II SA/Sz 858/17
PostanowienieWSA w Szczecinie2017-09-29
Skład orzekający: Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, polegających na braku wskazania konkretnej zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz daty ich wydania, mimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący, mimo wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych, nie wskaże konkretnej zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz daty ich wydania. Samo wskazanie przedmiotu sprawy, np. umorzenia kosztów nauki, nie jest wystarczające do nadania skardze dalszego biegu, a określenie przedmiotu zaskarżenia należy wyłącznie do skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę dotyczącą Rektora Uniwersytetu S., domagając się umorzenia kwoty związanej z kosztami nauki. Po otrzymaniu pisma, sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w szczególności do wskazania zaskarżonej decyzji lub czynności. Skarżący nie uzupełnił tych braków w sposób umożliwiający nadanie skardze dalszego biegu, wskazując jedynie, że skarga dotyczy umorzenia kosztów nauki. Rektor Uniwersytetu S. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 29 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym skargi A. S. dotyczącej Rektora Uniwersytetu S. p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Pismem z dnia [...] r. A.S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. o umorzenie kwoty [...] zł związanej z kosztami nauki skarżącego na Uniwersytecie S. w roku akademickim [...] na kierunku Prawo w I semestrze zimowym, na studiach zaocznych, z uwagi na trudną sytuację majątkową skarżącego. Do pisma A. S. dołączył plik kserokopii różnych dokumentów w liczbie 61 sztuk.
W kolejnym piśmie z dnia [...] r. A. S. wyjaśnił, że rektor US uznał jego skargę i wniosek o umorzenie kosztów nauki za I semestr w kwocie [..] zł za niezasadny i w piśmie z dnia [...] r. nr [...] nakazał złożyć do WSA wniosek o umorzenie kosztów nauki.
Rektor Uniwersytetu S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wyjaśnił, że skarżący był studentem pierwszego roku studiów niestacjonarnych jednolitych magisterskich na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu S.. Decyzją Dziekana Wydziału Prawa i Administracji z dnia [...] r. został skreślony z listy studentów z powodu braku zaliczenia semestru pierwszego w roku akademickim [...] . Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie, a Rektor Uniwersytetu S. decyzją z dnia [...] r. utrzymał tę decyzję w mocy. Decyzja nie jest prawomocna ponieważ skarżący wniósł skargę do Sądu na tę decyzję, zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Sz 644/17, która oczekuje na rozpoznanie. Jednocześnie skarżący, będąc studentem, był zobowiązany do zapłaty opłaty za kształcenie. W związku z sytuacją materialną skarżącego Dziekan Wydziału Prawa i Administracji decyzją z dnia [...] r. częściowo zwolnił skarżącego z opłaty semestralnej za zajęcia w semestrze pierwszym (zwolnienie w maksymalnej wysokości 50% opłaty). Mimo częściowego zwolnienia skarżący złożył wniosek o umorzenie pozostałej części opłaty w kwocie [...] zł. Decyzją z dnia [...] r. Dziekan Wydziału Prawa i Administracji odmówił umorzenia ww. opłaty. W dniu [...] r. skarżący złożył skargę na działanie organów uczelni w której zarzucił, że jest niepoważnie traktowany, z naruszeniem zasad, norm prawa i dobrego obyczaju, a także kultury prawnej. Skargę tę potraktowano jako wniesioną w trybie art. 227-240 Kodeksu postępowania administracyjnego i w piśmie z dnia [...] r. organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na zarzuty w skardze podniesione. W dniu [...] r. skarżący ponownie złożył skargę do Rektora Uniwersytetu S., w której wyraził niezadowolenie z otrzymanej odpowiedzi. Rektor podtrzymał swoje poprzednie stanowisko w sprawie korzystając z uprawnienia przewidzianego w art. 239 § 1 k.p.a., bez zawiadamiania skarżącego.
W ocenie Rektora Uniwersytetu S. skarga A. S. z dnia [...] r. dotyczy pisma Rektora z dnia [...] r. nr [...] stanowiącego odpowiedź tego organu na skargę A. S. z dnia [...] nr., złożoną w trybie art. 227 i nast. k.p.a., dlatego powinna zostać odrzucona jako niedopuszczalna.
Zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia [...] r. przez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie A.S. oświadczył, że jego skarga dotyczy umorzenia kosztów nauki w całości, nie wskazując jednocześnie jakiego konkretnie aktu lub czynności skarga dotyczy, ani daty wydania tego aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
W myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), każde pismo strony powinno zawierać:
1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub
nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
2) oznaczenie rodzaju pisma;
3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5) wymienienie załączników.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ww. ustawy).
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 powołanej wyżej ustawy). Wymagania skargi wskazane w tym przepisie muszą być spełnione w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu.
Jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy).
W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo wezwania Sądu, nie uzupełnił braków formalnych skargi w stopniu umożliwiającym nadanie jej dalszego biegu. Nie podał jakiej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności i z jakiej daty skarga dotyczy. Wskazanie, że chodzi o umorzenie kosztów nauki, nie było wystarczające do ustalenia, czy zamiarem skarżącego było wniesienie skargi na którąś z wydanych w sprawie decyzji dotyczących kosztów kształcenia, czy też na pismo Rektora z dnia 23 czerwca 2017 r. stanowiące informację o rozpoznaniu skargi wniesionej w trybie k.p.a. Brak ten uniemożliwił nadanie skardze dalszego biegu. Należy podkreślić, że wskazanie przedmiotu zaskarżenia należy wyłącznie do skarżącego. Określenie przedmiotu sprawy nie może opierać się na domniemaniu sądu lub organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę (por. post. NSA z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 2272/13, Lex nr 1450754).
W tej sytuacji skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło