II SA/Sz 881/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011r. sprawy ze skargi H. C. i A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 2 w związku z art. 18 ust. 7 pkt. 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70 poz. 473 ze zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14.06 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) cofnął A. i H.C. zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nr [...] powyżej 18 % zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w punkcie zlokalizowanym w [...] w związku z zakupem napojów alkoholowych u przedsiębiorcy nie posiadającego zezwoleń na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w [...] zawiadomił organ, iż H. i A.C. prowadzący punkt sprzedaży napojów alkoholowych przy ul. [...] zaopatrywali się w napoje alkoholowe do 4,5 % zawartości alkoholu oraz piwa w firmie "S" Sp. z o. o., która nie posiadała zezwolenia na hurtową sprzedaż ww. napojów alkoholowych. W związku z zawiadomieniem w dniu [...] r., organ wszczął urzędu postępowanie o cofnięcie H. i A.C. zezwolenia nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych od 4,5% do 18 % zawartości alkoholu w punkcie sprzedaży przy ul. [...] w związku z zakupem napojów alkoholowych u przedsiębiorcy, który nie posiada zezwolenia na sprzedaż hurtową ww. napojów. Organ podał również, że w dniu [...] r. małżonkowie C. złożyli wyjaśnienie, w którym oświadczyli m. in., iż właściciel firmy "S" Sp. z o.o. nie zawiadomił ich o tym, iż nie posiada zezwoleń na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych oraz, że o fakcie tym dowiedzieli się dopiero podczas kontroli Państwowej Inspekcji Handlowej. Strony nadmieniły również, że działalność którą prowadzą jest jedynym ich źródłem utrzymania, a cofnięcie zezwoleń wiązałoby się z zamknięciem sklepu. Organ I instancji po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego i dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego ustalił, iż bezspornym jest, że H. i A.C. dokonywali zakupu napojów alkoholowych w firmie "S" Sp. z o. o., na co wskazują kserokopie faktur zakupu przesłane organowi w dniu [...] r. przez Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej . Organ podał również, że w toku postępowania otrzymał informację z Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...], z której wynika iż firma "S" Sp. z o.o. posiadała zezwolenie na hurtową sprzedaż alkoholu do 4,5 % zawartości alkoholu oraz piwa do [...] r. Organ I instancji podkreślił, że strona prowadzi działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własne ryzyko i to na podmiocie prowadzącym tą działalność w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych spoczywa obowiązek zorganizowania jej w taki sposób, aby nie zaistniał jakikolwiek przypadek złamania warunków sprzedaży napojów alkoholowych określonych w ustawie. Organy administracji nie mają obowiązku badać, czy podmiot działał umyślnie, bowiem przesłanką cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest wyłącznie ustalenie, czy zostały złamane warunki sprzedaży napojów alkoholowych. W konkluzji organ I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 18 ust. 10 pkt. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, tj. został złamany warunek sprzedaży napojów alkoholowych określony w art. 18 ust. 7 pkt. 3 ww. ustawy, co skutkowało cofnięciem zezwolenia. Od decyzji organu I instancji H. i A.C. odwołali się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji. Odwołujący się zarzucali decyzji organu I instancji obrazę prawa materialnego - art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegające na przyjęciu, że nawet niezawinione złamanie określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych skutkuje cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, podczas gdy cofnięcie zezwolenia winno się wiązać jedynie z umyślnym nieprzestrzeganiem określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych. Zarzuty w zakresie obrazy prawa procesowego dotyczyły naruszenia art. 77 § 1 Kpa i polegały na braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym zaniechania ustalenia, czy skarżący nie są pokrzywdzeni przestępczym działaniem osób zarządzających Spółką z o.o. "S" oraz naruszenia art. 107 § 3 Kpa polegającego na braku szczegółowego uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odwołania H. i A.C wskazali, że sformułowanie "nieprzestrzeganie" wskazuje na świadome działanie podmiotu, który wie, że łamie warunki sprzedaży napojów alkoholowych. Kontrahent, u którego zaopatrywali się w piwo posiadał przez szereg lat zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych i nie poinformował swoich wieloletnich nabywców, iż utracił zezwolenie. Odwołujący się podnieśli nadto, że wszczęte przeciwko nim postępowanie o przestępstwo z art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zostało umorzone. Z tego powodu obowiązkiem organu w ramach dyspozycji art. 77 § 1 pkt 1 Kpa winno być ustalenie, czy wobec osób zarządzających "S" Sp. z o.o. prowadzone jest postępowanie karne oraz jakie zarzuty zostały im postawione. H.C. w dniu [...]. złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wskazując, iż została oszukana przez firmę "S" i wniosła o wszczęcie postępowania karnego w przedmiotowej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ust. 10 pkt 2 oraz art. 18 ust.7 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania H.C. i A.C., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium w uzasadnieniu decyzji przytoczyło treść art. 18 ust. 10 pkt 2 i art. 18 ust. 7 pkt 3 powołanej ustawy a następnie stwierdziło, że z przepisów tych wywieść należy, iż przedsiębiorca posiadający zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych może zaopatrywać się tylko u takiego hurtownika lub producenta, który posiada zezwolenie na obrót hurtowy alkoholu. Dokonując zakupu alkoholu powinien żądać okazania do wglądu zezwolenia. Dodatkowym warunkiem jest konieczność okazania przedsiębiorcy odpowiedniego zaświadczenia potwierdzającego dokonanie opłaty. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że H. i A.C. dokonywali zakupu napojów alkoholowych w firmie "S" Sp. z o.o. Świadczą o tym kserokopie dokumentów zakupu napojów alkoholowych. Sami odwołujący się nie kwestionowali okoliczności zakupu napojów alkoholowych w tej firmie, natomiast Kolegium zarzut odnoszący się do wiarygodności tych dowodów uznało za bezzasadny. Nadto organ odwoławczy zauważył, iż sprawdzenie czy firma "S" Spółka z o.o. posiada odpowiednie zezwolenia było obowiązkiem przedsiębiorcy, który dokonywał tam zakupów napojów alkoholowych. Stronom nie przedstawiono fałszywych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, a zatem nie można stwierdzić, że dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe. Za bezsporny w przedmiotowej sprawie Kolegium uznało fakt, że firma "S" nie posiadała zezwolenia na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych. Świadczy o tym pismo Dyrektora Wydziału Organizacji i Rozwoju Zasobów Ludzkich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia [...]. Okoliczność ta stanowi złamanie postanowień art. 18 ust. 7 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, skutkujące w konsekwencji, zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 2, cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Odnosząc się do podniesionego przez stronę nieświadomego popełnienia błędu, Kolegium wyjaśniło, iż okoliczność ta nie może w świetle obowiązujących przepisów prawa stanowić usprawiedliwienia dla ich nieprzestrzegania. Przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, z którymi strona występująca o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych powinna się zapoznać jednoznacznie wskazują na obowiązki strony związane ze sprzedażą napojów alkoholowych. Przedmiotowa ustawa nie przyznaje także kompetencji organom administracji publicznej do swobodnej oceny przepisów ustawy w zakresie naruszenia jej przez osobę obowiązaną do jej stosowania w związku z udzielonym zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych. Zatem każde naruszenie przepisów ustawy, bez względu na przyczynę i zakres, skutkuje konsekwencjami przewidzianymi w art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Organ odwoławczy przytoczył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13.01.2009r. sygn. akt III SA/Wr 536/08 , który wskazywał m.in., że "oczywistym jest, że nieprzestrzeganie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, zawartych w ustawie, stanowi podstawę do pozbawienia podmiotu uprawnień do sprzedaży detalicznej napojów alkoholowych. /.../ Zdaniem składu orzekającego skarżąca prowadzi działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własne ryzyko, organy administracji nie miały obowiązku badać, czy skarżąca działała umyślnie, bowiem przesłanką cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych było wyłącznie stwierdzenie, że oświadczenie o wartości sprzedanego alkoholu zawierało fałszywe dane czyli dane nieprawdziwe (należy znaczenie fałszywe odnieść w tym wypadku do sformułowania prawda czy fałsz). Na podmiocie prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych spoczywa obowiązek zorganizowania jej w taki sposób, aby nie zaistniał jakikolwiek przypadek złamania zasad sprzedaży napojów alkoholowych określonych w ustawie. W konsekwencji w