07, oraz, że stosuje w sprawie II SA/Sz 744/08 omnipotencję władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego. W poprzednio złożonym wniosku o wyłączenie sędziego Elżbiety Makowskiej R. S. zarzucał stosowanie przez tego sędziego omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego na szkodę i krzywdę skarżącego, oraz wskazywał na treść oświadczenia z dnia 8 lutego 2012 r. złożonego przez sędziego w sprawie II SA/Sz 345/11. Zatem powody złożenia rozpoznawanych wniosków o wyłączenie sędziów nie uległy zmianie. W poprzednio wydanym w przedmiotowej sprawie prawomocnym postanowieniu Sąd uznał, że nie uzasadniają one uwzględnienia wniosków o wyłączenie sędziów. W tej sytuacji brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 27 listopada 2012 r., ponieważ wnioskodawca nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego. Z tych względów na podstawie art. 165 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.