razie wystąpienia złamania którejkolwiek zasady sprzedaży napojów alkoholowych określonych w ustawie, zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 18 ust. 10 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi musi być obligatoryjnie zrealizowane przez właściwy organ niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy." Organ odwoławczy wyjaśnił również, że fakt umorzenia dochodzenia, nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu administracyjnym, bowiem kwestia ta jest inaczej uregulowana w Kodeksie karnym, a inaczej w Kodeksie postępowania administracyjnego w związku z ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Kolegium stwierdziło nadto, że decyzja w przedmiocie cofnięcia zezwolenia jest decyzją związaną. Organ po stwierdzeniu ziszczenia się chociażby jednej z przesłanek zawartych w art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi musi wydać decyzję o cofnięciu zezwolenia. H. i A.C. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonej decyzji zarzucali: 1. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 18 ust. 10 pkt. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zw. z art. 18 ust. 7 pkt. 3 tejże ustawy poprzez ich błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, iż stwierdzenie "nieprzestrzegania" określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych uzasadniające cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych następuje niezależnie od winy podmiotu korzystającego z takiego zezwolenia w naruszeniu warunków sprzedaży napojów alkoholowych, podczas gdy prawidłowe rozumienie tych przepisów uzasadnia przyjęcie, iż jedynie umyślne naruszenie określonych w ustawie warunków sprzedaży może być kwalifikowane jako "nieprzestrzeganie" tych warunków, które uzasadnia cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego w zakresie oceny winy umyślnej skarżących w naruszeniu określonych w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi warunków sprzedaży napojów alkoholowych, a w konsekwencji nie ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2. zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi H. i A.C. zarzucali, że u podstaw zaskarżonej decyzji legło nieprawidłowe rozumienie przez organ II instancji unormowań objętych treścią art. 18 ust. 10 pkt. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art. 18 ust. 7 pkt. 3 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 18 ust. 10 pkt. 2 ustawy organ zezwalający cofa zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych, zaś zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt. 3 tejże ustawy warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest zaopatrywanie się w napoje alkoholowe u producentów i przedsiębiorców posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych. Zgodnie ze stanowiskiem organu II instancji stwierdzenie "nieprzestrzegania" określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych następuje niezależnie 1-4 od winy osoby korzystającej z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w naruszeniu tych warunków i prowadzi automatycznie do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Zdaniem skarżących sposób rozumienia przywołanych wyżej przepisów przez organ II instancji nie jest właściwy, a prawidłowa wykładnia tych przepisów powinna prowadzić do wniosku, iż jedynie umyślne naruszenie określonych w ustawie warunków sprzedaży może być kwalifikowane jako ich "nieprzestrzeganie", które uzasadnia cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Sformułowanie "nieprzestrzeganie" wskazuje bowiem na świadome działanie podmiotu, który wie, że łamie warunki sprzedaży napojów alkoholowych i godzi się na to. Skarżący nie kwestionują faktu, iż dokonali zakupu napojów alkoholowych w postaci piwa u kontrahenta, który jak się potem okazało utracił odpowiednie zezwolenie na sprzedaż alkoholu. Wskazują jednak, iż w okolicznościach niniejszej sprawy rachowanie skarżących nie może być traktowane jako umyślnie zawinione nieprzestrzeganie" warunków sprzedaży napojów alkoholowych, a w konsekwencji prowadzić do cofnięcia im zezwolenia na sprzedaż alkoholu. H. i A.C. podnieśli również, że od wielu lat prowadzili sprzedaż alkoholu przestrzegając w tym zakresie określonych w ustawie warunków sprzedaży. Od wielu lat zaopatrywali się w napoje alkoholowe w postaci piwa w hurtowni prowadzonej przez S. Sp. z o.o. i rozpoczynając stałą współpracę z tym przedsiębiorcą skarżący zweryfikowali posiadane przez ten podmiot zezwolenia na sprzedaż alkoholu. W okresie tej współpracy S. Sp. z o.o. utraciła zezwolenie na sprzedaż alkoholu, o czym skarżący nie zostali poinformowani. Spółka ta mając z pewnością wiedzę o konsekwencjach prawnych utraty takiego zezwolenia w dalszym ciągu dystrybuowała alkohol na dotychczasowych zasadach. W sposób świadomy, wyzyskując zaufanie swoich kontrahentów prowadzała ich o błąd, co do posiadania stosownego zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Mając na względzie, że skarżący stali się w istocie ofiarami nieuczciwości ze strony swojego kontrahenta nie sposób rozpatrywać ich zachowań w kategoriach umyślnego naruszenia warunków sprzedaży skutkującego cofnięciem zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Okoliczność, iż skarżący nie posiadali wiedzy odnośnie utraty przez S. Sp. z o.o. odpowiedniego zezwolenia na sprzedaż alkoholu została w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzona w toku postępowania przed Wojewódzkim Inspektorem Inspekcji Handlowej. Postępowanie to prowadzone pod kątem popełnienia przez skarżących przestępstwa z art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości zakończono umorzeniem wobec stwierdzenia braku świadomości skarżących, co do posiadania odpowiedniego zezwolenia na sprzedaż alkoholu przez S Sp. z o.o. Zdaniem skarżących, jedynie umyślnie zawinione "nieprzestrzeganie" warunków sprzedaży napojów alkoholowych może uzasadniać cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ II instancji w następstwie błędnej wykładni przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości uznał jednak za nieistotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia i zaniechał ustaleń faktycznych w przedmiocie winy skarżących w zakupie napojów alkoholowych od "S" Sp. z o.o. Tym samym wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z naruszeniem art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i w konsekwencji nie ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy. Organ II instancji w ślad za organem I instancji uznał między innymi za nieistotne okoliczności dotyczące zainicjowanego z zawiadomienia H.C postępowania karnego, którego przedmiotem jest popełnienie przez osoby zarządzające "S" Sp. z o.o. przestępstwa w związku z prowadzoną przez Spółkę sprzedażą alkoholu pomimo braku stosownego zezwolenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.), sprzedaż napojów alkoholowych może odbywać się tylko na podstawie wydanego zezwolenia przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest m.in. - zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt 3 powołanej ustawy- zaopatrywanie się w napoje alkoholowe u producentów i przedsiębiorców posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych. Nieprzestrzeganie zasad obrotu napojami alkoholowymi, zawartych w ustawie, stanowi podstawę do pozbawienia podmiotu uprawnień do sprzedaży napojów alkoholowych. Ustawodawca w art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wymienił powody, których wystąpienie stanowi bezwzględną przesłankę do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania materialnoprawną przesłanką cofnięcia H. i A.C. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych stanowił art. 18 ust. 10 pkt 2 powołanej wyżej ustawy, który cofnięcie wiąże z nieprzestrzeganiem określonych w ustawie warunków sprzedaży napojów alkoholowych. Stan faktyczny sprawy wskazuje, że w trakcie kontroli dokonanej przez Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w sklepie ogólnospożywczym przy ul. [...], prowadzonym przez przedsiębiorców A. i H.C. ujawniono, że kontrolowani przedsiębiorcy posiadający zezwolenia Prezydenta Miasta [...] na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży: zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa, zawierających powyżej 4,5% do 18 % alkoholu oraz zawierających powyżej 18% alkoholu, zaopatrywali się w piwo w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością "S", która nie posiadała zezwolenia na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych. W toku postępowania organy ustaliły, że Spółka z o.o. "S" posiadała zezwolenie Marszałka Województwa [...] na prowadzenie w kraju obrotu hurtowego napojami alkoholowymi o zawartości alkoholu do 4,5% oraz piwa na czas oznaczony od [...] r. Po upływie terminu obowiązywania zezwolenia Spółka nie ubiegała się o ponowne wydanie zezwolenia. Skarżący wskazywali , że okolicznością ekskulpującą jest przede wszystkim to, że nieprzestrzeganie przez nich warunków zezwolenia miało charakter nieumyślny, albowiem byli przekonani, że zaopatrująca ich w piwo Spółka posiada aktualne zezwolenie. Podali również, że podejmując współpracę z hurtownią "S" zweryfikowali posiadane przez ten podmiot zezwolenie na sprzedaż alkoholu. Przechodząc do oceny prawnej zaskarżonej decyzji, mając na uwadze ustalenia dokonane przez organy orzekające w sprawie oraz wyjaśnienia skarżących w pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że stwierdzenie zaistnienia którejkolwiek z przesłanek określonych w pkt 1-7 tego przepisu skutkuje cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ nie działa w tym przypadku w ramach uznania administracyjnego lecz jest związany treścią ww. przepisu. W przypadku decyzji związanej treść rozstrzygnięcia jest determinowana, przesądzona "z góry" przez ustawodawcę już w treści normy prawnej powszechnie obowiązującej przez względnie wyraźne i precyzyjne określenie przesłanek, które muszą bezwzględnie wystąpić, aby treść decyzji była pozytywna względem oczekiwań wnioskodawcy. W tym przypadku rola organu administracyjnego sprowadza się do wszechstronnego, skrupulatnego i szczegółowego zbadania stanu faktycznego oraz prawnego sprawy, pod kątem określenia wystąpienia w sprawie wskazanych w hipotezie normy prawnej przez ustawodawcę przesłanek i - w przypadku ich wystąpienia - wydania stosownej decyzji. Ustawodawca określając dla przedsiębiorców w art. 18 ust. 7 warunki prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych jednym z nich uczynił zaopatrywanie się w napoje alkoholowe z legalnych źródeł, tj. u producentów i przedsiębiorców posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych. Zaopatrywanie się przez skarżących w napoje alkoholowe u przedsiębiorcy, który nie posiadał ważnego zezwolenia na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych od [...] r. wskazuje, że skarżący prowadzili obrót alkoholem pochodzącym z nielegalnego źródła, co skutkować musiało - w świetle powołanego art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi – cofnięciem zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Chociaż organy orzekające w sprawie nie badają stopnia winy skarżących w naruszaniu warunków prowadzenia sprzedaży alkoholu, gdyż działalność ta prowadzona jest na zasadzie ryzyka, to wskazać należy na brak wiarygodności twierdzenia skarżących, że rozpoczynając współpracę ze Spółką z o.o. S. zweryfikowali posiadane przez ten podmiot zezwolenie. Gdyby tak rzeczywiście było, to wiedzieliby, że zezwolenie dla przedsiębiorcy prowadzącego hurtową sprzedaż alkoholu (Spółce "S.") zostało wydane na czas określony i po upływie wskazanego w zezwoleniu okresu wygasło. Po tym terminie przedsiębiorcy prowadzący sprzedaż detaliczną winni byli powstrzymać się od dokonywania zakupu w Spółce S. do czasu ponownego zweryfikowania ważności zezwolenia (jego posiadania) na hurtową sprzedaż napojów alkoholowych, co uchroniłoby skarżących przed surową sankcją jaką jest niewątpliwie cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w prowadzonym przez nich sklepie ogólnospożywczym. Podnieść również należy, że skarżący, skoro uprzednio dokonali weryfikacji zezwolenia posiadanego przez przedsiębiorcę prowadzącego sprzedaż hurtową, to mieli świadomość konieczności zaopatrywania się w alkohol u osoby posiadającej stosowne zezwolenie. Na gruncie rozpatrywanej sprawy nie ma znaczenia dobra wiara skarżących, którzy działali w przekonaniu zaopatrywania się w alkohol u przedsiębiorcy działającego z zachowaniem wszystkich cech legalności hurtowego obrotu alkoholem. W świetle powołanych wyżej okoliczności niezasadny jest zarzut skargi odnoszący się do zaniechania przez organ odwoławczy ustaleń w przedmiocie winy skarżących w zakupie alkoholu w Spółce "S" oraz związane z tym naruszenie art. 7 i 77 Kpa. Reasumując Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, wyczerpująco zbadał zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz dokonał prawidłowej oceny prawnej całokształtu sprawy z punktu widzenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Dodać również należy, że jakkolwiek naruszenia prawa w przedmiocie wykonywania przez skarżących zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych odnosiły się do napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa, gdyż małżonkowie C. zaopatrywali się w hurtowni prowadzonej przez Spółkę "S" w piwo a niniejsza decyzja odnosi się do zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 18 %, to jednak naruszenie warunków i zasad sprzedaży napojów alkoholowych wiąże się z prowadzeniem działalności w określonym miejscu. W razie więc nie przestrzegania określonych w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi warunków, organ zezwalający cofa wszystkie zezwolenia udzielone temu samemu podmiotowi na sprzedaż napojów alkoholowych w tym samym miejscu. W kwestii tej wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale w składzie 7 sędziów z dnia 30 października 2007 r. sygn. akt II GPS 2/07. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.)- skargę oddalił.